hiphop.gr
 

ΔΠΘ - ΣΤΙΧΟΙ

Μποέμης – Κυρ, 7 Φεβ 10, 01:36, 90626 αναγνώσεις – Τελευταία αλλαγή: Τρι, 9 Φεβ 10, 03:04 by Μποέμης, έχει αλλάξει 27 φορές

ΔΠΘ aka το ΜΑΥΡΟ ΛΟΥΚΙ ft ΒΟΜΒΙΣΤΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - ΠΗΓΑΔΙ ΓΕΜΑΤΟ ΨΥΧΕΣ

http://www.youtube.com/watch?v=p1hnxO2qeKs

Άψυχες κουκλες σε ξύλινα ράφια στοιβαγμένες
εντοπίζοντας θέσεις κενές για τους απόντες
ασύμβατες νότες, μονοπάτια δίχως γυρισμό
τι σε βάζει(??)και είναι προσκολλημένοι στον υλισμό
φορείς του θανάσιμου στίγματος
μολυσμένου αίματος, μίγματος
και είναι καταδικασμένος να πέφτει τροφή
στα λαίμαργα για σάρκα στοματα
ενας αδύνατος εφτιαξε ένα σφιχτο κόμπο
να δέσω την σπασμένη ακρη του νήματος
φωνές, ένα απόκοσμο βουητό
παραμένει ένας ανεξήγητος φόβος
το μουγκρητό της Γης,το σεισμό
ακολουθώντας τυφλά τον εθισμό
πιστέψαμε σε έναν εσφαλμένο χρησμό
Το σώμα σβήνει, ?? αποσυντίθεται
τροφή για τα σκουλήκια, ένα με το χώμα γίνεται
στην αγκαλιά της καταχνιάς μου αφήνεται
χτυπώ μια γυρισμένη πλάτη μα δεν αποκρίνεται και
βλέπω διάφορα μέσα από το τρίτο μάτι μου
ανολοκλήρωτος ακόμα ψάχνω ένα κομμάτι μου
φωνές στα αυτιά μου
ψίθυροι νεκρών και φίδια κάτω απ`το κρεβάτι μου
σκότωσα κάθε μου ευαισθησία έτσι για να βγάλω το άχτι μου
να αναδυθώ ξανά μέσα απ`τη στάχτη μου
σαν ξεπεσμένος πρίγκηπας
στης τρέλας το παλάτι μου
ερημη πόλη και όμορφη
συναισθηματα με όροφη
μείναμε ακόρεστοι
δεσμοί αχώριστοι
το μόνο πράμα που αξίζει της καρδιάς μου την κορυφή είσαι εσύ

εστιάζοντας σε όλα εκείνα ένα βήμα εμπρός τραβώ για πίσω

Δ.Π.Θ. (Μαύρο Λούκι) - Όνειρα στην γωνία by Dorian7

http://www.youtube.com/watch?v=SJU3CuK3o1Y

Κάπου στην άκρη της χιονισμένης οθόνης
τρεμοπαίζουν φιγούρες, αιωρούνται μόρια σκόνης
με λόγια λίγα και απλά τόσο γλυκά με σκοτώνεις
κάνω τα πάντα να μαι δίπλα σου μα συ με διώχνεις
κατ`εξακολούθηση , συνεχώς και επανειλημμένα
τοπία γνώριμα, χιλιάδες πρόσωπα μου ναι τελείως ξένα
με ένα μολύβι ζωγραφίζω το κόσμο μου και μένα
τα συναισθηματα μου αποσκευές που χάνονται στον ορίζοντα σαν τρένα
συχνά κάνοντας στάσεις σε τοπία μαγεμένα
ανασύροντας απ'το βυθό όσα είχα μέχρι τότε ξεχασμένα
το όλο θέμα μου μοιάζει με τρέλα
και αν έχεις λίγο χρόνο κλέψε και έλα

μ'αποροφά με βία το σύστημα σα προπέλα μπερδεύοντας το αληθινό με την οφθαλμαπάτη
η χορήγηση υπερβολικής δόσης υπνωτικών που και που μου κάνει κάτι
καταστολή προκαλεί μα ο θόρυβος απ'έξω μ' ενοχλεί και εν τέλη δεν θα κλείσω μάτι, μα ακόμα και αν τα καταφέρω
θα χει μπλοκάρει το μυαλό μου απο τα χάπια ακόμα και αν ονειρευτώ δεν θα το ξέρω

μέσα στο λήθαργο νοιώθω ότι κινούμε με ταχύτητα φωτός
έδωσα περισσότερα απ'όσα μπορούσα και έμεινα κενός
πίσω μου ρέμα μπροστά μου γκρεμός
ελάχιστα άλλαξα απ' όταν ήμουν πιο μικρός

όλα μηχανικά και τ' όνειρα μένουν εκτός τώρα πια
κάτι μου θυμιζει η σκοτεινή σου ματιά
κάτι με ξυπνά , εφιάλτες με σάρκα και οστά
τα όνειρα καμιά φορά βγαίνουν αληθινά ..
και έτσι τα αδύνατα γίνονται δυνατά

Δ.Π.Θ. (Μαύρο Λούκι) - Για μια παραίσθηση by psuxodramatika kelia

http://www.youtube.com/watch?v=x-Q-GzydmTM

Θεος φυλαξει μας απο την ασθενεια που θεριζει τη γη με ταχυτητα ανοιγει βαθιες οπες στον εγκεφαλο
και εκει τοποθετει την ασχημια
αγριμι γινεσε μεσα στ'αγριμια
τρεφεσαι με οτιδηποτε βρεις συμπεριλαμβανομενο σ'αυτο και ψοφιμια
η αγρυπνια,που επτα γενιες τωρα κοιμοταν ειναι παλι ξυπνια
σαν παλια παλια κακια συνηθεια και αναλύω την οπως τοτε ιδια
αγαλμα γινεσαι αντι για μαλλια στο κεφαλι της εχει φιδια
σερνει πισω της την μυρωδια που προσελκυει τα ποντικια στα σκουπιδια,σαπιλα
τη γη καταπινε σεισμος ενω μασουσα φυλλα
μεγαλωνουμε τρεφοντας ο ενας για τον αλλο απεχθεια
συνυπαρξης ανεχεια
αν υπολογιζεις τις ζωες των αλλων τοτε μιλαμε για ευγενεια
μοναδικο ιδανικο που αξιζει ειναι ο σεβασμος στην οικογενεια
τ'ομορφο κρυβεται πισω απο καθε μας ατελεια
αναποδες στροφες το μυαλο μεταλλάσεται απ'τη σχιζοφρενεια
κοιτα καλα πισω απ'τα λογια μου μπορει να βρεις και τριτη εννοια
απλως κοιτα με πως,κοιτα με πως συλλεγω ενεργεια
ζωντας ως κυνηγος αφενως κυνικός
κυκλοθυμικος και ελαχιστα φιλικος
σου'πα πως τα βγαζω μια χαρα περα και μονος
στηλη αλατος απο τοτε μοιαζει καθε χρονος
περιμενοντας το παρελθον την πορτα να ξαναχτυπησει
μισησα τη ζωη μου γιατι πρωτη εκεινη μ'ειχε παρατησει
ειναι η καταραμενη θύμηση που σκαει σα φαντασμα,χαραματα και εγω ναυαγω στο μεθυσι
για την αγαπη ν'αυτοκτονω καθε νυχτα επαψα
κατι μεσα μου πεθανε τοτε και παρολλο το φως που χτυπουσε το προσωπο μου το δρομο μου εχασα
εχω περασει πολλα μα μην ανυσηχεις ποτε δεν ξεχασα
ειπα ν'ανοιξω φτερα μ'απετυχα για μια ακομα φορα μ'ακους δεν πεταξα
στον πατο βρεθηκα αφου τσακιστηκα
για μια γαμημενη παραισθηση χαραμιστηκα

παλιοπουτανες :D 07ρεεεεεε......

ΔΠΘ feat. Αλλοπροσαλλος - Καθε φορα που αλλαζω προσωπο by Γουσταρω ακομα τσιτες

http://www.youtube.com/watch?v=jOruvztXsqA

ΔΠΘ:

Έρχομαι μέσα από καπνούς
κρύβομαι απ'το φως
επιθετικός προς όλους αυτούς τους εκτός
εξελισσόμένος συνεχώς, υμενος(?)
είμαι ανερχόμενος θάνατος
κ είναι ο κόσμος που μας περιβάλλει σκοτεινός σα βάλτος
αλληγορικος αποπροσανατολισμός
ποίηση τε και μουσική είναι δεσμός
ο θεσμός υπόθεση προσωπική
διατυπώνω την αντιφατική πραγματικότητα
ίσα που κρατιέμαι ορθός εξοθώντας ομότητα
απ'την Ψυχοδράμα αδελφότητα
ΔΠΘ καυτές ανάσες στο μικρόφωνο
με πιάνει τσίτα, έι
στον εγκέφαλο μου εισερχόμενοι θηρευτές κυττάρων
κατευνάζω το ανεξάρτητο σώμα που τείνει στο να αυτοκαταστραφεί
την ίδια φορά μέχρι να βγάλει την πρώτη στροφή
τείνει για να αναζητήσει τροφή
στην επιστροφή, νιώθεις την αποστροφή του ατόμου
που μισεί την ίδια του τη σάρκα
κυλάει σαν αίμα
αλλάζει μάρκα γιατί δεν γουστάρει το λαϊκό μας δέρμα
μ'ένα βλέμμα εκδήλωσης μίσους
ανήκω στη γενιά που θηρίο τέλεσε τις εφτά ψυχολογικές αββύσους
όταν γέρνω μπροστά ξαπλώνω πίσω
δίνω λίγο χρόνο στον εαυτό μου
θέλω να ηρεμήσω
μα δεν μ'αφήνουν εκείνοι
αδιαφορία σ'αυτόν που θα με κρίνει
μαθαίνω πως μούφα την πίνει
υποτυπώδης στίχο στο τετράδιο γράφω
ό,τι ατόφιο μου 'χει μείνει
και δεν σέβομαι κανέναν πούστη πέρα απ'τον εαυτό μου και τα αδέρφια μου
με πιάνεις?
ό,τι σε φράγκα και φήμη κερδίζεις σε υπόληψη χάνεις
για μένα κανένας πια
μέσα απο τόση οχλαγωγία διάλεξα οικιοθελώς την μοναξιά
σαν άσημος κομπάρσος σε μικρού μήκους ταινία
και η ίδια ταινία ξανά, βαρέθηκα
θέλω να το τραβήξω ως το τέλος όπως αντρίκια υποσχέθηκα
φως, σκοτάδι, διαδοχή με μέσο πρόσβασης
το αίμα κυλάει βροχή στις υπόγειες διαβάσεις
σαν να πέφτω σε κώμα
με αυτό ταξιδεύω σε άλλες διαστάσεις
ζωντανός ακόμα
πες μου όσο το που είσαι πρόθυμος να φτάσεις πάνοπλος
εκονικά, υποτονικά
σερβίρω στίχους αρρωστημένης συνείδησης σε κάθε ξεπουλημένη κλίκα
μα δε βρήκα πολλούς που να το εκπροσωπούν σαν τον ΔΠΘ
είναι μίζεροι πλασάροντας στίχους παλιούς σε freestyle εκδοχές
φοβούμενοι την ήττα
βγες απ'τη φωλιά σου δειλέ και με δέος κοίτα
07 απ'τον υπόγειο σταθμό. λυτα σκυλιά
λυσσασμένοι χειμώνες
στης πόλης το στόμα μπαίνω σε επικίνδυνο ρυθμό
τον πούλο φιλόδοξη βρώμα
το hip hop δεν πέθανε εντελώς υπάρχει λίγο ζωντανό στους δρόμους ακόμα
κ αυτό που νιώθεις δίχως φόβο και πάθος αυθόρμητα πες το
μα μη μου λες πως είσαι πρωτοπόρος σ'ένα εξελιγμένο πρωτότυπο ραπ μανιφέστο
είναι βλακεία
αλλάζω πρόσωπο και πάλι περνάω φωνή στα ηχεία
βγάζοντας κάθε παιδικής απωθημένο μου φοβία
με βία γεννήσαμε βία
παράδειγμα προς αποφυγήν
είχε επιπτώσεις στην εφηβική ψυχολογία
παράγοντας επιθετικότητα δίχως αιτία
το ραπ ως ορόσημο αυτοσεβασμού άλλοτε
κ άλλοτε το οδηγώ στο χείλος του γκρεμού
με σκέψη θολωμένη μπροστά στο μικρόφωνο
δεν αφήνω ανάσα να πάει χαμένη
το βλέμμα μου υψώνω, ποτέ μου νηφάλιος
αγορεύω βουτηγμένος στην κρεπάλη
οσότου να πιάσω το τέρμα, πάτα τη σκανδάλη
μην σκεφτείς καθόλου
σε τέτοιες περιπτώσεις λέμε η τέχνη μας αναμφισβήτητα αποτελεί
έργο του διαβόλου
μα δεν πιάστηκα απ'τα κέρατα του προκειμένου να αποκτήσω φήμη
πεθαίνω για λίγα λεπτά με σκοπό να κρατήσω ζωντανό το αγρίμι
που μέσα μου κραυγάζει σαν δαίμονας
άγνωστος χειμώνας
άγνωστος χειμώνας
1/9 και 83
μ'άφησαν έρμαιο της τύχης μου σ'ένα πλανήτη γεμάτο θηρία
νικάς, χάνεις, μένεις συνεχώς με την ίδια πορεία
πόσα πρόσωπα κοιτάζουνε και ακούν με δυσπιστία
όλα όσα μέσα απ'την τέχνη σου κάνεις, ναι
εισπράτεις την αμφισβήτηση αν είναι ριζοσπαστικός ο τρόπος που θες να πεθάνεις
μην ακούγεσαι, σώπα, είδα κάτι το αλλόκοτο να μ'ακολουθεί μα δε σου το πα
και να 'μαι, μπροστά μου το ανοιχτό μικρόφωνο
πίσω μου όλα εκείνα που ακόμα φοβάμαι
είμαι όλα αυτά που κάποιοι δεν θα 'θελαν να 'μαι
ΕΛ187 aka ΔΠΘ
Ψυχοδράμα όταν πετάμε
στο γκρίζο ορίζοντα, καταθέτωντας όνειρα
μίσος απλώνεται ολόγυρα, πρόσεξε με
κάθε φορά που αλλάζω πρόσωπο θυμίζω αγρίμι υπό αιχμαλωσία
κοίταξε με, με θες θα μ'έχεις
στην αλλόκοτη έκφραση της μουσικής
συνεχής κατανάλωση ναρκωτικών οδηγώντας την εγκληματικότητα
στην αλλόγιστη χρήση των σιδερικών
τα αποτυπώματα φαίνονται ακόμα στην ταυτότητα ηθών
ασφάλεια, με τέτοιου είδους φύλαξη νιώθω ανασφάλεια
και επιστρέφω σε μένα, είμαι ο μόνος που θα με υπερασπιστεί
για αυτό το λόγο και δεν εμπιστεύομαι κανένα
ήμουν αρκετά σαφής?
σ'εκείνους που δεν ξέρουν πως το ραπ είναι θέμα επαφής, θέμα αποστροφής
κοινωνικής συναστροφής και θα δεις
πως κ ο θεός φοβέρα θέλει για να αρχίσει να ρίχνει ευχές
μου'παν πως όσοι φοβούνται κρύβονται πίσω απο δανεικές προσευχές
(πες) αν είσαι πρόθυμος να μείνεις, αν ξηγείσαι σωστός κ ειλικρινής
απέναντι σε αυτό που κάνουμε εμείς
συνεχής αγώνας αντοχής
της απειροελάχιστης απόστασης που διαχωρίζει σώμα απο ψυχή
δράμα σε μια δραματική εποχή
αδύνατη είναι η όποια ανακωχή
κ όλα μου φαίνονται άσκοπα πάλι
σαν κακόγουστη φάρσα μέσα από καπνούς
ζάλη υπό το βλέμμα του κόσμου
συνηθίζω να κάνω όσα δεν κάνουν οι άλλοι
αντιστοίχως, κ ο δικός μου σε μια βολική στιγμή
έχω μπει σε κατάσταση άλλη
κ η συνείδηση μου φωνάζει με τόνο ηγετικό
στο τοίχο να σπάσω το ήδη σπασμένο μου κεφάλι
ναρκωτικό για πάσης φύσεως ξενερώματα
παραμένω ατόφιος έπειτα απο χιλιάδες πισώπλατα καρφώματα
ξέρω. εχω μάθει να επιβιώνω κ ίσως να τα καταφέρω
τρελό θηρίο, στης πόλης το γεμάτο ζωή κοιμητήριο

Αλλοπρόσαλος:

Θολώνω όσο μεγαλώνω, ρίμες πένα, μουσικές, μικρόφωνα
δολοφονώ ό,τι τον εαυτό μου προσεγγίζει κ είναι ψεύτικο
δύσκολο εώς ακατόρθωτο
μα προσπαθώ όσο νιώθω πως υπάρχει ακόμα κάτι αληθινό
τόσο όσο το αίμα που κυλά
μες στις φλέβες μας από παιδιά
κάναμε όνειρα απ'τα χαμηλά
κ ακόμα το κρατάμε
ό,τι μας κάνει αληθινούς δεν ξεχνάμε
για αυτό πετάμε

Αφιερωμένο σε σένα αδελφε, ξέρω πως ζεις εκεί ψηλά και βλέπεις.

ΔΠΘ - Ομορφη πόλη by deli

http://www.youtube.com/watch?v=4ZWtrQxu9y8&feature=related

Ασχημη πόλη, όμορφα καίγεσαι εκεί που απρόσωπη στέκεσαι
μέχρι την άκρη του κόσμου φαίνεσαι
βρομάς σα τα παιδιά σου μα δεν ντρέπεσαι
βαβυλώνια είσαι και λέγεσαι
πόρνη δούλη του σατανά πάνω από την κόλαση φλέγεσαι
σιγά σιγά γίνεσαι ότι σιχαίνεσαι
κάτω από τον μαύρο ουρανό σου βρέχεσαι
περιφέρεσαι, παραφέρεσαι
με βλέμμα που πάγωσε στο φοτάγωγο ονειρεύεσαι
μπερδεύεσαι
κάπου κόλησες πάλι και σέρνεσαι
μπαίνεις στα πλήθη και χάνεσαι μ'αυτά ανακατεύεσαι
τώρα κοίτα να δεις τι μας ξημέρωσε
κέρασε φως την νύχτα μου και σάρωσε
ότι είχαμε ως τώρα αφήνω ??
όρατη μη ορατή
ότι συμβαίνει μέσα σε αυτή κυλάει στο χαρτί
ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΣΕ ΓΙΟΡΤΗ
υπό την υποτροπή κάθε ταχυτάτη διαδρομή
την ανατροπή τέλος δρόμου
χίλιες εφτά και μία νύχτες τρόμου
το ποιος στα αλήθεια είμαι φαινεται στο πρόσωπό μου
όμορφη πόλη γύρω μου τόνοι μπετόν άτελειωτοι δρόμοι
στέκεσαι μόνη
τι και αν μέσα σου κυκλοφορούν εκατομμύρια ανθρώποι
ακόμη
κινούμενη μοιάζει σαν να'ναι εκτός τροχιάς βαγόνι
07 κοινή λογική πως σε κάνει πιο δυνατό ότι δεν σε σκοτώνει!

ΔΠΘ - Αντε να δουμε που θα βγει(παραγωγη Μέγας)

http://www.youtube.com/watch?v=PQXEF7Q1Tko

07 εκπροσωπώ ΔΠΘ ακα το Μαύρο Λούκι

Τον εγκέφαλο μέσα σε κρύσταλλο παγώνω
όπου χαλαρώνω τον χρόνο μου θα δείς να σκοτώνω
μουδιάζω τον πόνο με οινόπνευμα πνίγω,ψημένος για φόνο
χώνω συστήματα και κώδικες σαρώνω
το διάολο που κρύβω μέσα μου απελευθερώνω,και
περνάνε μήνες............
κόρνες ουρλιαχτά και σειρήνες
ανώνυμος πόλεμος,όλεθρος
όποιοσδήποτε δέχεται να ναι εχθρός
απρόσωπος και ανώνυμος μου παν ειναι ο Θεός που θα σε κρίνει
ε,ανθρωπάκο για ποιόν παραδεισο μου μιλάς τώρα που βράζει σε καμίνι
περνιέσαι για ξύπνιος μα πριν καν το σκεφτείς κάποιος άλλος σου τη στήνει
ποιός σε κλωτσάει στο σαγόνι και ενώ πνίγεσαι στο αίμα σου, σε φτύνει?
εκείνοι είναι οι κολασμένοι γήινοι
είναι η ξεφτίλα και ο ξεπεσμός που ακολουθεί ένα αρρωστάκι για να γίνει
πάνω που πας να πιάσεις ευθεία παρατηρείς την πορεία σου να παρεκκλίνει
ειναι εθισμός τζόγος,σεξ,αλκοολ,βία και ηρωίνη
είναι το βλέμμα του Μεγάλου Αδερφού στανταρ γωνία σε κάθε σπίτι
στη δολοφονία σου που ο γείτονας τα μάτια κλείνει
είναι συνένοχος στην πράξη μα ρουφιάνος και σε δίνει
όποιος τον κώλο του κοιτα να σώσει μόνο είναι σκουλήκι πατησε τον
και όποιος με λόγια συνεχώς προσπαθεί να σε πείσει πως αγαπάει μισησε τον γαμησε τον
ζούμε στριμωγμένοι σε τρύπες ποντίκια λαγούμια αρουραίων
ΦΩΤΙΑ στα σπίτια των νοικοκυραίων
οξύς στα πρόσωπα νάρκισσων,φράγκατων και ωραίων
κρεμάλα θα φας κουφάλα αφού το στόμα σου μιλάει πολύ και έπειτα εγώ δεν θα φταίω
Ναι ναι και

Μην ψάχνεις συνοχή μέσα απ`τα λόγια μου
απλώς γράφω γιατί μέσω των στίχων βρίσκω διαφυγή
πλανήτης Γη καινούρια μέρα ξημερώνει και αντε να δούμε που θα μας βγεί

Μην ψάχνεις συνοχή μέσα απ`τα λόγια μου
απλώς γράφω γιατί μέσω των στίχων βρίσκω διαφυγή
καινούρια μέρα πλανήτης Γη και αντε να δούμε φίλε που θα βγεί
αντε που θα βγει

ΔΠΘ - Σκοτεινες διαδρομες

http://www.youtube.com/watch?v=GJnIBRXzJNw

Ως οτου να κλεισω τα ματια μου ειμαι κοινος περαστικος
στο κοσμο του φωτος
Αποφευγω να γινομαι στοχος καθως κινουμαι
Μεσ'το πληθος, αναμεσα σας, ανθρωποι ζουμε
μισος απ'το μισος που παραγεται αντλουμε
και ολα ευθυς, αλλαζουν, θα δεις
οσα προσπαθεις, ματαια, να αμφησβητησεις
αρνεισαι να δεχτεις οσα αδυνατεις μεσα απ'τη λογικη σου να εξηγησεις
Τι να πεις...
Στιγμες ανυσηχητικης σιωπης
στο βωμο του στεκει αιμοχαρης
ετοιμος να σπειρει το ανθος του κακου
στη σκοτεινη πλευρα του φεγγαριου κρυβομαι
ξενος στα ματια αυτου του κοσμου ειμαι απλος
ενας εκπροσωπος απ'το σκαρτο μας γενος
σε αμονταριστα πλανα διαρκως εκτεθειμενος
σα καταδικος σε ενα κελι, σε μια φυλακη, που ονομασαμε πολη
γευτηκα τους πειρασμους της που, λιγο πολυ, τους γευτηκαμε ολοι
παρευρισκομενοι σε νυχτες υποπτες, αλλοτε σαν αυτοχειρες
και αλλοτε σαν απλοι θεατες
ειναι το χθες, ειναι σα λεπιδα που ανοιγει πληγες,
ειναι σκιες κινουμενες μεσα σε στοες
δελεασμενες απο σερνικες βαριες αναπνοες
στις ερωτησεις μου, δεν ειχα ανταποκριση
συνεχισα μονος να περιφερομαι στο νοστο
ο,τι ειδα κυλησε χαιδευοντας άγαρμπα τους καρπους μου σα λεπιδα
με βλεμμα στου λεοντος τη μεριδα
πηρα απλα αυτο που μου αξιζει
συνεχιζω ως οτου το αιμα στις φλεβες μου να αρχισει να πηζει
σε μια ατμοσφαιρα που φερνει οσμες απο πτωμα που χρονια σαπιζει
στις σκοτεινες διαδρομες, οποιος μπει, ποτε πισω ιδιος δε γυριζει
ειναι πρακτικα αδυνατον
εφ'οσον αρπαχτηκαν ονειρα μετατρεπομενα σε εφιαλτικες εικονες
οσα απο μικρο παιδι νομιζα ακινδυνα με οδηγησαν στις νεκρες απορρητες ζωνες
φοβος, που ποτε μου δε καταλαβα που οποιο συνδρομο πηγαζει
αποκόμισα πληθος εμπειριες κοιταζοντας επιμονα αυτο που κανενας λογικος
ποτε του δε τολμα, ποτε του δε κοιταζει
Μονος στις σκοτεινες διαδρομες, περπατησα, εζησα, ειδα
το κοσμο να καθοδηγείται απο μια σπασμενη πυξιδα
περα στο κοσμο των πιθανοτητων, περα στην αγεννητη πατριδα
Σκοτεινες διαδρομες, ονειρα που γιναν εφιαλτες οδηγωντας με στη τελευταια σελιδα.

Απο Φως Σε Σκοτάδι ft ΔΠΘ - Είναι τιμή σου

http://www.youtube.com/watch?v=9SG0oCKNo5M

couple ΔΠΘ

ναι.. πισω πουτανες
κρατατε αποσταση μη σας τα κοψω
γραφω οσα νιωθω
της σφαιρας που λεγεται γη ειμαι παιδι νοθο
και τα σπαω διχως λογο
μη ρωτας γιατι ειναι απλο γιατι μπορω
φως, γαληνη, δε ψαχνω να βρω
ασπρο πατο το ποτηρι που κερνας πικρο
μα.. δε γαμιεται φερε απο δω θα το πιω
στη τελικη δεν εχω να χασω τιποτα
τα παντα γυρω μου αλλαζουν ταχυτατα
στριμωχτηκες, σου κοπηκαν τα ηπατα
κοντρα στα κυματα, βηματα πισω
πολυ το τεντωνεις το σχοινι
στο τελος δε μ'αφηνεις αλλη επιλογη θα σε γαμησω
φραγκα θες μαλακα απ' το cd, φτηνο σε βρισκω
κι εχω ενα τροπο για να σε βοηθησω
διαφημιση σου κανω αμα σε βρισω
οχι δε θελω σεβασμο
ουτε πιτσιρικαδες για να προωθησω
βουλωσε το λιγο, πολυ φωναζεις
που' ναι τα αρχιδια σου ρε βλακα
αφου μοναχα με πιτσιρικια τα βαζεις
κι αν εισαι τοσο μαγκας οσο λες
ελα εδω κατω στο νοτο να μας τα κλασεις
ανιδεοι, καθυστερημενοι, δινουν παραστασεις
mc's με προσοντα που φτανουν σ'αλλες διαστασεις
τουλαχιστον εγω χαζεψα απο τις αναθυμιασεις
εσυ μου φαινεται το 'χες εκ γενετης κουσουρι
που να φτασεις,
το ονομα μου γραμμενο παντου
σε θυρες του ηλεκτρικου
σε δρομους, σε παρκα, στις στασεις
το ονομα σου γραμμενο στα αρχιδια μου
κρεμασου απο κει τη κορυφη αν θελεις να πιασεις
κοιτω τη δουλεια μου μονο και δεν ασχολουμαι
καμια φορα δινω τροφη για να χουν τα παιδια του φορουμ αφορμη
να δω τι αλλο θα πουνε
ποσοι κοζαρουν για να μορφωθουνε
και ποσοι απ' αυτους πραγματικα τα λογια μου ακουνε
αλεξη πες σ' αυτα τα κακομαθημενα πως τωρα μπορουν να πανε να γαμηθουνε
απλα ζουμε, και κανουμε για αυτο ο,τι μπορουμε
και ειναι αστειο ξερεις
ν' ακουω τις μισες μου ατακες στα κομματια σου
μονος σου θα βγαλεις φιλε τα ματια σου
θυμησου ποιος ειμαι, γιατι ξερεις
και το οτι ασχοληθηκα με τη παρτη σου ειναι τιμη σου
κι αντε γαμησου παλιοτσολι

Detro ft ΔΠΘ - Κοίτα στα μάτια by Dorian7

http://www.youtube.com/watch?v=s22VvQDDbnE

( couple Δ.Π.Θ )
Μεσα στα ματια ,
καθρέφτης η ζωή που ξένοι το σπανε κομματια
συνεχως μαζευω μα δεν μπορω να βρω τι εχασα στη διαδρομη
bro,της μονιμης βλαβης η εποχη τωρα σκεψη μου κανει συχνα αποχη
και ειναι κατι στιγμες που δεν μπορω πουθενα να δωσω προσοχη
το τιποτα βαση δεν εχει
στα ιδια μερη που καποτε απλα περπατουσε τωρα τρεχει
ο θανατος απ’το στομαχι του ποσο να απεχει
εκμεταλλευσου οτι δεν υπαρχει καλη ορατοτητα οταν βρεχει
να χαθουμε στο ταξιδι
εδω που μεγαλωσαμε ζησαμε και ως τωρα μειναμε ιδιοι
το προσωπο μου δεν αλλαζει μα παλιωνει μπροστα σε κατι που δεν σταματα
το οινοπνευμα αγκαλιαζω καποιες νυχτες τα χαραματα
μιλω κοιτωντας σε παντα καταματα
θυμησου δεν οφελει να βασιζεσαι σε θαυματα
σφαλματα κοπιαστικα χαμηλα μεροκαματα
με ονειρα παλια σαν φαντασματα
θα ακους αληθειες να βγαζω οταν ειμαι γάματα
παντως καιρου πορειες η καρδια χτυπα ασυναρτητα αρρυθμιες
τονωτικο που βρισκει θεση εκει οπου αδειαζουν οι πλατειες
στο κυκλο της χαμενης μου γενιας επετρεψε μου να χω καποιες αποριες
σε ενα ασταματητο κυνηγητο απο χαμενες ευκαιριες,συντονίσου
με την αστική μου προβολη και ασε πισω για λιγο την αδεια ζωη σου
ματιες κατω απο τροχους οχηματων ειμαι δω ζω το παρων και περιμενω
το αυριο να πει τα υπολοιπα σε μυαλού κόλλημα μα δε βγαζω νοημα
στα παντα βλεπω τοσες πολλες και διαφορετικες εκδοχες
τι να αναλυσω ετσι αναπτυσω συναναστροφες
παλιες μου γνωριμες μορφες που δεν χαθηκαμε απο τοσες και τοσες φορες
τα ματια δεν αλλαζουν χρωμα μα βλεμμα δεν γινεται ποτε να σου πουν ψεμα
σε μια συζήτηση διχως συγκεκριμενο θεμα...
κοιτα στα ματια...

ΔΠΘ - Χημείες by Γουσταρω ακομα τσιτες

http://www.youtube.com/watch?v=wga9BEvsHI4

Χάνω την επαφή, όραση, γεύση και αφή
μηδενίζονται πριν τη στροφή
βελούδινη υφή
νιώθω να 'μαι στην κορυφή
και όλα φαίνονται μικρά από κει
εγκεφαλική αποχή
συνεπάγεται την ασταθή συνοχή
και όλοι γύρω μου φαίνονται αμέτοχοι
σα να βρίσκομαι σε διαφορετική εποχή
υπό την ανοχή
του χημικού πυρετού, του πανικού που προκαλεί
υπό την αποβολή
λίγο-λίγο κουμπώνομαι έτοιμος να ξεφύγω και όλα γύρω μου αλλάζουν κάθε φορά που τα μάτια μου ανοίγω
είπα θα φύγω, είπα θα μείνω
είπα κομμένα τα χάπια από δω και μπρος φούντα μόνο θα πίνω
μα ακόμα πίνω
ψυχο- χώρια τα τσιρότα και το κοκό
φρίμπες από στοκο
εφόσον δε βγαίνω,
νιώθω να 'μαι κάπως σα του Αγγέλακα το τρένο
σωπαίνω κυλώντας
σνιφάρω ζαμπρέ μονολογώντας, όντας μόνος
και όμως με κάνει να νιώθω τόσο χαλαρός, τόσο καθαρός, τόσο σένιος
της ρούχλας ο κόσμος είναι παραμυθένιος
μόνος σε τεσσερις τοίχους φωνάζω το όνομα της είναι ήττα
το κάνω όταν νιώθω πως είμαι στην τσίτα
ανασαίνω κάπως αργά
ίσως είναι αργά
μπλέκω πάλι με αυτά τα σκατά
μπλέκω με τη XHMEIA .
που κάνει τον κόσμο να μοιάζει ταινία
και τα πάντα κυλάνε με ευκολία
γίνομαι λεία
με θύτη τον ίδιο μου τον εαυτό
αφού κουμπωθώ ένα βήμα πριν να τρελαθώ
προσπαθώ
ζωντανός να κρατηθώ μέσα από
ταχυπαλμίες, φοβίες, οπτασίες
περίπλοκα συναισθήματα και ερωτικές επιθυμίες
Χημείες

Και καθώς θα βλέπω τα δόντια μου να πέφτουνε στο πάτωμα
το δέρμα μου να λιώνει
ίσως καταφέρω να γίνω κ εγώ στο τέλος
ένας ζωντανός νεκρός

ΔΠΘ - Ανευ Προσανατολισμού Γενιά

Σκοτεινές διαδρομές...ΨΔ 07!Άνευ προσανατολισμου γενιά...
Ταξιδεύοντας απ'το ναδίρ στο ζενιθ,εικονικά σφάλματα
παιχνίδια ενός μυαλού που πάει στην τρέλα κάνοντας άλματα
κάποιοι ξέμειναν,κάποιοι ξεχασμένοι στον κόσμο των ζωντανών
καταδικασμένοι τυχοδιώκτες φόβων πίσω από τραγούδια αλκοολικών κρυμμένοι
Υπάρχουν κόσμοι ζωντανοί και κόσμοι πεθαμένοι
πέρα απ'τις 5 μου αισθήσεις όλη η ψυχραιμία μου μοιάζει ξένη
Μην πατήσεις στον κόσμο των ξένων,μην πατήσεις
Κάτι κυλάει μες'τις σκιές της νύχτας αναζητώντας μύθους κι απαντήσεις
κατοικώντας σε κλειστοφοβικές κι εσωστρεφείς συνειδείσεις
Υπάρχουν κάποιοι που μας κοιτάνε πίσω από δέντρων χαραμάδες
πρόσωπα απ'το παρελθον μα τώρα ψυχικοί ψυγάδες κόσμων
ζώντας ανάμεσα μας τα μάτια μας διαπερνούν απαρατήρητα,
μόνο και μόνον για το παρών στοιχειώνοντας κάθε πολίτη
ο κόσμος τρέχει συνεχώς μπροστά μ'αυτοί μένουν ακίνητοι χρόνια σαν αγάλματα
αναζητώντας καταφύγιο σ'ερειπωμένα κτήρια κι άστεγα χαλάσματα
απο μικρός είχα πιστέψει στα φαντάσματα
είναι χλωμοί και σιωπηλοί επισκέπτες
εισβάλλοντας τρέφονται τα όνειρά μας εφιάλτες παρτίδες μ'αθάνατους παίχτες
Ακολουθώντας ένα υπόγειο με μαρμάρινα σκαλοπάτια
ένα δάχτυλο αχνογραφεί στη σκόνη που 'χει πνίξει τα πλήκτρα με σκοτεινά κομμάτια
Περιμένω!Μέσα στ'αχανές Έρεβος να πνιγώ,φώτα χλωμά πάνω από ξύλινες κορνίζες
αραχνόκοσμος σε μέγεθος φωλιάς,υπερτροφικής πανφάγας κάμπιας κουκούλι
κατασκευασμένο απο δέρμα και μυς,σαν ανθρώπινο σκιάχτρο
ένα παιδί που βίωσε 5 ολόκληρα λεπτά την νεκροφάνεια κείτεται στην ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα
τα μάτια των νεκρών είναι γεμάτα χειμώνα γι'αυτό μας φαίνονται λευκά...

ΔΠΘ - Παιδι στου κουκου τη φωλια by Γουστάρω Τσίτες

http://www.youtube.com/watch?v=I05BO1DMELY

Εμαθα να συμβιβαζομαι με το θανατο
οσο ζωη με νικουσες με ενα προσωπο τοσο αποκρουστικο
κ σιχαμενο οντως ειναι σαν να κανεις βουτια στο κενο
οντως ειναι τοσο αληθινο που σε τρομαζει
καθως η νυχτα σαν βελουδινο πεπλο τα ματια μου σκεπαζει
ο,τι φαινεται δεν ειναι κ ο,τι μοιαζει με αντανακλαση
φωτα απο φτηνα μαγαζια με πελατες απροσωπους και ανεκφραστους περαστικους
που οι σκιες του δρομου καλυπτουν τα λιγοστα τους χαρακτηριστικα
αλλιωτικα βρεθηκα απο τα παιδικα ονειρα
σε ενα πηγαδι γεματο ψυχες, αναπηρος, και ο χειμωνας καταπιε τις τεσσερις εποχες
σε ενα διαμερισμα που χρονια υγρασια σταζει
ολοι φοβουνται αυτο που πισω απο τα σκοταδια μας κοιταζει
και ο (?) φαινοτυπο το φως εφοσον εφ'ολης της υλης
ειναι αναλωσιμοι, υποσυνείδητα υποδουλοι του στρες
σαδιστες σεξιστικοι, σαδομαζοχιστες και τζασμενοι
προφητες της ΟΚΑΣ πισω απο κρυσταλινους αδενες κοκας
περα απο καθε μου αποθεμα λογου δεν εχω κουβεντα να πω
περαιτερω οταν ειμαι φυτο στον πυρετο της φλοκας
συνεπως αλλαζω προσωπα, αυτοσκοπος επιβιωσης , τα χρονια
που η μερα πεθαινει και αφηνει καταλοιπα
αγαπη και μισος αποτομα αλλαζουνε, εκει που τα παθη φωλιαζουνε
εκει που τα λογια βουλιαζουνε, ενα προς ενα μεθυστικα τα αποτυπωνω
απο τα χρονια που εθιστηκα, τα λογια δεν εχουνε πλεον καμμια σημασια
ολα ξεκινανε απο το μηδεν εκει που η χρηση γινεται ζωης θυσια
πυρετος στην ιδια σκεψη και υπο την ιδια ουσια
επήρρεια, επιστροφη στα παρκα και τα "προς κατεδαφιση" κτιρια¨, μονη
καθοτι η οποιαδήποτε επαφη με τον εξω κοσμο σκοτωνει ο,τι δικο μας απεμεινε
σερνεται στα γονατα κ επειτα αλλοκοτα αλλαζει μορφες, αποκομματα,
ραντεβου για στενες επαφες, αναχωματα απο τυψεις
2006 ετη φωτος, μα και σηψεις σ ανακαλυψεις εσωτερικες
στου μυαλου μου τις σκοτεινες φυλακες, δεινε ρουφιανε
ποτε σου δεν μπηκες, φοβηθηκες τοσο, σκοταδι που εκει κατοικει
κ εχω την συνειδηση μου βρώμικη
μετα απο αυτο πεταχτηκα απο τον υπνο μου
βαδισα στην σιωπη σαν ξωτικο, ο,τι κ αν αγαπησα
το εχασα στοιχηματίζοντας ολοι σε μενα, προσωπα παραμορφωμενα
με βλεμματα στραμμενα στην βλεννα που μερα τη μερα
αναπτυσεται παρασιτωντας στον αυχενα, κατασπαραζει σαρκα και πνευμα
εμετος, ειναι ο πιο προστυχος, βρωμικος κ αρρωστος καιρος που ζησαμε
ολοι μαζι και ο καθεις χωριστα αμαρτησαμε τις νυχτες εκεινες
ερεβος οπου κοιτω, συμπερανα πως οι αμφεταμινες σε καταντανε φυτο
πως να σου το πω, τα παντα γυρω μας αλλαζουν κ αθορυβα περιφερεται
ο διαβολος αναμεσα μας, τα σωθικα μας κατασπαραζουν
τα σκοτεινα προσωπα της νυκτος μ αρπαζουν
ανεμοι φυσανε στην αγονη γη, με νικανε δαιμονες, θεοι
λογια που σκορπισαμε στο απειρο, βγηκα μια νυχτα εχοντας εντονη την
επιθυμια να αποκτησω ενα ακομη λαφυρο, μονο και μονο για μενα δεν
νοιαστηκες ποτε, και καποτε, καποτε να περνας, να με σκεφτεσαι μην με ξεχνας, στην πρωτη μας πραξη νομιζα πως ολο τον κοσμο αγαπας μα γελαστηκα, πηρα χασις και αλκοολ, καθησα και στοχαστηκα δεν βγηκα πουθενα και πιαστηκα διχως αιτια στο ξυλο, πισω μου σε εχω σατανα μεταμορφωμενο σε φιλο και ποτε ξανα δεν περιμενω πανω απο πεντε λεπτα
αν περασουν την εκανα κ εφυγα για τα καλα. δεν το βαζει για να (?)
τρελλας μην υποτιμας οτι δεν μπορει το μυαλο σου να δεχτει, να ανεχτει
πες πως υφισταται, ειναι ανυπαρκτες οι μορφες που σε εχουν καταβαλλει
γαμω το κερατο μου γουσταρω πολυ μα δισταζω να τραβηξω σκανδαλη
εισαι γλυκια ζωη και θυμα στην παγιδα σου αναμενεται να πεσω παλι
υπεθεσα πως ημουνα δεδομενη τροφη για τα κτηνη, με κυνηγαν εκεινοι
που ξερουν πως εχω στριμωχτει, τι κοιτας, τι?
υπαρχουν εκεινες οι στιγμες που τις ζεις μεσα απο χαλασμενες οθονες
ελπιζεις να σου βγει σε καλο μα σου μπηγουν το μαχαιρι ως το κοκκαλο
κ αιμορραγω μονος σε καποιο στενο, στο δρομο που συναντιεται το ψευτικο με το αληθινο στο σταυροδρομι που οτιδηποτε ειναι πιθανο να συμβει
οι προθεσεις συνηθως αλλαζουν απο στιγμη σε στιγμη
πνιγομαι, στις παρυφες της οικογενειακης μελαγχολικης συμβιωσης,
κομβος ενοχης, τα βλεμματα μας προδιδουν, τα ψεμματα μας στην επιφανεια βγαινουνε, εκζεμα(?) ταζουμε το τωρα για το πριν και στο μετα
ονοματα να μην αναφερεις καν, με εχει κουρασει αυτη η αμφισβητηση
ακομα κ αν στοματα λεν πως μ αγαπαν ωστοσο ποτε δεν μου το δειξαν
το πνιξαν καταδικαζοντας ο,τι πιο γλυκο, θυμαμαι καποτε σ ειχα αγαπησει
θυμαμαι καποτε σ ειχα αγαπησει, με τα χειλη μου βραχια στο προσωπο της γης, εξακολουθω να παραμενω ασαφης, με ενα ακομα αφηρημενο τραγουδι μου
διαπραγματευω με τα εσω, και δεν ητανε λιγες οι νυχτες εκεινες, που χαζευοντας το κενο αποφασισα να πεσω, ειπα η προσκρουση μετραει και επειτα η ψυχη μου πεταει, χαθηκα αναμεσα σε νερο οργη και λασπη, οπου υλη οργανικη ζωντανο με κραταει, πες μου τι να κανω πως να ζησω φυσιολογικα, πως να σταματησω αυτη τη μεταλλαξη, θελω να σκεφτω επιτελους θετικα, μεταξι θα δεις σε μερη που ποτε μου ως τωρα δεν βρεθηκα και μην βιαστεις να κρινεις, ο ιδιος ο κοσμος ειναι αυτος που πολλες φορες σε αναγκαζει αλλοκοτος να γινεις, ενα με ο,τι σιχαινεσαι, ενα και το αυτο, ενα για σενα και ενα για αυτο, για αυτο που σ αγγιζει μερα και νυχτα σαν αερικο, προκαλωντας φρικη, παραθετωντας εννοιες (?)
κ ανοιγει, το κελι μεσα στο οπιο, κατοικεις, ειναι το μοναδικο σου καταφυγιο μην ξεμυτισεις στις σκιες, στο φως μεινε συνεχως, εχω την υπονοια πως ο κοσμος γυρω μου ειναι υποκριτης κ αγχωτικος, ειναι ταφος ανοιχτος, πασσαλος καρφωμενος αναμεσα σε στηθη, και ειπα να βγω να δω τους επαναστατες του χθες στα γονατα, ρακενδυτοι ζητιανευουν οι μυθοι κ
αγωνιστες που μπερδεψαν τον δρομο, τον ειδαν (?), το μονοπατι που οδηγει στο παραμυθι, μισος, χαρα, λυπη, αγαπη, χτυποι αλλεπαλληλοι, εφαπτομενοι και παραλληλοι, οι δρομοι της πολης μας οδηγουν στο πουθενα
μου το πε η νυχτα πως σε μια κουφαλα απο μπετον καποιο πρωι θα πεθαινα

παιδι στου κουκου τη φωλια, κρατω την ανασα μου προκειμενου να μην μ ακουσουν, ειναι τοσο κοντα, νιωσε με αδερφε μου, καθε μερα βουλιαζω ολο και πιο βαθια, βλεπω τον ηλιο να πνιγεται στην αγκαλια της σεληνης, ερποντας σαν εντομα, κοιτα μεσα μου η φλογα δεν εσβησε ακομα και απο εδω και μπρος μετραω, τα λαθη μου μεταφραζονται σε χρονο που λιγοστευει, λιγοστευω, σαπιζοντας με ολα αυτα που μισω κ αγαπαω

παιδι στου κουκου τη φωλια
07 απο τον υπογειο σταθμο
ψυχοδραμα

ΔΠΘ - Ακομα δινομαι

http://www.youtube.com/watch?v=RsDasvBR56I

Ενος τσιγαρου καπνοι, συννεφα νικοτινης
στο μικρο ομιχλωδες δωματιο κλεινοντας τη πορτα
αφηνω πισω μου γονεις, αφηνω πισω μου εναν φιλο
στα ακαλυπτα νώτα, με πιανει στον υπνο
μου δινει ζαλαδα και ιδρωτα, με πνιγει.
Το πινω και η σκεψη μου ανοιγει
σκαλωνω στο φως που τρεμοσβηνει κατω απ'τη βαρια μου ανασα
ξυλινοι θεατρινοι, η πολη με καταπινει
σα παρασιτο το μυαλο μου θυμιζει λυωμενο καμινι.
Επανω απο 40 λεπτα μενω ακινητος
κοιταζοντας στον αδειο τοιχο τη σκια μου να τρεμει
σα να αγωνιζεται να ξεκοψει απο μενα.
Μεσ'στο μυαλο μου 1+1=1
στη μαστουρα μου, εχω ξεναγο χαρτι και πενα
δινομαι σε αυτο και αυτο απο μονο του δινεται σε μενα
αμετρητες φορες ειπα τη λεξη κομμενα.
Μα καποια πραγματα δε κοβονται ποτε,
καποια πραγματα φωλιαζουνε μεσα μας και θα τα συνανταμε παντοτε.
Κανω παρακληση, "σταθειτε 2 λεπτα, μη με προσπερνατε!
Απεχω απ'το βωμο του κερινου θεου που χρονια προσκυνατε.
Σα μαύρο πρόβατο την κάνω λαμόγιο όσο ο νομικός ποιμένας σας κοιμάται
Χρονικη σπαταλη, λογος στη διανοητικη μου αδρανεια
Γραφω οσα βαρια κομματια μεινανε στο βυθο γιατι μισω την επιφανεια
Μου λες σπανια,
κοιτας στα ματια αυτους που καποτε προδωσες μεσα απο τεχνασματα
φιδισιας τακτικης, επιτακτικης ακροασης αποσπασματα
καθε φορα που αναζητας τη μοναξια
οδηγείσαι μεθυσμενος σε χαλασματα να παραπατας
ορκιζεσαι για παντα χαμηλα να το κρατας
και οταν το κρατας, γεννιεσαι, το ζεις, πεθαινεις, πετας
δε ξερεις που πας
ουτε τι ζητας!
Ερχομαι απο τον υπογειο σταθμο για αυτο μη με υποτιμας.
Υποτονικα, αναφερομένος εμμεσως στα ναρκωτικα...
Απειρες νυχτες πακετωθηκα
συρθηκα σαν αδεσποτος σκυλος
μα σηκωθηκα
απ' τη λασπη που παραγουν τα στενα
Ενα βημα πριν το πουθενα.
Δε πουλησα ακόμα τη ψυχη στο σατανα
για να γραψω κομματι!
Στεκομαι ολορθος στο μικροφωνο μπροστα
για αυτους που με χουνε βαλει στο ματι αυτοπροσωπως
λιωνει το μικροφωνο στο στομα μου
οπως λιωνει η συνειδειση μου καθε φορα που αμφισβητειται απο αυτους σκοπιμα
η καταγωγη μου
Το γραφω προς απαντηση μου δινω τη σιωπη μου
ειναι η σκεψη που οδηγει στη εσωστρεφια ατομων
που συνήθισαν να ζουνε μονα...

Ψυχοδράμα - Σκέψη Θετική

http://www.youtube.com/watch?v=1mWU2GXj0CE

Καθε καινουρια μερα που αναδυεται, ζωντανο πορτρετο στο παραθυρο μου η πολη
γυμνη πηγη εμπνευσης ειναι η πολη, σα φυλακη που δεν βγαινεις απο κει οσο κι αν προσπαθησεις
εισαι μονος σου, ειναι ο κοσμος σου γεματος ακραιες απαιτησεις
αν δεις ενα, μα εστω κι ενα λαθος βημα αν κανεις
ανασες στον ομοχρωμο λαβυρινθο που χτιστηκε καποτε για μας, πετα μας
λιγο πιο ψηλα, ανεβασε μας κι αφησε με να δω το μετα μουδιαζω ουρλιαζοντας
αχρωμα, θωριβωδη απογευματα καπνιζω την σκεψη μου χαραζοντας απομνημονευματα
θυμαμαι, ειμαι 20 χρονων κι αυτην την πολη οσο μεγαλωνει τοσο την φοβαμαι
αναλονοντας ατελειωτες ωρες σε ηχητικες συλληψεις αποσπασματα συναισθηματικης ή
λεκτικης αξιας
ολονυκτιας επανταληψης προγραμματισμο, ζωντας ακομη καθε εφηβικο μου προβληματισμο
μενω στο 5ο πατωμα εναλλακτικοποιωντας τον ρομαντισμο, με ψυχη και σωμα αναζητοντας
τον τελειο κοσμο σε σελιδες κομιξ υοθετοντας προφιλ κομικου ετσι απλα σαν αμυνα, ετσι απλα
σα απεγνωσμενη μου προσπαθεια να κρυφτω απ αυτο που στην πραγματικοτητα ειμαι
σου πα θα γραψω ενα κομματι απ την καρδια μου γι αυτους που να βγει κοντα μου μεινε κι ασε με
να ταξιδευω σε κοσμους που πλαθω μεσα απο τα τραγουδια μου, φαντασου
τιποτα δεν μενει στασιμο, ολα αλλαζουν εχοντας αντικτυπο στην
προσωπικοτητα σου προσπαθησα να αποδεσμευτω κρατοντας αποστασεις προκειμενου να μην πουληθω
κι εγω στης μοδας τις παρερχομενες τασεις, εμεινα, μονος μου, βρεθηκα
σε ενα απ τα στεκια που συχνα ζουν οσοι υποκριτες πουλανε μουρη κρυμμενη πισω απο πλατες
κοιταξα γυρω μου και ειδα πως ολοι φορανε μασκες
ενιωσα πρωτη μου στο επικεντρο της προσοχης, μα ανεπιθυμητος
συνειδητοποιησα πως ο κοσμος μου ειναι τοσο διαφορετικος απ τον δικο τους, απεχω
και ψαχνω τον εαυτο μου σε ολα αυτα που απο παιδι με καναν να τρεχω, ελευθερος σαν λυκος
κατω απο την εικονικη πραγματικοτητα που μου πασαρουν οσα απλωχερα δωθηκαν καποτε
πισω θα θελησουν να παρουν ειναι ζητημα χρονου κι αυτο με πνιγει,
γραφω το ονομα μου σε επιπεδες επιφανιες ετσι κι αλλιως μολις κυλησουν πανω του
η βροχη και ο χρονος του μονο του θα φυγει, σαν να μην ειχε χαθει ποτε
σαν ολα αυτα που ζωγραφιζα καποτε λευκα κενα στα σχολικα μου βιβλια
κοιταζω πισω μου και βλεπω αγνη φιλια, απο το 95' ζω στα λαθη μου, στα λαθη τους χαμενος
αδερφια, φιλοι, σπιτι, κολλητοι, οικογενια κι ο κοσμος στο προσωπο μου ξενος
ειναι αγενεια να συναναστρεφεσαι ξενος αναμεσα σε ξενους κατω απο ουρανους συννεφιασμενους
συνεχως αναρωτιεμαι, πως να ξεχωρισω την αγαπη απο το ψεμα,
πως να διακρινω προθεσεις μεσα απο ενα γυναικειο βλεμα που κρυβει μοναχα σαρκικους ποθους
στα μονοπατια της αδειας ψυχης συνεχως γι αυτες ειμαι ανεπαρκης υπο την υποσχεση μιας καινουριας αρχης
αρχιζω να γραφω εχοντας σιωπηλη μου συντροφια τις σταλες της βροχης, σε περιμενω
στην ειλικρινια που με διακατεχει οταν με βρισκεις μεθυσμενο, κατ απ την χαρτινη πολη
γεννιεμαι και πεθαινω με βλεμμα κολλημενο στο αδιαπεραστο γκριζο, γεμματος αναπαντητα ερωτηματα
τριγυριζω με αδεξια βηματα, ζητοντας λυση σε αγνωστα προβληματα,
μεσα απ την διαυγεια σκεψης μου εξασφαλιζει μια καμμενη καφτρα, μα δινομαι μεσ αυτου
με σεβασμου στην μουσικη μου γραφω οσα χαραξανε πορεια στην παιδικη ψυχη μου,
ειμαι μικρος ακομα μα ξερω καλα πως δεν αλλαζουν τα παλια γι αυτο κοιταζω απο δω κι εμπρος
της πολης το στομα ενσωματομενος αγνωστος εχθρος, ενσωματομενος αγνωστος κι ομως αδερφος,
κλεινω τα ματια κι ονειρευομαι τον κοσμο οπως εγω τον προτιμω .....

ΔΠΘ - Ηττα

http://www.youtube.com/watch?v=3WlK3TdMuuc

Αφου ηττηθεις
εισαι ετοιμος σε αυτην να παραδοθεις
θες απλως απο τα λαθη των αλλων να σωθεις
απ' τους δαιμονες που σε καταδιωκουν θες να απαλλαχτεις
πριν να προδοθεις
απ' οσα αγαπησες
ανικανος να αντισταθεις, κοιταζεις γυρω σου
θελοντας απο καπου να κρτηθεις
ημιμαθης και αιωνιος εραστης
στον πυρετο της ζεις σα γκομενος μη εχοντας σωας τας φρενας και αδιορθωτος ποτης.
Ολη τη μερα με νευρα μετρώντας τις ωρες ως τη στιγμη που θα παραμυθιαστεις
εχεις σαπισει.
Τρελαινεσαι διαρκως
ο κοσμος που σου πλαθει εκεινη,
που σε εχει παρατησει για να μη βρεθει συνενοχη.
Λιγο πριν τη τελευταια σου χρηση
παγωμενοι οι τοιχοι,
νεκρο το μυαλο
παραιτηται απο καθε προθεση να αναζητήσει τη λυση.
Ειναι ανωφελο....
Στα μονοπατια που τυφλα βαδιζεις κυνηγας φαντασματα απ' το παρελθον.
Κουταλι, βελονα,
πουλας τα παντα προκειμενου να αποκτησεις μια δοση χειμωνα
διπλωμένος, σαν αχρηστο παλτο πεταμενο στην ακρη γεματο μπαλωματα.
Ονειρα λευκα σου κρατανε συντροφια μηδενιζοντας τους παλμους σου
ως τα ξημερωματα...
Στον πυρετο της χαρμανας, ιδρωνεις, πονας,
νιωθεις πως τα κοκκαλα σου σπανε.
Ονειρα λευκα σε αυτους που διαλεξαν εν σωματι στη κολαση να πανε

Λόγος Απειλή ft Sadomas,ΔΠΘ - Χαμηλά Κράτα Το(κουπλέ ΔΠΘ)

http://www.youtube.com/watch?v=vSJEbfVr4lY

χαμηλα κρατα το - κουπλε ΔΠΘ

Και ναι..
τις ωρες της βουβης ανησυχιας
στο ξεσπασμα της βιας
θυμαμαι να σε μεταφερουν με τα συνοδείας
ειναι εκεινη η λεπτομερεια
που αλλαζει τα δεδομενα της ιστοριας
τιποτα δε μας δοθηκε απλοχερα
αν θες να τα πουμε εξω απ' τα δοντια
δως μου το χερι σου μαζι να βγουμε απ' την αρρωστεια
δεν αξιζει, δεν αρκει να κανεις παντα μαγκα αυτο που σε γεμιζει
ειναι σαν θανατος, θεριζει
υποκρισιας χαμογελα χαριζει
υποκλινεται στην ματαιοδοξια
σα' να ταν χαρισμα
σου χω μια εκπληξη για ξεκαθαρισμα
ακου το καλεσμα, γύρνα απο δω αφέσου στο ραπισμα
ειναι μουφες οσα ακουτε mc's γελοιοι
ποιος ηλιος δυει, ποιος ανατελει
θα φας τα μουτρα σου αν αποκοπεις απ την αγέλη
εγω σου το πα
μας επρηξες τα αρχιδια
αυτο που κανεις ειναι απατη κι οχι ντοπα
μαθε πως ζουμε περηφανα
με καθαρη καρδια και αδεια χερια οχι με δικανα,
μα παντα ετοιμοι βαμμενοι με πολεμου χρωματα
οταν χτυπανε τα τυμπανα

ναι.. διπλη κοκκινη γραμμη.. sadomas και μαυρο λουκι

---Marilize Legijuana---

ΣΕΛΙΔΑ:

Απαντήσεις – σελίδα 5 / 11

gold_Z – Παρ, 26 Φεβ 10, 13:51

wraio 8emataki.
alla 8a mporouse na einai ligotero gamatos, entaksei den xriazete toso polu..

Πάνας απο Άτεκνα Μπαρούτια

a.k.a epoptis23
plimirizw me styles kai varaw me skillz, ti 8a mou pite di8en mcz?

Τσίτας – Παρ, 26 Φεβ 10, 13:53

συντακτη κανε ενα εντιτ στο "καθε φορα που αλλαζω προσωπο"

επιθετικός προς όλους αυτούς τους εκτός
εξελισσόμένος συνεχώς, ειμαι νος
είμαι ανερχόμενος θάνατος

σημαινει νοσοφορος η νοσφερατου
και thnx τον χρηστη psyxodramatika kelia για τη διευκρινηση

hiphop lyrics, hiphop theories
klika malakias
egw o tsitas o kaulas to iptameno traveli

Λεφο – Παρ, 26 Φεβ 10, 14:02

Γουσταρω ακομα τσιτεςΠαρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 13:53
συντακτη κανε ενα εντιτ στο "καθε φορα που αλλαζω προσωπο"

επιθετικός προς όλους αυτούς τους εκτός
εξελισσόμένος συνεχώς, ειμαι νος
είμαι ανερχόμενος θάνατος

σημαινει νοσοφορος η νοσφερατου
και thnx τον χρηστη psyxodramatika kelia για τη διευκρινηση

Τσίτας – Παρ, 26 Φεβ 10, 14:08

απο τον χρηστη http://www.hiphop.gr/account_profile/30838

ΔΠΘ ft Αδεσποτο - Καμια φορα ξεχναμε


μείναμε λίγοι, λιγοστοί, φίλοι σωστοί
ολοι οι υπόλοιποι τυχαίοι, γνωστοί
που μου συστηνονται ως τι
ως οτι ο καθενας διαλεξε να αναπαραστήσει
μεχρι και τον εαυτο του εχει πεισει
προβλεποντας τη δυση, ψαχνουμε για ανατολη
μοναδικη αποστολη η καθημερινη επιβιωση στη ζουγκλα
στη γκριζουπολη που μοιαζει με πανουκλα
ο τροπος που εξαπλωνεται η αδιαφορια
σε μια χημικη ουτοπια, που μας εριξε σε λουπα
πανω σου ακουμπαω κι εσυ πανω μου ακουμπα
κρατα ψηλα τη κουπα, να πιουμε στην υγεια μας
τα ονειρα μας παραμενουνε δικα μας, ειναι δικα μας

ναι.. σε πολιτεια μαγικη γυρναμε
κανονες σπαμε, ερχονται στιγμες κι αλλοτε πανε
ποσα ν'αλλαξανε απ'οσα θυμαμαι
στην ακρη του δρομου οταν ρωτας οποιον περνα απο δω θυμαμαι
τι να πω γι'αυτα που τα ματια μου βλεπουν
ή επαναλαμβανομενα, τυχαια
εκτος κι αν μεινω μεσα, ποτε θα βγω στη ταρατσα
για να δω τη θεα που αγνοεις
αν αφησεις το συρμα πεφτεις
κι ειναι ο μονος τροπος για να σηκωθεις
αν εμπιστευτεις τον καθε πουστη θα χαντακωθεις
αλλιως φυγε απο δω και γυρνα πισω
που κι οταν βαρεθεις να χωθεις
μα δε προκειται δικε μου για παιχνιδι
ειναι επικινδυνο μπορει να σκοτωθεις
αν αφησεις λιγο το μυαλο να φυγει
αν τυχει να χωθεις μες την ομιχλη
ψεμα μου μοιαζει η πραγματικοτητα
καποτε στραβωνα, τωρα κινουμαι αναμεσα σε γκρι τετραγωνα
και φθινομαι για καθε πραξη που μου προκαλει συγχηση
και στον πουτσο μου αν η φωνη μου δεν εχει απηχηση στα αφτια σου
γαμιεσαι εσυ, το crew κι η γειτονια σου
ο,τι αποφυγεις το βρισκεις μπροστα σου
κρατα αυτους που προστατευουν το τομαρι σου κοντα σου
πως εχεις κατι παραπανω απ' τους αλλους φαντασου
το νου σου μονο μπορει να αυταπατασαι και αντε γεια σου..

..απο μπροστα μου χασου
κι αν νομιζεις πως το πουλησα εχασες τα μυαλα σου
ψυχοδραμα, RNS, σε μουσικες διαδρομες
η αντανακλαση του κοσμου σου σε λιγες στροφες
και ο,τι νιωθω φτυνω στο χαρτι μου
καθε αληθεια κρυβει η μουσικη μου, ειναι η ζωη μου
και μ'αυτη δραπετευω
καν'τη πουτανα αμα θες
μετα ομως θα σε γυρευω
κοκκινο Χ αντιπροσωπευω, με νευρο,
κανε πισω το ελεγχω
απεχω απο τη κωλοφαση σου προτιμω να σε τρεχω,
κι αντεχω οσο βλεπω πως ατομα που με στηριζουν εχω
οσο βλεπω πως ατομα που με στηριζουν εχω..

και.. πηρα ενα δρομο χωρις να νοιαζομαι που θα με βγαλει
γυρω μου νυχτα, στη παλαμη μου βλεπω να αδειαζει το μπουκαλι
ειναι η παρενθεση, χαμενος στην απολαυση απ'τη ζαλη
κι η παραισθηση, η δυναμη που σου δινεται
στο να ζωγραφιζεις κοσμους
στο πα, κρατα μακρια καποιους ανθρωπους
και αν δοκιμασες μα απετυχες
τοτε χρησιμοποιησες λαθους τροπους
μειναμε εδω χωλομενοι
στα ματια κοιταζομαστε, μα μεταξυ μας ξενοι
και ποτε μη λες ποτε, δε ξερουμε στην επομένη στροφη τι μας περιμενει
υπνωτισμενοι γυρναμε, μεσα στον οχλο καμια φορα ποιοι ειμαστε ξεχναμε
μεσα στον οχλο καμια φορα ποιοι ειμαστε ξεχναμε

hiphop lyrics, hiphop theories
klika malakias
egw o tsitas o kaulas to iptameno traveli

sokofretas – Παρ, 26 Φεβ 10, 15:05

Akis2Παρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 13:49

sokofretasΠέμπτη, 25 Φεβ. 2010, 15:36

Akis2Κυριακή, 21 Φεβ. 2010, 16:13
http://www.youtube.com/watch?v=c0wocr9BNe0

uparxoun shmeia poy den vgazw ti leei.. opoios katalavei na me dior8wsei
thanks :thumbup:

ε.. ποιος???
ποιος ανισορροπος ακουει τον ηχο μου για να φτιαχτει?
συνεχως γυρνα(?)
αναπασα στιγμη και οι φιλοι του γινοντε εχθροι
σε καποια φαση θα....
δεν ξερεις τι παιζει
γι' αλλη μια φορα ερχεται κατω απ' το τραμεζι
ολα τα ματια σε σενα στραμενα
φυσικα ποτε δεν ειχα τετοιου ειδους βλεψεις οσον αφορα εμενα η την παρτυ μου
ειδικα οταν λιωνω κανω τα παντα πουτανα κι ετσι βγαζω το αχτι μου
λαμες στην πλατη μου(?) περναν κι αφηνουν
οσοι νοιωθουν να απειλουντε, επειτα κρινουν
και φωναζουν επειδη φοβουντε μα δεν πλισιαζουν
απλα προσποιουντε σε κλικες φυμουντε(?)
κατι που δεν μπορουν να πιασουν το μειμουντε
μην ακουτε! τ' αφηνω να εννοηθει πως σε καποιον υπακουτε
μα δεν προκειτε ουτε ενας ποτε να πει πως εχω σωας τα φρενας
εστω κι αν το σκεφτει
βρομα σαν πτωμα που 'χει δυο βδομαδες να θαφτει το ψεμα σου
ενοια σου κι ελευθερος κυκλοφορω στα μερη που παγωνει το αιμα σου
αν δεν παιζει χαρτι πεσε την καδενα σου η γδυσου
ειναι ευκολο να καταλαβω τι ειναι αυτο που σκεφταισε απ' τον τονο της φωνης σου
που με ξερεις? ε? σκεψου και θυμησου
ισως μες τα μουτρα σου καποτε φωναζα σκυλιαζοντας "αντε και γαμησου"
τι μου λετε δεν ανηκω πουθενα?
παιδι θεου που κατω απ' την πανσεληνο χορευει νυχτα με τον σατανα
πριν καν μπω σε μια "......"(??) και το ξανακανα
μη εχοντας ιδεα για το που θα 'φτανα
μ' αρκει που ξερω τι κεφαλι θα 'φτιαχνα
τι ρυθμο να πιανα στην αμετρη πορεια που πισω μου αφηνα
ζω στην επιθεση κι οχι στην αμυνα
καποι θα πουν με χτυπουν(?) μα δεν παιζει αμυλα
δεν προκειτε να βρεις μονοπατια παραλληλα και στην καρδια μου
φωλιαζουν συναισθηματα καλα η κακα μ' αρκει που ειναι δικα μου
φιλια στελνω στην συναιχως σκαλομενη γενια μου
και στ' αρχιδια μου τι θες να γινεις
οταν σου λεω στην αποσταση που καρατησες να μεινεις
πατω ρυθμους σε mixtapes για ν' ακους απλους
ηχους παραμορφωνω και μεσα σ' αυτους λειτουργω
χωνω το κεφαλι μου στην λασπη πριν ολοκληρος μεσα να μπω
τ' ονομα μου σε κανενα label δεν θελω να δω
κι ως οτου παψουν οι πουτανες να μιανουν μικροφωνα σε τεντομενο σκοινι ισορροπω
οσοι τ' ακουσαν το 'παν καμενο κι ανισορροπο
γι' αυτον που οι φιλοι του τον φωναζουν δευτερο προσωπο, εκπροσωπω
την αδρεναλινη που νοιω8εις πεφτοντας απ' τον τελευταιο οροφο στο υπογειο
ωρα 3:15 επιβατης σ' ενα ακομα τρελο δρομολογιο
προφανως ο κοσμος φενεται μεγαλος κι ας ειναι μικρος
συνεπως ενα λαθος και εισαι εκτος παιχνιδιου
οποιος εχει αξια χαζου(??) παιδιου
(?)σου 'πα θα σου κανω ντου μα δεν σου 'πα το ποτε γροθε
σκασαν προβληματα? απλα πες μου που και ποτε
μιλαν οι φωνες(??) στο μυαλο
καθε φορα που πιανω μικροφωνο ανοιχτο
δεν με κρινει(?) γι' αυτο να του δινω εξακολουθω
προσπαθω να με βρω, μα γαματο!
απλα το βρηκες χαμηλα
χαμηλα κρατα το..

psimenos gia na tou dwsoun aformh k narpaxth
se klikes miounte
vrika fws se mia erimia k to ksanakana
oplo se xeria xazou pediou
den me pinei giafto na tou dino eksakoloutho

auth h frash se poio shmeio einai?
thanks file! :thumbup:

pios anisoropos akouei tn hxo m gia na ftiaxtei
psimenos gia na tou dwsoun aformh k narpaxti ana pasa stogmi
oi filoi s gynonte exthrei ktlp

Dorian7 – Παρ, 26 Φεβ 10, 18:19 – Τελευταία αλλαγή: Τρι, 2 Μαρ 10, 04:09 by Dorian7

http://www.youtube.com/watch?v=ZgWI22TzIJ4&feature=related

Νύχτες κενές μεθάνε το μυαλό κάνουν το σώμα να μοιάζει εκρεμές
ένοχες σκέψεις πολλές, οι στιγμές κυλάνε βουβες
και εναλλάσονται όπως αλλάζουν του δρόμου οι στροφές
εικόνες θολές άγνωστα πρόσωπα οι προθέσεις τους όμως γνωστές
μείναμε απλοί θεατές
στην άκρη ενός εξώστη παρακολουθόντας κομμένες σκηνές
συμβαδίζοντας μ'ότι η νύχτα ζητά
νιωθω πρωτόγνωρες αισθήσεις ακούω τη καρδία μου χτυπά δυνατά
σε ενα ταξίδι για καθένα μας όσο ο κόσμος μας γυρνά
απλώνει το μπλε φόρεμα της πάνω απο τη πόλη καθώς κυλά
μαγεύει τα πάντα, τα πάντα μέσα της εξελίσσονται διαφορετικά
και ασυνειδητά φέρομαι προκλητικα
νύχτα μείνε μη φύγεις ορίζοντες στη σκέψη μου ανοίγεις
αφηγηση ειναι η φωνή σου κίνηση κινηση φως
ανοιγω φτερά να πετάξω προς το πανόραμα που συνθέτει κάθε κομμάτι της πόλης
εν ετη δυο και κατι, νομιμοι λογοι να πεις πως
ο κόσμος αμφιταλαντεύεται σε ένα παιχνίδι σκότους και φωτός
αμαχοι μειναμε εντος πεδιου
κυλάμε στο ξημέρωμα σαν ασπρόμαυρες πινελιές έγχρωμου τοπίου

Πάλι δεν μιλάμε για χόρτα,ούτε για καβγάδες τσαμπουκάδες και όπλα.....

Akis2 – Σαβ, 27 Φεβ 10, 00:13

sokofretasΠαρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 15:05

Akis2Παρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 13:49

sokofretasΠέμπτη, 25 Φεβ. 2010, 15:36

Akis2Κυριακή, 21 Φεβ. 2010, 16:13
http://www.youtube.com/watch?v=c0wocr9BNe0

uparxoun shmeia poy den vgazw ti leei.. opoios katalavei na me dior8wsei
thanks :thumbup:

ε.. ποιος???
ποιος ανισορροπος ακουει τον ηχο μου για να φτιαχτει?
συνεχως γυρνα(?)
αναπασα στιγμη και οι φιλοι του γινοντε εχθροι
σε καποια φαση θα....
δεν ξερεις τι παιζει
γι' αλλη μια φορα ερχεται κατω απ' το τραμεζι
ολα τα ματια σε σενα στραμενα
φυσικα ποτε δεν ειχα τετοιου ειδους βλεψεις οσον αφορα εμενα η την παρτυ μου
ειδικα οταν λιωνω κανω τα παντα πουτανα κι ετσι βγαζω το αχτι μου
λαμες στην πλατη μου(?) περναν κι αφηνουν
οσοι νοιωθουν να απειλουντε, επειτα κρινουν
και φωναζουν επειδη φοβουντε μα δεν πλισιαζουν
απλα προσποιουντε σε κλικες φυμουντε(?)
κατι που δεν μπορουν να πιασουν το μειμουντε
μην ακουτε! τ' αφηνω να εννοηθει πως σε καποιον υπακουτε
μα δεν προκειτε ουτε ενας ποτε να πει πως εχω σωας τα φρενας
εστω κι αν το σκεφτει
βρομα σαν πτωμα που 'χει δυο βδομαδες να θαφτει το ψεμα σου
ενοια σου κι ελευθερος κυκλοφορω στα μερη που παγωνει το αιμα σου
αν δεν παιζει χαρτι πεσε την καδενα σου η γδυσου
ειναι ευκολο να καταλαβω τι ειναι αυτο που σκεφταισε απ' τον τονο της φωνης σου
που με ξερεις? ε? σκεψου και θυμησου
ισως μες τα μουτρα σου καποτε φωναζα σκυλιαζοντας "αντε και γαμησου"
τι μου λετε δεν ανηκω πουθενα?
παιδι θεου που κατω απ' την πανσεληνο χορευει νυχτα με τον σατανα
πριν καν μπω σε μια "......"(??) και το ξανακανα
μη εχοντας ιδεα για το που θα 'φτανα
μ' αρκει που ξερω τι κεφαλι θα 'φτιαχνα
τι ρυθμο να πιανα στην αμετρη πορεια που πισω μου αφηνα
ζω στην επιθεση κι οχι στην αμυνα
καποι θα πουν με χτυπουν(?) μα δεν παιζει αμυλα
δεν προκειτε να βρεις μονοπατια παραλληλα και στην καρδια μου
φωλιαζουν συναισθηματα καλα η κακα μ' αρκει που ειναι δικα μου
φιλια στελνω στην συναιχως σκαλομενη γενια μου
και στ' αρχιδια μου τι θες να γινεις
οταν σου λεω στην αποσταση που καρατησες να μεινεις
πατω ρυθμους σε mixtapes για ν' ακους απλους
ηχους παραμορφωνω και μεσα σ' αυτους λειτουργω
χωνω το κεφαλι μου στην λασπη πριν ολοκληρος μεσα να μπω
τ' ονομα μου σε κανενα label δεν θελω να δω
κι ως οτου παψουν οι πουτανες να μιανουν μικροφωνα σε τεντομενο σκοινι ισορροπω
οσοι τ' ακουσαν το 'παν καμενο κι ανισορροπο
γι' αυτον που οι φιλοι του τον φωναζουν δευτερο προσωπο, εκπροσωπω
την αδρεναλινη που νοιω8εις πεφτοντας απ' τον τελευταιο οροφο στο υπογειο
ωρα 3:15 επιβατης σ' ενα ακομα τρελο δρομολογιο
προφανως ο κοσμος φενεται μεγαλος κι ας ειναι μικρος
συνεπως ενα λαθος και εισαι εκτος παιχνιδιου
οποιος εχει αξια χαζου(??) παιδιου
(?)σου 'πα θα σου κανω ντου μα δεν σου 'πα το ποτε γροθε
σκασαν προβληματα? απλα πες μου που και ποτε
μιλαν οι φωνες(??) στο μυαλο
καθε φορα που πιανω μικροφωνο ανοιχτο
δεν με κρινει(?) γι' αυτο να του δινω εξακολουθω
προσπαθω να με βρω, μα γαματο!
απλα το βρηκες χαμηλα
χαμηλα κρατα το..

psimenos gia na tou dwsoun aformh k narpaxth
se klikes miounte
vrika fws se mia erimia k to ksanakana
oplo se xeria xazou pediou
den me pinei giafto na tou dino eksakoloutho

auth h frash se poio shmeio einai?
thanks file! :thumbup:

pios anisoropos akouei tn hxo m gia na ftiaxtei
psimenos gia na tou dwsoun aformh k narpaxti ana pasa stogmi
oi filoi s gynonte exthrei ktlp

Τσίτας – Σαβ, 27 Φεβ 10, 01:03

το σκοτωσες

Dorian7Παρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 18:19
http://www.youtube.com/watch?v=ZgWI22TzIJ4&feature=related

Νύχτες κενές μεθάνε το μυαλό κάνουν το σώμα να μοιάζει εκρεμές
ένοχες σκέψεις πολλές, οι στιγμές κυλάνε βουβες
και εναλλάσονται όπως αλλάζουν του δρόμου οι στροφές
εικόνες θολές άγνωστα πρόσωπα οι προθέσεις τους όμως γνωστές
μείναμε απλοί θεατές
στην άκρη ενός εξώστη παρακολουθόντας κομμένες σκηνές
συμβαδίζοντας μ'ότι η νύχτα ζητά
νιωθω πρωτόγνωρες αισθήσεις ακούω τη καρδία μου χτυπά δυνατά
σε ενα ταξίδι για καθένα μας όσο ο κόσμος μας γυρνά
απλώνει το μπλε φόρεμα της πάνω απο τη πόλη καθώς κυλά
μαγεύει τα πάντα, τα πάντα μέσα της εξελίσσονται διαφορετικά
και ασυνειδητά φέρομαι προκλητικα
νύχτα μείνε μη φύγεις ορίζοντες στη σκέψη μου ανοίγεις
αφηγηση ειναι η φωνή σου κίνηση κινηση φως
ανοιγω φτερά να πετάξω προς το πανόραμα που συνθέτει κάθε κομμάτι της πόλης
εν ετη δυο και κατι, νομιμοι λογοι να πεις πως
ο κόσμος αμφιταλαντεύεται σε ένα παιχνίδι σκότους και φωτός
αμαχοι μειναμε εντος πεδιου
κυλάμε στο ξημέρωμα σαν ασπρόμαυρες πινελιές έγχρωμου τοπίου

ελπιζω να τα πετυχα

hiphop lyrics, hiphop theories
klika malakias
egw o tsitas o kaulas to iptameno traveli

MORADIN 13 – Σαβ, 27 Φεβ 10, 16:03

Απ για ΔΠΘ!

Dorian7 – Τρι, 2 Μαρ 10, 01:11

Γουσταρω ακομα τσιτεςΣάββατο, 27 Φεβ. 2010, 01:03
το σκοτωσες

Dorian7Παρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 18:19
http://www.youtube.com/watch?v=ZgWI22TzIJ4&feature=related

Νύχτες κενές μεθάνε το μυαλό κάνουν το σώμα να μοιάζει εκρεμές
ένοχες σκέψεις πολλές, οι στιγμές κυλάνε βουβες
και εναλλάσονται όπως αλλάζουν του δρόμου οι στροφές
εικόνες θολές άγνωστα πρόσωπα οι προθέσεις τους όμως γνωστές
μείναμε απλοί θεατές
στην άκρη ενός εξώστη παρακολουθόντας κομμένες σκηνές
συμβαδίζοντας μ'ότι η νύχτα ζητά
νιωθω πρωτόγνωρες αισθήσεις ακούω τη καρδία μου χτυπά δυνατά
σε ενα ταξίδι για καθένα μας όσο ο κόσμος μας γυρνά
απλώνει το μπλε φόρεμα της πάνω απο τη πόλη καθώς κυλά
μαγεύει τα πάντα, τα πάντα μέσα της εξελίσσονται διαφορετικά
και ασυνειδητά φέρομαι προκλητικα
νύχτα μείνε μη φύγεις ορίζοντες στη σκέψη μου ανοίγεις
αφηγηση ειναι η φωνή σου κίνηση κινηση φως
ανοιγω φτερά να πετάξω προς το πανόραμα που συνθέτει κάθε κομμάτι της πόλης
εν ετη δυο και κατι, νομιμοι λογοι να πεις πως
ο κόσμος αμφιταλαντεύεται σε ένα παιχνίδι σκότους και φωτός
αμαχοι μειναμε εντος πεδιου
κυλάμε στο ξημέρωμα σαν ασπρόμαυρες πινελιές έγχρωμου τοπίου

ελπιζω να τα πετυχα :lol:

sorry

Πάλι δεν μιλάμε για χόρτα,ούτε για καβγάδες τσαμπουκάδες και όπλα.....

N-arrow Intifada – Τρι, 2 Μαρ 10, 03:29

<<...today is the fuckin day κι ας βγαζω δίσκο με delay, μιλάν για δρόμο κι ύστερα γίνοντε τσεοι...>>

http://www.hiphopmusical.eu/content/intifada_mojito_epanastasi_full_album

Wall-E – Τρι, 2 Μαρ 10, 04:36

oti kai na poume ine ligo.

Τα μικρά πράγματα στην ζωη δίνουν άξια...καταλάβετετο...
http://www.myspace.com/just_hiphop

Dorian7 – Τετ, 3 Μαρ 10, 13:58

Έλα πάμε UP !!
Και πιο μετά θα γράψω μια φορά μονάχα φτάνει !! ;)

Πάλι δεν μιλάμε για χόρτα,ούτε για καβγάδες τσαμπουκάδες και όπλα.....

vivere pericolosamente – Τετ, 3 Μαρ 10, 14:09

'τα ματια μου στο φιδι' το χει γραψει κανεις? αν ειναι να το αρχισω..

εσύ υπάρχεις γιατί βαριέσαι να πεθάνεις

vivere pericolosamente – Τετ, 3 Μαρ 10, 14:37

http://www.youtube.com/watch?v=qrMW8MRSUk0

πρόσεξε να μην ξεγελαστείς μπροστά σε βλέματα που θέλουν
να δουν από 'σένα να κάνεις λάθος κινήσεις
άσπονδοι εκ θρηνοι λεγόμενοι κολλητοί
μας αποπροσανατολίζουν έχοντας στόχο προσωπικές, βρώμικες πεποιθήσεις
πήρα τα λόγια τους στα σοβαρά
τη πρώτη φορά καρφώθηκα πισωπλατα μα
πήρα δύναμη, πάλι τώρα ξέρω πως σκοτώνεται ένα φίδι
αρκεί να κόψεις το κεφάλι κρατώντας τα μάτια μου ανοιχτά, κινούμαι προσεκτικά
κι όσοι θέλουνε να μου φερθούνε φιλικά-πούστικα ήδη φάγανε Χ
βλέπεις, αυτή την εποχή σπανίζει η λέξη εμπιστοσύνη σαν έννοια
κάποιοι θέλουν ν'αποκτήσουν όνομα πατώντας στ'όνομα μου
κάποιοι φέρονται με αγένεια στο πρόσωπό μου
εμπιστοσύνη δεν έχω πια ούτε στον εαυτό μου
με καχύποπτο βλέμα αποδοκιμάζοντας το σάπιο τους στόμα
που αφρίζεις σ'ένα δηλητήριο ψέμα
ακόμα εξακολουθώ να περιφέρομαι μέσα σε πλάνα που αλλάζουνε χρώμα
πίσω από λόγια φιλοφρόνησης σέρνω το σύννεφο σκόνης
η βρώμα μέσα στο μυαλό κάποιων που δήθεν μ' αγαπάνε υπάρχει ακόμα
αρκετό να με σκεπάσει, απρόσωπος μεν ύπουλος δε
θέλεις τη παγίδα που 'χεις στήσει να με πιάσει
κάπως έτσι κινούνται οι προδότες μέσα στις σκιές
χρησιμοποιώντας φιδιού τακτικές
εκμεταλλευόμενοι τις στιγμιαίες αδυναμίες
μόλις αποκτήσουν αυτό που θέλουν γίνονται κινητές προδοσίες
σε πετάνε σαν σκουπίδι, για αυτό το λόγο δεν επαναπαύομαι
κι έχω τα δυό μου μάτια μου καρφωμένα πάντοτε πάνω στο φίδι..

εσύ υπάρχεις γιατί βαριέσαι να πεθάνεις

malako 1 – Τετ, 3 Μαρ 10, 14:40

gold_ZΠαρασκευή, 26 Φεβ. 2010, 13:51
wraio 8emataki.
.

Σ' αυτή την γη, ξένοι δεν υπάρχουν. Υπάρχουν μόνο Άνθρωποι...Δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμεδεν υπάρχουμε σ' αυτή την μοιρασιάόσο αντέχουμε θα το παλέψουμεκόντρα στου νοτιά την περασιά.║Alania Crew║

ψυχο ψυχο – Πεμ, 4 Μαρ 10, 19:37 – Τελευταία αλλαγή: Πεμ, 4 Μαρ 10, 19:57 by ψυχο ψυχο, έχει αλλάξει 4 φορές.

http://www.youtube.com/watch?v=DgTjb4EBbUw&feature=related

Detro feat ΔΠΘ - Χάρτινα πρόσωπα

Detro :
Όταν θ' ακούσεις τις νεκρες ψυχες να τραγουδανε
οταν θα βλεπεις πορφυρα ποταμια να κυλάνε
όταν θα δεις πως η χαρα ηταν απλως μια μάσκα
όταν τα όνειρά σου θα γίνουνε μαυρα κ άσπρα
τις νυχτες θα εύχεσαι να μην ξαναξυπνήσεις
μέσα στον καθρεφτη θα κοιτάς και θα λυγίζεις
όταν το σκοτάδι θα γίνεται φως , τότε θα καταλάβεις ότι είσαι ζωντανός
Χάρτινα προσωπα σε άδεια κεφάλια
απρόσωπα κεφάλια γεμάτ' από μπουκάλια
Ξενέρωμα , απο το ξημέρωμα στη νύχτα
τουλάχιστον σαν Νίκος οφθαλμαπατες δεν είχα
σαν κλοουν ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
που κάποιος της ζωγραφισε δυο μάτια μεγάλα ,
κι ένα τεράστιο χαμόγελο
μία περίεργα χαμογελαστή φατσα , είναι η γη που ζούμε και είναι ανωφελο να μείνεις λυπημένος
τίποτα δε βγάζεις με τη θλίψη , χαμογέλα , μα μέσα σου θα μενεις παντα θλιμμένος
τ' αναθυμιασματα που σκοτώνουν τη λογική
θα είν' εκεί για να σε παρασύρουνε σε μια χαρά εξωπραγματική
ξεγέλασε τον εαυτό σου τώρα που μπορείς με το να βυθιστείς μες στον ωκεανό
της πρόσκαιρα πρόστυχης εθχαρίστησης
πνίγοντας μέσα το κάθε ίχνος συνείδησης
ή πάρε στυλ καποιων κωμικών για προτυπα
Ο Τζοκερ κι ο μίμος να ξέρεις πως έχουνε προσωπικότητα
όμως δέν την δείχνουνε στον κόσμο γιατί η διασκέδαση του θα χαλάσει
θυμάσε που σου έλεγα πως όλα ήταν εντάξει?? Ε , δεν ήταν
Ο Νίκος τα ' χει χάσει είπαν κι ακόμα το λένε
ποτέ σας το Νικολή δε γνωρίσατε , δεν ξέρετ' οι εσώκλειστοι πόσο δύσκολα κλαίνε
Ψυχική παραμόρφωση από συγκρουσεις συναισθηματων
Στη χώρα του ποτέ που μεταλλάχτηκε σε χώρα ψυχολογικών τραυμάτων
ο χρόνος δεν περναει εδω , εδω δεν παίζει αύριο και χτες
εδώ πολλά αδέρφια γίνανε απλες σκιες
ξέρεις τι?? Μαλλον ήτανε τυφλές
κι άκουσαν για φρίκες , για φιγουρες τραγικές που σέρνανε αλυσίδες

ΔΠΘ :
Ειναι σαν να στέκομ' ώρα διπλα σου και συ δεν ειδες τισ αδειες σελιδες
που μερα τι μερα γεμιζω φέρνω εικόνες στο λόγο μου χτίζω
μένω σ' αυτά που χω πει πιστος και σου θυμίζω πως απο τη φύση του αυτοκαταστροφικός γεννιεται
ζει μα χαλιεται αν έχει τσίπα το κρατα χαμηλά ειδαλλιώς πουλιέται
στην εποχή που τα πάντα παιρνουν τιμη συγκάτοικοι στην τρέλα αφου το μόνο που υποχωρισε απο τοτε ειν' η ακμή
κι έχουν περάσει τόσοι τυφλοι τη γραμμη που μασ χωρίζει
μ' ακόμ' ακούω κάποια φωνη που μεσ στ' αυτιά παράνοιες ψυθιρίζει
σε μία τρυπα πισω απ' τη συνείδηση μου
μου 'ναι τόσο δυσκολο να καταλάβω τι μου λέτε
καποιες φορές μοιάζει χαμμένος κόπος το να προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιον που δεν μιλιέται
δίνω τον καλύτερο μου εαυτό , μα πέρ' απ' αυτό ανασαίνω , ζω , μισώ , αγαπώ
σ' ένα κόσμο που θα 'λεγα αρκετά πλαστικο δεν προσπαθω πια τιποτα να βρω
Κατάλαβα πως όλα ειν' εδώ και τώρα , λεπτό το λεπτό , ώρα με την ώρα
παίρνω ώθηση βγαίνω με φόρα , γάμα την προώθηση γράφω όσα ζω παλεύοντας ν' ανέβω μι' ανηφόρα
μας φτιάξαν περιβάλλον στήνοντας βιτρίνες κατά μήκος της επέκτασης του εγώ , που όταν δεν έχει ανάγκες τις δημιουργεί
είμαστ' ελεύθεροι μα και ριζωμένοι στη γη κι άντε να δούμε που θα μας βγει
Πνίγω την οργή όταν βρίσκομαι σε νου καταστολή
κοσμοι αναποδοι το σημερα συνεπεια του χθες
αναμνησεις καλες και κακες
Χαρτινα προσωπα που συνανταμε στις αστυκες φυλακες κρυβουν την εκφραση ,
προθεση , εγω και συ ειναι μια αλλη υποθεση
μα στην πλειοψηφεια οι ανθρωποι εχουν ταση να φορανε προσωπεια
με σκοπο να κρυψουν τ΄αληθινα συναισθηματά τους
τα καθημερινα κι ασχημα εγκλήματά τους , τα προβλήματα που τους απασχολούν
αγνωστοι μεταξύ τους μα θορυβο κοινό προκαλούν
καθώς κινούν ανέκφραστα ακανόνιστη πορεία που ακολουθούν

Τσίτας – Πεμ, 4 Μαρ 10, 19:42

ψυχο ψυχο δραμα δραμα μηδεν7Πέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:37
http://www.youtube.com/watch?v=DgTjb4EBbUw&feature=related

Detro feat ΔΠΘ - Χάρτινα πρόσωπα

Detro :
Όταν θ' ακούσεις τις νεκρες ψυχες να τραγουδανε
οταν θα βλεπεις πορφυρα ποταμια να κυλάνε
όταν θα δεις πως η χαρα ηταν απλως μια μάσκα
όταν τα όνειρά σου θα γίνουνε μαυρα κ άσπρα
τις νυχτες θα εύχεσαι να μην ξαναξυπνήσεις
μέσα στον καθρεφτη θα κοιτάς και θα λυγίζεις
όταν το σκοτάδι θα γίνεται φως , τότε θα καταλάβεις ότι είσαι ζωντανός
Χάρτινα προσωπα σε άδεια κεφάλια
απρόσωπα κεφάλια γεμάτ' από μπουκάλια
Ξενέρωμα , απο το ξημέρωμα στη νύχτα
τουλάχιστον σαν Νίκος οφθαλμαπατες δεν είχα
, ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
που κάποιος της ζωγραφισε δυο μάτια μεγάλα ,
κι ένα τεράστιο χαμόγελο
μία περίεργα χαμογελαστή φατσα , είναι η γη που ζούμε και είναι ανωφελο να μείνεις λυπημένος
τίποτα δε βγάζεις με τη θλίψη , χαμογέλα , μα μέσα σου θα μενεις παντα θλιμμένος
τ' αναθυμιασματα που σκοτώνουν τη λογική
θα είν' εκεί για να σε παρασύρουνε σε μια χαρά εξωπραγματική
ξεγέλασε τον εαυτό σου τώρα που μπορείς με το να βυθιστείς μες στον ωκεανό
της πρόσκαιρα πρόστυχης εθχαρίστησης
πνίγοντας μέσα το κάθε ίχνος συνείδησης
ή πάρε στυλ καποιων κωμικών για προτυπα
Ο Τζοκερ κι ο μίμος να ξέρεις πως έχουνε προσωπικότητα
όμως δέν την δείχνουνε στον κόσμο γιατί η διασκέδαση του θα χαλάσει
θυμάσε που σου έλεγα πως όλα ήταν εντάξει?? Ε , δεν ήταν
Ο Νίκος τα ' χει χάσει είπαν κι ακόμα το λένε
ποτέ σας το Νικολή δε γνωρίσατε , δεν ξέρετ' οι εσώκλειστοι πόσο δύσκολα κλαίνε
Ψυχική παραμόρφωση από συγκρουσεις συναισθηματων
Στη χώρα του ποτέ που μεταλλάχτηκε σε χώρα ψυχολογικών τραυμάτων
ο χρόνος δεν περναει εδω , εδω δεν παίζει αύριο και χτες
εδώ πολλά αδέρφια γίνανε απλες σκιες
ξέρεις τι?? Μαλλον ήτανε τυφλές
κι άκουσαν για φρίκες , για φιγουρες τραγικές που σέρνανε αλυσίδες

ΔΠΘ :
Ειναι σαν να στέκομ' ώρα διπλα σου και συ δεν ειδες τισ αδειες σελιδες
που μερα τι μερα γεμιζω φέρνω εικόνες στο λόγο μου χτίζω
μένω σ' αυτά που χω πει πιστος και σου θυμίζω πως απο τη φύση του αυτοκαταστροφικός γεννιεται
ζει μα χαλιεται αν έχει τσιπα το κρατα χαμηλά ειδαλλιώς πουλιέται
στην εποχή που τα πάντα παιρνουν τιμη συγκάτοικοι στην τρέλα αφου το μόνο που υποχωρισε απο τοτε ειν' η ακμή
κι έχουν περάσει τόσοι τυφλοι τη γραμμη που μασ χωρίζει
μ' ακόμ' ακούω κάποια φωνη που μεσ στ' αυτιά παράνοιες ψυθιρίζει
σε μία τρυπα πισω απ' τη συνείδηση μου
μου 'ναι τόσο δυσκολο να καταλάβω τι μου λέτε
καποιες φορές μοιάζει χαμμένος κόπος το να προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιον που δεν μιλιέται
δίνω τον καλύτερο μου εαυτό , μα πέρ' απ' αυτό ανασαίνω , ζω , μισώ , αγαπώ
σ' ένα κόσμο που θα 'λεγα αρκετά πλαστικο δεν προσπαθω πια τιποτα να βρω
Κατάλαβα πως όλα ειν' εδώ και τώρα , λεπτό το λεπτό , ώρα με την ώρα
παίρνω ώθηση βγαίνω με φόρα , γάμα την προώθηση γράφω όσα ζω παλεύοντας ν' ανέβω μι' ανηφόρα
μας φτιάξαν περιβάλλον στήνοντας βιτρίνες κατά μήκος της επέκτασης του εγώ , που όταν δεν έχει ανάγκες τις δημιουργεί
είμαστ' ελεύθεροι μα και ριζωμένοι στη γη κι άντε να δούμε που θα μας βγει
Πνίγω την οργή όταν βρίσκομαι σε νου καταστολή
κοσμοι αναποδοι το σημερα συνεπεια του χθες
αναμνησεις καλες και κακες
Χαρτινα προσωπα που συνανταμε στις αστυκες φυλακες κρυβουν την εκφραση ,
προθεση , εγω και συ ειναι μια αλλη υποθεση
μα στην πλειοψηφεια οι ανθρωποι εχουν ταση να φορανε προσωπεια
με σκοπο να κρυψουν τ΄αληθινα συναισθηματά τους
τα καθημερινα κι ασχημα εγκλήματά τους , τα προβλήματα που τους απασχολούν
αγνωστοι μεταξύ τους μα θορυβο κοινό προκαλούν
καθώς κινούν ανέκφραστα κανόνες στην πορεία που ακολουθούν

νομιζω εχει κ αλλα λαθη οταν ξεβαρεθω θα το τσεκαρω

hiphop lyrics, hiphop theories
klika malakias
egw o tsitas o kaulas to iptameno traveli

ψυχο ψυχο – Πεμ, 4 Μαρ 10, 19:44

Γουσταρω ακομα τσιτεςΠέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:42

ψυχο ψυχο δραμα δραμα μηδεν7Πέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:37
http://www.youtube.com/watch?v=DgTjb4EBbUw&feature=related

Detro feat ΔΠΘ - Χάρτινα πρόσωπα

Detro :
Όταν θ' ακούσεις τις νεκρες ψυχες να τραγουδανε
οταν θα βλεπεις πορφυρα ποταμια να κυλάνε
όταν θα δεις πως η χαρα ηταν απλως μια μάσκα
όταν τα όνειρά σου θα γίνουνε μαυρα κ άσπρα
τις νυχτες θα εύχεσαι να μην ξαναξυπνήσεις
μέσα στον καθρεφτη θα κοιτάς και θα λυγίζεις
όταν το σκοτάδι θα γίνεται φως , τότε θα καταλάβεις ότι είσαι ζωντανός
Χάρτινα προσωπα σε άδεια κεφάλια
απρόσωπα κεφάλια γεμάτ' από μπουκάλια
Ξενέρωμα , απο το ξημέρωμα στη νύχτα
τουλάχιστον σαν Νίκος οφθαλμαπατες δεν είχα
, ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
που κάποιος της ζωγραφισε δυο μάτια μεγάλα ,
κι ένα τεράστιο χαμόγελο
μία περίεργα χαμογελαστή φατσα , είναι η γη που ζούμε και είναι ανωφελο να μείνεις λυπημένος
τίποτα δε βγάζεις με τη θλίψη , χαμογέλα , μα μέσα σου θα μενεις παντα θλιμμένος
τ' αναθυμιασματα που σκοτώνουν τη λογική
θα είν' εκεί για να σε παρασύρουνε σε μια χαρά εξωπραγματική
ξεγέλασε τον εαυτό σου τώρα που μπορείς με το να βυθιστείς μες στον ωκεανό
της πρόσκαιρα πρόστυχης εθχαρίστησης
πνίγοντας μέσα το κάθε ίχνος συνείδησης
ή πάρε στυλ καποιων κωμικών για προτυπα
Ο Τζοκερ κι ο μίμος να ξέρεις πως έχουνε προσωπικότητα
όμως δέν την δείχνουνε στον κόσμο γιατί η διασκέδαση του θα χαλάσει
θυμάσε που σου έλεγα πως όλα ήταν εντάξει?? Ε , δεν ήταν
Ο Νίκος τα ' χει χάσει είπαν κι ακόμα το λένε
ποτέ σας το Νικολή δε γνωρίσατε , δεν ξέρετ' οι εσώκλειστοι πόσο δύσκολα κλαίνε
Ψυχική παραμόρφωση από συγκρουσεις συναισθηματων
Στη χώρα του ποτέ που μεταλλάχτηκε σε χώρα ψυχολογικών τραυμάτων
ο χρόνος δεν περναει εδω , εδω δεν παίζει αύριο και χτες
εδώ πολλά αδέρφια γίνανε απλες σκιες
ξέρεις τι?? Μαλλον ήτανε τυφλές
κι άκουσαν για φρίκες , για φιγουρες τραγικές που σέρνανε αλυσίδες

ΔΠΘ :
Ειναι σαν να στέκομ' ώρα διπλα σου και συ δεν ειδες τισ αδειες σελιδες
που μερα τι μερα γεμιζω φέρνω εικόνες στο λόγο μου χτίζω
μένω σ' αυτά που χω πει πιστος και σου θυμίζω πως απο τη φύση του αυτοκαταστροφικός γεννιεται
ζει μα χαλιεται αν έχει τσιπα το κρατα χαμηλά ειδαλλιώς πουλιέται
στην εποχή που τα πάντα παιρνουν τιμη συγκάτοικοι στην τρέλα αφου το μόνο που υποχωρισε απο τοτε ειν' η ακμή
κι έχουν περάσει τόσοι τυφλοι τη γραμμη που μασ χωρίζει
μ' ακόμ' ακούω κάποια φωνη που μεσ στ' αυτιά παράνοιες ψυθιρίζει
σε μία τρυπα πισω απ' τη συνείδηση μου
μου 'ναι τόσο δυσκολο να καταλάβω τι μου λέτε
καποιες φορές μοιάζει χαμμένος κόπος το να προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιον που δεν μιλιέται
δίνω τον καλύτερο μου εαυτό , μα πέρ' απ' αυτό ανασαίνω , ζω , μισώ , αγαπώ
σ' ένα κόσμο που θα 'λεγα αρκετά πλαστικο δεν προσπαθω πια τιποτα να βρω
Κατάλαβα πως όλα ειν' εδώ και τώρα , λεπτό το λεπτό , ώρα με την ώρα
παίρνω ώθηση βγαίνω με φόρα , γάμα την προώθηση γράφω όσα ζω παλεύοντας ν' ανέβω μι' ανηφόρα
μας φτιάξαν περιβάλλον στήνοντας βιτρίνες κατά μήκος της επέκτασης του εγώ , που όταν δεν έχει ανάγκες τις δημιουργεί
είμαστ' ελεύθεροι μα και ριζωμένοι στη γη κι άντε να δούμε που θα μας βγει
Πνίγω την οργή όταν βρίσκομαι σε νου καταστολή
κοσμοι αναποδοι το σημερα συνεπεια του χθες
αναμνησεις καλες και κακες
Χαρτινα προσωπα που συνανταμε στις αστυκες φυλακες κρυβουν την εκφραση ,
προθεση , εγω και συ ειναι μια αλλη υποθεση
μα στην πλειοψηφεια οι ανθρωποι εχουν ταση να φορανε προσωπεια
με σκοπο να κρυψουν τ΄αληθινα συναισθηματά τους
τα καθημερινα κι ασχημα εγκλήματά τους , τα προβλήματα που τους απασχολούν
αγνωστοι μεταξύ τους μα θορυβο κοινό προκαλούν
καθώς κινούν ανέκφραστα κανόνες στην πορεία που ακολουθούν

νομιζω εχει κ αλλα λαθη οταν ξεβαρεθω θα το τσεκαρω

a nai re swsta , ti malakas eimai
alla lathi den nomizw na exei mono stou detro to kouple exw ena keno prin to ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
a mporei na exw lathos kai ekei pou leei gia ton joker

Τσίτας – Πεμ, 4 Μαρ 10, 19:47

ψυχο ψυχο δραμα δραμα μηδεν7Πέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:44

Γουσταρω ακομα τσιτεςΠέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:42

ψυχο ψυχο δραμα δραμα μηδεν7Πέμπτη, 04 Μαρ. 2010, 19:37
http://www.youtube.com/watch?v=DgTjb4EBbUw&feature=related

Detro feat ΔΠΘ - Χάρτινα πρόσωπα

Detro :
Όταν θ' ακούσεις τις νεκρες ψυχες να τραγουδανε
οταν θα βλεπεις πορφυρα ποταμια να κυλάνε
όταν θα δεις πως η χαρα ηταν απλως μια μάσκα
όταν τα όνειρά σου θα γίνουνε μαυρα κ άσπρα
τις νυχτες θα εύχεσαι να μην ξαναξυπνήσεις
μέσα στον καθρεφτη θα κοιτάς και θα λυγίζεις
όταν το σκοτάδι θα γίνεται φως , τότε θα καταλάβεις ότι είσαι ζωντανός
Χάρτινα προσωπα σε άδεια κεφάλια
απρόσωπα κεφάλια γεμάτ' από μπουκάλια
Ξενέρωμα , απο το ξημέρωμα στη νύχτα
τουλάχιστον σαν Νίκος οφθαλμαπατες δεν είχα
, ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
που κάποιος της ζωγραφισε δυο μάτια μεγάλα ,
κι ένα τεράστιο χαμόγελο
μία περίεργα χαμογελαστή φατσα , είναι η γη που ζούμε και είναι ανωφελο να μείνεις λυπημένος
τίποτα δε βγάζεις με τη θλίψη , χαμογέλα , μα μέσα σου θα μενεις παντα θλιμμένος
τ' αναθυμιασματα που σκοτώνουν τη λογική
θα είν' εκεί για να σε παρασύρουνε σε μια χαρά εξωπραγματική
ξεγέλασε τον εαυτό σου τώρα που μπορείς με το να βυθιστείς μες στον ωκεανό
της πρόσκαιρα πρόστυχης εθχαρίστησης
πνίγοντας μέσα το κάθε ίχνος συνείδησης
ή πάρε στυλ καποιων κωμικών για προτυπα
Ο Τζοκερ κι ο μίμος να ξέρεις πως έχουνε προσωπικότητα
όμως δέν την δείχνουνε στον κόσμο γιατί η διασκέδαση του θα χαλάσει
θυμάσε που σου έλεγα πως όλα ήταν εντάξει?? Ε , δεν ήταν
Ο Νίκος τα ' χει χάσει είπαν κι ακόμα το λένε
ποτέ σας το Νικολή δε γνωρίσατε , δεν ξέρετ' οι εσώκλειστοι πόσο δύσκολα κλαίνε
Ψυχική παραμόρφωση από συγκρουσεις συναισθηματων
Στη χώρα του ποτέ που μεταλλάχτηκε σε χώρα ψυχολογικών τραυμάτων
ο χρόνος δεν περναει εδω , εδω δεν παίζει αύριο και χτες
εδώ πολλά αδέρφια γίνανε απλες σκιες
ξέρεις τι?? Μαλλον ήτανε τυφλές
κι άκουσαν για φρίκες , για φιγουρες τραγικές που σέρνανε αλυσίδες

ΔΠΘ :
Ειναι σαν να στέκομ' ώρα διπλα σου και συ δεν ειδες τισ αδειες σελιδες
που μερα τι μερα γεμιζω φέρνω εικόνες στο λόγο μου χτίζω
μένω σ' αυτά που χω πει πιστος και σου θυμίζω πως απο τη φύση του αυτοκαταστροφικός γεννιεται
ζει μα χαλιεται αν έχει τσιπα το κρατα χαμηλά ειδαλλιώς πουλιέται
στην εποχή που τα πάντα παιρνουν τιμη συγκάτοικοι στην τρέλα αφου το μόνο που υποχωρισε απο τοτε ειν' η ακμή
κι έχουν περάσει τόσοι τυφλοι τη γραμμη που μασ χωρίζει
μ' ακόμ' ακούω κάποια φωνη που μεσ στ' αυτιά παράνοιες ψυθιρίζει
σε μία τρυπα πισω απ' τη συνείδηση μου
μου 'ναι τόσο δυσκολο να καταλάβω τι μου λέτε
καποιες φορές μοιάζει χαμμένος κόπος το να προσπαθείς να επικοινωνήσεις με κάποιον που δεν μιλιέται
δίνω τον καλύτερο μου εαυτό , μα πέρ' απ' αυτό ανασαίνω , ζω , μισώ , αγαπώ
σ' ένα κόσμο που θα 'λεγα αρκετά πλαστικο δεν προσπαθω πια τιποτα να βρω
Κατάλαβα πως όλα ειν' εδώ και τώρα , λεπτό το λεπτό , ώρα με την ώρα
παίρνω ώθηση βγαίνω με φόρα , γάμα την προώθηση γράφω όσα ζω παλεύοντας ν' ανέβω μι' ανηφόρα
μας φτιάξαν περιβάλλον στήνοντας βιτρίνες κατά μήκος της επέκτασης του εγώ , που όταν δεν έχει ανάγκες τις δημιουργεί
είμαστ' ελεύθεροι μα και ριζωμένοι στη γη κι άντε να δούμε που θα μας βγει
Πνίγω την οργή όταν βρίσκομαι σε νου καταστολή
κοσμοι αναποδοι το σημερα συνεπεια του χθες
αναμνησεις καλες και κακες
Χαρτινα προσωπα που συνανταμε στις αστυκες φυλακες κρυβουν την εκφραση ,
προθεση , εγω και συ ειναι μια αλλη υποθεση
μα στην πλειοψηφεια οι ανθρωποι εχουν ταση να φορανε προσωπεια
με σκοπο να κρυψουν τ΄αληθινα συναισθηματά τους
τα καθημερινα κι ασχημα εγκλήματά τους , τα προβλήματα που τους απασχολούν
αγνωστοι μεταξύ τους μα θορυβο κοινό προκαλούν
καθώς κινούν ανέκφραστα κανόνες στην πορεία που ακολουθούν

νομιζω εχει κ αλλα λαθη οταν ξεβαρεθω θα το τσεκαρω

a nai re swsta , ti malakas eimai
alla lathi den nomizw na exei mono stou detro to kouple exw ena keno prin to ακροβατώ μία ζωή σε μία μπάλα
a mporei na exw lathos kai ekei pou leei gia ton joker

σαν κλοουν ακροβατω

hiphop lyrics, hiphop theories
klika malakias
egw o tsitas o kaulas to iptameno traveli

Σελίδα: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11