hiphop.gr
 

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ (ΑΠΟ ΘΟΔΩΡΗΣ)

ΚΙΚΟ – Κυρ, 11 Ιουν 06, 00:55, 493 αναγνώσεις

Από την εποχή του Γαληνού και του Ιπποκράτη είχε γίνει αποδεκτή η σχέση του σώματος με τη ψυχή . «Πρώτα νοσεί η ψυχή και μετά το σώμα» αναφέρει ο Ιπποκράτης στο «Περί Ιεράς Νούσου» σύγγραμμά του.

Ακούμε συχνά από φίλους ή παραπονούμαστε και οι ίδιοι ότι κουραζόμαστε πολύ εύκολα ειδικά στο τέλος της ημέρας, ενώ συχνά αισθανόμαστε τόσο καταβεβλημένοι ώστε να μην έχουμε την δύναμη ή το "κουράγιο" να κάνουμε τις βασικές δουλειές του σπιτιού ακόμα και να διασκεδάσουμε με τους φίλους μας. Στις περιπτώσεις αυτές, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να ξεκουραστούμε χωρίς να κάνουμε απολύτως τίποτα.

Τι είναι αυτό που μας κουράζει τόσο πολύ; Είναι μόνο οι "δουλειές" και γενικότερα οι επαγγελματικές, κοινωνικές και οικογενειακές μας υποχρεώσεις ή μήπως εισέρχονται κι άλλοι παράγοντες;

Η κόπωση είναι ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα της κατάθλιψης. Οι καταθλιπτικοί ασθενείς χωρίς να έχουν κάνει τίποτε, αισθάνονται κουρασμένοι από την στιγμή ακόμα που ξυπνάνε. Πολλοί κλινικοί ερευνητές θεωρούν ότι η κόπωση αυτή σχετίζεται έμμεσα αλλά σαφέστατα με την ανηδονία, με την ανικανότητα δηλαδή των ασθενών αυτών να νιώσουν ευχαρίστηση και ικανοποίηση από οποιαδήποτε καθημερινή τους δραστηριότητα, όσο ευχάριστη και αν φαίνεται αυτή στους υπολοίπους.

Ξεκινώντας από το κλινικό παράδειγμα της κατάθλιψης, μπορούμε να οδηγηθούμε σε μερικά συμπεράσματα για την κόπωση, όπως αυτή παρουσιάζεται και στον γενικό πληθυσμό, σε άτομα που δεν υποφέρουν από κάποιο ψυχοπαθολογικό σύνδρομο. Καταρχήν το έντονο stress και οι εξοντωτικοί ρυθμοί σε ότι αφορά τις επαγγελματικές δραστηριότητες είναι από μόνοι τους ικανοί παράγοντες, να καταβάλλουν τον ευαίσθητο ανθρώπινο οργανισμό.

Οι περισσότεροι εργαζόμενοι αναγκάζονται, είτε από εξωτερικούς παράγοντες είτε από προσωπική φιλοδοξία, να δουλεύουν όλο και περισσότερες ώρες. Συχνά μάλιστα, όπως έχει φανεί και από διάφορες έρευνες περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας σε ένα περιβάλλον που δεν τους εκφράζει ιδιαίτερα και χωρίς να είναι ικανοποιημένοι από τις γενικότερες συνθήκες εργασίας (αμοιβή, σχέσεις με τους προϊστάμενους κυρίως, αλλά και με τους συνεργάτες, αναγνώριση της προσφοράς τους). Όλα τα παραπάνω στοιχεία σε συνδυασμό με την "ρουτίνα" της καθημερινότητας δημιουργούν ένα δυσβάσταχτο ψυχολογικό πλέγμα το οποίο οφείλει το άτομο να αντιμετωπίζει καθημερινά.

Επίσης είναι πιθανόν και στο πεδίο των διαπροσωπικών σχέσεων (π.χ εληψη επικοινωνιας,αποριψη,ματαιωση κ.α)να αναπτύσσονται διάφοροι παράγοντες που συμβάλουν στην ψυχική και κατ' επέκταση στην σωματική κόπωση. Η διαταραχη πονου η αλλιως ψυχικος πονος η ψυχοσωματικα προκαλειτε απο τα εμπόδια που υψώνονται μπροστά μας, την αποτυχία της προσπάθεια μας, την διαψευση των ελπίδων μας, τηνη καταδίωξη, η συκοφαντία, η εξαπάτηση από φιλο που εθεωρειτο πιστός, η συζυγική απιστία, η νοσταλγία ευτυχισμένων στιγμών του παρελθόντος αλλά και οι τύψεις, το αίσθημα ενοχής, η μεταμελεια μας, οι φόβοι κ.α αποτελούν αιτίες για ψυχικο πονο.

Η Διαταρχες πονου - η ψυχοσωματικα παρουσιαζοντε συνηθως σε καπια συεγκεριμενη περιοχή του σώματος τα αίτια των οποίων είναι ψυχολογικής φύσης και προκαλούν κλινικά σημαντικές ενοχλήσεις στον ασθενή και την ποιοτητα ζωής του. Εμενα επικεντρονετε στην πλατη σαν να κουβαλαω καπιο μεγαλο φορτιο και στο στομαχι με πιανει κατι σαν γραμπα,οπως επισης μαζι με της διαταραχες πονου -ψυχοσωματικα συμπεριλαμβανετε και η μεγαλη κουραση που νιωθει καπιος , οπως συμβενει και σε μενα πολλες φορες ,στο πρωινο ξυπνημα. Θα πρεπει λοιπον να τονιστεί εδώ πως στη διαταραχη πονου το σύμπτωμα και γενικά η παθολογια δεν παράγεται σκόπιμα από τον ασθενή, δεν αποτελεί δηλαδή προϊόν προσποίησης ή υποκρισίας. Παρά το γεγονός ότι η αιτιολογία είναι ψυχογενους φύσης, ο ασθενής δεν έχει συνειδηση η ελεγχο των αιτιών της διαταραχης, ο πόνος και οι ενοχλήσεις είναι πραγματικές.

Σε περιπτωσεις όπου τα άτομα υφίστανται συνεχείς ματαίωσης των ονείρων και των επιθυμιών τους μέσα από τις σχέσεις καταλήγουν να κλείνονται όλο και περισσότερο στον εαυτό τους και να χάνουν τελικά την ικανότητα να απολαμβάνουν αλλά και να αναζωογονούνται από την ευτυχία την ανθρώπινης επαφής.

Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνονται ραγδαία τα τελευταία χρόνια ο αριθμός των διαζυγίων αλλά και η χρήση τοξικών ουσιών (αλκοόλ, ναρκωτικά) που αποσκοπούν στην δημιουργία μίας τεχνητής ευφορίας.

Αυτή η ανηδονία για την οποία έγινε λόγος σε σχέση με την κατάθλιψη είναι ένα σύμπτωμα που εμφανίζεται συχνά και στις καθημερινές σχέσεις. Δημιουργεί μία αίσθηση ανικανοποίητου, η οποία με την σειρά της καθιστά τους ανθρώπους όλο και πιο ευάλωτους στην κόπωση. Ωστόσο, όσο μαυρη και να φαίνεται αυτή η κατάσταση και μπερδεμενη! Σίγουρα μπορεί να αναστραφεί.

Τα ψυχοσωματικα εκφράζονται με λύπη όπου κυριαρχεί ένα αίσθημα αδυναμιας τόσο σωματικής όσο και ψυχικής. Ο λυπημένος αισθάνεται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό πως δεν έχει την δύναμη για οπιαδήποτε δράση νοητική ή σωματική. Δεν έχει τη δύναμη να αποφασίσει κάτι ή να επιθυμήσει κάτι . Ζεί σε μια κατάσταση αποθαρρύνσεως. Το άτομο τείνει να χάσει όχι μόνο την επλπίδα αλλά και την αγάπη του προς τους άλλους. Όταν τα χαρακτηριστικά της λύπης φθάνουν στο ύψιστο βαθμό έντασης παρατηρούμε την ψυχοπαθολογικής συνδρομής της καταθληψης.

Το ποιο σημαντικό είναι να αναζητούν τα άτομα εκεινα που βιονουν αναλογες περιπτωσεις ,Τρόπους ετσι ωστε να Eκφράσουν τα πραγματικά τους Aισθήματα, τις επιθυμίες τους Xωρίς να καταπιέζονται. Η σωματική άσκηση, η υγιεινή διατροφή, η επαφή με την φύση , Η επαφη με ανθρωπους οπου θα νιωσουν οτι μπορουν να μοιραστουν πραμματα ,και κάποια ισως τονωτικά (βιταμινες)είναι παράγοντες που μπορούν να βελτιώσουν την ψυχοσωματική ευεξία αλλά και την συναισθηματική διάθεση.

Η κατάθλιψη είναι μια πολύ συχνή διαταραχή που αναγνωρίστηκε ως διαταραχή από τον Ιπποκράτη πριν 2500 χρόνια με τον όρο "μελαγχολία". Η λέξη κατάθλιψη έχει πολλές διαφορετικές σημασίες. Άλλα εννοούμε όταν την χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας γλώσσα και άλλα όταν την χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε ένα κλινικό σύνδρομο που απαιτεί θεραπεία.

Στην καθομιλουμένη όταν λέμε ότι "σημερα έχω κατάθλιψη", "ειμαι στεναχωρημένος", "νιώθω λυπημένος", "δεν έχω κεφι", "αυτός ο άνθρωπος σου φέρνει κατάθλιψη" ή "νιώθω μελαγχολικά", στην ουσία αναφερόμαστε σε μια κατάσταση που έχει να κάνει με την διάθεσή μας. Η διαθεσή μας είναι καταθλιπτική ή μελαγχολική όταν είμαστε λυπημένοι για κάτι.Το αντίθετό της είναι η χαρά. Ωστόσο τις περισσότερες φορές δεν νιώθουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο, αλλά μάλλον είμαστε σε μια ουδέτερη κατάσταση. Μπορούμε λοιπόν να δούμε ότι υπάρχει μια κλίμακα διαβάθμισης που στο ένα άκρο έχει την χαρά και στο άλλο την λύπη. Οσο πιο κοντά βρισκόμαστε προς την τελευταία τόσο πιο στεναχωρημένοι νιώθουμε, τόσο πιο μελαγχολικά και καταθλιπτικά αισθανόμαστε. Στην καταθλιψη, έχουμε ουσιαστικά απώλεια της δυνατότητας βίωσης οποιασδήποτε ικανοποίησης από τη ζωή, τουλάχιστον για 2 εβδομάδες που πολλές φορες συνοδεύεται από συναισθήματα θυμού και άγχους, εν ολιγης ειναι η διαταραχή της διάθεσης κατά την οποία το άτομο χαρακτηρίζεται από μια χρόνια αίσθηση ανεπάρκειας, ανικανότητας,χαμηλης αυτοεκτιμησης, απαισιοδοξίας, θλίψης, μειωμένης ενέργειας, απουσία κοινωνικής στήριξης.

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει ζήσει την συναισθηματική αυτή εμπειρία. Ανεξάρτητα αν κάποιοι άνθρωποι χρησιμοποιούν αυτό τον όρο για να εκφράσουν διαφορετικό βαθμό λύπης (άλλοι ακόμη και για την μικρού βαθμού λύπη και άλλη μόνο για πιο έντονες καταστάσεις), ωστόσο όλοι καταλαβαίνουμε περίπου την σημασία της. Ως τέτοια εμπειρία, η κατάθλιψη συνήθως είναι μικρής διαρκείας και αυτοπεριοριζόμενη. Είμαστε στεναχωρημένοι για μικρό χρονικό διάστημα και πολύ εύκολα, όταν συμβεί κάτι ευχάριστο, η διάθεσή μας επανέρχεται. Οι διακυμάνσεις αυτές της διάθεσης είναι απόλυτα φυσιολογικές και συμβαίνουν πολλές φορές κατά την διάρκεια της ημέρας.

Ο τρόπος που σκέφτεται ένας καταθλιπτικός φαiνεται να σχετίζεται κατά κάποιον τρόπο με την εμφάνιση και ανάπτυξη της παθολογικής κατάστασης. Έρευνες έχουν βρει ότι οι καταθλιπτικοί έχουν επαναλαμβανόμενες δυσάρεστες σκέψεις και ότι με κάθε αρνητική σκέψη το καταθλιπτικό συναίσθημα αυξανεται.Γενικά, αυτές οι σκέψεις δεν βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και κάνουν ένα άτομο να αισθάνεται περισσότερο λυπημένο απ' ότι η κατάσταση δικαιολογεί. Αυτές οι καταθλιπτικές σκέψεις μπορούν να κρατήσουν τον καταθλιπτικό ασθενή μακριά από δραστηριότητες που θα τον έκαναν να αισθανθεί καλύτερα. Σαν αποτέλεσμα, είναι πιθανόν να κάνει σκληρές επικριτικές σκέψεις ότι είναι "τεμπέλης¨" ή "ανεύθυνος", οι οποίες με τη σειρά τους τον κάνουν να αισθάνεται χειρότερα. Συχνά η κατάθλιψη είναι το αποτέλεσμα μιας περίπλοκης αλληλεπίδρασης γενετικών, ψυχοκοινωνικών και περιβαλλοντικών παραγόντων.

Συμπερασματικά λοιπόν θα λέγαμε ότι η κατάθλιψη με την κοινή σημασία του όρου είναι μιά άσχημη διάθεση που είναι η φυσιολογική απάντηση σε ένα ερεθισμα που συνήθως έχει να κάνει με μια αίσθηση απώλειας, όπως ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου, ο χωρισμός, η απώλεια της εργασίας, η μη επίτευξη των στόχων μας, η απώλεια ενός υλικού αγαθού κ.λ.π

Κάποιος θεωρείται καταθλιπτικός εαν, για τις τελευταίες δυο εβδομάδες, εχει πάνω από τέσσερα από τα παρακατω διαγνωστικά κριτήρια: Επίμονη λύπη, άγχος, απάθεια,Θλίψη ή αδυναμία να αισθανθεί οπιαδηποτε ευχαρίστηση, Συναίσθημα ανικανότητας οτι δεν αξιζει ,ή ενοχής, Διαταραχές διατροφής - βάρους, Διαταραχές ύπνου, κούραση ή έλλειψη ενέργειας, αναποφασιστικότητα ή αδυναμία συγκέντρωσης, αυτοκτονικές σκέψεις ή πράξεις.

Αν σημειωσατε παραπανω απο 4 σμπτωματα,τοτε υπαρχει μεγαλη πιθανοτιτα να πασχετε απο καταθληψη.Το καλυτερο ειναι να μην αφηνετε πολυτιμο να περναει και να μιλισετε με εναν ειδικο , που θα σας βοηθησει να αντιμετωπισετε και να ξεπερασετε την καταθληψη.

Για την καλύτερη αντιμετώπιση της κατάθλιψης χρησιμοποιούνται φάρμακα τα οποία ρυθμίζουν τα επίπεδα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο. Οι καταθλιπτικοί άνθρωποι υφίστανται μία μείωση των επιπέδων των νευροδιαβιβαστών, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την μεταφορά ηλεκτρικών ερεθισμάτων από το ένα νευρικό κύτταρο στο άλλο. Δυο νευροδιαβιβαστές, η σεροτονίνη και η νορεπινεφρίνη όταν δεν βρίσκονται σε ισορροπία ευθύνονται για τις καταθλιπτικές και τις αγχώδεις διαταραχές. Μείωση της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης έχει σαν αποτέλεσμα την αλλαγή της διάθεσης, της κινητοποίησης, της σεξουαλικής διάθεσης καθώς και αλλαγές στην όρεξη.)

Τα φάρμακα αυτά λοιπον(αντικαταθλιπτικά) αυξανουν την σεροτονινη και την νορεπινεφρινη και είναι ευρέως διαδεδομένα και αποτελεσματικά στην κατάθλιψη. Τα αντικαταθλιπτικά είναι σχετικά αθώα φάρμακα. Δεν προκαλούν εξάρτηση, δεν έχουν σημαντικές παρενέργειες και είναι δυνατόν να μας προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι να λύσουμε γρήγορα και ολοκληρωτικά το πρόβλημά μας αλλά να βοηθήσουμε όσο μπορούμε τον εαυτό μας να νιώσει καλύτερα. Για να ρυθμίζουμε σωστά το είδος και την δοσολογία των αντικαταθλιπτικών είναι σημαντικό να επικοινωνούμε τακτικά με το γιατρό, να τον ενημερώνουμε για την πορεία μας και να λύνουμε τις τυχόν απορίες μας σχετικά με τη δράση των φαρμάκων.

Αν κάποιος τύπος αντικαταθλιπτικού μας ενοχλεί με κάποια παρενέργεια ή δεν μας βοηθά αρκετά, ο γιατρός έχει τη δυνατότητα να μας προτείνει ένα άλλο φαρμακευτικό τύπο. Είναι προτιμότερο να πειραματιστούμε κάνοντας μερικές αλλαγές που θα μας προτείνει ο γιατρός μας παρά να ψάχνουμε για κάποιον άλλο γιατρό ο οποίος θα μας απαλλάξει από την οδύνη με μαγικό τρόπο. Δεν υπάρχει ένα σούπερ φάρμακο που θα μας το δώσει κάποιος σπουδαίος, επώνυμος γιατρός.

Δεν υπάρχει τίποτα το δύσκολο στην θεραπεία της κατάθλιψης. Δεν πονάει. Δεν είναι σαν να πηγαίνει κανείς στον οδοντίατρο. Δεν είναι δυσάρεστη. Αλλά, είναι αλήθεια ότι το δυσκολότερο μέρος της είναι η αρχή. Είναι δύσκολο για ένα άτομο με κατάθλιψη να σηκωθεί και να ζητήσει βοήθεια.

Χρειαζόμαστε τη σωστή διάγνωση μιας ιατρικής πάθησης. Η κατάθλιψη μπορεί εύκολα να μπερδευτεί με κάποιο άλλο νόσημα. Μπορεί άλλες ασθένειες να δείχνουν ότι είναι κατάθλιψη.

Ο γιατρός σας είναι ο κατάλληλος γι αυτή την δουλειά. Πιθανά να γνωρίζει ήδη αρκετά πράγματα για εσάς, το ιατρικό σας ιστορικό και την οικογενειακή / κοινωνική σας κατάσταση. Αυτό βοηθάει για να βάλει τα πράγματα σε μια τάξη (διαφορική διάγνωση). Αλλά, ακόμα και με καλή γνώση της περίπτωσής σας, ενδεχομένως η σωστή διάγνωση να παραμένει δύσκολη.

Γι'αυτό, ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό. Συνήθως, σ' έναν ψυχίατρο η ψυχοθεραπευτη. Όμως, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι αν χρειάζονται ψυχίατρο, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Αυτό δεν είναι αλήθεια.

Οι ψυχίατροι δεν είναι τίποτα άλλο παρά γιατροί με ειδική εκπαίδευση και εμπειρία στην διάγνωση και αντιμετώπιση ψυχικών νόσων, όπως η κατάθλιψη. Οι ψυχίατροι κι οι υπόλοιποι γιατροί συνήθως εργάζονται μαζί με μια ομάδα ατόμων που μπορούν να σας βοηθήσουν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους.

Αυτό, ίσως, περιλαμβάνει συμβουλές για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας με φάρμακα, τη συζήτηση των προβλημάτων σας με κάποιο εξειδικευμένο άτομο, τη συνεργασία με άλλους ασθενείς σε ομάδες, ή τη βοήθεια για τη λύση δύσκολων κοινωνικών καταστάσεων.

Η κατάθλιψη μας δείχνει ότι μέσα μας υπάρχουν προβλήματα σε ένα βαθύτερο επίπεδο που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Δεν πρόκειται για μια απλή ασθένεια αλλά για μια μορφή επικοινωνίας για ένα μήνυμα που πρέπει να αποκωδικοποιήσουμε. Μας συμφέρει να αντιμετωπίζουμε την κατάθλιψη σαν μια αφορμή αυτογνωσίας και σαν κίνητρο για αλλαγές στον ψυχικό μας κόσμο και τις σχέσεις μας. Ο ψυχοθεραπευτής μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τους ψυχολογικούς λόγους οι οποίοι συμβάλλουν στη δημιουργία των καταθλιπτικών αισθημάτων και να μας υποστηρίξει στην πορεία της θεραπευτικής μας αλλαγής.

Όσο πιο σοβαρή είναι η κατάθλιψη που μας βασανίζει τόσο πιο δύσκολο είναι να μπορέσουμε να νιώσουμε καλύτερα μετά από μια συνάντηση με τον ψυχοθεραπευτή. Αυτό γίνεται διότι η ίδια η κατάθλιψη δεν μας αφήνει να νιώσουμε καλύτερα, να δούμε τον εαυτό μας πιο αισιόδοξα, να ελπίσουμε σε κάποια αλλαγή. Για τον ίδιο λόγο δεν μπορούν να μας βοηθήσουν ούτε τα άτομα του οικογενειακού μας περιβάλλοντος. Ότι και να μας λένε εμείς το παίρνουμε στραβά.

Δίνουμε σε όλα αρνητικό νόημα. Βλέπουμε μόνο την κακή όψη των πραγμάτων. Ο ψυχοθεραπευτής εξάλλου δεν θέλει απλά να μας παρηγορήσει αλλά να μας βοηθήσει να αλλάξουμε τον εαυτό μας. Είναι λοιπόν πιθανόν να βάλλουμε και τον ψυχοθεραπευτή στην κατάθλιψή μας και να νομίσουμε ότι δεν είναι αρκετά καλός και ότι δεν μπορεί να μας βοηθήσει.

Σε οποιοδήποτε επαγγελματία απευθυνθείτε, πρέπει να είναι κάποιος που εμπιστεύεστε απολύτως. Θα πρέπει να είστε πρόθυμοι να μοιραστείτε τα πιο προσωπικά σας θέματα μαζί του. Αν δεν μπορείτε να το κάνετε, τότε ο γιατρός θα δυσκολευτεί ή μπορεί να του είναι αδύνατο κιόλας- να καταλήξει σε ακριβή διάγνωση.

Απαραίτητη κατα την αποψη μου μαζι με την φαρμακευτικιη αγωγη είναι η ατομική η ομαδική ψυχοθεραπεία.



ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΗΘΗKΕ : ΘΟΔΩΡΗΣ

http://www.karmagos.tk
http://www.MicSnipers.com
http://kikogk.blogspot.com
http://www.kikogk.tk


Απαντήσεις

Penny – Κυρ, 11 Ιουν 06, 00:59

Diavasa mexri tin mesi....
dn anteksa parapano..!
alla mexri eki sostos itan o... thodoris..!

Ντάξ φίλε...
Μου σκλήρυνε τώρα! O.o

adisopitos – Κυρ, 11 Ιουν 06, 01:00

egw pio panw aptin mesh..mia xara ta leei

oti peite.........

o gios tou tsarli – Κυρ, 11 Ιουν 06, 01:00

ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΘΑ ΑΝΑΛΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΘΛΗΠΤΙΚΟΥ ΟΤΑΝ ΣΥΝΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΤΟΥ.

nasio – Κυρ, 11 Ιουν 06, 01:02

oyte egw to diavasa olo.....variomoyn alla swsta ta leei o typos....!

dragon_f – Κυρ, 11 Ιουν 06, 02:17

Α ωραία, μόλις επιβεβαίωσα ότι πάσχω από κατάθλιψη.

ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΧΡΗΣΤΟΝ
Φτάνει που ζήσαμε παρέα χωρίς ζωή κανείς να κλέψει
κι ούτε απλώσαμε χέρι σε ό,τι είχαμε ζηλέψει...

Penny – Κυρ, 11 Ιουν 06, 02:17

11/06/2006 02:17 - O dragon_f έγραψε:
Α ωραία, μόλις επιβεβαίωσα ότι πάσχω από κατάθλιψη.

k ego kati tetoio arxisa na skeftomai...

Ντάξ φίλε...
Μου σκλήρυνε τώρα! O.o


Σελίδα: 1