hiphop.gr
 

+++Στίχοι Official Topic+++

Benu – Τετ, 23 Φεβ 11, 17:24, 2685 αναγνώσεις

Το θέμα έχει κλειδωθεί.
Δεν μπορείτε να συντάξετε επιπλέον απαντήσεις.

Μετά από καιρό ύπαρξης του αρχικού θέματος για στίχους φτιάχνω ένα καινούργιο το οποίο θα παραμένει κλειδωμένο και θα έχει τα συγκροτήματα/mcs με αλφαβητική σειρά.

Ό,τι στίχο θέλετε να ποστάρετε μπορείτε να το κάνετε εδώ.

Το θέμα σαφώς και δεν έχει ολοκληρωθεί απλά για να μην έχω πολλά αρχεία word ή ενα τεράστιο στο pc μου θα ανεβάζω όλη την αλφάβητο(ελληνική+αγγλική) σιγά-σιγά.

Σπερνοντας πανικο και πονο


Απαντήσεις

Benu – Τετ, 23 Φεβ 11, 17:29 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:55 by Benu, έχει αλλάξει 8 φορές.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΑΛΦΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Άγνωστος Χειμώνας ft. Προπάτωρ - H Άκρη

Άγνωστος Χειμώνας
Άγνωστος Χειμώνας πίσω από τη μαύρη τρύπα
το βήχα κόβω απότομα
αιμόφυρτο το βρήκα
το σήκωσα ψηλά στα χέρια μου και μπήκα
μες στο λευκό δωμάτιο του μυαλού μου
εν τούτο νίκα
το θάνατο πολύχρωμα και στα κρυφά και χτύπα
στα μάτια λίγο πιο βαθειά
μέσα απ'τα μάτια κοίτα
εκεί είναι οι ψυχές μας
πιο χαμηλά απ'τον πάτο
κ αληθινά απ'όσα γίνεσαι κάθε σαββάτο
στο νέο κάτοικο της πόλης (?)
φάτο ό,τι κ αν σου δώσουνε
αρκεί να 'ναι μοδάτο νάτο
από την ομίχλη για να βγεις είναι ένα σάλτο
φοβάσαι να το κάνεις
έχεις μάθει να 'σαι γάτος
σε χρόνια από σκοτάδι, χαλάζι και χιόνια
σε χρόνια απ'το παιχνίδι με φθαρμένα παντελόνια
σε χρόνια που τα πρόσωπα γεμίσανε διχόνοια
απο το '83 στέκομαι εδώ ακόμα

Ρεφρέν
Ψάχνω για να βρω
την άκρη
μέσα απ'τη χαρά
μέσα απ'το δάκρυ
κ όσο πλησιάζω τόσο χάνεται απ'το χάρτη
μήπως τελικά είναι διπλα μας η Ιθάκη?
(x2)

Προπάτωρ
Ποίηση πέτρα και η καρδιά μας απο μέταλο
πληγώσαν τα φτερά μας σαν το Δαίδαλο
πρόστυχος στον ήλιο με ανέπαφο το μέτωπο
φλέγονται
μου λένε οι καρδιές πως δεν ελέγχονται
πηγάζουν μέσα από μάτια ζητιάνου
στο κάλεσμα του δαίμονα κοντά μου
σε κάθε λύπη μου και στη χαρά μου
θέλει δρόμο να δεις
τρέξε εκεί κοντά στη γειτονιά μου
όλα τυχη λένε
όλα είναι τύχη
μαζί τείχη, λύκοι θα γκρεμίζουν τείχη
πια δεν φτάνουν δέκα στίχοι
πια δεν φτάνει πούστη ν'ανεβάζεις μονάχα τον πύχη
θέλει βλέμα αετού
και να φωνάζεις εκεί που φωνάζουν λίγοι
γιατί λίγοι είναι δίπλα σου
να ξέρεις είναι λίγοι
κ αν σε πνίγει
άνοιξε τα μάτια σου να δεις πως καταλήγει
γύρω ψέμα
μα παίξανε και χάσανε
γιατί μέσα μας θα κυλάει αίμα
ως το τέρμα
όταν βγαίνει θα θυμίζει
πως τα λόγια μας δεν είναι αφηρημένα

Ρεφρέν
Ψάχνω για να βρω
την άκρη
μέσα απ'τη χαρά
μέσα απ'το δάκρυ
κ όσο πλησιάζω τόσο χάνεται απ'το χάρτη
μήπως τελικά είναι διπλα μας η Ιθάκη?
(x2)

Άγνωστος Χειμώνας - Ο Καιρός Της Σιωπής

Ρεφρέν
Στον καιρό της σιωπής
Μυστικό πριν κοιμηθείς
τραγουδώ για να ξεχαστείς
το λευκό μιας μαύρης ψυχής
σ'αγαπώ παντού να το δεις(Χ2)

Γιώργο με λένε και τα γραπτά μου στάζουν
πόνο ψυχής και δάκρυα
φωνάζουν και βουλιάζουν
μέσα στην καρδιά μου φόβοι που φωλιάζουν με δικάζουν
μ'ενα φιλί σου μάτια μου άρχισαν να τρομάζουν και δειλιάζουν
και σιγά σιγά χλωμιάζουνε
τα χείλη σου αρπάζουνε τις λέξεις μου
τα μάτια μου πριν κλάψουνε
τις σκέψεις μου αγκάλιασε
τη λογική πριν χάσουνε και φύγω
σ'αγαπώ από εδώ μέχρι τον ήλιο
κ άλλο λίγο πιο ψηλά πετώ πριν κόψουν τα φτερά μου
να μην φοβάσαι φως μου
ξέσπασε στη αγκαλιά μου
γιατί εγώ θα σε κρατώ σφιχτά ν' ακούσεις την καρδιά μου
που χτυπάει απο το βράδυ εκείνο που σε είδα κοντά μου
γιατί βρέθηκες εκεί να μου θυμίζεις πως να ελπίζω
και μου θύμισαν τα μάτια σου τον ουρανό ν'αγγίζω
αξίζω κάτι παραπάνω απο το γκρίζο
κ ατενίζω τα χρώματα της χαράς μα δεν τ'αγγίζω
ακόμα χρωματίζω εικόνα μέσα στον αγώνα
γονατίσαν όλα
όλα αυτά που εγώ πίστεψα για μένα είχαν πεθάνει
την ψυχή μου άγγιξε λίγο να ξανανασάνει
φτάνει φώναξα ψηλά
φτάνει φτάνει φώναξα στην κάνη που ειχα στρεψει προς εμένα
την ελπίδα μου τη σκότωσα
και πήρα από ένα βλέμα πίσω ελπίδα
με σκοπό να ξαναζήσω
ελπίδα να κρατήσω
δώσμου το παρελθόν μου να σβήσω εντός μου
σε κοίταξα στα μάτια αυθόρμητα κ αληθινά
σε σιωπηλούς καιρούς με συναισθήματα νεκρά

Ρεφρέν
Στον καιρό της σιωπής
Μυστικό πριν κοιμηθείς
τραγουδώ για να ξεχαστείς
το λευκό μιας μαύρης ψυχής
σ'αγαπώ παντού να το δεις

Άγνωστος Χειμώνας - Χρώμα

Αρπάζω λίγο χρώμα μπλε απ'τον ουρανό
και ομορφαίνω το γκρίζο της πόλης
καταθλιπτικό τοπίο καίγεται μόνο μέσα στο αστικό κενό
έτσι νιώθεις και άμα σκέφτεσαι πολύ σε λεν' τρελό
για αυτό κ εγώ βγάζω στη φόρα το μεγάλο μυστικό
κράτα αυτούς που σ'αγαπάν κοντά
κ οι άλλοι στο καλό
και να σου πω ρε την αλήθεια μου κουράσαν το μυαλό
όλα τα πρέπει μας, τα μη και το μεγάλο μας εγώ
γιατί είναι αυτό που μας κρατάει στον πάτο όλους τελικά
και δεν αφήνει τη ζωή μας να κυλίσει φυσικά
για αυτό ξηστά όσοι περνάνε απ'το θάνατο φθηνά
καλό θα είναι να το δούμε λίγο πιο μελωδικά
δεν κάνω κήρυγμα
πιο πολύ μιλάω αυτοκριτικά
μιλώ και λέω δεν τραβάει πια δεν πάει πουθενά
πέφτεις στο πρώτο χτύπημα αν δεν βλέπεις καθαρά
κ η ζωή δεν σε λυπάται και θα σε κάνει κιμά
για αυτό αγάπα την πουτάνα τη ζωή κ ίσως ξανά
να ξαναγίνει όμορφη κοπέλα μ' ανοιχτή αγκαλιά
να σ'αγαπήσει
να σ'αγαπήσει απ'την αρχή
κ αληθινά να σ'αγαπήσει
κ αυτή είναι η ουσία
αρπάζω λίγο χρώμα μπλε
κ από το βυθό και από τα κύμματα
τη δύναμη του παίρνω ένα λεπτό
περίμενε με καταφθάνει το αιχμηρό μου ηθικό
μη φοβάσαι σε σένα είναι χαμογελαστό το πρόσωπό μου
αφού το μέτωπο καθαρό μένει (?)
το όπλο μου γεμάτο στον καιρό
πηγαίνω κόντρα στο φόβο μου
σαν παιδί μικρό
στο κέντρο του τυφώνα ρίχνω σύνθημα (?)
(?)
δινω ρυθμο
(?)
07 δωμάτιο μουντό
ανοίξτε τα παράθυρα να γίνει φωτεινό

Άγρυπνος - Ηλιόλουστη Μέρα

βρήκα ψιλά στη τσέπη, πήγα στο ίδιο στέκι
εκεί που ζούνε άνθρωποι σε βίλλες και άλλοι δεν έχουν στέγη
δεν στέκει, ο διάλογος που αναπτύσουμε εμείς οι 2
άκρη δεν βγάζει, δεν έχει..
010 εν έτει, το χέρι του απλώνει για στοργή, γιατί τον αδίκησε η ζωή μα τον λες επαίτη
κρυμμένη πίσω από την εικόνα μας βρωμιά, στο βάθος του λόγου κάθε αλήτη ομορφιά
συχνά σε βρίσκω μαζεμένο, σου πα εδω θα μαι και θα σε περιμένω αν θέλεις μην κλαις,
στην κοπελιά που περνάει κλεφτές ματιές
μπροστά δεν πας αν δεν κοιτάζεις το χθες
τι να μας κάνει, ένα λεπτό επαφής δε φτάνει, δώρο σου έκανα κούκλα από πορσελάνη
και, η νυχτερινή σου έξοδος είναι για να ξεχνιέσαι απ' τα προβλήματα που σε βαραίνουν
έφοδος.

πάμε μια βόλτα, έξω να δεις αμάξια, φώτα γυναίκες με, κοντά φορέματα
και, άντρες που τις παράτηρουν όταν δίπλα τους περναν συνήθως και τους ψιθυρίζουν λόγια
ζω στην έποχη που τον χρόνο σου χάνεις αν αναζητάς συμπόνια ως 12 ετών <???> σαυτά τα μέρη
μα τώρα πιαα, κάτοικος Δ.Σ. στο 18ο κτηριο για όποιον δεν ξέρει,
κάτι λείπει, ανύπαρκτη ανθρωπιά μπροστά στη νίκη.
στοιχιζονται μπροστά απ το μπαλκόνι τσιμέντων τοιχοι
αν στη βαβούρα ψάχνει ησυχία δεν βρίσκει
ανοίγει τα χερια κοιταει το πελαγος θάλασσας ηχοι
αν ηχητικα κυματα πλάσουν μοιαζουν μαυτα που λέω
απλα, τοτε τζαμπα μιλαω ξερεις αυτο δεν ειναι ωραιο
το ραπ ξεπουλησαν οι πιο πολλοι
πες μου κατι νέο

Άγρυπνος - Εγώ Είμαι

Ρεφραίν
εγω ειμαι ο νικολας (κομματι από την ταινία "οι περιπέτειες του μικρου νικολα")]

εγώ είμ' ο Νικόλας, το παιδί που δεν το ηξερες μα το άκουσες και το έμαθες κιόλας
παιρνάει ο καιρός εδώ χειμώνας επόχη στο ίδιο μαγαζί θαμώνας τι να μας κανουν 10 λεπτά επαφής;
εγώ ειμ'ο Νίκος, κ'οι Ραγισμένοι Κρίκοι δεν ήτανε μυθος, θα σου πω αράζω σπίτι ως συνήθως ως αργά μέχρι να βγει ο ήλιος
και αν δεν σαρέσει ο ήχος κλέιστο όλα ΟΚ
εγώ είμαι ο Νικολής ο Νικ όπως με έλεγε ο Ηλίας απ τη Θήβα, μόνιμος κάτοικος Αθηνών,
το πιο απλό απ τα απλά παιδιά που παίζαν μπάλα μεσ τη μέση της πλατείας και εν ετει 22ης ηλικίας
δεν δηλώνω απών.

Ρεφραίν

ναι, εγώ είμαι αυτός που είναι ξένος στα μέρη που συχνάζουνε πολλοί
και αποτελεί ενστικτωδώς αποστολή να μην ανέχομαι την καταστολή από τύπους που φορούν στολή στην πόλη αυτή
και μιλάω με αγένεια, σ'όσους μιλάνε με αγένεια, η hit and rap οικογένεια
ρατσισμός ίσον ασθένεια, ανάμεσα σαυτούς κ 'μας μηδέν συγγένεια
περναν οι μέρες ΙΣ κατοικία μονότονα έξω τοπία τα οποία χαζεύω πρόσωπα οικεία μα ξένα
οι περιπέτειες είναι και αυτές άλλη μία ιστορία στην ουσία..
μόνιμος κάτοικος..

Άγρυπνος ft. Προπάτωρ, Κίμωνας, Ήρωας - Για Μια Ανάσα

Προπάτωρ
και ακόμα μια πλευρά μου της καρδιάς μου συνεχίζω να την έχω καθαρή οσο κρατάν τα όνειρα μου όσο βλέπεις και βλέπω πάντα αγρίμια
όσο μου θυμιζει ο τοπος μου που κατοικώ συντρίμια όσο δαιμονες θα παιζουν μεσα μου με ιδεες εμμονες θα γραφω κοιτα, υπαρχει λογος που κρατιεμαι
βραδια σκοτεινα στη νυχτα, λόγος απειλητικός κινείται στον λαιμό τους πικρα έχουν το μέλλον τους μπροστά τους και ψάχνουν τις λύσεις σε μια
χαρτοριχτρα πικρα αυτή είν' η γενιά μου πίκρα μ'αυταπάτες πεδιο βολης στα ματια μας μοναχα οι γραβάτες και θολώνω, βλέπω μεσ'τα μάτια σου πως μεγαλώνω, βλέπω
εμένα κ'άλλα τόσ'αγρίμια που'ναι διψασμένα γι'αίμα, μ'ένα και μόνο σκόπο τα γράφω απλα να μη χαθείς να μη χαθώ, ποιός είν'ο λόγος που το
γαμημένο μου μικρόφωνο κρατώ, για ενα παιδί για ένα Θεο, για μια ανάσα πριν χαθώ για κατι τρελό για κάτι τρελό

Ρεφραίν
Μικρόφωνο κρατώ, για ενα παιδί για ένα Θεο, για μια ανάσα πριν χαθώ για κατι τρελό για κάτι τρελό για κάτι τρελό για κάτι τρελό
μικρόφωνο κρατώ, για ενα παιδί για ένα Θεο, για μια ανάσα πριν χαθώ για κατι τρελό για κάτι τρελό για κάτι τρελό για κάτι τρελό]

Άγρυπνος
ταινία ασπρόμαυρη σ'οθόνη, ανθρώπινη σκόνη
αιωρείται στον αέρα φως απ'τη μεγαλούπολη με τυφλώνει
ημουν μικρός μεγάλωσα ζητάω συγνώμη για κάθε καπρίτσιο ή παιδικό καψόνι
μιλάω βάσει της πεπειθίσεως πως <??> παιδί έγινα
γιατί άκουγα μέσα μου συχνά τη φωνή της συνειδήσεως
εκ φύσεως γράφω όταν συναίσθημα πιάνω
εκ φυσεως ταυτίζω τη μπλέ στολή με ρουφιάνο
ν'ανασάνω από το βρώμικο αέρα νέφος ολόγυρα
ρολόγια και η ανθρώπινη διασκέδαση νυκτόβια
ατομα ζομπι, αρπακτικα η τηλεοραση σε υπνοτιζει
και σου σερβιρει ετοιμα προτυπα
η ζωή μου, σαν μια λουπας επανάληψη
ξεχασμένες αγάπες εδω σβηνουνε σαν τα φωτα του δημου
τουλάχιστον δεν έχασα έχω τη συνείδησή και κάθε αλάνι μαζί μου
ζω στην εποχή της παραπληροφόρησης των μέσων μαζικής συμφόρησης, της σεξουαλικής παρενόχλησης
των διαλυμένων οικογενειών της άνευ αντιτίμου <??> αγάπης απόδοσης
για μιά ανάσα παλεύουμε 'δω

Ρεφραίν

Κίμωνας
για μιά ανάσα ελεύθερη παλεύω κάθε βράδυ νομίζω θα τρελαθώ από της νύχτας τα καμώματα ψαχνω κάπου την κάθαρση
πιστεύω θα την βγάλω και απόψε έχω οργανώση την απόδραση
από την πόλη φυλακή που κατοικείς και κατοικώ κράτα τα όνειρα σου ζωντανά μα έξω απο 'δω και μείνε όρθιος
μπροστά στη θέα των θεών μη σκύψεις το κεφάλι ούτε στιγμή μόνο πολέμα, πράγμα δυσέυρετο
η γενιά μου έχει κάτσει με τα χέρια σταυρωμένα ενώ της δείχνεις τη ζωή κοιτά το δάχτυλο
ενώ ο ήλιος έχει φεξει αυτή αρνειται κατηγορηματικά να βγει και να κοιτάξει απ το παράθυρο
ευτυχώς που έχω αδερφια φίλους να είναι εκεί να μου κρατάν να χαλάνε τη γιορτή τους και..
για το φινάλε ένα χαμόγελο πλατύ κ'ένα προσάναμμα αφου εχει μπει μπουρλώτο στους δρόμους του ναι..
δε θα σωθείς με προσευχές και τάματα θα ρθει η ώρα να <??> και να χαθεις σε κλαματα
από ύψωσε γροθιά και δυνατά τραγούδα να σπάσει αυτη στα πόδια μας για χρόνια αλυσίδα

Ήρωας
για μιά ανάσα δίνομαι για μια ανασα κοίτα το όλο το μέσα μου τ'αφήνω να πετάω όσο θα σβήνω
για μιά ανάσα γίνομαι μια μάζα από <??> και μέσα μου κλείνω το χρόνο μια παγίδα να του στηνω
σκέψεις θυμωμένες δίνουν κίνηση στην άυλη αστερόσκονη που δίπλα σου κρατάς υπο επιτήρηση σκληρη
τοσο σκληρή αναπνοή να μην αφήνει να δίνει παρών ν'αφήνει ώντας πέρα του νόμου τήρηση
πα ραμονευοντας σε νυχτες που νωχελικα περνάνε οι εφιαλτες μου γινονται βαρος πανω στα ονειρα μου
και τραβάνε το σκοινι μεχρι το τελος μεχρι τη στιγμη που λευτεριας φωνες πονανε
τρελαμένος γυρνάω στο σκοταδι ομως ακινητος και ο κινδυνος μοιαζει τοιχος πηλινος ευθραυστος ανικανος
να κρατησει πισω τη φορα συναισθηματων που φωναζουν "εαυτε μου εισαι ανικητος"
μπροστα μας, τρεχουνε μισογυμνες μορφες παρατηρώντας τα κάποτε θλιμμένα πρόσωπά μας, ναι
μη με ρωτας το τι νομιζω πως συμβαινει τωρα που τα φωτα πηραν θεση στα μεσανυχτα μας
τωρα που τα φωτα πηραν θεση στα μεσανυχτα μας, ναι τωρα που τα φωτα πηραν θεση στα μεσανυχτα μας
και νιωθουμε κοντα μας ανθρωπους κ αναμνησεις που τρεφουν τα σωθικα μας

Ρεφραίν

Άγρυπνος ft. Κύκνειο Άσμα, Άψινθος - Βελόνα Στα Άχυρα

Άγρυπνος
και.. πάμε γι'αλλα,
όπου κ'αν ψάξω κατανόηση δεν βρίσκω ίχνος
ύπαρχει θόρυβος πια κάτω από τη σκάλα
τι και αν με ξέχασαν πολλοί με τον καιρό βρήκα παρηγοριά στη μουσική σα μανα
λίγο αποσπόμαι, διαλύθηκα σε 1000 κομμάτια, άνθρωπε μόνε με καταλαβαίνεις τέλεια
ανάμεσα στα πλήθη ζει η έριδα με πόδια που τρέχουν πατώ τη γη κ'είναι στέρεα
και προσπαθώ το σώμα από κάτω να σηκώσω, είμαι εδώ μα σαν ηχό αντηχώ αν τυχόν
η μεγαλούπολη τρομάζει είναι κοινό μυστικό όπως ο μεγάλος αδερφός απ την κλειδαρότρυπα κοιτάζει
ιδανική δεν είναι η ζωή και ας που και που μοιαζεί, είναι δόλωμα το γυναικείο νάζι
και φωνες ακουγονται απο μαναδες που χασανε το παιδί τους από παραπάνω γκάζι
είπαν στο δάσος αν γυρνάς θα βρεις γαλήνη
ανάμεσα σ'εξωτικα και ελφ
μα θαρρουν εκ τω πολλω το ευ
και ειναι η ζωη μου σαν φαναρι που περιμενω πρασινο να γινει

Ρεφραιν
τι ναι καλο και τι κακο, επιλογες και αποφασεις αναλογα απο τι προκειται να σκεφτω ή τις πραξεις, αντιστοιχα και θα κριθω,
μια μερα θα σε θυμηθω και γω.
οπως θυμοσουνα τις μερες με τα χαμογελα τ'απειρα, από εμάς και από ανθρώπους που δεν γνωριζα, συχνα απο τα παραθυρα πεταγ'ο νους μου έψαχνε
ευτυχια σαν να ψαχνε βελόνα στ'άχυρα.]

Αγκάθι Αυτόνομο
Απ'τα παράθυρα κοιτάμε έξω, πετάμε έστω μια στιγμη μονο κρατα με ευτυχια ειναι οι στιγμες που περναμε
οταν αγαπαμε, οταν με φιλους μιλαμε, οταν τραγουδαμε, ακόμα και οταν γερναμε
οταν το κεφαλι μας σπαμε με σκεψεις χανουμε την ευτυχια μια την πιανουμε και με μιας την χανουμε αν δεν την εκτιμαμε
24 ωρες δεν γινεται ευτυχισμενα να περναμε, ομως γινεται να προσπαθουμε ο,τι εχουμε να εκτιμαμε
οταν ευτυχισμενες στιγμες στο νου μου φερνουν νιοτη θυμαμαι το παρον που ζω μου δινει ευτυχια και ας λυπαμαι
και ας ολο λεω πως κατι μου λειπει διαβολε ρουφιανε το ξερω πως η χαρα μου σου φερνει λυπη
ομως δεν εχεις το εμβολιο για την γριπη που λεγεται μουσικη, ο ιος λυπαμαι αλλα εχει ηδη πολλαπλασιαστει
εχει εξαπλωθει, νομιζω πως ο,τι αξιζουμε παιρνουμε στο τελος στην ζωη
εξαιρουνται οι αρρωστιες βαρεθηκα τις μοδες, κανω πανω απ το μπασο μοντες οι ριμες κυλαν σαν ροδες
γιατί δεν το πιστεύεις αφού το 'δες, γιατί δεν παραδέχεσαι τα λάθη σου πεστο αφού το πες
ουτε στιγμη στο μικροφωνο για κοντρες, συνεχίζω ελεύθερα, Άγρυπνε νομίζω είναι εντάξει, πάμε να βάλουμε δεύτερα
για όλα τα ανάποδα δεν έφταιγες δεν έφταιγα, και πάνω κάτω στη ζωή μου ό,τι ένιωθα το έλεγα βελόνα στ'άχυρα έψαχνα
και ψάχνω, είναι λογικό με το μυαλό που κουβαλώ το μπούσουλα να χάνω
μα δεν πειράζει αρκεί που με πιάνεις και σε πιάνω που με πιανεις και σε πιανω, αρκεί

Άψινθος
σε αγκάθι τον ρυθμό να κυλήσει στο πιάνο χάνω πολλές φορές τον εαυτό μου σε έναν υρμό απάνω πιάνω
κι αν νοσταλγω τις μέρες που μουν ξενοιαστο παιδί είναι γιατί στην πόλη αυτή φυλακισμένος τη χάνω
στο 5ο πάτωμα την ανάσα λαμβάνω κάθε στιγμή που μ'αγγαλιάζει πάντα κύκλους κάνω σ'ένα κρανίο που η γαλήνη έχει αφήσει πριν καιρό τώρα
και δεν την πιάνω μια μετέωρη διαδρομή και λίγο πιο κοντά στο να πεθάνω ή να σκοτώσω ένα παιδί που φωνάζει "οχι δημητρη!" δεν το κανω
εναλλακτικοποιώντας τον ρομαντισμό επαυξάνω, εγκλειστος στους τοίχους ακροβατώντας μεσ τον κυνισμό την ευθύνη μου αναλαμβάνω
το πρώτο πράγμα που πιασαν τα χέρια μου είν της ερυθράς την άμμο στο <???> στάχτη σκορπίζοντας την αίσθηση πως έρημος είν η ζωη
μεχρι τη θαλασσα σου να φτασεις στην ακρη σε ποια βιτρινα κρυψαν την αγαπη αδερφε και ζητουν αντιτιμο πληρωνεις το συναισθημα μ'εγωισμο
στις μέρες μας κάτι επικύνδινο δινεις τα πάντα κ'η ψυχή σου πολύτιμο πράγμα πως να διακρινεις την αληθεια σε 2 μάτια που
που κοιτουν χωρις να βλεπουν συνάμα η καταχνια καλυπτει τα προσωπα μας σαν φασμα συνοστισμενοι σε θορυβους αστικους σαν ξενο κραμα
σε μια ζωη που καταπίνει όνειρα σαν μάγμα διαβάτης που περνά από σενα <???> επιβιώνω στο μπετόν σ'ένα ανθρώπινο χαρμάνι
και όποιος δεν μάθει αυτά που αγαπά να χάνει μάλλον δεν ξέρει να εκτιμά το τι πραγματικά φίλε μου απολαμβάνει
και ποιος θυσια δεν γινεται ή δεν κανει δεν παίρνει γραμμή, βελόνα στ'άχυρα στον κόσμο που και ο έρωτας μπροστά στην αγάπη έχει τιμή
και πιάνει μόνο ένα κτηνώδες πάθος τρωτό μεσ τον χρόνο σαν φλόγα που σβήνει όπως το δάκρυ πάλι μεσ τον πόνο..
σαν φλόγα που σβήνει όπως το δάκρυ μεσ τον πονο

Ρεφραίν

Scrip-D
ίσως άλλαξε το βλέμμα μου στο χρόνο δρόμο διαλεξα μια νυχτα που ξεπέρασα το φοβο μονο κράτησα
πιστεύω και ανθρώπους που αγάπησα και εικόνες που χαράκτηκαν στη μνήμη μου ψάχνοντας τη γαλήνη μου
και η τυχη μου, δεν πιστεύω στην τύχη έχω στα χέρια όσα ζω και η επιλογή τους μου ανοίκει εγώ φταίω για τη φρίκη
και μονο εγω για τη χαρα και αν πιστευεις οσα κανεις ισως γινουν πυρκαγια από τη σπίθα της ψυχης κράτα γερά αν φοβηθείς
να μπορέσεις να περάσεις εμπόδια που θα βρεις και αμα βρεις στο ταξιδι σου συνταξιδιωτες, ειναι πολυ σημαντικο μα δεν πιστεύω σε προδότες
μα πιστεύω σε ανθρώπινες χημείες που αν αντέξαν στον χρόνο δεν τους ενωνε μονο το παρελθον και η συνηθεια αλλα βρηκαν στον άλλον μια καινούρια
αλήθεια και οχι σανίδα σωτηρίας που μονάχα μέσα σου θα βρείς αρκεί να ξέρεις τον τροπο τη μοναξιά να γευτείς χωρίς να υψώσεις στη ζωή σου
τειχη απο τους ανθρωπους εκει που πρεπει να ανοιχτεις ψαξε να βρεις τροπους. ψαξε να βρεις τι αξίζει γιατί ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω
και ίσως γίνει δυνατή η φωνή που ψιθυρίζει μέσα σου πως τη ζωή πρέπει να τη ζεις απλά και ας είναι η ίδια σύνθετη

Ρεφραίν

Αδέσποτο - Όσα Με Χαλάνε

Γράφω για όσα με χαλάνε,εφιάλτες που την μέρα ξυπνάνε
που κοντά μου ζητάνε,νάναι τις λίγες στιγμές που γελάμε διαλάνε
όλοι στο διάολο να πάνε.
Μεγαλωμένος στην άγκαλιά σου θλίψη,η πίστη κι η αγάπη ποσό μού'χει λύψει
μέ΄να χαμόγελο να βγεί απο τα χείλη,σαν ήλιος στην καρδιά μου να΄νατύλει.
Πούνε οι φίλοι πούνε πιστοί σαν σκύλοι,τώρα τον κώλο μου φιλώ με καρυοφύλλι
πούνε αυτή που θα μου δώσει ένα ζεστό φιλί,δεν είδα να πλησιάζει ούτε στο μίλι
πούνε τα όνειρα που έλεγα θα φτάσω,δεν μπόρεσα ποτέ κάτι να πιάσω
ξέμεινα στον άσσο,μένα μπουκάλι κράσο,μένα μπουκάλι χάλι
να γράφω για τον κόσμο μου ισόβιο ρεμάλι.

Αδέσποτο - Μόνος Γυρίζω

Μόνος γυρίζω στιχάκια ψιθυρίζω βηματίζω και μιλάω
σε αναμνήσεις κολλάω βρίσκω αγάπη απο πίσω να ελπίζω
να γελάω να θυμάμαι ποιός είμαι και σε ποιό δρόμο περπατάω
να θυμάμαι απο που ήρθα τί ζητάω τί με κάνει να αγαπάω
τί υπάρχει και δε χάνεται ποιός με αισθάνεται ρωτάω
και πάω ανεπιστρεπτί όπου με πάει
η ίδια η ζωή μου κρατάει από ένα τίποτα
μα αυτό το τίποτα το βάφτισα ελπίδα
κι όσα είδα λιγοστά απόσα άκουσα μπροστά
άτομα γνωστά χέρι ποτέ δεν απλώσανε να βοηθήσουνε φθηνά για λίγα λόγια με δώσανε
έτσι είναι έτσι πάει ο καθένας το δρόμο του τραβάει μετά ξεχνάει
κι η ζωή συνεχίζεται μή νομίζετε στα μάτια μου αγάπη καθρεφτίζεται.

Αδέσποτο - Πίσω Στο Τίποτα

Tρελαμένος γυρνάω ένα μήνα τώρα με έχει πάρει η κατηφόρα μας τα φάγαν όλα
τρελαμένος σουλατσάρω και κοιτώ τους γύρω ύποπτα πίσω στο τίποτα πίσω στο τίποτα
τσέπες άδειες το μυαλό μου χάνω έφτασα να πίνω και να μην το απολαμβάνω
μου τύχανε προβλήματα πολλά και πάω πάσο γύρνα το πλομάρι να το αδειάσω
φίλοι μας παλιοί τώρα πρεζάκια,φουφιάνοι των μπάτσων και πουστράκια
άλλοι τρελοκομείο απο τα πάκια άλλοι πέσαν κώμα κιάλλοι μές το χώμα
θεέ μου λέω φύλαγε τί θα δώ ακόμα.
Φίλοι κι έχθροί γίναν ένα απλά θέλουν να κλέψουν απο μένα απλά ότι αρπάξουνε
άτομα καμένα θέλουνε να με κάψουνε άτομα θαμμένα θέλουνε να με θάψουνε
Μπάσταρδοι μπάσταρδοι μπάσταρδοι μπάσταρδοι Ααααααααα....
Τρελάθηκα κι όχι μάγκα άδικα τίποτα δε μένει πίσω για να μιλήσω
τίποτα δε μένει κι εγώ πίσω στο τίποτα μόνος
πίσω στο τίποτα μόνος
πίσω στο τίποτα μόνος
Τώρα δές τί η ζωή μου είναι μόνο η μουσική δόξα τω θεό που έχω κιαυτή
το κακό να φτύνω πάνω στο χαρτί το νού μου ξαλαφρώνω για να μην λοξοδρομεί..
Χάθηκαν αδέρφια κρίμα και δεν το περίμενα πώς εδώ θα φτάναμε στο σήμερα
πίστευα πώς είχανε θέληση και νού τον κώλο τους να φυλάνε απο παντού
Κρίμα άτομο που έφυγε απο αυτοκτονία το βρήκανε νεκρό σε μια πλατεία
και ήταν το καλύτερο παιδί σου λέω αλήθεια ήταν άτομο που μίλαγε μέσα απτά στήθια
κρίμα άλλοι τώρα κρύβονται απο την αστυνομία φοβούνται να μας μιλήσουν μην την πάθουν ειρωνία
είναι ειρωνία τα ναρκωτικά μου κλέψανε τα πάντα κανονικά....κρίμα..
Πίσω στο τίποτα μόνος
Πίσω στο τίποτα μόνος
Πίσω στο τίποτα μόνος
Πίσω στο τίποτα μόνος
Μόνος..Μόνος...Μόνος..μόνος..

Άλυτοι Γρίφοι - Χαμός Και Χάος

Μικρός Κλέφτης
Ώρες κουφές τ’ αυτιά μου ορθάνοικτα
Πες τι θες τι νιώθεις τι αγαπάς χαρτιά ανοικτά
Κι η κρίση σου δικό σου μα και δικό μου μάθημα
Μα την αλήθεια νιώθω απόψε στην καρδιά μου ανταρσία
Όσο στο απουσιολόγιο του θωρακά σου η δική σου παίρνει απουσία
Προφιτεύω πως ????????
Θα ζει αιώνες επαναλαμβανόμενων πατρών ανθρώπων κλεισμένων μες το μπετόν
και σε συναισθηματικούς χειμώνες
Ριτιδιασμένων ρουτινιασμένων μελών δίχως τους προβλιματισμούς γενιάς μας
Και δίχως ανθρώπινες μορφές του τι δεώδες
Ιδανικά, σεβασμό κι ουσία
Απλά μια λέξη που περνάμε τις μόδες καταλίγοντας στην ουσία
Έχω στο νου μου θαυμάσιες εικόνες αντάξιες του παραδείσου
Είδα το φως όπως ποτέ δεν το δες
Κι ας τις δω μαζί σου
Για μένα το σύμπαν είναι μια μίξη απλή
Το συν με το παν, το συν με το παν ή κάπου εκεί

Ρεφραίν
Χαμός και χάος μα παραμένω πράος με το πολυτροτικό
Για μένα η αρχή είναι η λύση του πατρός
Και προπαντώς με τη συνέχεια γίνεσαι πιο δυνατός
Όπως εγώ έτσι κι εσύ κι ο κόσμος δια παντός
(x2)

3D
Τα μάτια λάμπουν στη θέα των ονείρων
Πραγματικότητα τα δυο μου χέρια τα σπρώχνουνε για να γίνουν
Πρωινά του καθρεύτη αντικρίζοντας οι νύχτες λύγουν
Μέρα-μέρα ψάχνω λύσεις σε προβλήματα που κλείνουν
Τι αγαλίαση νιώθω την αίσθηση της γνώσης
Αυτήν που νιώθεις όταν έχεις λύσεις σε προβλήματα να δώσεις
Εξηγίανση της σκέψης το μυαλό σου αναβλίζει ???? ποτέ δεν θα ξεμπλέξεις
Πάρε δύναμη από την καρδιά και με το νου ενώσου
Στη γύρω βρώμα χάρισε τον καθαρό εαυτό σου
Το προσπαθώ κάθε λεπτό
Ανοίγω μάτια για να δω το φως χωρίς να τυφλωθώ
Δε προσπερνώ τα εμπόδια φίλε μα τα καταπατώ
Κρατώντας στις παλάμες μου πάντα αυτά που αγαπώ
Ευχαριστώ, τον ήλιο που ανατέλει
Το χαμόγελό μου να χαμογελάς ??? και άλλα θέλει
Και ποιος ξέρει, ίσως μας συμφέρει
Ίσως να βρούμε το παν
Αν μάθουνε οι άνθρωποι να αγαπάν

Ρεφραίν
Χαμός και χάος μα παραμένω πράος με το πολυτροτικό
Για μένα η αρχή είναι η λύση του πατρός
Και προπαντώς με τη συνέχεια γίνεσαι πιο δυνατός
Όπως εγώ έτσι κι εσύ κι ο κόσμος δια παντός
(x2)

Άλυτοι Γρίφοι - Το Άγνωστο

Ψυχές κλεισμένες σε τείχη υλικά, κατέχοντας τα πάντα,
είτε κλεμμένα είτε δανεικά, το χρήμα στα κουμάντα,
άνθρωποι αγχώνονται για ότι η φύση τους έχει χαρίσει,
το οξυγόνο, τη ζωή, τον οργασμό και τη στύση.
Υλικός κατακλυσμός, καταναλωτισμός, σκέφτονται πως
το χρήμα είναι θεός, και κατάντησαν γεγονός
την εκμετάλλευση,σαπίζοντας, και κάνουν κήρυγμα,
βαλαν τον νου και την καρδιά σε χρυσό περιτύλιγμα.
Χρήμα ίσον δύναμη, σεξ ίσον πάθος, και είναι λάθος,
ύλη μπερδεμένη με συναισθήματα ίσον άγχος,
ρωτάν οι νέοι και όμως δεν παίρνουν απάντηση,
γιατί ο κόσμος από την αρχή είχε την ίδια πάθηση,
η άγνοια του λόγου της ύπαρξης μένει άσβηστη,
γι αυτό και η χαρά με την λύπη είναι υπό ταύτιση.
Ανθρώπινα επιτεύγματα που φτάνουν τ’ άφταστο,
το πάθος του ανθρώπου για το άγνωστο είναι άρρωστο.
Το γράφει η μοίρα του ανθρώπου κι είναι ευανάγνωστο,
όσο και αν ψάξεις δεν θα γλυτώσεις τον θάνατο,
το δοκιμάζει η νεολαία γιατί βαριέται απλά,
διασκεδάζει αυτοκτονώντας παίρνοντας ναρκωτικά..
κατασκευάσματα από ανθρώπους για ανθρώπους με διάφορους τρόπους,
χαρτί, χλιδή, ηδονή, prestige απαριθμώ τους στόχους,
γι αυτό μας μισώ, δεν ξέρω αν θέλω το καλό μου,
γιατί θέλω να ζήσω, απλά πονάει το μυαλό μου,
δεν ξέρω αν φτάνουν τα χρόνια μυαλά για να ξυπνήσω,
δεν ξέρω αν αξίζει τα παιδιά μου εγώ ν’ αφήσω.
Ψάχνω εγώ απαντήσεις μα δεν μου δίνει κανείς,
ο χρόνος δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής..
αν υπάρχει Θεός μαζί του θα ‘μαι ειλικρινής,
προσεύχομαι για να ζήσω,βοήθα με να χαρείς..

Άλφα Γάμμα - Νεοέλληνα Άκου

Ρεφραίν
Νεοέλληνα άκου. Πρόσεξε καλά.
Άνθρωποι γίνανε φίδια γιατί αγγίξαν λεφτά.
Νεοέλληνες βλάκες συμβαδίζουν μ' εχθρούς.
Καταστροφή είναι όλοι τους γιατί συμβάδισαν με τα μυαλά του νεοέλληνα.

Ταραξίας
Γεννημένος σ' ένα κόσμο που βασιλεύουν οι νεοέλληνες
δεν έχεις φράγκα μάγκα, στη μπάντα όπως πάντα ξέμενες.
Μας κυβερνά η αφρόκρεμα του Κολωνακίου.
Κάποιοι αερίζονται στους χώρους ενός ακριβού εστιατορίου
κι άλλοι ζορίζονται στη βρώμα του αστικού λεωφορείου.
Κάποιοι καταδικαστήκαν να ξύνουν μια ζωή τον πάτο
κι άλλοι δίχως να τ' αξίζουνε τα βρίσκουν έτοιμα στο πιάτο.
Ξεχυθήκανε τα ψώνια σε δεξιώσεις και σαλόνια.
Ποιοι γίνανε σωτήρες και ποιοι πήραν τα τιμόνια;
Ποιοι αρχηγοί του 2000 και ποιοι τα πιόνια;
Ποιοι του έθνους οι μπαμπάδες και ποιοι έχουν τα γαλόνια;
Μας γαμάνε εδώ και χρόνια, μας υπόσχονται συμπόνια
και μας σπέρνουνε διχόνοια.
Έγχρωμα κουτιά μέσα σε γκρίζο σκηνικό προσφέρουν μασημένες σκέψεις.
Κάλπικοι μεσσίες σου ζητάν να τους πιστέψεις.
Αμέτρητα κοράκια σε κοιτάνε με βλέψεις.
Όλοι προσπαθούν, μα δε μπορούν τη ρουτίνα να ξεφορτωθούν.
Πες μου. Πως θα ξεμπερδέψεις;
Γεννήθηκες στο σύστημα και μες σ' αυτό θα παίξεις
πιόνι μπροστά στο τέρας. Πρέπει να συμβιβαστείς μ' αυτό ή να το καταστρέψεις.
Απάνθρωποι άνθρωποι, προσωποποιημένα φίδια.
Όλοι κοιτάνε το συμφέρον τα γαμημένα αρχίδια.
Μετράνε μόνο τα χαρτιά. Στημένα τα παιχνίδια.
Η δουλειά έγινε δουλεία.
Στρατόπεδα συγκέντρωσης γίναν τα σχολεία.
Στην ουσία δεν υπάρχει συνουσία. Αξία καμία.
Όλοι προσπαθούν να βρουν διέξοδο μέσα απ' τ' αδιέξοδο.
Ετοιμαστείτε για την έφοδο. Άγνωστοι Γνωστοί ψάχνουν τον ένοχο.

Γέλως
Νεοέλληνα σκέψου καλά ποιοι σε κυριεύουνε.
Όλα μεριμνάνε άσκοπα, όλοι θέλουνε λάδωμα.
Γεμίσαμε από top reality show κοροϊδία και ψέμα.
Μαύρη καρδιά υπεράνω το βλέμμα.
Μαγκιά σου που βγαίνεις και συζητάς τα προβλήματά σου.
Δεν καταλαβαίνεις πως έτσι χάνεις την προσωπικότητά σου;
Στάσου! Θα τους δεις όλους μπροστά σου
σαν κοράκια να τρων τα λεφτά σου
με αποτέλεσμα να εξαφανίζουν τ' όνομά σου
διασκορπισμένοι παντού σαν ίωση.
Φαντασίωση διάλογων, μείωση ανθρώπων
με τον καιρό χρόνων, ατυχημάτων, φόνων.
Πόσοι ακόμη θα μείνουνε;
Πόσοι ακόμη θα φύγουνε;
Πόσοι ακόμη θα παραμείνουν να τους φτύνουνε;
Γιατί μέσα τους είναι βρώμικοι
Πιο βρώμικοι απ' ότι ήταν θα γίνουνε.
Είναι η παρουσία σας το μεγάλο σας ψέμα σε μεγάλο βαθμό.
Κάθε λεπτό και δευτερόλεπτο γι' αυτό σας μισώ.
Δε μπορώ να σκεφτώ ηλίθια πράγματα αν είναι αλήθεια ή συμφέροντα.
Δε μπορώ ν' ανεχτώ χώρα.
Θα δεις αυτούς που νομίζουν πως με την τσέπη τους αξίζουν.
Παρ' όλα αυτά μαραίνει ό,τι αγγίζουν.

Ρεφραίν

Εισβολεας
Τελευταία ο πλούσιος πολιτισμός γυρίζει τη Γη.
Ζυγίζει τον κόσμο, στα μέτρα του το φέρνει.
Η δόξα και το στυλ του, γαμάω, με αρρωσταίνει.
Οι φλώροι ή μαμόθρευτα μουνόπανα με το μπαμπά καβάντζα.
Τα κινητά στην πόζα. Όλοι οι φλώροι είναι φράντζα και φάτσα.
Τα μπράτσα βγήκαν βόλτα στην πιάτσα,
σουλατσάρουν φάτσα. Ασ' τα, βρασ'τα.
Κάποιοι ακούσανε τη rap μουσική, τώρα το παίζουνε gangsta.
Η καρδιά τους Αλάσκα.
Τα λεφτά σε κάνουν πλούσιο, μα σου αλλάζουν μάρκα και ράτσα.
Κι αν είσαι ό,τι μ' ανθρώπους σαν το τραβέλι που κάνει πιάτσα
κυμαίνεσαι στο ίδιο πλαίσιο μ' αυτούς σαν ρούχο στην ταράτσα.
Απλώνεσαι σαν σαντιγύ σε βρώμικη πάστα.
Κάτι πούστηδες με αρώματα,
με λεφτά στους μπάτσους,κι ούτε ζημιά ούτε γάτα.
Οι μπάτσοι είναι καλοί στα λεφτά. Φοράνε του καλού τη μάσκα.
Άλλα μουνόπανα από 'κει είναι κακοί μόνο σ΄εσένα
και σ΄εμένα,πούστηδες και πολιτικοί
που κουμαντάρουν το παιχνίδι που λέγεται ζωή.
Ψάχνω: μέθοδος να βρω: έξοδος και έφοδος προς όλους. Δυστυχώς,
οι πνευματικοί μου πατέρες δε μου δείξαν το φως.
Αγωγή από παιδαγωγούς γι' απόγνωση, οδηγίες για ζωή προς τη μαυρίλα.
Μα έβαλα υπέρυθρες,κοινές, μα καλές.
Είδα τη σάπια τους ζωή μες στην ξεφτίλα.
Προσπάθησαν να ρίξουν κι εμένα, μα μείναν πίσω πούστη.
Τώρα τα πράγματα τα βλέπω καθαρά σαν θεατής απ' εξώστη.
Είμαι απ' την άλλη μεριά κι είμαι στητός στης γης μου το άκρον
κι ακροβατώ στα παράνομα.
Βιώνω καταστάσεις, θέλω άθελα εκδίκηση προς όλους γιατί όλοι τους φταίνε,
μ' αυτά τα γαμημένα φράγκα τους μας καίνε.
Όλοι τους φταίνε.

Ρεφραίν

Ανάποδα Καπέλα - Ο Τυπάς Που Δεν Πας

Ρεφρέν
Είμαι ο τυπάς που δε πας
που δε, ποδοπατάς, φίδι
γράφω tracks για να μελετάς
ντόπα σε ράπ ύλη
είναι τα Βορ.Ας κολλάς με μας, έμας
δεν αγγίζεις κουτσομολεύεις εμάς κρίνεις

Lex
Έχω πάντα να σου δώσω υλικό να τρελαθείς
από τις καυτές τις Σαλονίκης ξεφεύγω για να με βρεις
δε παίζει τρόπος να ξεφύγεις μάγκα τρόπος να αμυνθείς
όσο καλό και να είσαι θα χάσεις πρωτού μας δεις
παίζουν styles να αντιγράφουν τα toys sorry mc's γράφουν diss
βγαίνουνε μπροστά και που να δεις
βάλαν στόχο να περάσουν τα όρια της κορυφής
γράφω diss τους ρίχνω από τη σκάλα τους ευθύς
δε χρειάζομαι συστάσεις είμαι ο hardcore και ανεδής
η ομάδα σκάνδαλο μπροστά σου καιρός να κινηθείς
δε μα αγγίζουνε τα λόγια τους δε μ ακουμπάν τα πόδια τους
ποδοπατιούνται μόνοι τους τους πήρα το τιμόνι τους
στα αρχίδια μας η γνώμη τους μη δεκτή η συγγνώμη τους
όλοι τους, πρέπει να μάθουν τα βασικά
πως όταν ακουμπάμε τα mics παίρνουν φωτιά
πως είμαστε ο ορισμός του να το κρατάς ψηλά

Ρεφρέν
Είμαι ο τυπάς που δε πας
που δε, ποδοπατάς, φίδι
γράφω tracks για να μελετάς
ντόπα σε ράπ ύλη
είναι τα Βορ.Ας κολλάς με μας, έμας
δεν αγγίζεις κουτσομολεύεις εμάς κρίνεις

Lex
Σκορπάω γραμμές, πάντα ντόμπρες και αληθινές
είναι ο θάνατος στα μέτρα που ακούει στο όνομα Lex
μυρίζει πόλεμος για αυτό φοράω παραλλαγές
αν θες να ξες, τα αστέρια δεν πέφτουν γάμα τι λες
ρίξε σε συντριβάνι κέρμα αν θες να κάνεις ευχές
παίξ 'το όπως θες, κράξε μας πίσω από τις πλάτες μας
παίξ 'το βασιλιάς ενώ τα σπας με τα κομμάτια μας
έτσι κι αλλιώς βλάκας θα είσαι μια ζωή στα μάτια μας
άκου τον βάνδαλο, στιχουργό με flow Mr. Σκάνδαλο
να πιάνει το μικρόφωνο, "θεάμα ακατάλληλο"(Μικρός Κλέφτης)
ο άσσος από το Φάλιρο δε παίζεις με μας
είμαι ο low profile τσόγλανος που δεν ακουμπάς
μάγκα ο μάγκας που δεν έχεις όσο κι αν παρακαλάς
είμαι της άκρης σου η άκρη κι έχω style για να ρουφάς
είμαι η ντόπα με το "Ν" κεφαλαίο κι έχω να λέω πως ρέω
σαν αίμα μέτα από τροχαίο

Ρεφρέν
Είμαι ο τυπάς που δε πας
που δε, ποδοπατάς, φίδι
γράφω tracks για να μελετάς
ντόπα σε ράπ ύλη
είναι τα Βορ.Ας κολλάς με μας, έμας
δεν αγγίζεις κουτσομολεύεις εμάς κρίνεις

Ανάποδα Καπέλα - 24/7

Ρεφραιν
Ειμαι απο εδω
Απο εδω εμπνεομαι και ζω
Οτι αληθινο εχω ζησει εγινε εδω
Σοβαρα σου μιλω,
Απ τα Ηλυσια στο Ξαρχακο το ζω,
Στη Μητροπολη τι να πρωτοθημηθω?
Ειμαι απο εδώ απο εδω αν δε το πω θα τρελαθω
Τα κιτρινα της φωτα η βρωμα απ το Θερμαϊκο
Ειμαι απο εδω,απο εδω τι αλλο θες να σου πω?
24 7 τη ζω και την εκπροσωπω

Lex
Ειμαι απο εδω που ακομα περιμενουν το μετρο
Απο εδω που παντα πανηγυριζουν στο λευκο
Απο εδω που δεν ξερουνε το δεν μπορω να πιω
Απο εδω που ειναι φιλοξενοι αμα μιλας μπραντο
Ειμαι απο την πολη του Παοκ του Αρη του Ηρακλη
Του Απολλωνα των SGB και των 2G
Απο τη μανα του γκραφιττι, των ταλεντων την πηγη
Την παγωμενη και συναμα μαγκα τοσο θερμη
Ειμαι απο τα ανατολικα
Ενα απ τα εξι αστερια
Βγαινω μπροστα Θεσσαλονικη λημερια κραταμε ακομη γερα
Φαληρο γειτονια, το crew μου θρυλος αν το δεις ιστορικα, μαγκα δες το ιστορικα
Ειμαι απο εδω που μυριζουμε Θερμαϊκο
Απο εδω που ενα κουπλε ποτε δεν θα ειναι αρκετο
Ειμαι απο το κεντρο του βορρα
Σαλονικα, Μακεδονια
Την αγαπη μου στα αλανια μου Αθηνα και επαρχια.

Ρεφραιν
Ειμαι απο εδω
Απο εδω εμπνεομαι και ζω
Οτι αληθινο εχω ζησει εγινε εδω
Σοβαρα σου μιλω,
Απ τα Ηλυσια στο Ξαρχακο το ζω,
Στη Μητροπολη τι να πρωτοθημηθω?
Ειμαι απο εδώ απο εδω αν δε το πω θα τρελαθω
Τα κιτρινα της φωτα η βρωμα απ το Θερμαϊκο
Ειμαι απο εδω,απο εδω τι αλλο θες να σου πω?
24 7 τη ζω και την εκπροσωπω

ΜΚ
Ειμαι απο την πολη που τον ηλιο σηκωνει
Ειμαι απο εκεινο το μερος που η καρδια μου ριζωνει
Ειμαι απο εδω, εδω μεγαλωσα και εδω ζω
Eιμαι φτιαγμενος απο αισθηματα να εκπροσωπω
Εχω φαει τα παπουτσια μου σε δρομους, ρωτα τους ολους
Οδο,οδο δεν ειμαι απ’ τους περαστικους
Ειμαι απ τους μονιμους βαρονους
Οχι απ τους βιαστηκους.
Ειμαι απο αυτους τους απροσαρμοστους τρελογικους
Που στοιχειωσαν με πραξεις στεκια τ ακους?
Ειμαι απο την πολη που τα σκυλια περνανε μαζι με ανθρωπους τα φαναρια
Γαυγιζουν στα αυτοκινητα, σε ακολουθαν τα βραδια
Απο την πολη που η ομορφια εχει παντοτε φρεσκα χναρια
Απο την πολη που εχει 5 ανθρωπους και 10 αμαξια
Απο την πολη που σπερνουν το θανατο τα ναρκωτικα και τα μηχανακια
Φοιτητοταβερνες σε στενακια
Πεπλο μαγειας απο την Αριστοτελους μεχρι την πιο σκοτεινη της αλανα
Απο το μερος εκεινο που το δεκαπενταυγουστο μενεις εσυ και φιλαρακια
Εσυ και η πολη,εσυ και εσυ μαγκα
Εσυ και η μυρωδια απο σκουπιδια αυτα δεν θα τα δεις απ τα καστρα
Ειμαι απο την πολη που λιγοι λενε συγγνωμη
Και παρακαλω ειμαι απο την νυφη του Θερμαϊκου.
Ειμαστε οι μονοι απ τα λιγα crew
Που τον ηλιο στις πλατες σηκωνει και δινει το φως να δουνε παντου

Ρεφραιν
Ειμαι απο εδω
Απο εδω εμπνεομαι και ζω
Οτι αληθινο εχω ζησει εγινε εδω
Σοβαρα σου μιλω,
Απ τα Ηλυσια στο Ξαρχακο το ζω,
Στη Μητροπολη τι να πρωτοθημηθω?
Ειμαι απο εδώ απο εδω αν δε το πω θα τρελαθω
Τα κιτρινα της φωτα η βρωμα απ το Θερμαϊκο
Ειμαι απο εδω,απο εδω τι αλλο θες να σου πω?
24 7 τη ζω και την εκπροσωπω

Ανάποδα Καπέλα - Δύο Όψεις

Lex
μαγκα γαμησε τους φιλους σου η παρτι σου μετραει
το πως θα εκματελευτεις κανεις δεν σ'αγαπαει
εισαι μονος σου αυτο πιστευεις ή αυτο ζητας
σκοταδι στον δρομο που με φοβο προχωράς

MK
μαγκα οι φιλοι σου ειναι οτι εχεις
ετσι κι αλλιως στον κοσμο αυτο μονος σου ερχεσε και μονος φευγεις
προσεχε τι πιστευεις μονος σου δεν την παλευεις
ναι υπαρχει φιλος και αδερφος το φως μονο αμα γυρευεις

Lex
μαγκα γαμα την αγαπη δεν σου δινει να φας
βαλε πλανα στο κεφαλι σου και κυνηγα το cas
ψαξε-βρες τροπους και αρπαχτες
καβατζωσε τον κολο σου και κανε οτι θες

MK
μαγκα γαμησε το μισος και τη χρηματολατρεια
ο κοσμος μπηκε ηδη γκριζος σ'αυτην την χιλιετια
αλλα δεν φτανει μονο γεματη τσεπη
τη θλιψη στον καθρευτη μαν αυτο δεν την γιατρευει

Lex
μαγκα γαμα τι σου λενε η εκδικηση γλυκια
μαζεψε τα τσακαλια σου ραντεβου στις εννια
πατε μια βολτα απο τα στεκια τους και βαλτε τα φωτια
η συγχωρεση αχριαστη πατα τα τα μουνια

MK
μαγκα για καθε κυριο και για καθε κυρια
οσο και αν δεν το θες αξιζει μια δευτερη ευκαιρια
η φωτια λενε παλευεται με την φωτια
μα προσοχη ομως να φυλαγετε μακρια απο παιδια

Lex
μαγκα περιμενε να δεις την πλατη γυρισμενη
βαρα τον,τον πουστη οταν δεν το περιμενει
δεν φταις εσυ αλλα αυτος που δεν καταλαβαινει
και ειναι ηλιθιος αν κατα μετωπο σε περιμενει

MK
μαγκα πισω απο πλατη χτυπημα ίσων πουστης
αν δεν εισαι αυτος καλυτερα να ακουσεις
η καλυτερη επιθεση ειναι η αμυνα
δυο οψεις διαλεξε αναλογα

Ρεφρεν
δυο οψεις-δυο πλευρες
διαλεξε πως παιζεις μαγκα διαλεξε τι θες
δυο οψεις-δυο πλευρες
μαγκα διαλεξε τι θελεις μαγκα διαλεξε τι θες
(x3)

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Τετ, 23 Φεβ 11, 17:32 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:54 by Benu, έχει αλλάξει 5 φορές.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΑΛΦΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Ανάποδα Καπέλα - Παρόλαυτα

Lex
εχω δυο χιλιαδες κατι τεχνικες για ρυθμους
δυο χιλιαδες κατι λογους να ποδοπαταω crews
δυο χιλιαδες κατι τροπους να σε κανω να μ'ακους
δυο χιλιαδες κατι πικρες να κερασω σ'εχθρους
ειμαι ο κοντος με το καπελο ναι και τις παραλλαγες
ο mister σκανδαλο lex παραγω σε mc's στρες
με lyrics επικινδυνα θανατου μαν γραμμες
δεν χρειαστηκα ποτε σπιρτα για να αναψω φωτιες
οταν σκορπαω τετραστιχα οι haters νοιωθουν αβολα
οι γλωσσες τους επανω μας τα μουτρα τους στο πατωμα
ετσι παει να πονταρεις η ρουλετα γυρναει
μπενουμε σ'αλλη μια σεζον αντε να δουμε ποιος κραταει
ποιο υλικου θα ναι αυτο που θα ξεχωρισει
ποιος θα ναι αυτος που πρωτος πισωπλατα θα μιλισει
ειναι δεκαδες εκατονταδες μαλλον χιλιαδες
τυπαδες που πισω απο πλατες κανουν τους νταβαδες
ξεφτιλες που ποτε τους δεν χωρεσαν σε ομαδες
τσουτσεκια που πριν ενα μηνα καναν τεμεναδες
οταν ποιανουν το στυλο ολοι γραφουν κουτουραδες
παρασιτα που βγηκαν να κοντραρουν βασιλιαδες

Refren
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
η γνωση των δρομων μπροστα σου με σαρκα κι οστα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
σκορπωντας τα σε δοσεις για να μαθεις απ'αυτα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
η γνωση των δρομων μπροστα σου με σαρκα κι οστα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
ειναι τα αναποδα καπελα πισω στην βρωμοδουλεια

MK
κραξιμο ολογυρα
κραξιμο να ακους και να λες ρε μη χειροτερα
ανοητα φερσιματα
ανοητα χωρις να χρειαστει να πω ονοματα
σηκωθηκα αφου το ξερα οτι αμα θα προσφερα
στον κοσμο την ποιοτητα απλοχερα και οχι προχειρα
τοτε θα δικαιωνομουνα
μα mc's κακοπροαιρετοι fans δεν θα το παραδεχοντουσαν
οτι ειμαστε ιατροι στης σκηνης το κρυολογημα
πριν να το ζησω κι ολας το ξερα
μα δεν ασχολουμαι με πλην πια οχι μαν
δεν ασχολουμαι με τον καθε μπομπιρα
δεν ασχολουμαι παρακολουθω ανετος την μικροτητα
βλεπω της ζηλιας και της διψας για φημη αποτυπωματα
στα αστεια σας καμωματα

Refren
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
η γνωση των δρομων μπροστα σου με σαρκα κι οστα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
σκορπωντας τα σε δοσεις για να μαθεις απ'αυτα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
η γνωση των δρομων μπροστα σου με σαρκα κι οστα
παρολαυτα κραταμε ακομη τα συστατικα
ειναι τα αναποδα καπελα πισω στην βρωμοδουλεια

Ανάποδα Καπέλα - Το Lifestyle Του Κωλόπαιδου

Refren
το lifestyle του κωλοπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
κατι τον πνιγει και κατι δεν τον αφηνει να δει
το lifestyle του κωλοπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
μενει βρωμικος γιατι δεν τον συμφερει να πληθει

MK
βρωμοστομος,
συνηθως σκεφτεται πολλα μαγκα γι'αυτο ισως να φενεται αποτομος
στο πισω μερος του μυαλου του σε υποπτευεται
μα ξερει που βαδιζει και ξερει ποιον εμπιστευεται
κανεναν κινηται γρηγορα νυχτα και μερα διχως τυψη
με ενα μονιμο μεθυσι να κερδισει
ειναι θρασυς σε ολους τους τομεις
και αν θελεις του πεις δυο φορες να το σκεφτεις
μπριζωμενος μονιμα ντοπαρισμενος
γεμισμενος μενος κολλημενος
απο την αρχη ως το τελος
προβλημα κινουμενο με κερδος για ζητουμενο
γι'αυτο ξεκιναει σαματαδες διχως προηγουμενο
ρουχα βρωμικα φοραει και καπνιζει
κατι για να τον γεμιζει δεν του χαριζουν ουτε χαριζει
στην πολη μου στην πολη σου στην πολη του υπαρχει
και θα γραφε οτι γραφουμε αμα ηξερε να γραφει

Refren
το lifestyle του κολωπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
κατι τον πνιγει και κατι δεν τον αφηνει να δει
το lifestyle του κολωπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
μενει βρωμικος γιατι δεν τον συμφερει να πληθει

Lex
τι κι αν κοιμαται αργα παντα ξυπναει νωρις
αν τριγυρνας στην πολη σιγουρα θα τον δεις
αν εισαι οκ μαζι του ισως και να επωφεληθεις
αν παιξεις πουστικα να προσεχεις μην πληγωθεις
κινηται οπως κατσει και δεν εχει στανταρ πλανο
θελει οτι του αξιζει και λιγακι παραπανω
η λογικη του παιζω ητε κερδιζω ητε χανω
κυνηγαω γουστα την βγαζω και την κανω
οπου κι αν παει παντα καποιον ξερει χεραιται
οπου κι αν παει παντα τις πισινες του κραταει
οπου κι αν παει κανεις δεν ξερει αν τον αγαπαει
οπου κι αν παει κατι να βγαλει ζηταει
δεν ξερει ποιοι ειναι οι φιλοι του και ποιοι ειναι οι εχθροι του
μπερδεμενος μαλωμενος με την λογικη του
το μονο που τον νοιαζει ειναι να ζησει την στιγμη του
στα αρχιδια του γι'αυριο πως θα βγαλει το ψωμι του
στην πολη μου στην πολη σου στην πολη του υπαρχει
και θα γραφε οτι γραφαμε αν ηξερε να γραφει
στην πολη μου στην πολη σου στην πολη του υπαρχει
και στο μυαλο του ενα πραγμα μονο θα χει

Refren
το lifestyle του κολωπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
κατι τον πνιγει και κατι δεν τον αφηνει να δει
το lifestyle του κολωπαιδου να στριψει να πιει
μεσα στην πολη του οι καβατζες του οι φιλοι του και οι εχθροι
το μπουκαλι του στις μαυρες του η μονη διαφυγη
μενει βρωμικος γιατι δεν τον συμφερει να πληθει
(x2)

Απέχεις - Άκου Να Δεις

Λογος Απειλη
Πλεον μ'ενα τηλεφωνο καλεις MC's σαν party animal
Οσο 'μεις ναι τ'αφηνουμε φονικο σαν τον Haniball
Για toys που δεν ξερουν τις μπαρες μα χωνουν rap
Κλεισ'τους το στομα asap!
Να μην μιλαν και μας τα πριζουνε γαμωτο τι γουσταρεις?
Εχεις γινει σπαστικος μα παιρνεις πουλο σαν τον Harrys
Απ'των μπατσων την μεγαλη σχολη, κοφ'τον τον μαλακα
Αφου και battle να στηθει θα τον στειλουμε τακα-τακα
Στον αγυριστο, ο καρμειρης στο μικροφωνο χωνει
Μαλλον νομιζει πως το κανει αφου μας τα πε σαν πορνη
Μετα τον ειδα σαν ζητιανο κι'ηθελε να πληρωθει
Κι ας μην αξιζει δραχμη!
Κι'ετσι κατεληξε το σκηνικο να μοιαζει με ζουγκλα
Ν'ακουμε tracks με μηδεν raps και στο ρεφραιν μια κουκλα
Μηπως και σωσει το κομματι με τα μπουτια και τον κωλο της,
Ποια σιχαθηκα τη σκηνη και το ρολο της.

Ρεφραιν
Ξερεις το πως μιλαμε, ευθεως κι'ανοιχτα
Κι ας μη τα κονομαμε, παλι τ'αφηνουμε απλα
Πανω στα κεφαλια, των MC's της σκηνης
Που παντα χωνουν χαλια, κι αν θες ακου να δεις!

Ele Getz
Αντικριζωντας καθε κομματι σου να μενει ιδιο
Κατω το κεφαλι μου να μη δω τον ανιδεο
Ειν'ο εαυτος σου, που παλι μιλας για το εγω σου
Τι εκανες, πως το εκανες γαμωτο συγκεντρωσου,
Ακου να δεις πως εχουνε τα πραγματα ρε βλακα
Εβγαλες κομματι μαζι σου ολοι σπανε πλακα
Αντικειμενικα το επιπεδο σου ειναι της πουτσας
Καποιοι θα σε χαρακτηριζανε ο γιος της μουτζας
Εσυ και η παρεα σου γαματε ολη τη πλαση
Συνεχως φωναζεται καποιον να ρθει να σας τα κλασει
Να ενας λογος που battle παντα ρε συ θα γραφουμε
Τον καθε ασχετο απ'τη σκηνη θα διαγραφουμε
Εχουμε ορεξη και τιποτα ρε δεν μας νοιαζει
Το αποτελεσμα που παιρνετε ναι σας τρομαζει
Ξεφυγετε απ'τα λογια, χαθειτε μεσα στις πραξεις
Κι'αν το καταλαβεις τοτε ελα να μας ψαξεις.

Ρεφραιν
Ξερεις το πως μιλαμε, ευθεως κι'ανοιχτα
Κι ας μη τα κονομαμε, παλι τ'αφηνουμε απλα
Πανω στα κεφαλια, των MC's της σκηνης
Που παντα χωνουν χαλια, κι αν θες ακου να δεις!

Απέχεις - Το Βρώμικο Συνδικάτο

Λόγος Απειλή
Μαλακα για βαστα
ξερεις ποιος ειμαι ναι ο σπο ειμαι το σπιτι μου γαμω
κι οταν το κανουμε δε δινουμε σε τσολια σεβασμο
μαλακα για βαστα
ριχνουμε ριμες που σπανε την παστα
κι οταν μιλας φροντισε λογια να λες βασιμα σκοπιμα πολλα εχουμε αστα
καστα απεχουμε βρωμικοι δινοντας πιπες σε τυπους που κανουνε ποζα τα ραστα
φτιαξε καλυτερα κομματια που γραφες κι επειτα στον τοιχο σου σπαστα
η Μπαστα εισαι μπροστα μας γιαυτο σε πηδαμε
μιλαμε οταν εχουμε κατι να πουμε
το ζουμε,μπορουμε τα αφηνουμε πανω σε beat οταν ηχογραφουμε
πιασου αν θες απ τα ποστα σε περιμενω πως και πως να σκηνικα σου να φερω πανω και κατω οπως αρρωστια
κοτσια εχεις μου λες?sorry σου λεω πως συθετεις ραπ για αδερδες γιαυτο ποτε ποτε δεν θα σαι στην ζωη σου TBS

Rivone
Το χω χαμενο μου λενε μα μενω να δενω τις ριμες πανω σε ρυθμους
το χω χαμενο με υφος μετριμενο μακρια απτο βλαμμενο που ζει με κους-κους
παντα ραπαρω μονο οταν γουσταρω μα παντα γουσταρω γιαυτο κι με ακους
παντοτε κραζω μα οταν αραζω κι mcs και μπατσους και πολιτικους
δεν εχω καμια σχεση με κεινους που μιλαν στον κοσμο σαν να ναι θεοι
νομιζουν οτι ανεβηκαν ψηλα ρε συ ομως στα ματια μου ειναι μικροι
ακου λοιπον,γεμισαμε mcs mcs της μιας season
ειναι μεγαλοι οι καλοι που εχουνε μα γαμησε τους προς το παρον
κραζουμε λενε συνεχεια γιαυτο μας κραζουμε ολα τα βληματα
μα εχω βαρεθει στην χωρα αυτη απτον καθε mc να ακουω προβληματα
το μονο προβλημα ειναι αυτοι ανεβαινουνε σε μια σκηνη (και τι?)
και καταφερνουν να κανουν το κοσμο κατω απο αυτη αμεσως να κοιμηθει

Ele Getz
Μου την σπανε οσοι κοντρες θελουν μα δεν πανε
μονο στα λογια ειναι κι αυτο θα το θυμαμαι
ΚΖΝ εν ονοματι Σουρδων πολη
εδω και καιρο αλλαξαν ολονων οι ρολοι
ποιο πολλοι τσατσοι εν δραση
το κραταμε,δωσε βαση
δε νομιζω να σαι ενταξει
γιαυτο μαλλον εχεις χασει
μπολικα ραπς μπαις αν τολμας
απο κει που ρθες παλι θα πας
το αποτελεσμα σιγουρο μην το συζητας
ποσο μακρια θα πας με αυτο το αποτελεσμα
σε πηρανε χαμπαρι ακομα και τα διπλανα σου ζωα
γιατι αυτο ειστε ολοι καταλαβες?
εγκεφαλοι που λειτουργουνε πλεον με αναλαμπες

Still
Σαφως καυτος κι οπως η λαβα κατεβαινει αργα
μετα την εκρηξη μα καιει τα παντα βασανιστικα
μπηκαν στο δρομο μας μουνοπανα μα φευγουν με τις μπαντες
βλεπεις σκαμε με τα αρχιδια μας διχωςς να χουμε πλατες
αλλονων μικροαστων ασχετων πουτανας γιων
ενα ματσο απο mcs που βγηκαν ολοι carbon
Βητα Σιγμα και το Ταφ μπροστα να μην ξεχνιομαστε
το βρωμικο συνδικατο Αλλα λογια να μισιομαστε
λενε πινουν ας δουν πρωτα τι κανουν μετα κρινουν
κρινουν πρωτα ολους τους αλλους κι ετσι κατω καταληγουν
τα αρχιδια βρωμαν οπως βρωμαν και τα σκουπιδια
καταληγουν στον υπομονο σα ρουκετα απο ξιδια

Ειναι οι απεχεις και χτυπανε ξανα τα αυτια σου πουσταρα
οσο μιλας για δρομο και νομιζουνε τα σκηνικα

Απέχεις - Άσε Τους Μαλάκες Να Χαίρονται

Refren
Κοίταμε την πάρτη μας μόνο και
Άσε τους μαλάκες να χαίρονται
Σε κάθε κομμάτι πόνο δίνουμε
Και άσε τους mcs να καίγονται
(x2)

Λόγος Απειλή
Γύρισε το σαγόνι σου γιατί σκάει cross over
Κι ετοίμασε το στόμα σου να υποδεχτεί revolver
Απέναντι του το δικό μου να γίνει στόχος
Να μας γκρεμίσετε πουτάνες δε φτάνει ένας λόχος
Ου, πάλι Α-Πεις δίνουν σ’ αυτούς αξία
Έλα να δεις που γράφω τον καθένα ααααα
Υπνοβατεί και συνεχώς νομίζει πίνει κόκο
Αφού γαμάς ρε τόσο τράβα στίστα με το Roco
Χαίρε loco με τρέλα που σπάει κόκαλα
Το γάλα πέτσωσε τράβα μαζε τα μπογαλάκια σου
Και να την κάνεις όσο έχεις χρόνο πουτανί
Έμαθα έπαιξε το battle μα έκανες την παλαβή
Γραμμένους μας έχεις στ’ αρχίδια σου για φαντάσου εγώ
Ακούς το Σουρδολετιεπονυμοαλκολικό
Τρέμω έξω να βαδίσω με τόσο ξύλο που μάζεψα
Άντε στο διάλο πουτάνες ξέρω που ‘μαι και δε σάλεψα

Refren
Κοίταμε την πάρτη μας μόνο και
Άσε τους μαλάκες να χαίρονται
Σε κάθε κομμάτι πόνο δίνουμε
Και άσε τους mcs να καίγονται
(x2)

Still
Χωρίς ντροπή κράζω βλαμένε μη ρωτάς γιατί
Μουνόπανε, αυτοκτόνα να γλιτώσεις κόπανε
Σα σαράβαλο στην ανηφόρα είσαι man
Κι αν είσαι μέγας ράπερ εγώ είμαι Πίτερ-Παν
Τιμάτε την Αμερική με μπλούζα και ?????
Κι οι μαλακίες που ‘γραφε κατεβαίνουν στα ευτράπελα, του κόσμου
Λιγάκι χρόνο δως μου δεν είσαι απ’ την ομάδα ??? τότε δεν είσαι ο ανθρωπός μου
Αν είμαστε καλοί άσε να κρίνουμε εμείς
Και κοίταξε στον κώλο σου θα γράφει Α-Πεις
Καλύτερος στο flow είναι από σένα ο Χατζηγιάννης
Κι αν είπες πως μας γάμησες εγώ σου λέω μας κλάνεις
Δε φτάνει που κουνιέστε σαν τις λούγκρες παν στο stage
Χώνεστε και σε μάχες internet και lineage
Στέλνουμε μήνυμα να το λάβετε τους Απέχεις στο στόμα μην πιάνετε

Refren
Κοίταμε την πάρτη μας μόνο και
Άσε τους μαλάκες να χαίρονται
Σε κάθε κομμάτι πόνο δίνουμε
Και άσε τους mcs να καίγονται
(x2)

Λόγος Απειλή
Βγαίνουνε mcs συνέχεια μα βγαίνουν carbon
Μα τι μπορώ να πω για τη φάρα πουτάνας γιων
Με κατηγόρησαν πως εγώ πάρα πολύ βρίζω
Και πως τη κωλοφάση τους με κομμάτια βρομίζω
Μα δεν αναρωτήθηκαν αν λέω γι’ αυτούς
Γι’ αυτούς και την πουτάνα τους κι όλους τους κολιτούς
Απέχω με την τρέλα μου γουστάρεις να τ’ ακούς
Στροβιλίζω απ’ το στόμα μου κυκλώνες μουσικούς

Απέχεις - Πάτα Τους

Ξέρεις ποιοι….
Απέχεις…..
Σέρνοντας μόλυνση….

Refren
Πριν το καταλάβουν, χμ πάνω τους
Πάμε γι’ αυτό και δικέ μου πάτα τους
Το σανίδι γέμισε με άσχετους γι’ αυτό γάμα τους, γάμα τους, γάμα τους

Λόγος Απειλή
Φέρνω πάλι χάος στα βρώμικα παιχνίδια παίζω βρώμικα
Πουτάνα όσο κι αν θες εγώ δεν παραμένω πράος, τσιμουδιά
Τι να τα κάνω φαρδυά αφού το ραπ ζητάει πάθος και την χάσαν στη πορεία την καρδιά
Οι βλακοράπερς ξεχάσαν τη βρομιά και γίναν clappers
Αφού είναι φρούτα τους κουβαλάμε σε τάπερς για χαβά
Δεν είδαν προκοπή πήγε στραβά
Γράφουν φτινιάρικες ατάκες κι ας τις πουλάν ακριβά
Όπως συνέντευξη και συναυλία του Snoop και του 50
Με τόσες αλυσίδες που φοράτε είστε σα γύφτοι
Μα δεν ντρέπεστε τι λέτε και πως φέρεστε στο σπίτι σας
Μετά την ντόπα που αφίνουμε θα σπάσετε τη μύτη σας
Ρουφιάνοι, οι γνώριμη φωνή απ’ την Κοζάνη
Πάλι μπρος για κάθε πάρκο αλητεία και τσογλάνι
Από μας απέχεις αφού μαλάκα βρωμάς
Εσύ κι η φάρα δεν θα ‘πρεπε καθόλου να μιλάς

Ele Getz
Μυαλό πιο γνόριμο το μέρος σταθερό πάντα και μόνιμο
Το υλικό μας όπως το ‘ξερες απλά πιο βρώμικο
Όπως μας γνώρισες παλικάρι θα ‘μαστε ζάντα
Δεν αλλάζουν τους Απέχεις ρε ζητάς υβάντα
Και τι αν στη πόλη μας στραφήκαν εναντίον τα πάντα
Κράταμε γερά να δούμε αν θ’ αντέξεις μάγκα
Τη διαδρομή και το ρυθμό έχουμε πάλι
Ασταμάτιτη παραγωγή που φέρνει ζάλη
Μακριά απ’ το ξεπούλημα των υποτιθέμενων gangsters
Προχωράμε άνετα σε upstairs
Το βρώμικο συνδικάτο, κάτω
Τα κεφάλια πούστηδες να μη βρεθούν στο πιάτο
Μα το πατήσατε και πόλη δεν αρχισατε(?)
Με το ταλέντο που δεν έχετε πολλούς αφήσατε μαλάκες
Σας κοιτούσανε και σπάγαν πλάκες με τις αθλιότερες από ποτέ ατάκες

Fenar
Το άκουσα κι αυτό αποκαλείται ????
Μα γύρω από τα μάτια του είδα το αϊλάινερ
Είναι κλάιν ρε και μας το παιίζει ντίβα
Θέλει τώρα σκότωμα και κάψιμο σε κλύβα
Νου, αυτά που λέω να ξέρεις τα ενοώ
Θέλω να σ’ είχα από απέναντι να σε λιθοβολώ
Τώρα γελώ με το δικό μου φέρνει ???? δεν μπορώ
Όταν ακούω τέτοια κολάει το μυαλό
Εγώ το ‘χω δει καλά μικρέ από το 98
Είχα τα μάτια ανοικτά γι’ αυτό έχω κάτi να πω
Μισώ πάρα πολύ αυτό το ξένο στυλ
Τι άλλο απομένει να φορέσετε και γκριλ
Γριλίζουν τα κουτάβια και περιμένουν ντου
Κάτι για το τέλος βάλτο καλά στο νου
Αφού την είδες χάρντκορας και μας το παίζεις στίκι
Φάε λοιπόν ??????????

Refren
Πριν το καταλάβουν, χμ πάνω τους
Πάμε γι’ αυτό και δικέ μου πάτα τους
Το σανίδι γέμισε με άσχετους γι’ αυτό γάμα τους, γάμα τους, γάμα τους

Still
Βάζω βενζίνη για να κάψω το μουνί πάνω στο μπιτ
Θα πάρουν πόδι οι πουτάνες επιτέλους απ’ το street
Λέω πράγματα παράλογα μήπως μπα δε νομίζω
Κάποια βράδυα στο σανίδι μόνο βλάκες αντικρίζω
Σαστίζω γι’ αυτό και φωνάζω γάμα τους, θέλουν σκότωμα όλοι μαζί κι η φάρα τους
Δε θα μιλήσω για την πόλη ή για μας έτσι απλά
Θα λέμε πάντα αυτό που πρέπει όσο θα λένε χαζά
Και τι νομίζουν πως θα κράταγα το στόμα μου κλειστό
Επειδή είμ’ από επαρχία κι αυτοί το λεν χωριό, χαζό
Έχουν το στυλάκι μοιάζουν πιο πολύ με κομικό
Ραπ δίνω αχόνευτο σαν να ‘χεις φάει βρώμικο
Παρτo και θιμίσου πως δεν κάνουμε χατίρια
Σε ρουφιάνους, κουτσομπόλες, κότες και μαλακιστήρια
Παραμένουμε στη φάση πότε θα το καταλάβουν
Είμαστε πάντα μπροστά κι αυτοί τρέχουν για να προλάβουν

Rivone
Γέμισε το οπτικό μου πεδίο με βλάκες που
Λένε πως τα χώνουν μα έχουν έλιψη ρυθμού
Πείτε στα μου-νόπανα πως κάνουν μάνι-μάνι
Πάλι πάνικο να φέρουμε αυτό κάνουμε αυτό ξέρουμε
Πίσω αφήνω τους ψίθηρους και τα μουρμουριτά
Όσο και να τρέχετε θα είμαστε μπροστά από σας
Δεν πέφτουμε πουτάνα όσο κι αν χτυπάς μιλάς
Για μας μα δεν μας ακουμπάς όσο ζητάς ροκάς
Θα παίρνεις μπούλο πια γεμίσαμε ?????
????? όμως δεν προσελκύουν κόσμο άρα παίζουν άδικα
Χαζά δεκαπεντάχρονα γράφουν ραπ ????
Κi οι ηλίθιοι τριαντάριδες γράφουνε σαν πρωτάριδες
Γαμώτο είναι εκνευριστικό η πλειοψηφία θέλει σκότωμα
Ας’ τους να παίζουν με την τύχη τους
Περάσαμε και βάλαμε στον κώλο τους τον πύχη τους
Γαμώ το σπίτι τους!

Refren
Πριν το καταλάβουν, χμ πάνω τους
Πάμε γι’ αυτό και δικέ μου πάτα τους
Το σανίδι γέμισε με άσχετους γι’ αυτό γάμα τους, γάμα τους, γάμα τους
(x2)

Απέχεις - Voodoo

Κάνουμε voodoo….
Κάνουμε voodoo….

Λόγος Απειλή
Mcs, στάζουν αίμα από το βλέμα
Όσο οι Απέχεις κάνουν ντου και λύρικα voodoo μαλακισμένα
Τους καρφώνω σα κουκλάκια με καρφίτσες κι είναι θέμα
Ο δολοφόνος παραφυλάγεται σε σένα
Καλύψου, τρέμει μέχρι κι η φωνή σου
Σταμάτα αμέσως αν θες τη ζωή σου, τραβήξου
Insane in the brain
Συνήθης ύποπτος όπως στο Heavy Rain
Και δεν παίζει να πάω πουθενά
Κι αν κρατάς φυλαχτά χτυπώ απ’ το πουθενά
Κι αφήνω πτόματα ανοιχτά κάτω στο πάτωμα
Τ’ ότι γαμάν τη φάση μου είναι το ελάτωμά τους
Κι επόμενη το νου θα ‘μαι κοντά τους, σύντομα
Σαν τους Terror X είμαι απ΄ του φόβου το πλήρωμα
Καθήστε ήρεμα και φρόνημα
Μόλις με δουν κλένε πρώτα
M’ αναφιλητα κι επειτα χάνονται μ’ ένα επιφώνημα

Ρεφραίν
Κάνουμε voodoo
Σε mcs κι έπειτα τους κάνουμε ντου
Αν μας ψάξεις σίγουρα είμαστε παντού
Θες να παίξεις να φύγεις μα κατά που
Πέθανες βάλ’ το στο νου
(x2)

Still
Αν κραταω ασπήδα έχω το κόκαλο από νυχτερίδα
Κι έχω δυνατό βολέ στο λόγο όπως και του Silva
Καταιγίδα, στο ρυθμό πάνω σαν ηλιαχτίδα
Κόλαση για τον mc και για το crew παγίδα
Είναι μαγία, όπως και η φωνή απ’ τη Γλυκερία
Ξεπροβάλω μπρος ή πίσω πίσω μπρος απ’ τα ηχεία
Βράζω βότανα κι άκουσε κότα να μάθεις πως το ‘κανα
Που ‘σαι να μου πεις απέχεις μετά πάνε ρώτα αν
Είμαι εγώ καλά ή κάπου κάπου χάνω λάδι
Κι αν φοβάσε μάτια κόκκινα μην με δεις στο σκοτάδι
Είμαι σκέτος αντιθέτως απ’ την κλίκα σου και σένα
Κι είμαι μίλια μακριά απ’ όλα τα μαλακισμένα
Θέλω ραπ για να τραφώ όπως και αίμα το βαμπίρ
Και στο φονο αφήνω tag απέχεις πάντα σουβενίρ
Μα τα’ απέχεις είναι πλήρωμα, κάνει στους mcs ντου
Τελετή σαν τους Μασάι και τους κάνουμε voodoo

Ρεφραίν
Κάνουμε voodoo
Σε mcs κι έπειτα τους κάνουμε ντου
Αν μας ψάξεις σίγουρα είμαστε παντού
Θες να παίξεις να φύγεις μα κατά που
Πέθανες βάλ’ το στο νου
(x2)

Rivone
Σου κάνω βουντού, σα να 'μαι ζουλού
Πάντοτε να 'χεις το crew κατά νου
Που μ' ηχητικά τεχνάσματα σε στέλνει αλλού
Ασελγώ πάνω στο σώμα σου γιατί δεν έχω όριο
Και γύρω μας μάς θέλουνε να μαστε στο περιθώριο
Το αποτέλεσμα πάντα λανθασμένων πράξεών σου
Έτσι χάθηκες στο χαζονόημα των λέξεών σου
Δε με νοιάζει, το μυαλό μου δε σκαμπάζει από σκέρτσα και από νάζι
Και δε βρέθηκε ούτε μια έκφραση που να μ' εκφράζει
Κι έτσι τριγυρνώ τη νύχτα γρήγορα και σιωπηλά
Πίνω - αράζω πάντοτε καβαντζωτά
Είναι τα ύπουλα με συνετά αρπακτικά
Που μάς περιτριγυρίζουν και ζητάνε πολλά
Μα δεν έχω να τους δώσω, θέλω τόσο να τσιτώσω
Και να λιώσω, κάθε MC που μου κάνει τον καμπόσο
Μα ωστόσο συγκρατούμαι κι έχω καθαρό το νου
Και αρκούμαι στο να κάνω.. μουσικά βουντού!

Απέχεις - Έχουμε Πρόβλημα

Ρεφραίν
Θέλω ένα μικρόφωνο και ένα ποτό
Κι άσε με νύχτα τα δικά μου να πω
Έχασα κι όσο μου 'χε μείνει μυαλό
Εθισμένα μεθυσμένος μένω μάγκα μα δε με χαλάει αυτό (x2)

Λόγος Απειλή
Σε κάθε συναυλία πάντα η ίδια κατάστα
Τέσσερα μπουκάλια για το crew και άλλα τόσα για τη πάστα
TBS σπάστα
Ήρθε η ώρα να χωθούμε γι' αυτό κάνε σε παρακαλώ στην άκρη
Βάστα, λίγο, στον ήχο ξετυλίγω
Το στίχο πίσω σταράτα κι αν σε θίγω,
Sorry, δε μιλάμε εμείς τουμπεκιαστείτε φλώροι
Αργεί να ξημερώσει γιατί κότες τώρα λαλούν οι κοκόροι
Δεν είμαι εκείνος που θα πει κούνα τον κώλο σου
Εγώ παίζω το ρόλο μου και συ παίζεις το ρόλο σου
Γουστάρω με τα χίλια
Σήμα κατατεθέν για το ΑΠΕΧΕΙΣ οι μπυροδουλειές και τα καντήλια
Μάλλον έχουμε ξεφύγει
Κύριε μπαρμαν, στείλε μπύρες στη σκηνή επίγει
Γιατί δεν έχω μιλιά, ευχαριστώ να 'σται καλά
Τα λέμε σύντομα, φιλιά

Ρεφραίν(x2)

Rivone
Ούτε περιζήτητος γόης ούτε καν στους ωραίους
Όμως έχω το χάρισμα να κουνώ γλουτιαίους
Από κούκλες, με μπούκλες
Και θηλυκά πανούργα
Ποτέ να μην γυρνάς σε μια παλιά, ψάξε καινούργια
Γίνε σπαστικός καλύτερα κι όχι σκυλάκι
Μη πηδάς σα τη βελόνα στο προηγούμενο αυλάκι
Πήδα επόμενη, και κει ίσως να βρεις μια νέα Loopa
Πιο γαμάτη, πιο ελκυστική και να μην είν και (??)
Να συγκινήσει τους πάντες, εσένα την παρέα
Μπορείς κάποιος από σεν να'χει μια πιο καλή ιδέα
Για να δουλευτεί καλά, λίγο πιο συναρπαστικά
Βγάζουν πιο πολύ βρωμιά, τέσσερα βρώμικα μυαλά
Είσαι φιλήσυχος πολίτης και γω λάτρης φασαρίας
Γι' αυτό ακούω μουσική πάντα σ' εντάσεις συναυλίας
Πες της διπλανής κυρίας ότι δε φταίω εγώ
Απλά λέω ό,τι νοιώθω παρέα μ' ένα ποτό

Ρεφραίν(x4)

Απέχεις - Εθισμένα Μεθυσμένοι

- Έχουμε πρόβλημα....
-Τι πρόβλημα;

Ρεφραίν
Γράφεις ατάλαντα verse
Και μεις σου λέμε τι λες;
Κάτσε στ' αυγά σου και μη λες άλλα ρε
Πού πας με τέτοια κουπλέ
Και πού με τέτοιο τουπέ;
Μη μου μιλάς, άντε τώρα allez
(x2)

Still
Τώρα οι MC's γίναν αλήτες και γράφουν μόνο για κώλους
Τώρα ακούς 10 κουπλέ και είναι τα ίδια χάλια μ' όλους
Πόλος έλξης το μουνί με το γνωστό ανοιχτό της μπούστο
Κάποια γράφουν για τη φήμη, κι άλλοι γράφουν για το γούστο

Λόγος Απειλή
Κάνουμε Βουντού, μα και σαν C4
Κάνει boom boom, τ' ΑΠΕΧΕΙΣ κι όποιος τα δει απλά να χει το νου του
Τα κονέ του είναι μόνο το ατού του, δεν έχει το respect ούτε από το στόμα δικού του

Still
Κι ενώ βαδίζουμε στα χρόνια που 'χουν μείνει λίγες κλίκες
Μείναν για να δώσουν πούλο σε ρουφιάνους κι ασφαλίτες
Φλώροι πάρτε τα κουπλέ σας, δε φτουράν κάπου εδώ
Γιατί τ' ΑΠΕΧΕΙΣ κάνουν μάγια κι αυτά πέφτουν στο κενό-νό-νό...

Λόγος Απειλή
Μην, νομίζεις ότι κάνεις κάτι μα
Δεν πέφτουνε νεκροί στο τερέν
Αφού μόνο μύφα ρίμες λεν
Τους έκαψε όπως στο κεν
Στους δρόμους μάχομαι σαν τον (??)
Θες να 'σαι, μα γράφει ΔΕΝ, γιατί...

Ρεφραίν(x2)

Λόγος Απειλή
Στα κάγκελα έχω βάλει τα μυαλά μου
Δεν έχω τα λογικά μου
Έχω τα ψυχολογικά μου
Είμαι κακός και στα καλά μου
Κράζουν μένα; Να' μου!
(??) στη λύπη και τη χαρά μου
Σκόνη γίνεται όποιος έρχεται μπροστά μου

Still
Άντε μαζέψου
Κόψε τις πίπες και σοβαρέψου
Πούλα φούμαρα στο crew σου κι είν οι μέρες οι καλές σου
Κι έλα βράδυ να με βρεις να δεις αν έχω το θεό μου..

Λόγος Απειλή
..έχω όπλο μου τη σκέψη μου και το μικρόφωνό μου
Κι είμαι μάχιμος, βήματα μπρος κάνω κι εσύ είσαι στάσιμος
Στ' αρχίδια μου αν δεν σε ξέρει κανείς ή αν είσαι διάσημος
Στίχο έχεις μη βάσιμο
Το νοιώθεις το bassιμο
Μαζί μας το κασιμο
Σε μόνιμο, κλάσιμο..

Still
Βυθίζομαι όσο κάποιοι θέλουν να μάς κάνουν πιόνια
Δε φαντάστηκαν τι κρύβαν τα φαρδιά τα παντελόνια
Που φοράμε, δε κολλάμε, θα τους φάμε αφού πεινάμε
Βρήκαμε λύση και τρόπο τα κεφάλια να κουνάμε, γιατί...

Ρεφραίν(x4)

Αρτέμης/Ευθύμης - Δικά μας Παιδιά

Ήμασταν στη πρώτη γραμμή
Από τη πρώτη στιγμή
Προτού οι πρώτοι MCs κάνουν την πρώτη αρχή
Προτού οι πρώτες συναυλίες βρουν τη πρώτη σκηνή
Είχαμε δώση φωνή και γλώσσα Ελληνική
Απ' τον υπόγειο είχε βγει κι έπρεπε ν' ακουστεί
Με μια βαλίτσα στο χέρι γιατί έπρεπε ν'άπλωθεί
Με graffiti Σαλονίκη - Αθήνα πρώτη επαφή
Είχαμε δώσει στον σκληρό πυρήνα την πρώτη μορφή
Τώρα αλλάξαν οι καιροί το εμπορεύονται πολλοί
Κάποιοι βρήκαν αφορμή να πουν πως έχουμε χαθεί
Όμως το νιώθουμε ακόμα σα δικό μας παιδί
κι όποτε μας χρειαστεί θα είμαστε εκεί γιατί...

Νέο Ηράκλειο μεριά και Αλσούπολη μεριά
Πεύκη, Μαρούσι, Κηφισιά έχει δικά μας παιδιά
Από Ερυθραία μεριά και Πολιτεία μεριά
Πεντέλη, Εκάλη, Φιλοθέη έχει δικά μας παιδιά
Νέα Ιωνία μεριά και Πατήσια μεριά
Κυψέλη, Γκύζη, Αμπελόκηποι δικά μας παιδιά
Από Γαλάτσι μεριά κι από Χαλάνδρι μεριά
Ψυχικό και Χολαργό έχει δικά μας παιδιά
Περιστέρι μεριά και Αιγάλεω μεριά
Φάληρο και Πειραιά έχει δικά μας παιδιά
Από Μενίδι μεριά και από Ταύρο μεριά
Πέραμα, Κορυδαλλό έχει δικά μας παιδιά
Από Καλλιθέα μεριά και Νέα Σμύρνη μεριά
Παγκράτι και Βύρωνα έχει δικά μας παιδιά
Από Ήλιούπολη μεριά και Μπραχάμι μεριά
Ελληνικό και Γλυφάδα έχει δικά μας παιδιά

Θυμάσαι τις ημέρες του παλιού καιρού
που χτυπιόσουνα με τους Terror X Crew
Αντ' αυτού τη βαθύτερη ανάγκη σου εκείνη
πλέον την καλύπτει ο Αρτέμης με τον Ευθύμη
Ένας κύκλος κλείνει, ανοίγει άλλος νέος
Ξέχνα το στύλ το τέως, το κάνουμε αλλέως
Δεν επαναπαυόμαστε στο παλαιό μας κλέος
Βεβαίως το να πάει εμπρός είναι δικό μας χρέος
Νέο μουσικό εγχείρημα, νέο ξεκίνημα
Με κάθε τίμημα, πρέπει να ακουστεί το μήνυμα
απο γειτονιά σε γειτονιά:
Εγείρεσθε, άγωμεν εντεύθεν, παιδιά!

Θεσσαλονίκη μεριά, κέντρο, Τούμπα μεριά
Καλαμαριά, Πλατεία Σκρα έχει δικά μας παιδιά
Κι από Κοζάνη μεριά, Πτολεμαϊδα μεριά
Έδεσσα, Βέροια, Νάουσσα, Νάουσσα
Αλεξανδρούπολη μεριά Ορεστιάδα μεριά
Κομοτηνή και Καβάλα έχει δικά μας παιδιά
Λάρισσα, Βόλο μεριά και Λαμία μεριά
Πρέβεζα, Τρίκαλα μεριά έχει δικά μας παιδιά
Από Γιάννενα μεριά κι από Πάτρα μεριά
Κόρινθο Κεφαλονιά έχει δικά μας παιδιά
Από Ελευσίνα μεριά και Χαλκίδα μεριά
στον Παρνασσό, στην Λιβαδειά έχει δικά μας παιδιά
Και από Σάμο μεριά και Μυτιλήνη μεριά
και από Λύμνο μεριά έχει δικά μας παιδιά
Και από Κύπρο μεριά κι από Ρόδο μεριά
Κω, Ηράκλειο, Χανιά έχει δικά μας παιδιά

Ανατολικά, Δυτικά κι από Νότο Βορρά
όπου έχω παίξει ζωντανά
η ραψωδία κρατά
Δεξιά κι αριστερά έχουμε κάνει σπορά
Όπου μιλάν Ελληνικά έχει δικά μας παιδια
Έχει δικά μας παιδιά
που μας γνωρίζουν καλά
Σε κάποια πίστα κοντά τους έχουμε βάλει φωτιά
Τωρα μας βλέπουν ξανά
όπως μας βλέπαν παλιά
κι όταν φωνάζω "που είστε;"
πετάν τα χέρια ψηλά

Μέγας Κύως, Δίδυμοι και Μικρός Κύων μεριά
Νεφέλωμα Καρκίνος έχει δικά μας παιδιά
Ύδρα μεριά Λέων και Παρθένος μεριά
Βοώτης, Βόρειος Στέφανος έχει δικά μας παιδιά
Ζυγός και Οφιούχος και Σκορπιός μεριά
Ηρακλής, Κύκνος, Λύρα έχει δικά μας παιδιά
Αετός μεριά και Αιγόκαιρος μεριά
Νότιος Ιχθύς μεριά έχει δικά μας παιδιά
Πήγασος, Ανδρομέδα και Κασσιόπη μεριά
Περσεύς, Ταύρος, Ωρίων έχει δικά μας παιδιά
Ηνίοχος μεριά, Μικρά Άρκτος μεριά
Πολικός Αστήρ μεριά έχει δικά μας παιδιά

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Τρι, 1 Μαρ 11, 21:50 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:52 by Benu, έχει αλλάξει 2 φορές.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΑΛΦΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Αρτέμης/Ευθύμης - Οι Στίχοι Μας Ποτέ Δε Σταματάνε

Επιμελώδημα Α’
Νά, νά, νά, νά, νά, νά, νά,Νά, ναί, 'μαι, ναί!
Νά, ναί, 'μαι ναί! Νά, ναί, 'μαι ναί,!
Νά, ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Νά, ναί, 'μαι, ναί! Νά, ναί, 'μαι ναί!
Νά, ναί, 'μαι ναί,!
Νά, ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Νά, ναί, 'μαι, ναί! Νά, ναί, 'μαι ναί!
Νά, ναί, 'μαι ναί,!
Νά, ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι! Ναί, 'μαι!
Νά 'μαι! Κι οι στίχοι μου ποτέ δε σταματάνε!

Αρτέμης
Χρόνια τώρα,
στίχοι πληθώρα,
κολλάς αχώρα,
δεν μ' ανακόπτεις την φόρα,
ούτε με τα κόλπα της kamora,
όρα!
την φάση να θάλλει και πάλι σαν τον ίβύσκο,
με το πού δίνω σε κυκλοφορία νέο δίσκο!

Ευθύμης
Με τον ζήλο στο στήθος
και με το ήθος στο ύφος.
και με τον ήχο σ' όλο των
χρωμοσωμάτων το μήκος,
έχω τον στίχο στο χείλος,
παίζω κιθάρες και keybords
φέρω τον μύθο στο ύβος
και δίχως άλλο το πλήθος.

Αρτέμης
Κι όπως ο Αίας παίζει πεσσούς με τον 'Αχιλλέα,
σ* έναν αμφορέα φιλοτεχνημένο από τον Εξηκία
έτσι παίζω με κάθε ομοιοκαταληξία
ράπερς αντιδρούν λες και παθαίνουν
ηλεκτροπληξία!

Ευθύμης
θέλει τέχνη και λέγειν αν θέλεις λόγια να λέγεις,
αν θέλεις λέξεις να πλέξεις
κι από την άλλη να έχεις χέρι στο μείκτη,
στις μείξεις, να βρεις beats για να ρίξεις,
να δείξεις skills για ν' αξίζει να συγκριθείς.
Δεν νομίζεις;

Αρτέμης
Πολλοί ρωτάνε πώς διάγω.
Λοιπόν, διάγω ευ,
κι ας μην με παίζουν στα fm και στα uhf,
το στυλ μου παραμένει ελεύθερο,
τέλος του πρώτου μέρους,
πάμε για το δεύτερο! Και...

Επιμελώδημα Β’
Δεν τελειώνουν οι ρίμες,
και δεν τελειώνουν οι ρίμες
κι ας μεταφέρουν ευθύνες,
κι ας τις βαραίνουν οι μνήμες
Δεν τελειώνουν οι στίχοι,
και δεν τελειώνουν οι στίχοι
Ψάχνουνε μέσα στα πλήθη,
κάποιον να βγαίνει από τη λήθη.

Αρτέμης
Είναι το ραπ φαινόμενο, μαινόμενο,
με το μικρόφωνο φλεγόμενο,
το στυλ το μη αναμενόμενο,
με κάθε μου λεγόμενο,
ανοίγω νέο μέτωπο και νέο πόλεμο,
το κάθε χτύπημα μου επώδυνο!

Ευθύμης
Με παλλόμενο λόγο και με δονούμενο νου
επανακινούμε το μένος από το μέλος ωθούμενο
Φέρνω στίχο τρεχούμενο,
στυλ χωρίς προηγούμενο.
Μένω νούμερο ένα, μένεις άπλα ένα νούμερο.

Αρτέμης
ομοιοτέλευτο, στ' ομοιοτέλευτο,
ρηγνύω κέλευθο, μετά την κέλευθο, *
mc* s χάνουνε τον έλεγχο,
κρύβονται όπως ό Ευρυσθεύς,
όταν είδε τον Κέρβερο!
εν καιρώ μην περιμένεις κάτι εύκαιρο

Ευθύμης
Και θέλω τόσο να δώσω σ' όλο τον κόσμο καμπόσο
από τον πόθο πού νοιώθω σαν να 'χω κόμπο
στον κόρφο
κι από την νόσο πού τόσο καιρό νοσώ
ν' αναρρώσω.
Αυτό πού ζω κι αναγιγνώσκω ποθώ
να το μεταδώσω.

Αρτέμης
Γι' αυτό μοιραία πρέπει να σηκώσεις την κεραία
είναι ή παρέα πού διατηρεί την φάση ακεραία,
κι αφού ή γραμμή πηγαίνει πίσω μέχρι τον Ορφέα,
τιμής ένεκεν, γυρίζω από τα νέα στα αρχαία!
Έπου θεώ, όρκω μή χρώ,
τέχνη χρώ, επί ρώμη μή καυχώ
βίας μή έχου, ευτυχίαν εύχου '.
κακίας απέχου, παιδείας άντέχου! Καί...

Επιμελώδημα Α’

Επιμελώδημα Β’

Κι όταν λέω χέρια ψηλά, τα χέρια ψηλά!
Κι όταν λέω χέρια ψηλά... γιατί το κάνεις;
Το 'χα πει και δέκα χρόνια πριν το πει ο Χατζηγιάννης.

Αρτέμης
Δεν τραγουδώ άμπρα-κατάμπρα σαν την Μαριάντα
Κάνω πάταγο σαν Παλαιστίνιος στην ιντιφάντα
Το ποσοστό είναι γνωστό,
στο ξαναείπα!
Στο δίνω εκατό τοις εκατό,
όπως το θέλει κι η Χρύσπα!
ρίμα για δείγμα
και βγαίνει μείγμα-δυναμίτης
πιο πολύ κι απ' ο,τι θα 'θελε να γίνει ο Τσαλίκης!

Ευθύμης
Γι' αυτό να πάτε να μάθετε να μιλάτε
και να 'ρθετε να πουλάτε πώς τάχατε τ' αγαπάτε.
Όσο κι αν το κουνάτε δεν βαραίνει.
Τ' ανάλαφρο τσιφτετέλι μένει αδιάφορο,
μένει αδιάφορο, σαν την Έλλη.

Αρτέμης
κι αφού οι χίπ χόπ καδένες,
είναι μπλεγμένες με γαρδένιες,
κι έχουν αλλάξει οι συνισταμένες,
αφιερωμένο αυτό το τραγούδι πείτε σε 'κείνη,
όχι από Πλούταρχο,
αλλά από Άρτεμη κι Εύθυμη! Και...

Άσαρκος - Είναι Μυστήρια Η Χώρα Tων Δακρύων

Κάθε φορά που χάνομαι.. μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι..
Όχι πως με ενοχλεί… όχι…
Απλά στο χαρτί ξεσπάω…

Δεν είναι ωραία, γελάω σπάνια τελευταία…
Δεν κοιμάμαι καλά
Δεν έχω να σου πω τα νέα μου
Έχω χαθεί με την παρέα μου..
Και νιώθω κάπως, νιώθω πάγος να σπάσω περιμένω πάντως
Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων
Την επισκέπτομαι αυτό είναι δικό μου μείον
Κάτι γίνεται, καθυστερώ και χάνω πτήσεις
Κι άθελά μου στήνω την αγάπη στις αφήξεις
Κλείνομαι στον εαυτό μου, στην απομόνωση
Μαζεύω στην καρδιά μου δυνάμεις για μεταμόρφωση
Έμαθα να δίνω την αγάπη μην φοβάσαι εκεί θα είμαι αν με χρειαστείς να το θυμάσαι…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Αφήνω τόπο σ’αγαπώ στην άκρη μεγάλωσα με αξίες
Όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη κάθονται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
Να μαζέψουμε δυνάμεις, να πεθάνουν οι φοβίες
Γυρεύω έρωτα, καυτές αγκαλιές, φιλιά…
Μην μου γαμάτε την καρδιά είμαι παιδί ακόμα…
Οι φίλοι μου που νοιάζονται αληθινά είναι λίγοι κι έχω χαρεί μαζί τους κάθε πιώμα
Κάθε βόλτα στην Αθήνα, κάθε γκολ, κάθε ρίμα κάθε συμβουλή που πήρα κι έδωσα σε κάθε βήμα…
Είμαι ο Χρήστος κι εγώ τα λέω χύμα κι αν με προδώσατε, σκεφτείτε το είναι κρίμα…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
Άσε τους βήτα πεις και τον άσαρκο
Έχουν την έννοια οικογένεια και σημαία
Όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
Που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
Ανθρώπινες φαγωμένες μηχανές καταντήσατε
Ό,τι σιχαθήκατε γίνατε…
Κάπου χαθήκατε τον γυρισμό δεν βρήκατε
Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι;
Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
Μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες…
Ό,τι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι

«αυτό το κομμάτι, ηχογραφήθηκε σε δύσκολες ημέρες… ξέρω ποιοι άνθρωπο είναι δίπλα μου, τους σέβομαι, τους αγαπώ τους εκτιμώ και αυτοί επίσης… οι υπόλοιποι πούλο…»

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ‘σαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι...

Άσαρκος - Άσαρκος

Εσύ που χάθηκες, που περπατάς και καταστράφηκες. Πάντως εγώ....ζω το στυλ μου και είναι τιμή μου. Το πρόσωπο σου μάγκα πρόσωπο μίμου. Το φονικό μηχάνημα στόμα μηχανή μου. Αποστολή μου ότι έχω στο νου μου, να βγάλει η φωνή μου. Το ζούσα με τύπους που τώρα μάγκα δεν είναι μαζί μου. Δεν γράφουνε στίχους, σοβαρευτήκανε. Ήπιαμε, γίναμε μα τώρα φύγανε. Μα που χαθήκανε; μα τι νομίζανε; που ξεκινήσαμε και που βρεθήκανε; Εργατικές ήμασταν, τώρα στο soda χαθήκανε, κόκα και τριπάκια πήρανε, πόρτα λάθος ανοίγουνε, λάθος κάνουνε λάθος. Είναι λάθος που το πάθος τους υποδέχτηκε ο τάφος. Που είναι ο άλλος σας εαυτός; αυτός που λέγαμε κάφρος. Που χάθηκε η αντίληψη σας που φώναζε κάτω το κράτος; Πάντως κάποιος είναι εδώ, ναι και δεν είναι μαζί σας. Αντιπρόσωπος της Αθήνας, Βήτα Πεις γεμάτοι ταλέντα. Ραψωδοί του Μίσους, Φίρμες, μουσικές κομπίνες. Το κάνουμε σβέλτα και φτάνει ταχύτατα και την συνείδηση αλλάζω με το τίποτα. Άσαρκος, μουσικός διάβολος που βάζει φίμωτρα.

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Τρι, 1 Μαρ 11, 21:50 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:50 by Benu

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΒΗΤΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Βήτα Πεις - Ερχόμαστε Και Αλλάζετε

Άσαρκος
σε λιγο θα μου πειτε πως ειμαι,σε λιγο θα μου πειτε πως ειμαι..

Γερο(??)παραξενος,
καποιοι νοσταλγουν εποχες,
ενω δεν πηγαν μπροστα,
κολλημενοι στο χτες.
Ειναι κατι σαν τους ερωτες,
ερχονται και περνανε,
με τις αναμνησεις καποιοι γελανε,
καποιοι πονανε.
Και να με λοιπον,
να γραφω στιχους,
με πιανω και παλι.
Μη εκμεταλευσιμο,
προϊον ξεπροβαλλει.
Τα ονειρα σας για εταιριες,
που δινουν φραγκα,
τα κανανε κι αυτοι,
που τα παρατησαν για παντα.
Οι πιο πολλοι απο εσας,
υποστηριζετε ανοιχτα,
οτι το σκηνικο ηταν καλυτερο,
πιο παλια,παρ ολα αυτα,
τους πιο πολλους δεν σας ειχα δει πουθενα,
και δεν ειχα προβλημα,
στα ματια εβλεπα παντα καλα.
Μην κρυβομαστε πισω απ το δαχτυλο μας,
το αληθινο περναει κριση,
χασαμε και εναν δικο μας.
Ποιοι το κρατανε ψηλα??
ΟΙ ΒΗΤΑ ΠΕΙΣ.
Και δεν χασαμε λεπτο,
συνεχιζουμε λογο μοδας.
Ετσι πειτε παρασυρομενοι απο το κυμα της,
προσβαλετε εμας,
να νιωσετε ενα ιχνος δυναμης,
μα που κευβοσαστε μαγκες,
εκπροσωπηστε το,
βαρεθητε σε δυο χρονια και παρατηστε το.
Ασαρκος μιλαει απο ανωτερο επιπεδο,
βητα πεις η ομαδα πεταει,
σε καθε γηπεδο.

Ρεφραιν
Οι καλαμιες απο τον καμπο,
επιστρεψαν και ειναι μονες,
οκτω πουτανες ειπατε,
αλλα φορανε κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.
Οι ΒΠ(βου που)επιστρεψανε στον δρομο με τις ωρες,
οκτω πουτανες ειπατε αλλα φοραν κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.

Λάμπρος
Για πια κουλτουρα μιλας?
για ποια φαση μιλας?
για ποια ενοτητα μιλας?
συνεχιζεις να μιλας?
το κακο ειναι οτι η μπαλα,
παιρνει και εμας,
το καλο ειναι,
οτι ολη η φαση,
τα χει με εμας.
Εγω φταιω,
το παιρνω πανω μου,
εισαστε ενταξει?
δεν καταφερατε να κανετε,
τη φαση φαση.
Την κουλτουρα σας πολλοι,
οτι χωρισατε σε ταξη.
Ποιος απο εσας θα κραξει,
Ποιος και τι θα πει?
Οι πιο πολλοι απο εσας τωρα,
σερβιρουν RnB,
εγω διαχωρισα την θεση,
μου απ την πρωτη στιγμη,
δεν περιμενω τη διαλυση για να χω αφορμη.
Το προβλημα ολης της Ελλαδας,
εχει Β και ενα Π.
Δεδομενο ξεκινησα να λεω,
δεν περιμενω το τραινο,
δεν μπαινω στο βαγονι διχως φρενο,
εμενω σε αποψεις που εχουμε,
στο παραμενω(???)
η φαση θα με υπομηννει(???)
οσο εγω θα επιμενω

Ρεφραίν
Οι καλαμιες απο τον καμπο,
επιστρεψαν και ειναι μονες,
οκτω πουτανες ειπατε,
αλλα φορανε κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.
Οι ΒΠ(βου που)επιστρεψανε στον δρομο με τις ωρες,
οκτω πουτανες ειπατε αλλα φοραν κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.

Hatemost
Ειναι ντροπη μαγκα,
να κανεις το μαλακα,
την μουσικη αυτη δεν την κανω για φραγκα.
Ομως λαθη,ενταξει σιγουρα εχω κανει,
μα οχι σε αυτην την μουσικη που τεινει να πεθανει.
Το εξελισω,μ'ακους?τροπους να μιλισω εχω,
δεν ειναι ντροπη οντως βρεθηκες πιο πισω,
θα σε αγγιξω,
και τα ματια θα σου ανοιξω,
μην αγχωνεσαι αδερφε,
εγω ειμαι εδω να σε ξυπνησω.
Μιλας για φραγκα,
που τα δες αυτα?
Μαγκα τα φραγκα,
δουλευοντας βγαινουν παντα.
Δεν φοραω στη πλατη σταμπα,
ξηγημενος παντα,
εκπροσοπωντας την ομαδα,
κραταω λογοτυπο φωτια σε ολη την Ελλαδα,
μαγκα μα παντα,
συμπλεγμα,ρυθμος και ζαλαδα,
κακος αν βρεθεις εκτος δεν νιωθεις την λαβα,
παιδι πυρος εχω πισω μου πουτανα.
Καπως ετσι παει το πραμα,
εφοσον σε εχουν δεσει,
δεν υπαρχεις στην αλανα,
δεν υπαρχεις για μενα ταμα
βασιζομαι στο ????

Ρεφραίν
Οι καλαμιες απο τον καμπο,
επιστρεψαν και ειναι μονες,
οκτω πουτανες ειπατε,
αλλα φορανε κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.
Οι ΒΠ(βου που)επιστρεψανε στον δρομο με τις ωρες,
οκτω πουτανες ειπατε αλλα φοραν κορωνες.
Κοντρες καλυτερα να σκυψετε γαμιολες,
ερχομαστε και αλλαζετε χρωματα σαν οθονες.

Βήτα Πεις - Πέστε Κάτω Με Στυλ

Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps,ΒΠ team σκάει το tanks
για crash test με fans.
Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps,ΒΠ team σκάει το tanks
για crash test με fans.

Πρώτο πικάντικο στυλ να γευτείς,
πρώτη γεύση να πάρεις και τζούρα για να χαθείς.
Να σιχαθείς τους μαλάκες που ακολουθείς,
έλα σε μας αλλιώς μαλάκα θα τιμωρηθείς.
Το στυλ μας περιπέτεια με super εφέ,
με τρομοκράτες να σερβίρουνε σε μας τον καφέ.
Και φτάνοντας τόσο ψηλά που δεν θα φτάσεις ποτέ,τιποτένιε δεν θα σε παρεξηγώ,Αθήνα ολέ.
Είναι το στυλ σου αποτυχία με κλεμμένους ρυθμούς,
με οπαδούς πουτάνας γιούς και στιχάκια για τους νεκρούς
Με καριόληδες που το' δανε μόδα και στήνουν κώλο.
Με τσιράκια που' χουν δείξει υποταγή σε αρχηγούς.
Reality flow,να δίνω show,τραβώ την περόνη,
μην το πουλάς γιατί ο ραπας δεν είναι πόρνη.
Εμπορικό το κάνουν οι φλώροι δίχως αρχίδια,
στο επόμενο cd τους,περίπου θα ακούς τα ίδια.
Η λυρική σκηνή μας θυμίζει τρομοκρατία,
αντίθετα η συναυλία σας κωμωδία.
Μικροφωνίζετε στα 10 λεπτά ένα πεντάλεπτο,
στην γκόμενα σας τριαντάφυλλο και εγώ πεντάφυλλο.
Χρόνια πολλά,γιορτάζουν όσοι μας ακούνε,
ανεβήκανε ψηλά και απ'τον στίχο θα κρατηθούνε.
Κάντε κύκλο γύρω γύρω,το μπάφο γυρνά τριγύρω.
Είναι φίνο και με λίγα λόγια μάγκα σε διασύρω.

Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps,ΒΠ team σκάει το tanks
για crash test με fans.
Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps,ΒΠ team σκάει το tanks
για crαsh test με fans.

Άριστα κουπλέ με βηματισμό
μπας και πιάσετε λιγάκι ρυθμό χτυπώ-ντας
Αρχή χωρίς φινάλε,είσαι πιο μικρός μεγάλε.
Το φέραμε γι'αυτούς που το ζητάνε,ΒΠ
έχω τον έλεγχο,κλέβωντας την πράξη απ'τον ένοχο.
Δίνω το επίσημο,μη αντιμετωπήσιμο,
πάρε την ανάσα του Άσα,και καλοπέρνα
Πες μου την αλήθεια για σένα και άσε το ψέμα.
Βάλε στην παλάμη σου πένα και πιάσε θέμα.
Δεν κυνηγάω δόξα,λεφτά,ούτε το στέμμα.
Δεν με νοιάζει,η πένα μου κράζει και θα δουλέψει,φίλε
Κάτσε,άκου και σκάσε,σε μάθανε έτσι να μην βλέπεις
τι γίνεται,να μην ακούς τι παίζει.
Απλά δεν έχεις άποψη,γι'αυτό δεν παίρνεις θέση.
Ενώ η μουσική βιομηχανία παίρνει θέση,
ενώ το rap δεν έχει να πει ούτε μια λέξη.
Βλέπεις εμείς δεν έχουμε βυζιά,μουνότρυπες
δεν κάνουμε χρυσά cd's.Στήνετε κώλο για θέση.
Άλλος το παίζει χασικλής δίχως να πίνει μαύρο,
άλλος το παίζει bro και περιμένει μπράβο,
άλλος την είδε μεγάλος,μα είναι μικρός.
Έχει λεφτά,μιλάει για φτώχεια,το παίζει και αναρχικός.

Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps,ΒΠ team σκάει το tanks
για crash test με fans.
Πέστε κάτω με στυλ,
στην φάση Άσαρκος ο Γολιάθ
νεκρός ο Δαβίδ,ρίμες extreme,extra large παντελόνια
και raps, ΒΠ team σκάει το tanks
για crash test με fans(3x)

Βήτα Πεις - Ό,τι Νιώθω Γράφω

Ό,τι νιώθω γράφω, πληρώνω για να το'χετε. Πληρώνομαι κάθε φορά που το νιώθετε. Ό,τι νιώθω γράφω, σηκώνομαι στα πόδια μου. Την Γη κοιτώ ξανά να πάρετε τα λόγια μου. Χαμένος, χαμένος σ'έναν πλανήτη μουσικής μιας βιομηχανίας που όταν μπω θα νιώθω ξένος, ξένος. Σ'ένα πλανήτη μουσικής που μέχρι τώρα στέκομαι στο κάτω μέρος(2x).

Άσαρκος
Ενώ το βλέπω να ζωντανεύει, πεθαίνει πάλι. Ενώ το βλέπω να βγαίνει σαν το φεγγάρι, πέφτει πάλι το γαμημένο σκοτάδι. Χαμηλά πηγαίνουν όλοι, στο μυαλό τους αιώνιο βράδυ. Ζωντανεύει, εγκλωβίζει το σκεπτικό τους. Παλεύει να νικήσει αυτό που προσπαθεί με νύχια και δόντια να εκφράσει. Το στυλό τους τώρα νεκρό. Εδώ και χρόνια βλέπω μαριονέτες σαν άγγελους κόλασης. Το μόνο φως που λαμβάνουν αυτό της τηλεόρασης. Δεν περιμένω να νιώθετε αυτό που νιώθω. Αφού δεν ξέρετε στ'αλήθεια ποιον έχετε βάλει στόχο. Γυρνάτε μες τα κανάλια δίχως να'χετε κάνει το λόγο σας όπλο σ'αυτό τον τόπο. Πέφτουν οι μάσκες, γράφω το νιώθω. Βλέπω μόνο του τον εαυτό μου, το χρήμα, το χρόνο, κάποια όνειρα, κάποιο δικό μου πρόβλημα. Ο στίχος γίνεται λάβα στην παγωμένη Ελλάδα. Να νιώσετε λίγο πόνο πρέπει, μήπως και γράψετε κάτι που να μ'αγγίξει. Μια σελίδα στο διαδίκτυο την φάση μας προσπαθεί να στηρίξει προβάλλοντας κώλους, φασίστες, φλώρους, νταβατζήδες. Αυτή είναι η φάση σε περίπτωση που δεν είδες. Μαλάκα γράφω γιατί νιώθω και δεν γράφω ποτέ μου για πλάκα. Το όνομα μου Α, πληρώνω για να το'χετε. Ένα μόνο μένει πλέον. Το να με νιώθετε. Με νιώθετε;

Ό,τι νιώθω γράφω, πληρώνω για να το'χετε. Πληρώνομαι κάθε φορά που το νιώθετε. Ό,τι νιώθω γράφω, σηκώνομαι στα πόδια μου. Την Γη κοιτώ ξανά να πάρετε τα λόγια μου. Χαμένος, χαμένος σ'έναν πλανήτη μουσικής μιας βιομηχανίας που όταν μπω θα νιώθω ξένος, ξένος. Σ'ένα πλανήτη μουσικής που μέχρι τώρα στέκομαι στο κάτω μέρος.

Λάμπρος
Τι κι αν φύγαν κάποια φράγκα για ν'ακούσετε αυτό; Τι κι αν ξέρω ότι απ'τη φάση δεν θα πληρωθώ; Ένα λιθαράκι βάζουμε για να γίνει ενιαίο και γι'αυτούς που δεν πουλήσαν, τίποτα δεν είν' τυχαίο. Για όσους προβληθήκαν στα FM και στα κανάλια, τους βλέπεις κι έχουν μείνει στων δισκογραφικών τα συρτάρια. Τώρα τα clubs γεμίσανε με μπαντάνες και φαρδιά. Τώρα της μόδας έγιναν τα άδεια μαγαζιά. Αστείοι είμαστε όλοι μας που φτάσαμε ως εδώ. Κι οι πιο αστείοι από μας βρίσκονται κάπου εδώ τριγύρω. Γύρω γύρω όλοι και στην μέση μία πίτα. Και το φλουρί κατάπιανε απ'την πολύ την πείνα. Προσπάθεια, ενότητα, καμιά δικαιολογία. Οι 8 φανταστικοί προσφέρουνε την τριλογία. Ό,τι νιώθω γράφω και θα γράφω όπως θέλω. Ή το κάνουμε όπως νιώθουμε ή το κάνουμε μπουρδέλο. (Hatemost): Βλέπω όλοι περιμένουνε τζάμπα δουλειές. Με νιώθουν άραγε; Έτσι φαίνεται, έτσι πρέπει κολλητέ. Τρία cd's πληρωμένα από την τσέπη τους. Μέσα απ'την καρδιά μου το'κανα για σένα τ'ακούς; Πρέπει να δώσεις για να πάρεις ο κανόνας. Πρέπει να υποστηρίξεις και συ να μην συνεχιστεί ο χειμώνας, γιατί δεν θα δεις ποτέ σου εξέλιξη. Δεν θα δεις ποτέ σου την ανόρθωση και φλόγα καυτή.

Ό,τι νιώθω γράφω, πληρώνω για να το'χετε. Πληρώνομαι κάθε φορά που το νιώθετε. Ό,τι νιώθω γράφω, σηκώνομαι στα πόδια μου. Την Γη κοιτώ ξανά να πάρετε τα λόγια μου. Χαμένος, χαμένος σ'έναν πλανήτη μουσικής μιας βιομηχανίας που όταν μπω θα νιώθω ξένος, ξένος. Σ'ένα πλανήτη μουσικής που μέχρι τώρα στέκομαι στο κάτω μέρος(2x).

[b]Βήτα Πεις - Κάθε Φορά Που Χάνομαι[/b]

Εντάξει κι εσύ έχεις χαθεί… κι εγώ
Αλλά μερικές φορές βγαίνει το παράπονο και θες να γράψεις… κι απλά γράφεις… σκεπτόμενα όντα… τα λέμε χύμα...

Κάθε φορά που χάνομαι και με το μυαλό μου σκέφτομαι
Είναι κάθε φορά που μάχομαι
Είναι κάθε φορά που τρελαίνομαι
Μέσα μου τα πάντα πέφτουνε σα να'ναι ντόμινο
Οι γύρω μου συνέχεια κοιμούνται μα κάνω θόρυβο
Είναι κουφοί, άραγε είναι νεκροί;
H σελίδα τους παραμένει λευκή
Είναι κομμένα τα φτερά σε κάθε πλάτη
Πρώτα βάλε βάση μετά χτίσε παλάτι
Γίνε κι εσύ λίγο παιδί το χεις ανάγκη
Γίνει σημείο που κρύβεται σ'ένα χάρτη
Αν όλα κάποτε χαθούνε και φοβηθείς γίνομαι και κράτημα σε γκρεμό για να κρατηθείς
Να το θυμάσαι αν είσαι αδερφός μου
Και να λυπάσαι αν είσαι αντίπαλός μου

Αναρωτιέμαι πόσο να με νιώθεις
Δεν έγινα ποτέ ο λόγος που κρυώνεις
Δεν έγινα ποτέ φωτιά που καίει όνειρα
Είμαι παιδί δεν με νοιάζει αν είναι πρόβλημα
Κι όταν χάνομαι ανάμεσά σε τόσους, ανθρώπους μάχομαι
Όχι για να κλέψω το φως τους(2x).

Κάθε φορά που χάνομαι μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι…
Όχι πως με ενοχλεί... απλά στο χαρτί ξεσπάω…

Εγώ δεν ντράπηκα για αυτά που έχω κάνει
Και δεν μετάνιωσα για αυτά που έχω πει
Εγώ σηκώνομαι μάγκα σαν το φεγγάρι
Και ζωντανεύω να πεθάνει η σιωπή
Είναι η Ελλάδα καθαρή στη βιτρίνα όταν ποζάρει μα η βρόμα ξεπροβάλει στην Αθήνα
Πόσο κάνει να πουλήσετε όνειρα και πιστεύω;
Ένα σύστημα μπουρδέλο προγραμματισμένο
Η αντίδραση θεωρείται κάτι απαγορευμένο
Περιμένω χρόνια την μόδα να φύγει μα κάτι χειρότερο φτάνει
Και πάλι σαν εννιακέφαλο φίδι δεν χαρίζει δεν είναι παιχνίδι, σε κοιμίζει

Κάθε φορά που χάνομαι και με το μυαλό μου σκέφτομαι
Είναι κάθε φορά που μάχομαι κάθε φορά που τρελαίνομαι…

Αναρωτιέμαι πόσο να ‘μαι νιώθεις
Δεν έγινα ποτέ ο λόγος που κρυώνεις
Δεν έγινα ποτέ φωτιά που καίει όνειρα
Είμαι παιδί δεν με νοιάζει αν είναι πρόβλημα
Κι όταν χάνομαι ανάμεσά σε τόσους, ανθρώπους μάχομαι
Όχι για να κλέψω το φως τους(2x).

Βήτα Πεις - Η Ομάδα Είναι Μία

Βήτα Πεις, απόλυτοι, κάθετοι ναι, ανεξάρτητοι ναι, ασυγκράτητοι ναι. Όπως ήταν η ομάδα, η ομάδα είναι. Κάθε μονάδα πάθος. Η ομάδα είναι μία φίλε(2x).

Λάμπρος
Έχω μια διάθεση να φτιάξω μία βόμβα. Να τη στείλω σε αυτούς και αυτές που το'δαν μόδα. Κατ'αρχάς κρατάμε ακόμα την κορώνα. Πιστέψαμε σε ντέρμπι μα το ματς ήτανε τσόντα. Μπαίνοντας στο γήπεδο αντικρίζω αντιπάλους, ακριβές μεταγραφές και οπαδούς σαν παπαγάλους. Στα επίσημα όλα τέλεια ακριβοπληρωμένα μα δεν υπολόγισαν ότι παίζω για την φανέλα. Μεταγραφές δεν γίνονται όσοι θέλουν όμως φεύγουν ή τους διώχνουμε άμα θέλουμε και άλλο δρόμο παίρνουν. Έπαιξα τους έτρεξα κι'ανέβασα τον πήχη. Στην Β' Εθνική τώρα θα ψάχνουνε για τύχη.

Hatemost
Να τι τρέχω, απ'τον υπόγειο νότες σε ντόπες. Έβαλα σε τάξη τις ιδέες που ήταν σκόρπιες. Έβαλα στην κάννη σφαίρες, κόπιες μουσικές πρωτότυπες γροθιές. Σταυρωμένους με πρόκες καλλιτέχνες στην άκρη της πόλης θάψαμε κότες. Tην ώρα που στόματα κρίνουν απ'τις πολυθρόνες, την ώρα που οι DJ's στο club μιξάρουν Fifty και Lopez, hip hoppers έξω απ'τα μαγαζιά πυροδοτούν βόμβες. Είναι αυτοί όπως το πες οι "Βαράμε Πουτάνες". Οι Βήτα Πεις επιζώντες σε κόντρες. 90 λεπτά πριν την λήξη τα παράτησαν. Το κύπελλο κρατάει η ομάδα κι αντιδράσεις άρχισαν.

Βήτα Πεις, απόλυτοι, κάθετοι ναι, ανεξάρτητοι ναι, ασυγκράτητοι ναι. Όπως ήταν η ομάδα, η ομάδα είναι. Κάθε μονάδα πάθος. Η ομάδα είναι μία φίλε(2x).

Άσαρκος
Βλάβες, δεν έχει βλάβες όπως σ'άλλες ομάδες. Και λόγια, λόγια για πιόνια. Να χάσω χρόνια για δεκάρες, ν'ακολουθώ την μόδα. Τώρα θέλω μπελάδες. Επίθεση πάλι απ'τους καπιτάλες σε κριτές, διαιτητές και διπλωμάτες, σε παίκτες ντοπέ, μαριονέτες κι οπαδούς πελάτες. Ποτέ το παιχνίδι σικέ με κόκκινες κάρτες. Κανείς δεν πρόκειται να σταματήσει τους Βήτα Πεις. Η ομάδα πετά και χαρίζει και πίσω δεν κάνει, κοντρολάρει και σουτάρει και σκοράρει και πανηγυρίζει. Το γήπεδο σε γιουχάρει και το παιχνίδι δεν γυρίζει. Μπαρούτι μυρίζει παίζουμε πάλι;

Φορτσάτος
Λογοκρίνετε μας τα λεγώμενα, φίμωσε μας, πρόσαψε μας πως δεν έχουμε σέβας και στάυρωσε μας. Γίνε αντίπαλος υπαρκτός για μας. Απομόνωσε μας τετ α τετ αντιμετώπισε μας. Βήτα Πεις επιστροφή. Η ομάδα μάγκα σκάμε πάλι. Πιάστηκαν στον ύπνο, αφου το φέραμε βράδυ στο παραπέντε. Το δίνω κουφάλες σε χρόνο dt. Χώνεστε στα forums κι όλο λέτε λέτε λέτε. Δεύτε λάβετε φως, κλέφτε τα μάχιμα flows. Η ομάδα λος πετά ψηλά και φέτος. 8 μείον ένας, 8 κι ο Γέροντας σημαία. Βήτα Πεις ιδέα θα πεθάνει τελευταία.

Βήτα Πεις, απόλυτοι, κάθετοι ναι, ανεξάρτητοι ναι, ασυγκράτητοι ναι. Όπως ήταν η ομάδα, η ομάδα είναι. Κάθε μονάδα πάθος. Η ομάδα είναι μία φίλε(2x).

Β-Πεις - Φονικό Μηχάνημα

Φονικό μηχάνημα, φονικό μηχάνημα, φονικό μηχάνημα, φονικό μηχάνημα.

ΒΠ σημαίνει τελετή, πολεμική τέχνη για καλλιτεχνική πορεία, μαστούρα και μέθη. Φονικό μηχάνημα για κάθε συγκρότημα δίνω μάθημα. Γίνομαι πηγή γεμάτη δώρα με στυλ. Νυχτοπερπάτημα σε κάθε στενό το σπαθί σηκώνω, κόβω τον αέρα που'χετε πάρει κάθε φορά που χώνω. Μακάρι να'χατε κάτι να πείτε να'χατε μυαλό για να σκεφτείτε, να δείξετε κάποιο δρόμο. Γράφατε μα δίχως θέματα, πάτε χαριτωμένα μα πουθενά δεν φτάσατε, πουθενά τελικά. Χρόνια τώρα καταστάσεις, λόγια μόνο κι όχι πράξεις και χαμηλά ξεπέσατε, χαμηλά γενικά. ΒΠ, Αθάνατο και να το εμπεδώσετε. Όσοι το κράξατε καιρός να μετανιώσετε. Χάσαμε πολύτιμο χρόνο λόγω του πάθους. Δεν χειροκροτώ το παραμικρό δείγμα λάθους. Επικίνδυνος λοιπόν είναι ο τόπος που κατοικούμε. Το δίνουμε μουνόπανα δίχως να πληρωθούμε. Σεβασμό δεν απαιτούμε, υποταγή ζητάμε. Μάγκα λυπάμαι, κατρακυλάμε προς την κορυφή. Λυπάμαι μουνί. Είχα και θα'χω την τιμή να παραμένω βαρυσήμαντος ΡΤΜ, εγκλήματος αιτία. Το ζούμε λοιπόν με full αλητεία. Σβήνω τα κεριά στα μουσικά νεκροταφεία.

Τώρα το πένθος σας είναι γιορτή για μας. Είναι ο Άσαρκος απλά και περισσεύετε. Μην τα μπερδεύετε χάνετε μονομιάς, αφού δεν βρήκατε τον τρόπο για ν'ανέβετε. Ήρθε τ'Αθάνατο μετά την τελετή μας, το υπερσύγχρονο για κοινό με μυαλό. Το cd σας πάνω κάτω θα μοιάζει με το cd μας. Μουσικός παράδεισος με τον ρυθμό Θεό.

Κι αφού γεμίσαμε πουτάνες είναι καιρός να γαμήσουμε. Βρήκαμε ένα δρόμο δικό μας να περπατήσουμε. Και αφού για την ειρήνη θα'πρεπε να πολεμήσουμε, βρείτε μας τον κόσμο κι εμείς θα το κανονίσουμε. Σταματήστε τα ψέμματα μοιάζετε με πολιτικούς. Θέματα πολλά, πολλά κουπλέ για ραψωδούς. Είστε τυχεροί που το δίνουμε για θνητούς. Μιμείστε την σιωπή, γι'αυτό έχετε οπαδούς κουφούς. Αν ακούσετε πως έχει συναυλία ΒΠ, ελάτε μαζικά για μουσική, νταφού, κρασί. Μην περιμένετε να μπείτε τζαμπέ, τζαμπέ το cd. Κι όσοι γουστάρετε μια μάχη θα τα πούμε στην σκηνή. Απαραίτητο το κόκκινο χ, κλείσε το στόμα σου. Ξάπλωσε αναπαυτικά και άνοιξε τα πόδια σου. Γάμησα την κλίκα σου πούστη, χάνεις τα λόγια σου. Σ'αφήνω μόνο σου ν'ακολουθάς την μόδα σου. Θέλω να δω τον ιδρώτα σου, μα βλέπω λάθη. Ζωντανεύω τον πολιτισμό που βλάκα δεν υπάρχει και μετά επαναφορά στον πλανήτη Γη για την μάχη. Φέραμε τον λόγο χρυσάφι, πάρε τον μπούλο. Δεν θα σε χρειαστώ, έχω τον Σατανά για δούλο. Στην δουλειά σου delete, σε λίγο ΡΤΜ the trick. Τα πάντα χάνονται όταν οι Ραψωδοί ξεπετάγονται. Όσοι χώνονται απ'το φονικό μηχάνημα θανατώνονται.

Τώρα το πένθος σας είναι γιορτή για μας. Είναι ο Άσαρκος απλά και περισσεύετε. Μην τα μπερδεύετε χάνετε μονομιάς, αφού δεν βρήκατε τον τρόπο για ν'ανέβετε. Ήρθε τ'Αθάνατο μετά την τελετή μας, το υπερσύγχρονο για κοινό με μυαλό. Το cd σας πάνω κάτω θα μοιάζει με το cd μας. Μουσικός παράδεισος με τον ρυθμό Θεό.(x2)

Βήτα Πεις - 40 Ώρες Πριν

"Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας. Διακόπτουμε τη ροή του προγράμματος, για να σας μεταδώσουμε, ότι εντός 40 ωρών ο πλανήτης γη θα έχει καταστραφεί, εξαιτίας βροχής κομητών, που θα πέσουν στο βόρειο
ημισφαίριο της γης, αφανίζοντας κάθε ίχνος ζωής και ύλης, μετατρέποντας τα πάντα σε αστρική σκόνη. Τίποτα δεν μπορεί να αποφευχθεί..."

Hatemost
40 ώρες απομένουν, τελική μορφή, πλανήτης υπο εξαφάνιση,
οσμές πανικού και φόβου πριν τη διάλυση,
μένει ελάχιστος χρόνος ζωής, τι να κάνω;
βιάζομαι, τρέχω, αναζητάω πολλά πριν πεθάνω.
Ένα στενό σ'αγαπώ με την οικογένεια,
βγαίνω Βεϊκου, ευχέρεια,
καθυστέρησις δεν υπάρχει,
ένα γλυκόπικρό φιλί στο μέτωπο έχει μείνει
απ' τα χείλια των γονιών που καταλήγει...
Η ζωή μου τελικά,
μόνος να τρέχω βιαστικά,
δρόμος νεκρός,οι νόμοι πέφτουν ριζικά,
σε μια γωνιά, στον καφενέ, τα γερόντια την βρίσκουν λαϊκά
για τελευταία φορά φυσικά....
Υπάρχει φόβος, άγχος, πόνος, στ'αρχιδισμός και θάρρος,
η κοπελιά μακριά κι αυτό είν' εις βάρος,
κοίτα τον πλανήτη που ζούμε είναι μεγάλος,
κάνε κάτι να ζήσεις αυτές τις τελευταίες σου στιγμές,
κάποτε λέγαμε "γάμησε το χθες"
κάποτε λέγαμε "ζήσε το σήμερα" μάλλον σωστές οι διδαχές,
γυρνάω στα μέρη που έζησα τις παιδικές στιγμές
τρέχει ο ιδρώτας σου ή κλαις;...
Μέρη πανικόβλητα χωρίς μπατσικά κι εμπλοκές
κάποιοι το δέχτηκαν κι άλλοι ψάχνουν για συμβουλές
Μαζικές κραυγές, μάλλον ζητάν ζωές πολλές,
τίποτα δεν γίνεται, ζήσε αυτό που θες
Θέλω να δω γνωστούς θέλω να γυρίσω μέρη
ο θάνατος γυρίζει και προκλητικά ανεβαίνει
30 ώρες η γη μας αργοπεθαίνει
είν' ανούσιο να ψάχνεις μια λύση που να συμφέρει
Κάπου ψηλά θέλω να καταλήξω,
να δω, να νιώσω τη γαλήνη πριν οριστικά σβήσω,
θέλω ν'αγγίξω την κοπέλα μου,
κρατάω σφιχτά τη γροθιά πάνω απ' την καρδιά γι αυτή που αγαπώ πάντα μες την τρέλα μου
Χορεύει γύρω μου, σκέψεις και προς τους φίλους μου,
θυμίζω τα ονειρά μας τελικώς μέσα απ' τους στίχους μου,
το μόνο απίστευτο Hatemost να θυμάσαι
είν' όλη η αγάπη τώρα που ο πλανήτης γίνεται σκόνη...
25 ώρες ακόμη
απ' το βουνό ψηλά έχω αράξει
η κατάρα, δεν θα διστάσει
φτάνουν λίγες ώρες το μυαλό μου ταξιδεύει αιώνες πίσω
σκέφτομαι το γκρίζο και χαίρομαι που θα σβήσω

Άσαρκος
20 ώρες, στα ρολόγια οι δείκτες κινούνται σαν τους ανθρώπους, πανικόβλητοι, συντέλεια,
κλάματα, αγκαλιές και φιλιά στην οικογένεια,
άρωμα θανάτου στον πλανήτη κι οι νόμοι πεθαίνουν,
τα χρονικά περιθώρια λιγοστεύουν,
νιώθω στην καρδιά τ' αγκάθι
γαμώτο, τώρα ο λαός κατάφερε να δει αγάπη,
να θυμηθεί πως υπάρχει μέσα του κάτι,
νιώθω στα μάτια μου δάκρυ,
ο φόβος έχει γίνει η αναπνοή μας,
τώρα ο τρόμος ζωντανεύει στην ψυχή μας,
οι θρησκείες πέθαναν, που χάθηκε ο θεός σας;
Δεν μένει καθόλου χρόνος για προσευχές έχει κολλήσει ο εγκέφαλός σας,
παντού, πέφτει σιωπή,
ένας δένει στο λαιμό του σκοινί κι αυτοκτονεί,
άλλος οπλίζει τ'όπλο και πυροβολεί,
δόξα πατρί, απέναντί μου
τα μυαλά του χυμένα στο δάπεδο, χλωμή η φωνή μου.
Μια ντουζίνα ώρες έχουνε μείνει για τη ζωή μου,
στο τηλέφωνό μου λαμβάνω μήνυμα απ' το μωρό μου,
τελευταία συνάντηση παντού σημάδια πόνου,
τέλος, για το ανθρώπινο γένος,
τώρα κανείς δεν είναι ξένος,
ανοιχτές οι φυλακές να βγει κάθε σεσημασμένος,
δεν υπάρχουν ενοχές
κυνήγι για φράγκα,
μόνο πληγές κι απογοήτευση
κάθε κυβέρνηση συνάντηση με την αντιπολίτευση,
αλάνια να τα πίνουνε με όργανα της τάξης,
εχθροί να σου ζητάνε μαζί τους ν' αράξεις
γάμησέ τα, βρίσκω ένα μπουκάλι τεκίλα
καυτή Αθήνα,
πόσο αγάπησα τον τρόπο που ζω,
μαζί του θα χαθώ,
6 ώρες μόνο, τ' αδέρφια πρέπει να δω
όσους αγάπησαν τον Χρήστο
για όσους έβαλα το χέρι στη φωτιά και πήρα ρίσκο
τελευταίο αντίο λόγια δεν βρίσκω,
να πω κουβέντες για να δείξω σεβασμό σε κάθε δευτερόλεπτο που χω ζήσει,
με πιάνει κρίση, αρχίζει να ενεργεί το μεθύσι
νιώθω τη γη να θέλει να πανηγυρίσει
για την άσχημη συμπεριφορά προς αυτή
από κεφάλια με πυρηνικά βέλη
που την πληγώσανε, γιατι ρε πουστη όλα να τελειώσουνε σε λίγο
φοβάμαι, αράζω μόνος μου, μια ματιά στα χέρια και τα μάτια μου κλείνω,
σκύβω και πιάνω λίγο χώμα να δω,
αυτό που πάτησα και μ' έκανε να κρατηθώ,
συνάντησα λοιπόν, αυτό που μόνο εγώ πιστεύω,
αγγίζω τη μορφή του μ'αγκαλιάζει και πεθαίνω....

Φορτσάτος
5 ώρες μέχρι να χαθεί ο πλανήτης
αν υπάρχεις Θεέ μου μη μ' εγκαταλείπεις
σου λέω αγγίξαμε τα όρια της φρίκης,
γάμησέ τα πάλι τρέχα να ξεφύγεις.
Λοιπόν, ξεκινάω απ'το σπίτι
μετά από δυο μέρες ξενύχτι
γυρνώ στο δρόμο σαν αγρίμι
κοιτάζω γύρω μου να δω τι έχει απομείνει
περπατώ μονάχος κι ο αέρας που ανασαίνω με πνίγει.
Πανικόβλητος ο κόσμος κι όπου φύγει φύγει,
διαφυγή δεν παίζει, η αυτοκτονία επείγει,
καθώς περνάει ο χρόνος μόνο φόβος αιωρείται στην ατμόσφαιρα,
τρομοκρατημένα όλα τα πρόσωπα
Βρέθηκα στη Βεϊκου, κομματιασμένος
μαζί μ'ένα μπουκάλι κρασί να μου κρατάει συντροφιά μέχρι το τέλος,
δεδομένος ο αφανισμός για το ανθρώπινο γένος,
διασυρμός,
ένας τρελός,
ανοίγει μια βαλίτσα με λεφτά και τη φουντώνει,
καθώς παίρνει φωτιά πέφτει στα γόνατα κι αρχίζει να γελά,
μάλλον κατάλαβε ο χρόνος πως τελειώνει,
δυο ώρες πριν να γίνουμε όλοι σκόνη!
Αράζω να φουμάρω ένα τσιγάρο,
οι σκέψεις τρέχουνε με χίλια στο μυαλό, μάγκα κοντεύω να σαλτάρω
δεν ξέρω τι συμβαίνει προσπαθώ να με καλμάρω
μπροστά μου ακριβώς ένα ζευγάρι από γερόντια,
κάθονται αγκαλιά και νοσταλγούνε τα παλιά
πάω για τηλεφώνημα,
πρέπει να ακούσω για τελευταία φορά,
τη γυναίκα που μ' έφερε στον κόσμο πραγματικα.
Μια ώρα πριν να γίνουμε όλοι παρελθόν, μοιάζει ψέμα
κρατάω το μυαλό μου άδειο, ζω για το παρόν, μοιάζει ψέμα
γύρω μου φωνές, παιδικές κραυγές,
προσπερνώ ακλόνητος, τρομαγμένες φάτσες μες στις γειτονιές
δυστυχώς έφτασε η ώρα, σκοτεινιάζει ο ουρανός
μένω ακίνητος
και βλέπω την απειλή να μας πλησιάζει,
έχει τη μορφή του Σατανά πέφτω στα γόνατα και.......

Βήτα Πεις - Μεταξύ Μας

Ασ'το τακη μη το πεις θα το πω εγω γαμω τους βπεις
ανθρωπακο ξυπνα παλι ασπρομαυρο το οποιο θα δεις με
παρεξηγεις και μονολογεις ναι
μα δε μπορεις να βγεις απο τη λιστα των εχθρων
κι ας εισαι πλεον παρελθον κουτοπονηρε-ολοι ρε
ειναι μαζι μας μα δε το ξερουνε
αφου η επιδραση των παραισθησεων δε τελειωσε
θελουμε ο,τι μας ανηκει και το παιρνουμε
σταματηστε να πεφτετε μονοι μας ανεβαινουμε
μονοι μας παραμενουμε μονοι μας κι ολοι απεναντι
τι κι αν το πουλανε ολοι τους μενουν απενταροι
κι εμεις εδω βαραμε πουτανες οι μονοι ανεπαφοι
ξυπνας...εγω το χτιζω πως θα γινεις βασιλιας
του underground για μετατροπες μιλας
εδω γαμαμε εμεις πουτανας γιε μη το ξεχνας
βπεις ασ'το φιλε μη το πεις ουτε εσυ
δε μας γαμας ρε δε μας γαμας ρε...

οποτε θελουμε βγαζουμε στη φορα τα παντα
να δουμε ποιος το δινει τσαμπα και ποιος κυνηγαει φραγκα
να σου πω μαλακα τι γινεται ρε ξεφτιλα?
ειδα τη μπατσινα που σε τραβα μ'αλυσιδα
βλακα στασου..γι'αυτο δε μου ελεγες τ'ονειρα σου
σε διωξαμε δεν εφυγες οκ αντε στην υγιεια σου
γιγαντα κανε κανα κομπαρσιλικι
στον τυπο απ'την εκαλη που γραψε για το γκραφιτι
διαθηκη εισαι low baper απο πιτσιρικι
σιγα μην εχεις αλεργια στο νταβατζιλικι
πανσεληνος που ριχνει φως μαζι μου οι λυκοι
κι εσυ μια κατοσταρα στο an μικρο ποντικι
ρωτα τη κοπελα πισω σου κι αν απαντησει
θα πει για το tattoo...της ειχα πει θα θελει να το σβησει
οκ να'ναι και προπαγανδα δε πουλαμε
αυτο για να θυμασαι στην αθηνα ποιοι γαμανε
1,2,3 η ομαδα ειναι μια
και που'σαι βετερανε θα'μαι καπου στη πλατεια
οποιος αντισταθει πεφτει στο χωμα ή βουλωνει στομα
κι αν ξαναμιλησει ολα στη φορα ΤΕΛΕΙΑ.

οι οπαδοι ακολουθανε πιστα οχι τυφλα οχι με δειλια
η ομαδα ειναι μια...απο το 2002 διαφορετικη πορεια
κοβουμε χαμογελα εδω και μια πενταετια
με μοναδικη ατμοσφαιρα σε καθε συναυλια
σα μοναστηρακι κυριακη πρωι τελεια-
-και παυλα αυτος που διωξαμε ειναι κουφαλα
και κατι ακουσα οτι μας βριζει μια πουτανα
αλλαζω θεμα οπως αλλαζετε καναλια
στο δρομο για τη κορυφη πρασινα τα φαναρια

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Κυρ, 6 Μαρ 11, 22:15 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:50 by Benu, έχει αλλάξει 3 φορές.

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΒΗΤΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Βόρεια Αστέρια - Μέλι-Γάλα

Ρεφραίν
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Δεν πρόκειται να σε δαγκόσω
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Απλά θέλω να σου το σςςςςςς
(x2)

Ζήνων
Ξέρεις καλά ότι αισθάνομαι πολλά
Μαζί σου χάνομαι φουντώνω όταν σε σκέφτομαι
Όταν δίπλα μου κάθεσε εγώ φλέγομαι δεν ντρέπομαι
Γι’ αυτό που είμαι χαίρομαι τους δυο μας ονειρεύομαι
Να κάνουνε σουξέ, να κάνουνε πουρέ
Κι άσε τους άλλους να ζηλεύουν ρε
Άσε τις φήμες να οργιάζουνε
Νώσε τα λόγια μου και στο πλευρό μου άραξε
Άπλά την γκρίνια σου χαλάρωσε
Κι όλα θα πάνε μέλι-γάλα
Τις Κυριακές μην κλείνεις τίποτα γουστάρω μόνο μπάλα
Σταμάτα την κατσάδα
Φύγαμε για άλλα
Έλα στο κρεβάτι μας να σ’ επεξεργαστώ
Ξάπλωσε κουκλάρα μου κοντευώ να ‘κραγώ
Μου τρέχουνε τα σάλια όταν γυμνή ‘σαι δω
Συγχόραμαι μωρό, αν σε στεναχωρώ
Μα έτσι είναι ο Ζήνων αγύριστο μυαλό

Ρεφραίν
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Δεν πρόκειται να σε δαγκόσω
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Απλά θέλω να σου το σςςςςςς

Μικρός Κλέφτης
Μωρό χαμήλωσε για δυο λεπτά τη μύτη σου
Κόβε ??? τώρα μιλάς με τον αλήτη σου
Σπίτι μου, σπίτι σου, δε με νοιάζει που
Γουστάρω να τσινάζεις χαζή γι’ αλεπού
Θέλω να σκάνε μαζί και να ζηλεύουν όλ’ οι άλλοι
Να μεθάνε μαζί και στο σπίτι να μαλώνουμε για τη λεκάνη
Ξύπναμε όχι αργά για να σε πάω μία βόλτα που δεν πήγες ξανά
Σε δρόμους ανώμαλους γι’ αυτό βγάλε τακούνια
Γάμα το πάμε σπίτι να σ’ εξετάσω με γλώσσα και ρουθούνια
Τρέχεις μαζί μου αν γουστάρεις ως τα πούνια(???)
Γιατί αλλίως έχει κι αλλού πορτοκαλιές, μιλούνια
Μα ‘σ’ η ψιψίνα μου
Σαράντα μίλα μου
Δυο δευτερόλεπτα σεβάσου την καφρίλα μου
Κι αυτά που λεν για τους φίλους το lifestyle μου
Όλα είναι απρόβλεπτα όπως ένα freestyle μου

Ρεφραίν
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Δεν πρόκειται να σε δαγκόσω
Θέλω πολλά να σου πω
Θέλω πολλά να σου δόσω
Θέλω μαζί σου να τα πιω ως το πρωί να ξεφαντώσω
Μη με κοιτάζεις τρομαγμένη
Απλά θέλω να σου το σςςςςςς
(x2)

Βόρεια Αστέρια - Από Τα Μάτια Μας

Lex
Είναι τα τέρατα στο κτήριο….. καβατζωθείτε
Ξέρεις δεν ελέγχεις τίποτα όσο παίζουμε ‘μεις
Απλά υπάρχεις για να δείχνεις πόσο λάμπουμε ‘μεις
Είναι τα’ αλήτικο στο κτήριο πες μου τι μπορείς να πεις
Για τους number one ανώμαλους Θεσσαλονικείς
Τόσο καυτό που η γκόμενα σου κάνει στριπτίζ
Βρίσκεται δω γιατί δεν μπόρεσες να τ’ ανταγωνιστείς
Χαμένοι κόποι , hardcore κι ομοία από μέρα πρώτη
Όταν πατήσανε το πόδι εξαφάνησαν το τόπι
Γίναν στόχοι
Δύσκολοι σαν τίτλους στην Ευρώπη
Ήταν οι πρώτοι
Που κίνησαν το ενδιαφέρον μόρτι
Ξεσηκώσαν το κινό σαν καραμπίνα σκρότι
Κατακτώντας την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη κόποι-κόποι δεν
Ήτανε σπόντα ήταν πλάνο ακριβές
Δουλεμένο στην εν τέλεια το Βόρ.Ας Express
Είχε να κάνει με κωλόπαιδα και με μετοχές
Χτυπάει το σύστημα που μέσα ζει μεγάλες στιγμές να ξες

Ρεφραίν
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα σοκάκια μας περνάς κλεφοκοιτάς
Θέλεις να δεις αν είν’ αλήθεια τα τραγούδια μας
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα κομμάτια μας πίσω στα λιμέρια μας
Εκεί π’ αρχήσανε ολά τα νταλαβέρια μας

Jamal
Απ’ άκρη σ’ άκρη από στενό σε στενό
Απ’ την Πειλαία μέχρι και το Κορδελιό
Η δίψα δε λέει να σβήσει ούτε για μια στιγμή
Το ταρακούνιμα σε clubs μάγκα θα συνεχιστεί
Πάντα μπρός
Ο τρόπος μας λίγο πολύ γνωστός
Τσάμπα κόπος να νομίζεις πως μετράς για εχθρός
Οι απροσάρμοστοι και αγενείς που ξέρεις καλά
Έχουνε σχέδια για σένα κι όλα σου τα σκυλιά
Μη συζητάς
Δεν παίρνεις χαμπάρι από Βορ.Άς
Υλικό όταν σουρώνεις πάντα σιγοτραγουδάς
Συναυλίες παν και hater πληρώνεις να μπεις
Γιατί καταβάθος ξέρεις ότι ντόπα θα γευτείς
Άσε λοιπόν να κάνει τη δουλειά της η ομάδα
Να σκορπίσει επεισόδια σε όλη την Ελλάδα
Δυναμίτης για τους άντρες ηδονή για τις κυρίες
Στο επόμενο μας live για τυχόν απορίες

Ρεφραίν
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα σοκάκια μας περνάς κλεφοκοιτάς
Θέλεις να δεις αν είν’ αλήθεια τα τραγούδια μας
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα κομμάτια μας πίσω στα λιμέρια μας
Εκεί π’ αρχήσανε ολά τα νταλαβέρια μας

Μικρός Κλέφτης
Ναι, το φορτίο μας είναι extra
Extra large για τη μεγάλη φιέστα
Όλοι θα γουστάρουνε και οι μεν και οι δε
Άσε τι λεν τα σπάμε συνέχεια σαν ΑΤΜ
Όσο κι ανασαίνω το πλέον δυσεύρετο
Τρόπο ζωής καλοπέρασης στο έπακρο
Δελτίο έκτακτο γαμάω το έπαθλο
Ρωτάν ως πότε στο γαμημένο φέρετρο
Και γουστάρω που γουστάρεις
Πίσω στην μπίζνα όπως ο Έρικ και ο Πάρης
Πίσω στη δουλειά σαν το 2004
Το συν στη συμπροτεύουσα τα επικρατέστερα
Καταλαβαίνεις επιστροφή στο μέλλον
Αφύπνιση διαβόλων αποχώριση αγγέλων
Από την κοιλιά της πόλης που μας έσειρε
Ο γόνος γυρίζει για να θερίσει ό,τι έσπειρε

Ρεφραίν
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα σοκάκια μας περνάς κλεφοκοιτάς
Θέλεις να δεις αν είν’ αλήθεια τα τραγούδια μας
Από τα μάτια μας στα σκαλοπάτια μας
Εικόνες βρώμικες σου δίνουμε να τραγουδάς
Απ’ τα κομμάτια μας πίσω στα λιμέρια μας
Εκεί π’ αρχήσανε ολά τα νταλαβέρια μας

Βόρεια Αστέρια - Τία

Ήταν μεσάνυχτα Δευτέρα σ’ ένα Μάη δροσερό
Έψαχνα φίλους για να βγω να πιιω ένα ποτό
Είναι αλήθεια πως οι επιλογές τελειώνανε στη λίστα μου
Κι ένα ξερό γαμήσι ίσως να γέμιζε τη νύχτα μου
Μα, βολτάρω κέντρο κάτω απ’ την Εγνατία
Η πόλη κρία κι αφιλόξενη βουβή σαν ταινία
Στέλνω μηνύματα και παίρνω τηλέφωνα
Ψάχνω την τέλεια καβάτζα όπου τη μύτη μου θα έχωνα
Μα η ώρα πάει μία συναντώ τον Ηλία
Έχει αγκαζέ μια κυρία που συστήνεται Τία
Δε ρωτάω από πού βγαίνει, στάνταρ απ’ το αμαρτία
Είχε περάσει τα τριάνατα μ’ άγρια σαν εφηβία
Μία σειρίνα ξαφνικά παγώνει τη συνομιλία
Και η γκόμενα τσινά(???) με το που βλέπει αστυνομία
Κρύβει πρόσωπο και λέει πάμε κάπου μ’ ησυχία
Στα φτυνά ξενοδοχεία, ξέρεις στην Εγνατία
Βήματα γρήγορα, βήματα βιαστηκά
Ακόμα δεν ξέρω τι παίζει ακολουθώ στα τυφλά
Προσπαθώ να αποσπάσω απ’ τον Ηλία μια ματιά
Μα αυτός, χα, μ’ αγνοεί διακριτικά
Κι ακολουθώ στα τυφλά για απόψε τι καλύτερο
Επόμενη μας στάση το πιο κοντινό περίπτερο
Τσιγάρα, οοο, χαρτάκια για το χο
Μέσα στις τσέπες μου όλο κι όλο έχω τρία ευρώ
Η Τία έχει ψιλιαστεί τ’ ότι δεν παίζουν λευτά
Και πριν το πάρω χαμπάρι μιλάει στον περιπτερά
Του λέει κράτα τα χαρτάκια τα δυο Lucky μαλακά
Μαζί μ’ αυτά, κι ένα κουτί προφυλακτηκά
Κι αν είχα μία υποψία τώρα είμαι σίγουρος γι’ αυτό
Θα μείνει στην ιστορία το όλο περιστατικό
Κι αν είχα δύο υποψίες κρατάω μια πισινή
Που στο διάλο ο δικός μου το μωρό είχε βρει
Με τα λίγα ή τα πολλά φτάνουμε στην Κολόμβου
Τότε ακούω το δικό μου να λέει, που θες μωρό μου?
Σχήμα λόγου αφού όσο κοιτούσε αλλού
Η ψιψίνα είχε είδη αποφασίσει το που
Κι όσο χαζεύμαμε ταμπέλες για την πιο φτινή option
Η γκόμενα χαμογελούσε στον τυπά της reception
Και πριν προλάβω να ρωτήσω τον Ηλία τι και πως
Έχει μπουκάρει στο hotel και σκάει δίπλα της κι αυτός
Μπαίνω μέσα και μόλις φτάνω επικρατεί σιωπή
Το θέμα είχε κανονιστεί ο μάγκας δίνει το κλειδί
Το ένστικτό μου λέει δεν θα ‘πρεπε να ‘μουν εκεί
Μα ποιος στη θέση μου θα έφευγε μια τετοια στιγμή
Μπαίνουμε μέσα στ’ ασανσέρ κι ανεβαίνουμε είδη
Ο Ηλίας κάνει την κίνιση και αρχίζει παιχνίδι
Δίχως δεύτερη κουβέντα απλώνω χέρι κι εγώ
Μα έχουμε φτάσει πρωτού προλάβω να ελιχθώ
Δωμάτιο 27, η ώρα δύο παρά
Η Τία βγάζει από την τσάντα της τα προφυλακτικά
Λέει στρίψτε να πιω, έτσι γουστάρω εγώ
Ο Ηλίας ξεκαβατζώνει απ’ το παπούτσι του το χο
Εκείνη έχει ξεντυθεί πρωτού η τζιβάνα να μπει
Και πριν τις πρώτες ψηλές πέφτει γονατιστή
Ήταν βγαλμένη από τσόντ’ αυτή σεξουαλική σκηνή
Μετά από κάπου μία ώρα φεύγει για να πλυθεί
Η ευκαιρία να ρωτήσω τον Ηλία εμφανίζεται
Τι παίζει με την γκόμενα ρωτάω και ζορίζεται
Αρχίζει να εξιγεί την ήξερε από παλιά
Ξαφνικά, η πόρτα χτυπά, συνεχίζεται…

Βόρεια Αστέρια - Για Αυτούς Που Το Σεβάστηκαν

Ρεφραίν
Γι’ αυτους που το σεβαστηκαν
Τ’ αγαπησαν, το εζησαν, το ερωτευτηκαν,
Μαζι του δεθηκαν, δεν το αρνηθηκαν
Και δεν μοιμιθηκαν δεν υποκριθηκαν
Κι ανταποκριθηκαν, ναι, ναι, μονο γι’ αυτους τα γραφω
(x2)

Jamal
Γι’ αυτους το γραφω λοιπον
Που το χουν μεσα στην καρδια τους
Και ξεχωριζουνε μεσα στον οχλο τα μυαλα τους
Γιατι ξερουν να κρατανε τη φαση αυθεντικη
Αψεγαδιαστη, αφθορμιτη παντα μοναδικη
Το κρατανε ψηλα δινοντας κατι παραπανω
Κοιταζοντας το μελλον με το κεφαλι πανω
Οταν λοιπον αληθινα το ζεις δεν εχεις να φοβασαι
Όπως τα ονειρα που βλεπεις το βραδυ οταν κοιμασαι
Ετσι λοιπον εκπροσωπουμε
Καθε μικρο και μεγαλο το ζουμε οσο μπορουμε
Με σεβασμο και τιποτε άλλο
Όπως το καθε πολυτιμο που εχουμε στην ψυχη μας
Κυλαει σε hip hop ρυθμο ολη μερα η ζωη μας
Και καθε μια σκεψη που ειναι αρνητικη
Την κλειδωνουμε μακρια μας και πεταμε το κλειδι

Ρεφραίν
Γι’ αυτους που το σεβαστηκαν
Τ’ αγαπησαν, το εζησαν, το ερωτευτηκαν,
Μαζι του δεθηκαν, δεν το αρνηθηκαν
Και δεν μιμοιθηκαν δεν υποκριθυκαν
Κι ανταποκριθηκαν, ναι, ναι, μονο γι’ αυτους τα γραφω
(x2)

Ζήνων
Δινω γι΄αυτο και παιρνω
Παιρνω χαρα κουραγιο ριμες φερνω
Εκπροσωπω με καθαρο το προσωπο
Σπαω τις μυτες παιρνω, χτιζω το γκρεμισμενο
Μυαλο με χαρισμα να γραφει και απο εμπειριες προικισμενο
Αναβο το σβισμενο
Κι ετσι το δεινω πιο καφτο μιαζεις με κομπο στο λαιμο
Μα σε εχω ηδη λυσει
Κανω μια δηλοση πως ειμαι οπαδος του ιδιου μου του συγκροτηματος
Αφου δε βρεθηκε κανεις ισου διαμετριματος, δεν ειναι ψεμα
Οταν στο κεντρο τριγυρνας μπορει ν’ ακουσεις να μιλαν για μενα
Καλα, κακα τα λογια τους τα ‘χω γραμμενα
Το νοημα, απ’ το θεμα ειναι οτι μας ακουν και μας ακουν
Αυτοι που σκανε στα lives ξερουν θα ανταμιφθουν
Βλεπουν εφτα τρελογικους να ανεβαζουνε ρυθμους μες στην καρδια σας
Οι ριμες μας λουδουδια για τον ταφο σας και γεια σας

Ρεφραίν
Γι’ αυτους που το σεβαστηκαν
Τ’ αγαπησαν, το εζησαν, το ερωτευτηκαν,
Μαζι του δεθηκαν, δεν το αρνηθηκαν
Και δεν μιμοιθηκαν δεν υποκριθυκαν
Κι ανταποκριθηκαν, ναι, ναι, μονο γι’ αυτους τα γραφω
(x2)

3D
Λοιπον γραφω γι΄αυτους που με αισθανονται
Γι’ αυτους που χανονται μες στους ρυθμους μας παντοτε
Και συνεχως αυξανονται
Γι’ αυτους που στην καρδια το κρατησαν δεν παραπατησαν
Τους στιχους μας τραγουδησαν και πρωτοστατησαν
Γι’ αυτους που το καρπο που φυτεψα με ποτισαν
Γι’ αυτους που χερια σηκωσαν και χειροκρωτησαν
Γι’ αυτους που γνωρησαν πως τ’ αγαπαμε
Γιατι το νιωσαν και δεν μας ρωτησαν
Γι’ αυτους που ζησαν τα ραπ μας προτησαν
Δικες τους εμπειριες γι’ αυτους που φορτησαν
Με θετικη ενεργεια της hip hop μπαταριες
Ναι, σε αυτους δινω το χερι ναι, σαν βορειο αστερι
Και αυτοι που με σεβαστηκαν με ξερουν σα Λευτερη
Σε ολους τους αλλους απλος λοιπον σκαμος
Οχι δεν την ειδα κι ουτε ειμαι σκληρος
Απλα δεν τον ακουω συχνα ενω τον ψαχνω διαρκως
Τωρα θα τον ακουω παντα ειναι τραγουδι ο σεβασμος

Γι’ αυτους που το σεβαστηκαν
Τ’ αγαπησαν, το εζησαν, το ερωτευτηκαν,
Μαζι του δεθηκαν, δεν το αρνηθηκαν
Και δεν μιμοιθηκαν δεν υποκριθυκαν
Κι ανταποκριθηκαν, ναι, ναι, μονο γι’ αυτους τα γραφω
(x2)

Βόρεια Αστέρια - Πάρε Δώσε

Jamal
Λοιπόν το στυλ με το ρυθμό παντρεύουμε επι σκηνής
σοου φιλαράκο που απο μόνο του είναι ντις
αμα είσαι πίσω έλα πιο μπρόστα για να το δεις
μα μην περιμένεις στοπ θα απογοητευτείς
μαν σήκωσε τα χέρια σου κουνα και τον λαιμό σου
είναι τα βόρεια αστέρια πες το και στον διπλανο σου
δεν τον βλέπω καλά τον άφησε η γκομενά του
δεν πειράζει είναι κομματι ντόπα μεθυσμένο το πίνουμε στην υγειά του
θέλω όλο τον κόσμο να κάνει πανικό
θέλω οι γυναίκες να χουν βρώμικο μυαλό
θελώ ποτήρια ασπρο πάτο ραπ αποστομοτικό
θέλω μικρόφωνα να πάιρνουνε φωτιά και τα πλατό
θέλω έξυπνο κοινό αν πω μητροπολιτικό
αυτοί να πουν καταυλισμό
θέλω επιτέλους οι ξενέρωτοι να σκάσουν
αν τους θέλω στο επόμενο λαηβ να το ξεχάσουν

Μικρός Κλέφτης
Ναι όλοι περιμένουν να δουν τον ληστή
λειπει ο μάρτης απο την σαρακοστή
κι ετσι βγαίνω ποτήρια ψηλά
μικρόφωνα αυτιά ανοιχτά κι είμαι εκει κανονικά
όλα γυρίζουν ο κόσμος μαζί γυρνά
όλο το μαγαζί χερια ψηλά
ανταποδίδουμε την αγάπη κινούμαστε θετικά
τσιγάρα φεύγουν ατέλειωτα ποτήρια να σπαν
χερια πόδια σε ένα χάος
κι η τύπισα με κοιτάει επίσης αμέτρητα
φεύγουνε σαν τις ρίμες τρελά απαραίτητα
τσίλικα θύληκα και αρσενικά επιθετικά
έτσι προστέθηκα
αφου παρατηρουσα και αφαιρέθηκα
εκλάβαμε στροφές τρελές σαν να ταν έλικας ελικοπτέρου
πετάω δικέ μου
γι αυτό πάμε
δεν μας παν αλλα χειροκροτάν γιατί το ξέρουν και το ξέρουμε ρε βλάκα οτι τα σπάμε
σκάσε
όταν μιλάμε εννούμε ταξιδεύουμε με εισητήρια τέλος μαν λυπάμαι

Lex
τον σέβασμο μου σ' οσους δεν μας πάνε
έχουν το γνώστη σ 'αυτο και ξέρουνε πως τους πατάμε
ξέρουνε πως όπου παίζουμε τα σπάμε
ξέρουνε πως μένουν κάτω όσο εμείς ψηλά κρατάμε
ξέρουνε πως τ' αγαπάμε
κι αγάπη μας δίνει ρυθμό
κάνε μου πάσα το mic κι αφησε με να χωθώ λεξοτικό
καυτό παιχνίδι με φλόγες
να τσιτώνει μυαλά να τσιτώνει και ρόγες
κοριτσάκια υποδεχτήτε τα ανώμαλα παιδάκια
το δίνουμε καυτό
και ας κάνετε ναζάκια
β.α συναυλίες ίσον γεμάτοι χώροι
όμορφες πιτσιρίκες και wanna be σπόροι
σήκωσε τα χέρια σου ψηλά αν είσαι αγόρι
μαλλον ξες τι κάνεις αν είσαι κοπελιά
κράτησε την (δεν βγάζω τι λέει) κι εσύ λογό ψηλά
ασε την νύχτα να κυλίσει
ασε τις λέξεις με ρυθμούς να κάνουνε αλυσβερίσι
φέρτε μας ξύδια φερτε μας φύση(η κάτι τέτοιο)
φέρτε τις κοπελιές σας για γα-πιπ
το δίνουμε τρελό για όποιον τρελό το ζητήσει
κινούμενες φωτιές τα beats του mondi
ηχητική ψολή 40 πόντοι
που λιρικς εκσπερματώνει
είναι ντόπα σοου που το κοινό αναστατώνει

Ρεφραίν
Δινουμε στυλ ρυθμό ρίμες για να πιάσετε
θέλουμε παλμό για να μας ανεβάσετε
χέρια ψηλα θέλουμε να σηκώσετε
ανταποκρίνεστε και σίγουρα αφου παίρνετε θα δώσετε
δίνουμε ότι μπορόυμε για όση ώρα αντέχουμε
δίνετε όρεξη και όρεξη μας κάνετε να έχουμε
το ίδιο εμείς γουστάρουμε όπως κι εμείς μ'εσάς
βόρεια αστέρια χαλαρά τα χώνουνε μόνο για σας
(x2)

Βόρεια Αστέρια - Υπάρχουν Νύχτες

Ρεφραίν
Νύχτες, σκοτάδι αλήθειες
Μέσα στο ξύδι σκέψεις, ενοχές, ραπ και κακές συνήθειες
Αλήτες, πιστοί ξενύχτες
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τσούλες, ψεύτες κι ασφαλήτες
Νύχτες, βρώμικες νύχτες…

Lex
Υπάρχουν νύχτες που τίποτα δε με ηρεμεί
Γάμα τ’ αλκοόλ γάμα τη φούντα όταν ο νους παραληρεί
Η πόλη δε με χωράει, φαντάζει τόσο μικρή
Κάθε γωνία και ανάμνιση καλή ή κακή
Υπάρχουν νύχτες που η τύχη δε θα σ’ επισκευτεί
Είσαι μονάχα ότι έχεις το βρακί σου κι εσύ
Γάμα τους μπάτσους δε με κάνουνε να νιώθω ασφαλής
Είναι ακόμα ένας λόγος για να καβατζωθείς
Υπάρχουν νύχτες που απεγνωσμένα κάτι ζητάς
Είναι στη φύση σου να θέλεις κάτι και να τολμάς
Είναι στο χέρι σου να πάρεις ότι εσύ αγαπάς
Αυτό να σκεύτεσαι τα βράδυα που τρελά πραπατάς
Υπάρχουν νύχτες που ούτε οι φίλοι σου δεν σε θέλουν κοντά
Είσαι μονάχος κάτω απ’ τ’ άστρα με κεφάλι σκατά
Θέλεις να τρέξεις και να σπάσεις μαλακίνου νταργά
Κανείς δε νιώθει όπως νιώθεις δες το ρεαλιστηκά
Υπάρχουν νύχτες που η αλήθεια είναι τόσο απλή
Είν’ ο καθένας για την πάρτη του και μόνο γι’ αυτή
Όσοι πιστεύουν το αντίθετο είν’ οι ρομαντικοί
Που δε φάγαν τη σφαλιάρα για να δουν τι εστί

Ρεφραίν
Νύχτες, σκοτάδι αλήθειες
Μέσα στο ξύδι σκέψεις, ενοχές, ραπ και κακές συνήθειες
Αλήτες, πιστοί ξενύχτες
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τσούλες, ψεύτες κι ασφαλήτες
Νύχτες, βρώμικες νύχτες…

Μικρός Κλέφτης
Υπάρχουν νύχτες που ‘σαι μόνος κι όχι σωματικά
Φαίνονται μάταια όλα δύσκολα κι αγχωτηκά
Μου πες πως πίνεις να ‘συχάσει το κεφάλι σου
Γουλιά-γουλιά γεμίζεις κι άλλο το κουτάλι σου
Υπάρχουν νύχτες που χάλια πίνεις ξύδια μπουκάλια ανοίγεις
Ώσπου ν’ αδειάσουν αν θυμάσαι δεν το λήγεις
Πίσω από ακρυβά φορέματα ξοδέματα μαγκές και κοκορέματα τυφλός της πόλης στρέματα(?)
Από αυτές που τη σιωπή σου κρατάς
Όλοι γελάνε τα σπάνε μα εσύ μόνος σκας
Όλοι κι όλα φτένε σ’ έναν εσωτερικό κύκλο φωτιάς
Όσο θα καίγεσαι ???? πονά θα μιλάς
Υπάρχουν νύχτες που οι φίλοι σου θα ‘ναι αλλού
Και θα σου λύπει η παρουσία του μωρού ή του κολιτού
Όλα γυρνάνε στην εξέλιξη του κάθε εαυτού
Κι όταν βρεθείς εκεί αυτά που έχεις θα εκτιμηθούν
Μιλώ για νύχτες που δε θέλεις να ‘ρθει τ’ άλλο πρωί
Κι αυτό που νιώθεις ελπίζεις να κρατήσει μια ζωή
Φοβάσαι κάθε δευτερόλεπτο πονάς επειδή
Ακούγεται άδικο μα δε συγκρατήται καμιά στιγμή μα

Ρεφραίν
Νύχτες, σκοτάδι αλήθειες
Μέσα στο ξύδι σκέψεις, ενοχές, ραπ και κακές συνήθειες
Αλήτες, πιστοί ξενύχτες
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τσούλες, ψεύτες κι ασφαλήτες
Νύχτες, βρώμικες νύχτες…

Ζήνων
Υπάρχουν νύχτες που το κεφάλι μου γυρνά
Μου λύπουν τόσες στιγμές θυμάμαι που ‘μασταν παιδιά
Αθώοι τσόγλανοι που δε μας νοιάζαν τα λευτά πιτσιρικάδες φαρδοί παντελονάδες
Βγαίναμε πάντα σε ομάδες έχω νύχτες να σε λέω αν θα θυμηθώ καυγάδες
Εμείς τα βράδυα εκφραζόμαστε εμείς τη νύχτα αγαπίσαμε
Για σένα νύχτα τραγουδίσαμε
Στην υγειά σου νύχτα τα ποιαμε
Στη δικιά σου αγκαλιά κλάψαμε και γελάσαμε
Στα σκοτεινά σου μονοπάτια εμείς βαδίζουμε
Αστέρια είμαστε γι’ αυτό στο μαύρο σας μοτίβο ξεχωρίζουμε
Νύχτες πανέμορφες εγώ και η ομάδα μου φάσεις αξέχαστες
Στο πιλοτίριο κλεισμένοι ώρες ατέλειωτες ετοιμάζουμε δουλειές δες
Υπάρχουν νύχτες που το μάτι δε λέει να κλείσει
Σε σκέψεις βασανίζομαι ψάχνω να βρω μια λύση
Σε καταχρήσεις πάλι καταλίγω
Για να ξεφύγω, από τον κόσμο σας για λίγο

Ρεφραίν
Νύχτες, σκοτάδι αλήθειες
Μέσα στο ξύδι σκέψεις, ενοχές, ραπ και κακές συνήθειες
Αλήτες, πιστοί ξενύχτες
Κράτα τα μάτια σου ανοιχτά για τσούλες, ψεύτες κι ασφαλήτες
Νύχτες, βρώμικες νύχτες…

Βόρεια Αστέρια - Θερμή Θεσσαλονίκη

2004 τα Βορεια Αστερια γραφουνε, γραφουν τα βραδυο γραφω τα βραδια(χ6) με την παρεα,γραφω τα βραδια(χ3)
Γραφω τα βραδια τωρα με την παρεα, θερμη Θεσσαλονικη μαγκα κι ολα ειναι ωραια.
Είναι ωραια απλα αφου το βραδυ το περναμε μαγκα φουντα και ποτα(χ2)

3D
Κοιταω τα φωτα της,διαστελλονται παλι κορες ακομα μια νυχτα(??),μετρο(??)??? σιντι και ψωλες
Εγνατια, παραλια, Αριστοτελους, Τσιμισκή λιγο πιο κατω απο την Κουσκουρα σημαια 2G.
Παιρνει στροφες το μυαλο,μυριζω θερμαϊκο,παιρνω χαρτι και στυλο,ξες ποιος μου δινει ρυθμο.
Μουτρα αλητικα που δεν με αφηνουνε να κοιμηθω
Γραφω τα βραδια, το ποτηρι μου αδειασε βαλε ποτο
Ειναι σωστο γιατι ετσι μ αρεσει να ζω
Ειμαι εθυσμενος στο βορειοαστεριτικο ναρκωτικο
Δεν παιζει εξοδος αμα το ζησεις κολλησες γι αυτο ειμαστε λιγοι και καλοι και ακου μαγκα σκηνικο.
Οτι και αν πω δεν θα το πιασεις,καθως ραπαρω και μονο για να πιω κανω στασεις,3εις 3εις διαστασεις.
Βαλτε να πιω περναω το ραπ σ’ ενα λεπτο
Ειναι ακομα 6 εχουμε μεχρι τις 8.

Ρεφραίν
Γραφω τα βραδια τωρα με την παρεα,θερμη Θεσσαλονικη μαγκα και ολα ειναι ωραια.
Είναι ωραια απλα αφου το βραδυ το περναμε μαγκα φουντα και ποτα(χ2)

Jamal
Καλη διαθεση χρειαζεται και αλκοολ να ρεει,να κανεις κατι σωστο για να ναι η βραδια οκ
Να χρησιμοποιησεις αυτα που σου δινονται
Μια πολη που ποτε δεν κοιμαται και ολα γινονται.
Σκηνικα καλα θα δεις, αμα την ζωη μας για ενα βραδυ γευτεις,δεν θα απογοητευτεις,θα θελεις ετσι να ζεις,θα θελεις ραπ με εμας να γραψει λιγακι για να ακουστεις.

Μικρός Κλέφτης
Αν ψαξεις καβαντζες παιζουν πολλα σπιτια
Μια βολτα στις σωστες περιοχες και θα μας βρεις.
Σκερτσα σε δρομους αλλα και ντοπα beatια
Ειναι οι ανωμαλοι number 1 θεσσαλονικεις.

Ζήνων
Ειναι οι 2G που δινουνε ρυθμους ζαλαδα και τρελη φεγγαραδα,φωτιζει μυαλα
Ατακες σουπερ γραφονται μεχρι τα ξημερωματα
Χαβαλες και αναμενα φυτηλια οι γειτονες απ τα μπαλκονια κατεβαζουν καντιλια.
Λενε πως ειναι 6 το πρωι κατεβασε την μουσικη μου λεει.
Κλεινω παντζουρι και παταω play
Σε ενα κομματι μεσα γινεται χαμος, λυρικος σεισμος ο βητα αστερισμος.

Ρεφραίν
Γραφω τα βραδια τωρα με την παρεα,θερμη Θεσσαλονικη μαγκα και ολα ειναι ωραια.
Είναι ωραια απλα αφου το βραδυ το περναμε μαγκα φουντα και ποτα(χ2)

Βόρεια Αστέρια - Πεντάδα

Ρεφραίν
Η πεντάδα που δεν ακουμπάς, η πεντάδα που ζηλεύεις. Παρ'την
Όσο γράφει τόσο τραγουδάς. Από την Σαλόνικα μ'αγάπη (x2)

Ζήνων
Όσο γυρνάμε ακόμα, ακόμα όσο τα σπάμε.
Ακόμα γράφουμε εμπειρίες και χαρτάκια κολλάμε.
Ξέρω τα χρόνια περνάνε μα άδεια μυαλά κουβαλάμε.
Σε δυσκολίες δεν λακίζουμε γροθιά προχωράμε ναι.
Μαζευτήκανε πολλά και θέλω να τα βγάλω
Έχω ένα βάρος μέσα μου. Μπα δεν τ'απο- δεν τ'αποβάλλω.
Θέλω να πω για την αγάπη να μείνει στον κόσμο κάτι.
Βαρέθηκα τις κόντρες μα όχι και την μάχη.
Αν χρειαστεί μπροστά σου θα μας δεις.
Η σημαία μας περήφανη και πάλι κυμματίζει.
Το ταλέντο μας μεσ'τα χαλάσματά σας ξεχωρίζει.
Το αστέρι μας, το πλάνο μας, η δίψα μας, η καύλα μας μιλάν για μας.
Στ'αρχίδια μας η γνώμη σας, η φάση σας, τα φράγκα σας.
Εμάς ποτέ αυτά δεν άγγιξαν.
Είδα τις γλώσσες σας να έρχονται κοντά μας, μα τα πόδια μας τις πάτησαν.
Κάποιοι το πούλησαν φθηνά το ξέρω, μα δεν το αγάπησαν.
Τα Αστέρια λάμπουνε, δεν έσβησαν, εκνεύρισαν κι αυτή είναι ουσία μας.
Θέλεις απόδειξη? Έλα σε συναυλία μας.

Ρεφραίν
Η πεντάδα που δεν ακουμπάς, η πεντάδα που ζηλεύεις. Παρ'την
Όσο γράφει τόσο τραγουδάς. Από την Σαλόνικα μ'αγάπη (x2)

Μικρός Κλέφτης
Ο νέος δίσκος μας, μουσικός οίστρος μας.
Πάλι στη φόρα όπως χρόνια τώρα.
Είναι το ραπ μάγκα στην καρδιά μόνιμος χτύπος μας.
Είναι απ'τη μια παράδεισος, απ'την άλλη πανδώρα.
Δεν μπορείς να το σταματήσεις. Λύθηκε κι από τότε προκαλεί δονήσεις.
Τρομοκρατεί σαν την αστυνομία με διαφορά πως τ'αγαπάνε από την πλευρά τη μία κι είναι αλητεία.
Είναι πανέμορφο σαν την πόλη που μας μεγάλωσε και μας προίκισε με σοφία.
Άνεση και πόρωση, στυλ, ευφυία. Οι ίδιοι που το μίσησαν είναι χαλκομανία.
Έχει μία ακόμα ευκαιρία και θα'χει όσο η καρδιά μου χτυπά με μανία.
Όσο θα αισθάνομαι το beat σ'όλα τα κύτταρα θα ζω το σήμερα, μάγκα θα ζω για τα καλύτερα.
Θα φτύνω μ'ειλικρίνεια. Λόγος μου, λόγος Πιλ και 24 καράτια.
Πολλαπλασιάζω επί 7 τα δυο μου μάτια. Γύρω μου και γύρω σου κοράκια.
Πρόσεχε το φίλο σου, η Σκανδαλο-πεντάδα.

Ρεφραίν
Η πεντάδα που δεν ακουμπάς, η πεντάδα που ζηλεύεις. Πάρ'την.
Όσο γράφει τόσο τραγουδάς. Από την Σαλόνικα μ'αγάπη (x2)

Jamal
Απόλυτο ή αλλιώς σκληροπυρηνικό. Πολλά υποσχόμενο, εξελισσόμενο και ωμό.
Πάντα κεφάλι γεμάτο κάθε νύχτα που περνάει. Η ομάδα που στα σκοτεινά συνήθως τριγυρνάει.
Δύο-τζάδες αυτοί που ξεχωρίζουν ανάμεσα σε χιλιάδες. Οι πιο φανατικοί και μπάσταρδοι hardcore-ραπάδες.
Πατάμε σε βρωμό-μπιτα όταν γράφουμε παπάδες. Γυμνώνουμε την ραπ αλήθεια στους πιτσιρικάδες.
Σημαιοφόροι της τρίτης εποχής του ραπ στην Ελλάδα, η Σκανδαλο-πεντάδα.
Χωρέσαμε το skill και την γνώση σε μια αράδα. Έτσι παίζει μπάλα μάγκα η Βορ. Ας αρμάδα.
Πασάραμε την ντόπα απλόχερα στον λαό, γι'αυτό και τα μαγαζιά μας γεμίσαν τίγκα κοινό.
Όσο λοιπόν ο κόσμος θα ανεβάζει παλμούς, θα τα σπάμε για αλάνια που ανάβουνε πυρσούς.
Στην γωνιά, δυτικά, κέντρο, ανατολικά, Φάληρο, Τούμπα, Καλαμαριά.
Η Νύφη του Θερμαϊκού θα σηκώνει χέρια ψηλά όσο εμείς θα προωθούμε βρώμικα σκηνικά.

Σπερνοντας πανικο και πονο

Διαγραμμένη απάντηση από: Κοντράκιας – Κυρ, 6 Μαρ 11, 22:20

Benu – Κυρ, 6 Μαρ 11, 22:49 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:49 by Benu

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΓΑΜΑ-ΔΕΛΤΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Γέλως - Μεταξύ Ουρανού Και Γης

Καλησπέρα κόσμε,άκουσε λίγο το τι συμβαίνει εδώ
εισβάλανε μεσ'το νου μας και καταχώρησαν το άδικο,
φοβόμαστε το κάθε μας βήμα να πάει μπροστά
μ'όλα αυτά που βλέπω θέλει η καρδιά μου να με έχει μάχιμο..
Επιστροφή στις ρίζες,επιστροφή στη γη,
ένα παιδί που θέλει κόσμο να επικοινωνεί..
Κάθε φορά που πληγώνεται από έναν άνθρωπο
αναγνωρίζει πως την αγάπη την έχουν οι θεοί..
Τραβάω μια βόλτα να δω αν υπάρχει,
αν όντος είναι αληθινή ή αν είναι απάτη..
Αυτός ο ρόλος στην καρδιά μας πιστεύω πως έχει κλειδωθεί
κι αν υπήρχε δεν θα 'ρίχναν βόμβες στη Βαγδάτη..
Έτσι εύκολα..καταδικάζουν ψυχές σε θάνατο,
έτσι εύκολα σ'ανακυρήσουνε για παράνομο,
έτσι εύκολα καταπατάνε σε ό,τι έχτισες
μα ο κόσμος έχει μάθει να κάνει τον αδιάφορο..
Έχω βλέψεις που είναι αρκετά μακρυά,
τόσο που αγγίζω τα αστέρια ή πέφτω στα βαθυά..
Όσο η ψυχή μου ανοίγει και ξεδιπλώνεται
στοχεύει να δώσει το είδος σε τούτη τη γενιά..

Ό,τι μπορώ να δώσω κρύβεται κάπου εδώ..
Ακόμα υπάρχουν ελπίδες εφόσον προσπαθώ..
Να αποσκοπίσω το φθόνο δε θα με δεις,
έχω άλλες βλέψεις κάπου μεταξύ ουρανού και γης..
Ό,τι μπορώ να δώσω κρύβεται κάπου εδώ..
Είναι μονάχα η αρχή της,δεν πρέπει να κρυφτώ..
Δε θέλω να'μαι η αιτία να φοβηθείς,
έχω άλλες βλέψεις κάπου μεταξύ ουρανού και γης..

Κάπου μεταξύ ουρανού και γης
ψάχνω να βρω τα κλειδιά της
να βρεθεί μπας κι επιζήσουμε στο όνομά της..
Ξέρω έχει φουρτούνες που πρέπει να αντιμετωπίσω
θέλει εφόδια και αλήθειες,τα λόγια να συνεχίσω..
Λίγο λίγο πιάνω βωμό,
εδώ είναι ο κόσμος που έχω φτιάξει,χρόνια δίνω ρυθμό,
σ'όλο τον κόσμο να μεταδώσω μηνύματα ή ευχές μου,
Παντοδύναμε άκουσε λίγο αυτές τις προσευχές μου
σε παρακαλώ,θέλω οι σκέψεις να πιάνουν τόπο,
κι αν μου δείξεις σημάδι κοντά σου θα κρατάω το λόγο..
Ιππότης προσκυνάς στα σκαλιά της ελευθερίας,
όπου υπάρχει σκότος θα'μαι στο μέτωπο απευθείας..
Κλειστά αισθήματα,δεν τα εμπορεύομαι,
μη με φοβάσαι έχω μάθει τη λέξη ΣΕΒΟΜΑΙ,
κι αν έχω κάνει λάθη μεσ'τη ζωή μου
το παραδέχομαι,μα βλέπω πως ακόμα απέχουμε..
Άλλα έχω δει κι άλλα έχεις ζήσει,
και κατεύθυνση στο ίδιο έργο να 'χουμε άλλη κτήση..
Σοβαρέψου και ψάξε μεσ'την καρδιά σου για αναγνώρηση,
αυτή θα σου μιλήσει μην της βάζεις απαγόρευση..

Ό,τι μπορώ να δώσω κρύβεται κάπου εδώ..
Ακόμα υπάρχουν ελπίδες εφόσον προσπαθώ..
Να αποσκοπίσω το φθόνο δε θα με δεις,
έχω άλλες βλέψεις κάπου μεταξύ ουρανού και γης..
Ό,τι μπορώ να δώσω κρύβεται κάπου εδώ..
Είναι μονάχα η αρχή της,δεν πρέπει να κρυφτώ..
Δε θέλω να'μαι η αιτία να φοβηθείς,
έχω άλλες βλέψεις κάπου μεταξύ ουρανού και γης..(x2)

Δ.Π.Θ. - Πόνος

πήρα το λίγο "εγώ" που μου απέμεινε με κυνηγά
κι όλοι μου λένε πως άλλαξα γενικά
κάτι δε πάει καλά με μένα
πως, μα πως αναδύθηκα ζωντανός
ενα τίποτα εισέπραξα για σένα δίχως κόπο
για μένα είναι τρόπος ζωής
και πρώτος κανόνας υπαγορεύει να ζήσω
όταν την άδεια μου καρδιά
αγκαλιάζει σκότος και νότος
καταραμένος τόπος
αμφιλεγόμενη αγάπη
γίνε επιτέλους λίγο ειλικρινής απέναντι μου
πάψε να μοιάζεις με απάτη
τρύπα στο χάρτη
όλοι στο τίποτα χαμένοι είμαστε
και όλοι μας ψάχνουμε κάτι
ανοίγει η γης και ανοίγει το τρίτο μου μάτι
βλέπω την κόλαση που φοβάσαι τόσο
κάποτε το 'χα, μα τώρα δε το 'χω σε τίποτα να σκοτώσω
λυπάμαι πολύ, ξέρεις, που φάνηκα αδύναμος
δεν κατάφερα να το σώσω
μα δε γαμιέται
εδώ χάνεται ο κόσμος
τι σκατά θέλεις να νιώσω
με δουλεύεις;
δε πρόκειται ποτέ να δεις τον κόσμο που γυρεύεις
είναι ψέμα, ψέμα, είναι ψέμα σα και σένα
ψέμα, ένα ψέμα σα και σένα, ψέμα ένα ψέμα σα και σένα...

Δ.Π.Θ. - Χημείες

χανω την επαφη
οραση γευση και αφη
μηδενιζοντα πριν την στροφη
βελουδινη υφη
νιωθω να μαι στην κορυφη
και ολα φαινονται μικρα απο κει
εγκεφαλικη αποχη συνεπαγεται
την ασταθη συνοχη
και ολοι γυρω μου φαινονται αμετοχοι
σαν να βρισκομαι σε διαφορετικη εποχη
υπο την ανοχη
του χημικου πυρετου
του πανικου
που προκαλει
υπο την αποβολη
λιγο λιγο κουμπωνομαι ετοιμος να ξεφυγω
και ολα γυρω μου αλλαζουν καθε φορα που τα ματια μου ανοιγω
ειπα θα φυγω
ειπα θα μεινω
ειπα κομμενα τα χαπια
απο δω και μπρος φουντα μονο θα πινω
μα ακομα πινω
ψυχο χωρια τα τσιροτα
και το κοκο
φριμπες απο στοκο
εφοσον δεν βγαινω
νιωθω να μαι καπως σαν του Αγγελακα το τραινο
σωπαινω κυλοντας
σνιφαρω ζαπρε μονολογωντας
οντας μονος
κι ομως με κανει να νιωθω τοσο χαλαρος
τοσο καθαρος
τοσο σενιος
της ρουχλας ο κοσμος
ειναι παραμυθενιος
μονος σε τεσσερις τοιχους
φωναζω το ονομα της
ειναι ηττα
το κανω οταν νιωθω
πως ειμαι στην τσιτα
ανασαινω καπως αργα
ισως ειναι αργα
μπλεκω παλι με αυτα τα σκατα
μπλεκω παλι με την χη ητα μι εψιλον γιοτα αλφα τελεια(χημεια.)
που κανει τον κοσμο να μοιαζει με ταινια
και ολα κυλανε με ευκολια
γινομαι λεια
με θυτη τον ιδιο μου τον εαυτο
αφου κουμπωθω
ενα βημα πριν να τρελαθω
προσπαθω ζωντανος να κρατηθω μεσα απο
ταχυπαλμιες,φοβιες,οπτασιες
περιπλοκα συναισθηματα και
ερωτικες επιθυμιες
χημειες χημειες

και καθως θα βλεπω τα δοντια μου να πεφτουνε στο πατωμα...
το δερμα μου να λιωνει...
ισως και εγω να γινω καποτε
ενας ζωντανος νεκρος

Δ.Π.Θ. - Άνευ Προσανατολισμού Γενιά

Σκοτεινές διαδρομές...ΨΔ 07! Άνευ προσανατολισμου γενιά...
ταξιδεύοντας απ' το ναδίρ στο ζενιθ, εικονικά σφάλματα
παιχνίδια ενός μυαλού που πάει στην τρέλα κάνοντας άλματα
κάποιοι ξέμειναν, κάποιοι ξεχασμένοι στον κόσμο των ζωντανών
καταδικασμένοι τυχοδιώκτες φόβων πίσω από τραγούδια αλκοολικών κρυμμένοι
υπάρχουν κόσμοι ζωντανοί και κόσμοι πεθαμένοι
πέρα απ' τις 5 μου αισθήσεις όλη η ψυχραιμία μου μοιάζει ξένη
μην πατήσεις στον κόσμο των ξένων, μην πατήσεις
κάτι κυλάει μεσ' τις σκιές της νύχτας αναζητώντας μύθους κι απαντήσεις
κατοικώντας σε κλειστοφοβικές κι εσωστρεφείς συνειδείσεις
υπάρχουν κάποιοι που μας κοιτάνε πίσω από δέντρων χαραμάδες
πρόσωπα απ' το παρελθον μα τώρα ψυχικοί φυγάδες κόσμων
ζώντας ανάμεσα μας τα μάτια μας διαπερνούν απαρατήρητα
μόνο και μόνον για το παρών στοιχειώνοντας κάθε πολίτη
ο κόσμος τρέχει συνεχώς μπροστά μ' αυτοί μένουν ακίνητοι χρόνια σαν αγάλματα
αναζητώντας καταφύγιο σ' ερειπωμένα κτήρια κι άστεγα χαλάσματα
απο μικρός είχα πιστέψει στα φαντάσματα
είναι χλωμοί και σιωπηλοί επισκέπτες
εισβάλλοντας τρέφονται τα όνειρά μας εφιάλτες παρτίδες μ' αθάνατους παίχτες
ακολουθώντας ένα υπόγειο με μαρμάρινα σκαλοπάτια
ένα δάχτυλο αχνογραφεί στη σκόνη που 'χει πνίξει τα πλήκτρα με σκοτεινά κομμάτια
περιμένω! Μέσα στ' αχανές Έρεβος να πνιγώ, φώτα χλωμά πάνω από ξύλινες κορνίζες
αραχνόκοσμος σε μέγεθος φωλιάς, υπερτροφικής πανφάγας κάμπιας κουκούλι
κατασκευασμένο απο δέρμα και μυς, σαν ανθρώπινο σκιάχτρο
ένα παιδί που βίωσε 5 ολόκληρα λεπτά την νεκροφάνεια κείτεται στην ξεκοιλιασμένη πολυθρόνα
τα μάτια των νεκρών είναι γεμάτα χειμώνα.. γι' αυτό μας φαίνονται λευκά...

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Πεμ, 17 Μαρ 11, 21:20 – Τελευταία αλλαγή: Δευ, 18 Απρ 11, 14:49 by Benu, έχει αλλάξει 4 φορές.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΕΨΙΛΟΝ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Εισβολέας - Αν Τύχει

Αν τυχει να’μια εκτος καποια στιγμη ρε λος…
Να’μια νακρος δε θα θελα τη λυπη κανενος…
Θα’θελα μονο..Χαρα όχι πονο…
Θα’θελα τα’αδερφια μου να χωνουνε μονο…
Κι εγω από ψηλα κομματια θα αφιερωνω…
Θα ηθελα ρε μαγκες για παρτυ μου συναυλια…
Όλα τα συγκροτηματα όχι 2-3…
Θα’θελα επισης αγαπη και ευτυχια…
Dj alex δωσε τα κομματια μου ν’ακουσει ο κοσμος..
Να γινει ντορος…ν’ακουστει του εισβο λογος…
Μανα σ’αγαπω και ποτε δεν ξεχνω..
Τακη και σοφια θα’μια παντα εδώ…
Dj the boy το νου σου στα bit moy βαλε scrats..
Και του αδερφου σου τη μνημη να μην ξεχνας…
Θελω επισης λιγη ανθρωπια να παμε μπροστα…
Τωρα που φευγω δεν αντεχω να βλεπω λυπη θελω χαρα…

Ρεφρέν
Αν καποιος σου ζητησει λεφτα μην αρνηθεις…
Μπορει να’μουν εγω τη χαρα μην του στερεις..
Αν τυχει καποιος ν’ανεβει επι σκηνης…
Να τον αφησεις αυριο ισως δεν τον ξαναδεις…
Αν καποιος σου ζητησει συγνωμη να τη δεχτεις..
Αυριο θα νοιωσεις καλυτερα θα το δεις..
Κι αν χρειαστει να δωσεις καπου δευτερη ευκαιρια να τη δωσεις…ισως κι εσυ τη χρειαστεις…
(x2)

Κοριτσι μου σε αγαπω μην κλαις…
Καλη ανταμωση να λες…
Ζησε τη ζωη σου περνα ωραιες στιγμες…
Δε μου λεγες θα θελα με αυτόν τον εαυτο σου να συμβουλευες και νεα ζωη να ξεκιναγες…
Να δωσετε τα πραγματα μου σε φτωχους…
Τα οργανα μου σε ετοιμοθανατους ανθρωπους…
Να μην με θαψετε να με καψετε ακους…
Δεν γουσταρω να εγκλοβισμενος ειμαι στο φερετρο τους…
Φιλοι μου συγνωμη για τους Αγνωστους Γνωστους…
Γκογκα συνεχισε το εργο με αδερφους…
Γελω δεν ξεχνω εσυ με’βαλες στο χωρο..
Τακη να ζησει το παιδι σου σε φιλω και πετω…
Ποτε δεν θα ξεχασω τις μυρωδιες του αυγουστου…
Τα’νοιχτο λουλουδα τιη στοργη του χεριου σου…
Τα λεφτα που ερχοντουσαν και καναν φτερα…
Χαρες και λυπες που περασαμε με το να και δυνατα…
Τα βραδια μουσικη συντροφια μ’ένα κρασι…
Στυλο και χαρτι ν’αποτυπωνω ότι νοιωθει η δικια μου η ψυχη…
Εχε γεια θανατισμενη γενια…
Ισως εκει που παω φιλε να’ναι πιο καλα…

Ρεφρέν
Αν καποιος σου ζητησει λεφτα μην αρνηθεις…
Μπορει να’μουν εγω τη χαρα μην του στερεις..
Αν τυχει καποιος ν’ανεβει επι σκηνης…
Να τον αφησεις αυριο ισως δεν τον ξαναδεις…
Αν καποιος σου ζητησει συγνωμη να τη δεχτεις..
Αυριο θα νοιωσεις καλυτερα θα το δεις..
Κι αν χρειαστει να δωσεις καπου δευτερη ευκαιρια να τη δωσεις…ισως κι εσυ τη χρειαστεις…
(x2)

Εισβολέας - Τα Παιδικά Μου Χρόνια

Θυμάμαι Σεραφίνο
θυμάμαι το Μπλέκ
θυμάμαι τη Μανίνα
θυμάμαι σταρ τρεκ
θυμάμαι το φρουφρου και το παππού του
θυμάμαι σπορτ μπίλι και το τσαντάκι του
Μα, μόλις ξυπνάω και ξεκολλάω
βλέπω πως έχω μεγαλώσει πια και πάω
δεν είμαι πια εκείνο το παιδί
που'χε ένα όνειρο να κατακτήσει τη γη μ'ένα σπαθί
περνάω απ'τα μέρη τα γνωστά, μέρη παλιά
απ'την κάτω γειτονιά που δε μένω τώρα πια
νοσταλγώ στιγμές που'ζησα στο χθες
δίχως έννοιες και σκοτούρες πολλές
είδα λάθη, βίωσα κακές στιγμές
ένοιωσα τον πόνο όταν μου'παν πέθανες
γιατί ξέρεις; δε θα σε ξαναδώ
χαιρετίσματα λοιπόν απο ένα φίλο παλιό

Υποχρεώσεις, τώρα γύρω μου πολλές
ξέχασα αλητεία, συμμορία, γειτονιές
επειδή στα νοίκια τρέχουν, κάνουν στροφές
κάθομαι στ'αυγά μου δίπλ'από ενοχές
αχ να ζούσα λίγο... το χθες
κι ας μην υπήρχε αύριο, γίνεται λες;
βουρκωμένος σκέφτομαι τι πέρασα γιατί
δεν είμαι ο μόνος ξέρεις πάνω σ'αυτή τη γη
ένα μέρος της καρδιάς μου ανήκει σε αναμνήσεις
το τραγικό αυτό είναι πως δεν μπορείς να τις ξαναζήσεις
διορθώσεις το κακό για να φύγουν οι τύψεις
πρόβλημα δίχως λύσεις Α!
έχει γίνει μια κραιπάλη και το ζω
θυμάμαι απλά πως ήμουν φίλε και νοσταλγώ
ανέμελος, επιπόλαιος παιδί μικρό
θυμάμαι ήταν αγάπη τώρα τι να σου πω

Εισβολέας - Γκέγκε


Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;
Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;

Ελληνική πραγματικότητα ενόψει
Τ’ αδέσποτο στην πίστα αν νυκτώσει θα σε δαγκώσει
Για αντιπνευματικότητας υπερβολική δώση
Και το σύνδρομο της κρίσης που ζούμε εν πιστώσει
ΓΙ’ αφεντικά που δεν υπηρετούν εργάτες
Για σκύλους που φοβούντα γάτες και γιαλαντζί αριστοκράτες
Ατάλαντοι πράοι δυνάστες για γκομενάκια σακάτες που ζουνε σ’ αυταπάτες
Για το όσο τόσο της ζωής για χαύνους mcs
Για τα όσα overdose ψυχής που αναγκάστηκες να υποστείς
Για το λόγο τιμής για τα όσα ήθελες να ξέρεις μάγκα πριν μάθεις και εκπλαγείς
Για κουλτουγιάρηδες που το θέλανε πιο άγριο
Για αισιοδοξίες που συνομωτούν για τ’ αύριο

Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;
Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;

Για το χαμόγελο την καλημέρα
Για τα παιδιά που θέλουν λίγη παρέα από τον Εισβολέα
Για του διαδυκτίου τη ματιά την πλάνα που σε βάζει ωραία σε κόλπα μιραία και σε κάνει πουτάνα
Ναι, για το βρώμικο μας κώδικα
Για της απλιστίας μας τα πιο κακά ελατώματα
Για την αμαρτία, για την αδιφορία
Για την εκμετάλευση και τη μαλακία
Για τα όνειρα, για κακά παιδία κουτοπόνηρα,
Για μεσαία, χαμηλά, και υψηλά προνόμια
Για τα όρια απ’ τα πιο μικρά ως τα πελώρια
Για παγκόσμια προβλήματα που γίνανε εγχώρια

Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;
Γκέγκε; Γκέγκε; Γκέγκε;
Γκέγκε, γκέγκε, γκέγκε;

Εισβολέας ft. Γέλως, Τάκι Τσαν - Το Κρατάμε Ζωντανό

Ρεφρέν
Για τα παιδιά αυτά τα χέρια σας ψηλά πείτε ωωω
Για τον Γέλω και τον Είσβο όλου του κόσμου τα γιο
Είναι απλό το κρατάνε αληθινό
Και για το λόγο αυτό έχουν το λόγο, έχουν το λόγο
(χ2)

Γέλως
Τι κι αν παίζει βρώμ’ απόσταση δεν σταματάμ’ να γράφουμε
Καινούργια σκοτεινή θ’ ακολουθήσει να υπογράφουμε
Αθήνα-Καλαμάτα, Καλαμάτα-Αθήνα
Όσο ερμηνεύεις κι ερμηνεύω θα περνάμε φήνα
Δεν θεωρούμαστε οι kings μα είναι η αγάπη μας μεν
Εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι ας τους άλλους να λεν
Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι
Και μην ανακυκλώνεις αλάνι μου τα ίδια λάθη
Η μπόρα δεν παρέσηρε κανέναν μας
Από την πρώτη μας φορά θα ‘ναι και διάφορα στην πένα μας
Μια φορά το ζήσαμε και σίγουρα μας κέρδησε
Σκέψου τι κρατάμε μη σε νοιάζει ποιος μας έφτυσε
Όσο με καλύπτεις σε καλύπτω κι εγώ
Μία φιλία που κρατάει χρόνια τόσο καιρό
Ό,τι μένει αξίζει φαίνεται δεν πάει στράφι
Εμείς δεν παίρνουμε από λόγια η καρδιά μας πράττει
Είναι συνήθεια παρά ο πόνος που ‘χω μες στα στήθια, τα ίδια
Τι άλλο να σου πω που λεν αλήθεια
Το κλειδί της ευτυχίας λίγο ψάξε βρες το
Κι αν δεν αποσκοπείς σ' αυτό ασε τότε χέστο

Ρεφρέν
Για τα παιδιά αυτά τα χέρια σας ψηλά πείτε ωωω
Για τον Γέλω και τον Είσβο όλου του κόσμου τα γιο
Είναι απλό το κρατάνε αληθινό
Και για το λόγο αυτό έχουν το λόγο, έχουν το λόγο
(χ2)

Εισβολέας
Το ανθολόγιο της ραπ τσακ μπαμ στο δίνουμε μαν
Και το κεφάλι πάνω κάτω κουνάν
Η ομάδα πετάει, τα σπάει, πυροβολάει, λύρικο μάι τάι με ρίμα που χτυπάει το νου κολλάει
Σαν αμάξι τούρμπο κίνητο δίλητρο τετρακίνητο
Πατάμε γερά έχοντας πάντα ένα κίνητρο
Δέξου τ’ ανήθικο πύρινο τρίδυμο που στήνει πάλι σκήνικο μπελαλίδικο και πυροβολάει
Αλλού, είμαστε αλλού στο φλου
Είμαστε αλλού σερφάρουμε στο κύμα του νου
Έχε το νου μη σε φάνε τα θηρία στο ντου
Έχε το νου το ξέρω δεν τον έχεις που και που
Τα τετραπέρατα τέρατα ???? κέρατα τ’ απέρατα πέρατα στέκονται πάντοτε αγέρωχα
Νύχτωνα και ξημέρωνα, πείσμωνα και ξενέρωνα
Μα πάντα για το καλύτερο προσπαθούσα κι έδινα
Είσβο, γκέγκε; μεγάλε πάμε
Με τα κουμπάρια καϊνάρια πάντα προχωράμε
Το μεγαλύτερο κουμάντο είναι η αγάπη που κρατάμε
Δε σταματάμε και πάντα αληθινό θα το κρατάμε

Ρεφρέν
Για τα παιδιά αυτά τα χέρια σας ψηλά πείτε ωωω
Για τον Γέλω και τον Είσβο όλου του κόσμου τα γιο
Είναι απλό το κρατάνε αληθινό
Και για το λόγο αυτό έχουν το λόγο, έχουν το λόγο
(χ2)

Τάκι Τσαν
Όταν το βρίσκω και το γράφω και το βγάζω
Μπαίνω καταχθόνια και χαιρετίσματα πολλά στο Λάζο
Αράζω και κοιτάζω τόσα χρόνια ετοιμάζω
Τη φάση και το ξέρεις από τότε δεν αλλάζω
Τι ‘σαι ‘σύ alt και c, alt control και delete
Γιατί αυτοί δεν ξέρουν να ραπάρουν και δε νιώθουν το beat
Τ’ ακούς καλα και υπήρξαμε κακά παιδιά
Και γράφουμε την ιστορία στης ραπ τα χρονικά
Κι ένας δύο, κι ένας δύο μαζευτήκαμε πολλοί
Κι ο καθένας απ’ όλους τους κάτι εκπροσωπεί
Τον καλό, τον κακό και τον άχημο mc
Την αλήθεια, το ψέμα και αυτό που θα φανεί
Και λυπάμε, λυπάμε αν ξεπουληθείς
Ώρα να λογαριαστείς πάρτο τις μετρητοίς
Γιατί ό,τι πεις είσαι ‘σύ μου ‘γινες και ποιητής
Και θα γίνει το έλα να δεις

Εισβολέας ft. Μικρός Κλέφτης - Όσο-Τόσο

Ρεφρέν
Όσο περιμένεις πίσω δεν τα παίρνεις
Όσο θα μένεις στατικός πιο πίσω θα πηγαίνεις
Όσο ακούς δεν θέλεις δεν θα καταλαβαίνεις
Τα χέρια σου ψηλά για όσα επιμένεις
(x2)

Εισβολέας
Όσο θα παίρνω μάγκα μου το χαμπάρι μου
Τόσο θα χώνω τόσο θα ‘χω βάτζα(?) στο κελάρι μου
Όσο παίζω μπάλα τόσο θα πηγαίνω μάγκα γι’ άλλα
Κι όσο γουστάρεις γουστάρω κι εγώ μαζί σου αλάνι μου
Όσο γυρνάμε τα σπάμε εμπειρίες βουτάμε
Κι όσο αδέρφια έχω δίπλα μάγκα δεν φοβάμαι
Όσο παίζει κατανάλωση τον κόσμο γαμάμε
Κι αυτοκτονάμε μεγάλε όσα έρθουν κι όσα πάνε
Όσο θα ‘χω χρήμα τόσο θα ‘χω μέλι
Όσο η πείνα ζυγώνει τόσο θα ‘χω ανάγκη την αγέλη
Όσο τα παιδιά γελάνε η ζωή περιμένει
Κι όσο το δράμα εν μέρει τόσο εναντώνομαι σ’ ό,τι πυκραίνει
Όσο θέλω πιο πολλά τόσο έχω πιο λίγα
Κι όσο καλοσύνη δίνω παίρνω μ’ απαξία
Όσο θέλω να γουστάρω τίποτα δεν τρενάρω
Κι όσο ρολλάρω ρίμα πάντα μάγκα θα σε τρυπάρω

Ρεφρέν
Όσο περιμένεις πίσω δεν τα παίρνεις
Όσο θα μένεις στατικός πιο πίσω θα πηγαίνεις
Όσο ακούς δεν θέλεις δεν θα καταλαβαίνεις
Τα χέρια σου ψηλά για όσα επιμένεις
(x2)

Μικρός Κλέφτης
Όσο ο πλανήτης γυρνάει τόσο ο ήλιος θα βγαίνει
Όσο το αίμα κυλάει τόσο οξυγόνο μου μένει
Όσο κι αν είναι θα πάρω τόσο να τρέξω την πίστα
Όσο το χάρο φλερτάρω τόσο θυμίζω ραλίστα
Όσο αφήνω να ξέρεις τόσο αξίζει να μάθεις
Όσο πουστιά θα προσφέρεις τόσο επί δύο θα πάθεις
Όσο θα ζω μες το γκρίζο τόσο θα το χρωματίζω
Όσο θα ???? τόσο θα ανοίγω ορίζο(ντες)
Όσο τα εσωτερικά μου ντεπόζιτα καίνε θα δίνω γκάζια ν’ αγγίξω τα απρόσιτα
Όσο θα κοιτάνε μάγκα να μας κρατάνε κάτω τόσο θα γελάμε, θα τα σπάμε,θα κερνάμε μεθάμε
Όσο αδειάζω ποτήρια τόσο γεμίζω σελίδες
Όσο μοιράζουν σκουπίδια κατασκευάζω οβίδες
Όσο θα ρίχνουνε φώτα τόσο θα γράφω για νύχτες
Όσο θα φτιάχνουνε φόρους τόσο θα φτιάχνουμε αλήτες

Ρεφρέν
Όσο περιμένεις πίσω δεν τα παίρνεις
Όσο θα μένεις στατικός πιο πίσω θα πηγαίνεις
Όσο ακούς δεν θέλεις δεν θα καταλαβαίνεις
Τα χέρια σου ψηλά για όσα επιμένεις
(x2)

Σπερνοντας πανικο και πονο

Aeona – Δευ, 18 Απρ 11, 13:47

Up.

Cause if it was my choice, you all dance in darkness

Benu – Δευ, 18 Απρ 11, 14:46

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΖΗΤΑ-ΗΤΑ-ΘΗΤΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Ζήνων - Διαμάντι Για Ένα Βράδυ

γιαο ναι περπατωντας καταληγω (ηταν μια νυχτα) γιαο γιαο

ειναι σχεδον μεσανυχτα
τα πινω σε ενα μπαρ κατω στο κεντρο στην κορομηλα
μεσα απ'την σουρα μου η σκεψη μου κυλα
το μονο που αναζητα μια γυναικια συντροφια
και αυτο το βραδυ
ενα ποτο ακομα πινω την ψυχη μου για να γιανει
το μυαλο μου ταξιδευει στο σκοταδι
και ξαφνικα
νιωθει ενα χερι τον λαιμο μου να ακουμπα
αισθανομαι τα νυχια να ναι αιχμηρα
τρομαξα και γυρνω αποτομα
ηταν σαν οραμα ολα τα αντικρυσα
στα αληθεια μια κοπελια διαμαντι μου την επεφτε στα ισια
καταλαβαινω τι ζητα με τυλιξε σαν τη φωτια
και ετσι χαθηκαμε
γιναμε χαλια απ'τα ποτα και καταληξαμε
στ'αμαξι να το κανουμε οταν τελειωσαμε
μου ζητησε τσιγαρο της αναβω
ενα φιλι μου δινει ανοιγει γρηγορα την πορτα
και εξαφανιστηκε ποτε μου δεν την ξανα ειδα
εψαξα πολλες φορες ασκοπες κινησεις δεν την ξανα βρηκα
θυμαμαι τ'αρωμα της
ειναι χαζο οτι δεν μου 'πε καν το ονομα της
παιχνιδι ασχημο παραξενο κι αυτο
ομως μετα απο καιρο
το προσωπο της στην tv κοιτω
πρωτου σκεφτω καν κατι θετικο πρωτου χαρω
λεει κοριτσι 20 χρονων το βρηκανε νεκρο
σε ρεματια εξω απ' τη Θεσσαλονικη
απο τοτε φημες ακουσα πολλες για τ'ατομο της
κουβεντες αρνητικες ηταν πολλες οι περιπτωσεις
που τι γλυτωσε και ξες
η τυχη δεν ακολουθα βαζει τρικλοποδιες αgh
ειπαν πως εβγενε με κυριους που κουβαλουσαν χρημα
την πληρωναν την εδειναν η πιτσιρικα χαζευε πιστευε ειχε γινει diva
οκ ολα αυτα μα το κορμι της δεν το ειχε δωσει πουθενα μα πουθενα
ηρθε ομως η φορα που ο τυπας ηθελε χαδια και φιλια
στο σπιτι του να παει για ολα τα σχετικα
αυτη τ'αρνηθηκε ο τυπος θολωσε την βιασε
απο το ξυλο το πολυ στο τελος λυγισε
με τα πολλα πολλα
ετσι στο ρεμα βρεθηκε η κοπελια
δεν ειχε φανταστει πως ολα ειναι δανικα
τελος ασχημο γι'αυτην που εμενα με πονα πραγματικα με πονα

Ρεφρέν
γι'αυτο να ξερεις δεν ειναι ολα γυρω σου απλα
θελεις να παιζεις ζωης σαν την ρουλετα γυρνα
παντα να σκεφτεσαι διπλα να πραττεις λογικα
γιατι τα βρωμικα παιχνιδια θελουν βρωμικα μυαλα
(x4)

οτι δεν ειχες καταλαβει κοπελια,
το χες πιστεψει,
τα βρωμικα παιχνιδια θελουν βρωμικα μυαλα.

Ζωντανοί Νεκροί - Προκαλώντας Τους MCs

Ρεφρέν
προκαλωντας ολους τους mc's να κανουμε μια κοντρα
αλλοι του ζητησανε συγγνωμη κι αλλοι κανανε την κοτα
η φαση θα'ναι παντα οπως πρωτα
η πιστα μου ανηκει, γι'αυτο θα σας φερνω νικη

Μηδενιστής
που ξεφυτρωσαν, εκει που δεν τους σπειραν φυτρωσαν
κατι μc's με συγκροτηματα
υιοθετημενα στυλς
κλεμμενα δειγματα στιχουργικης αφηγησης
ειμαι κατι λιγοτερο απο θεος της rαρ ποιησης
ειμαι μc προς μιμηση
με στιχους που σηκωνουνε μηνυση
γονεις και κρατικοι φορεις δε μ'εχουνε ς'εκτιμηση
κινηση στα studios καθε βραδυ
μαζι με τους ζητα γραφω κομματι
και μπαινω στο ματι
οπως παλια, τρυπωνω σε αθωα αυτια και τα κολαζω
μεσα μου βραζω και δεν αλλαζω
ειμ'απ'τους ζητα-νι
ειμ'απο την αγρια φυλη
αν με θυμασαι, χτυπαμ'οταν κοιμασαι βαρυα
θελω ν'ακουω να φωναζεις δυνατα
ζητα-νι !
ποιους σπιτι σου μιμησαι στα κρυφα;
ζητα-νι !
ποιοι κανουν ανω-κατω στη σκηνη;
oi ζητα-νι !
κ'υστερα ακολουθει τρελη πολεμικη κραυγη
κι οχι μονο
απ'τον πρωτο μου τον τομο
καθιερωσα το νομο μου στο rαρ
εβαλα φιμωτρο ς' μc's που κανουν rαρ
μια για παντα
εχω μια ατακα για καθε βλακα στην καβατζα μου
απαντα μαγκα μου
γουσταρεις κοντρες;
θ α π α ρ ε ι ς κ ο ν τ ρ ε ς ! ! ! ! !

Υποχθόνιος
υο! ειναι οι ζητα-νι πισω στην κορυφη, καργιολια! γιατι...υο!
πολλα κιλα
πινω αλλα
χυνω μυαλα
παρολ'αυτα flow κιλα
με το λαλα
περνω καλα
οταν μιλαω για τα couplε
που λες φιλε
τα κυριλε
δε θα τα φτασουνε ποτε
γιατι αργεις και δεν μπορεις
αδιαφορεις
ακου το rap ν'αναστηθεις
να χαρτι, να φαρδυ, να μυαλο, να στυλο
να το ενα, να και τ'αλλο
να μανα μουνοπανα
παρα πολλα πολλα πολλα
πολλα πολλα μαζευτηκαν
χορευετε μωρααα
και να'μουνα
πως θα'μουνα
παλι μc θα τα'χωνα
θα ταπωνα
ξενερωτους θα γαμαγα
αδιαφορα θα λαβωνα
μικροφωνα, μεγαφωνα
και πεστ'εσεις
πολλοι μc's
και κανα raρ της προκοπης
σε ολ'αργεις
γιατι αργεις
γιατι-γιατι-γιατι-γιατι-γιατl !!!!
ωραια σταματαω
περπαταω
τη ρουφαω
και πεταω
κατανταω
μονο για rαρ μιλαω
γενικα σου λεω σε γαμαω
απ'αυτο το κεφαλι
εφυγαν παλι
ριμες τσουβαλι
αφου εχει χαρη
χαρη σας κανει
οπως ο κατα μπλοφαρει
οπως και ολα ραπαρει
να γραψεις να κατσεις να παρεις χαμπαρι
τι; το τι συμβαινει
αφου δεν νομιζουν πως ειμαστε ξενοι
σενια σπασμενοι
κατι βλαμμενοι
απο χερι χαμενοι
που λεν "οι ζ.ν ειναι μαστουρωμενοι
και δε μ' εκφραζουν
δε μου ταιριαζουν
μονο τα λογια αλλαζουν"
αντε γαμησου!
φαε σκατα και κοιμησου
μονο θυμισου
οταν ξυπνησεις τι ειδες το βραδυ;
οι ζ.ν να γαμαν το μουνι σου;
κι ετσι τη βρισκουν
εχουν αφησει το σπιτι και χυνουν
αρχιζουν καυτες και χορτο να πινουν
βαριενται κι αυτους τους μαλακες που λειπουν
περνανε, στο rαρ καταληγουν
κι αντε μπραβο
σκασε μπαφο
ελα'δω και να σε μαθω
σπαω βραχο
κι ετσι γραφω
απειρα
π'αναφερα
πενταφυλλα
σαν αχυρα
κι εσεις παιδια μου ατυχα
που γραφετε σαν απειρα

Τυμβωρύχος
τοσα χρονια μετα
δεν εισαστε στη φαση πια
που εισαστε τωρα; πουθενα
βγαλατε δυο cd
ομως οχι λεφτα
και τωρα σας απασχολει
μια συνηθισμενη δουλεια
δεν ειναι οπως παλια
τιποτα δεν ειν'οπως παλια
οι ζ.ν δεν ειν'οπως παλια
πλεον στο εργαστηρι του μηδενιστη
αραζουμε ως αργα και δουλευουμε αυτα
γραφαμε στιχους οπως γραφαμε παλια
με γευση σαν αυτη
που εφερε η αγρια φυλη
που κανει τον μc να προκαλει
και τετοια μουσικη που χτυπαει τ'αυτι
ειναι το καλεσμα των ζωντανων νεκρων
ζητα-νι !
σε ξεσηκωνει και σε κανει να φωναζεις
ζητα-νι !
τη γροθια σου σφιξε, φωναξε
ζητα-νι !
και στα καπακι'ακολουθει τρελη πολεμικη κραυγη
πριν τ'αντιγραψεις υποκλισου στην καινουρια σχολη
εισαι μια τριχ'απο τ'αρχιδια μου στην κοντρα αυτη
δεν παιζεις μπαλα οταν σκαν οι ζ.ν στη σκηνη
εχεις χασει το παιχνιδι γιατι υπαρχουμ'εμεις
τα λεμε πιο καλ'απο σας για να γινω σαφης
κι αν δεν εισαι ρεαλιστης, δεν μπορεις να το δεις
εις'απ'τους μc's της β' διαλογης
δεν μπορεις με μας να κοντραριστεις

Καταχθόνιος
δες και παλι
τοn λυρικο ζουραρι
που βγαινει κεφαλια να παρει
ο μc και να'ναι γομαρι
παλι τ'αρχιδια θα παρει
παλι στο στομα θα βαλει παπαρι
και παλι θα χανει
τον τσαμπουκα παριστανει
στον κατα μπροστα πλησιαζει φτανει
φτανει ρουφιανοι
το χιουμορ σας εχει πεθανει
στο cd μου βαζω τσαμπουκα
κι εσυ τη γαλανη
αρχαριοι, χαρη σας κανει
ο κατα μπλοφαρει
με χαρη τεσταρει
κοιτα τον σουταρει
τη φαση κοζαρει
τις ριμες σνομπαρει
τις κανει και παλι σεντραρει
τους παντες σνομπαρει
τους παντες σενιαρει
τους παντες σταμπαρει
με κανεναν δεν κανει παζαρι
τ'ειναι τουτο;ειναι αλλο φρουτο
ειναι το πρωτο γυναικειο ηιρηορ ντεμπουτο
που ελπιζει σε δοξα και πλουτο
γκομενες τα rαρs σας ειναι στειρα
ειναι σαν καλπικη λυρα
ειναι ολα μες στην ιδια μοιρα
ακουτε τον ηιρηορ ανελκυστηρα
που βγηκε στη γυρα
προσοχη τα απειρα
καλοσυνατος, κεφατος
μεσα στη φαση γαματος
ειναι ο κατα και νατος παναθεματος
ειναι ο μαγκας ο μορτης
στο νου σου παντα να το'χεις
βγηκε να κοψει τους ορχεις
απ'τον μοναχογιο της
ειναι το rap βαζοοκα
που ς'εχει στη μπουκα
που ζαλιζει σαν sαβuκα
αυτο που σου'πα
στο μικροφωνο μουγκα

Ρεφρέν
προκαλωντας ολους τους mc's να κανουμε μια κοντρα
αλλοι του ζητησανε συγγνωμη κι αλλοι κανανε την κοτα
η φαση θα'ναι παντα οπως πρωτα
η πιστα μου ανηκει, γι'αυτο θα σας φερνω νικη

Ζωντανοί Νεκροί - Ήρθαν Οι MCs

Mε τα μπερδεμένα λόγια σταματάω τα ρολόγια
η κάναβις καλύτερη στο λάδι και απ΄ τη σόγια
εδώ παπάς εκεί παπάς που ειναι ο παπάς
τον στρίψαμε τον ήπιαμε τωρα θελείς να φάς
θέλει όλα να τα δεί το παιδί θέλει ανάποδη
δεν του χαλάω χατίρι χαλάω όμως την κάναβη
όχι δεν είναι παράσταση κοζάρεις την κατάσταση
και σε συμπαράσταση σε στέλνει σ΄ άλλη διάσταση
πρόκαλει και διάσπαση σε ψυχή και σώμα
σε κάνω λιώμα πιο κάτω και απ το χώμα
η ώρα που κοιτάς τη δίνη κανένας δε θα μείνει
για να σωθείς πρέπει στη φάση να χωθείς
όλο και πιο βαθιά
για να περνάς καλα
αμα το πάρεις πονηρά δε κάνεις για δουλειά
ετσί με μια πιστολιά
σε έστειλα στον τάφο
εις μνήμη σου θα κάψει ο Τυμβωρύχος ένα μπάφο
να τον πιούμε όλοι εμείς που πίνουμε χασίς
να κάψετε και εσείς άλλο ένα γάρο
καβατζόσετε και ένα να κεράσετε το χάρο
πλέον δεν είναι μυστικό ότι θέλω να πιώ
να ανεβώ και ποτέ να μη κατέβω
τη ζωή μου ερμηνεύω ως ενός εγκληματία
δε φταίω εγώ αλλά φταίει η γαμημένη κοινωνία
που μου χάρισε μίσος και αφραγκία
και μου κολάει μια ζωή η γαμημένη αστυνομία
εκεί να μου την πούνε και να ψάχνουν να με βρούνε
απο Σικάγο ως Αθήνα ανατολή ώς τη δύση
μα το μόνο που θα βρούνε είναι ντουμάνι από χασίσι
έτσι έμαθα να ζώ είμαι κοντά 18
ήπια γουλιά-γουλιά της μιζέριας το πιοτό
στον πυρετό της γειτονιάς ήμασταν οι πιο φτωχοί
καταστάσεις που οι πλούσιοι δεν έχουν φανταστεί
πέρασε όμως καιρός αρκετός
και έμαθα τελικά πως ο κόσμος είν΄ σκληρός
ναρκωτικά και ουσίες δε με βγάζαν σε καλό
το σχολείο το παράτησα γιατί ήταν βαρετό
άμα θέλεις να ψωνίσεις τότε έλα από εμάς
βρισκω φούντα κοκαϊνη και τρυπάκια για να φάς
στο δρόμο επιβίωσαν τα βρώμικα μας έργα
ληστείες και κομπίνες και όχι μόνο με μαχαίρια
έχουμε όπλα κατεβάζουμε ολόκληρη στρατειά
έχω τρελούς που έχουν τα κότσια να τινάξουνε μυαλά
άκου λοιπόν το μήνυμα γιατί είναι θετικό
και τόση ώρα προσπαθώ να στο βάλω στο μυαλό
ληστείες και κομπίνες είναι χόμπυ επικύνδινα
αν δεν κόψεις όταν πρέπει μπορεί να 'εχεις μπλεξίματα
καμιά φορά κολάω και αναδρομώ στο παρελθόν
και σκέφτομαι τι πέρασα για να 'μαι εδώ παρών

Ρεφρέν
κι έτσι ήρθαν οι Mc's να πούνε τα εξής
και να καπνίσουνε χασίς
πες μου πώς μπορείς να αντισταθείς
άναψε το γάρο πριν πεθάνω
σε όλους τους μάγκες της παλιάς σχολής
που ήρθανε να σε στείλουνε για ύπνο από νωρίς
και προς όλους τους γονείς
να κρατάνε τα παιδιά από τους δρόμους μακρυά
γιατί πουλάνε ναρκωτικά

Ζωντανοί Νεκροί - O Καλός, Ο Κακός Και Ο Άσχημος

Μηδενιστής
Μηδενιστής καλός και πάντα με το νόμο
δε θα 'σαι στα καλά σου φέρνω πόνο και φθόνο
δε σου δίνω χρόνο ούτε για ένα βήμα
άκου τη ρίμα να πέφτει να σπάει κεφάλια αχ τι κρίμα
τα έβαλες με τους χειρότερους μέσα στην Αθήνα
το μόνο που έχω στο μυαλό μου είναι η κομπίνα
να κλέβω χρήμα
να γεμίζω το πορτοφόλι
η πόλη μου ανήκει γι' αυτό κάντε πίσω όλοι
τραβάω πιστόλι στα μούτρα κάθε καργιόλη
βομβιστικές επιθέσεις έχω καλές προθέσεις
Μηδενιστής καλός σου κλέβω όλες τις θέσεις
και άμα κάνεις τη στραβή και πάς να μου την παίξεις
τότε φίλε μου να ξέρεις σίγουρα πως έχεις μπλέξει
από τους νούμερο ένα στη σκηνή και στη φέρμα
στο ψέμα τρέφομαι με αίμα
καλύτερα να μη το κάνω θέμα

Χαρμάνης
Χωρίς φόβο και με πάθος ποτέ δεν μπαίνω λάθος
πιο γρήγορος και απ' τη σκιά μου
γι' αυτό μείνε μακριά μου
και ξεκολλά από το φλας
δεν έχεις την καρδιά να τα βάλεις με εμάς
δε μπορείς
ψυχοσωματικά αδυναμείς
μόλις παραπιείς
δεν ξέρεις να φερθείς ήττα θα γευθείς καλομαγειρεμένη
κάπου στη πόλη ο Τυμβωρύχος περιμένει
με τον τάφο σου ανοιχτό σε ένα τόπο χλοερό
να τελειώσει το σκοπό
που πρότεινα εγώ δολοπλοκώ και καταστρέφω
MCs παραμονεύω τη ψυχή σας κλέβω
με μια ματιά και μόνο
μετά αρχίζω να στα χώνω
σαν το θύμα οι μαχαιριές
και τον δολοφόνο κατατροπώνω
και οπισθοχωρείς
κυριάρχησε ο Χαρμάνης υπό την επήρεια του χασίς
συνεχίζω και πίνω πιο πολύ για να γίνω
δεκάρα δεν δίνω
πληρώνουνε οι άλλοι ή τους σπάω το κεφάλι
έτσι είναι γιατί έτσι πάει
η παράδοση κρατάει
όσο και αν πονάει ο Χαρμάνης ξαναχτυπάει
κοίτα το θύμα τι φοράει
χρυσαφικά και μαύρο fly
πάω να του την μπω να του πάρω τον χρυσό
μόλις πηγαίνω αρχίζω να του την μπαίνω
φίλε δώσε μου ψιλά γιατί δεν βγαίνω
σταματάει να προχωράει τον βλέπω να κολλάει
του την μπαίνω για το fly
αφαιρώ και τον χρυσό που ήθελα να πάρω
ρε φέρτε μου το γάρο να συνεχίσω να ραπάρω
με γρήγορο πιστόλι
του πήρα και το πορτοφόλι
στη φυγή μου απάνω
απέφυγα και ένα κόλι
κατευθύνομαι στην πόλη
στο γνωστό το παρκάκι για ένα ταλιράκι
που θα πιω το βραδάκι
και θα πίνω, πίνω, πίνω και ποτέ δε θα το δίνω
τζιβάνιασε όμως και τελικά το σβήνω

Τυμβωρύχος
Τυ-Τυ-Τυμβωρύχος άσχημος με άσχημες διαθέσεις
με θεωρείς τρελό το ξέρω θέλεις να με δέσεις
έχω πολλά μες στο μυαλό μου τον εαυτό μου
έχω κάψει κύτταρα πολλά απ' τον εγκέφαλο μου
όταν σκάβω σε θάβω χρυσό από τον τάφο
με μανία ανεργία
προκαλώ τούτη τη δεκαετία
στην Τυμβωρυχία
το στυλ μου σε σοκάρει όπως η παιδική πορνεία
γύρω μου στριφογυρίζει η ανησυχία
τα σκαριά μου δυνατά σα παιδιά από την Αλβανία
προχωράει η ραψωδία
εγώ και η ομάδα μου δεν κάνουμε αστεία
κάνω ραπ για το γαμώτο της υπόθεσης
φοβίζω τους MCs όπως το ηφαίστειο
τους ιθαγενείς επίσης
ταιριάζω με την άσχημη Αθήνα
τέτοια βρώμα δεν θα βρεις πουθενά ούτε σε καντίνα
σνιφάρω κόκα μια φορά τον μήνα
στη μάπα σου σα βλήμα
όταν χώνω μες στη ρίμα βήμα-βήμα λοιπόν
η καριέρα σου κρατάει μια σεζόν
αν σε ζάλισε αρκετά απλώς πάρε ένα depon
είναι η περίφημη ομάδα των Ζωντανών Νεκρών


Ζωντανοί Νεκροί - Το Έντεχνο Του Δρόμου Στυλ

Είναι το έντεχνο
είναι το έντεχνο του δρόμου στυλ
(x5)

Τυμβωρύχος
Συνεχίζω να τελειώνω κάθε τι που αρχίζω
με το έντεχνο του δρόμου στυλ και τ'ασχημο προφίλ
προβλέπω όλα τα συν και τα πλην από πριν
σ' αναστατώνει να το βλέπεις να σαρώνει
αλλά δες το σοβαρά προτού σε κράξω
δε θέλεις να σε κράξω θα γράψω
νομίζεις ότι θα αράξω
μπορώ να σε πειράξω θετικά
γι' αυτό γεννήθηκα
κρίνω σοφά δεν με ενυπωσιάζει τίποτα
το έντεχνο του δρόμου στυλ ξαναχτυπά
σαν τον αγκώνα μου
ήρθε η ώρα μου
να πληρωθώ από τη χώρα σου
και δεν μπορείς να αντισταθείς
σ' αυτές τις ρίμες που σκοτώνουνε δεν τελειώνουνε ρε
δεν είναι ψέμματα και είναι σφιχτές
σα χόρτο σε αργιλέ
πρόσεξε ότι λέω όταν μιλάω για εμέ
γιατί ο Λυτρωτής πληρώνει μετροιτής
ένας αλήτης της ζωής
δεν είναι ασφαλής όταν κουβαλάει χασίς
ή το έντεχνο του δρόμου στυλ γιατί είναι σα στιλέτο
λοιπον κατάλαβε το ότι το έχουμε για φέτος
είναι ο Λυτρωτής μαζί με ένα νέο έπος

Χαρμάνης
οι γνώσεις μου αγγίζουνε το όριο
δεν έχεις περιθώριο να δράσεις
δεν ξέρεις τι θα πάθεις
έπρεπε να μάθεις με ποιον τώρα τα βάζεις
ήρθα φιλικά να σου πάρω τα λεφτά
και με το στυλ μου τινάζω των MCs τα μυαλά
στον αέρα κάθε μέρα αυξάνονται τα θύματα
πόλλαπλα χτυπήματα ακούς μόνο τα βήματα
Ζωντανοί Νεκροί η έντεχνη φυλή
στην πρωτοτυπία προκαλεί ημιχωρία
και τα νεύρα δεν αντέχουν
συνεχίζουν να ελέγχουν τις δονίσεις
μα δεν βρίσκονται οι λύσεις
προσπαθείς να τους πείσεις ότι εγώ είμαι αιτία για το όλο σκηνικό
μα η πύλη έχει ανοίξει την καρδιά σου
έχει τίξει έτσι ήρθα και σούρωσα απ' τον πόνο
κατέκτισα τον θρόνο
το μίσος μου εκδηλώνω
για MCs υποκριτες που τους λες για καυτές και ανάποδες
μα χωρίς ιδέα αφανίζονται μοιραία
και καθαρίζεται η φάση
ετοιμαστείτε να υποδεχτείτε μια ανώτερη κλάση

Είναι το έντεχνο του δρόμου στυλ

Υποχθόνιος
και εγώ εκροσωπώ με τη σειρά μου το έντεχνο του δρόμου στυλ
βάζω Clerasil και διώχνω τους ΜCs
από το πρόσωπο της hip-hop σκηνής
και μες στην πάροδο του χρόνου έχω τον σκοπό μου
αλιμονό μου αν δε σταθείτε το θυμό μου ξανά
έχω ρίμες που κρέμα δεν τους πιάνει ότι κι αν κάνουν στην ευθεία
σου δίνω ακόμα ένα λεπτό προθεσμία
γιατί το εξής με μεγάλη βουλιμία
που κανείς δεν θα τολμήσει να μιλήσει
όταν ο Υποχθόνιος από τον τάφο του ξυπνίσει
θα λεηλατίσει το κάθε μέρος του σωματός σου
θα μπει και θα αλλάξει την ομάδα αίματος σου
το DNA και μες στις φλέβες σου θα ρέει

είναι το έντεχνο του δρόμου στυλ

Καταχθόνιος
σου επιτήθομαι αιμόφερτος απρόβλεπτος εν κινήσει
το ραπ μου καίει καρδιές γι' αυτο θα σε γαμίσει
εκπορεύομαι από φύση
δεν θα αργίσει να αρχίσει
σαμποτάζ μες στα fm θα καταστρέψω τη δύση
με ένα τρικ τικ και επιδημίες φέρνω
πάντα τρακ φέρνω και σπέρνω
τη νόσο του Αλτζχάιμερ
δεν είμαι Mc Hammer
μα αυθεντικός Mc
σε κάθε βήμα μου ρίμα θανατερή
και χτυπάμε όλο ένα με ένα
κι ένα κι άλλο ένα Lp
σκασμός ακολουθεί μια καταχθόνια ωδή
σ' ωδή να καταστρέψει ολόκληρη τη γή
απ' άκρο σ' άκρο
φτιάχνω το εμπάρκο σου με δόλο
με πιο έντεχνο ρόλο σου ξεσκίζω τον κώλο

Μηδενιστής
κάτω απ' τα σκοτεινά σύννεφα η φωνή του μεγάλου ήρωα
η φωνή του Μηδενιστή στ' αυτιά σου κάνει άλλο ένα πείραμα
εσύ είσαι το θύραμα
δεν χαρίζω ποτέ μου τίποτα
αν δεν πάρω πίσω ξεπλήρωμα
τη ζωή σου θέλω ή τίποτα
είναι το χειρότερο χτύπημα
τα βάζεις με το ΖΝ crew
και έτσι τίποτα δεν είναι ατύχημα
είδα και κρίθηκα αναμετρήθηκα
τώρα παίρνω πίσω το αίμα μου
ίσως κακία να στάζει το βλέμμα μου
αλήθεια θα κάνω το ψέμμα μου
και για να μπω πάλι στο θέμα μου
θα με δεχτείς όπως δεν μπορείς
να με δείς όταν πέφτεις να κοιμηθείς
και αν με βαρεθείς
απλά βγάλε απ' τα αυτιά
τα γαμημένα ακουστικά

Είναι το έντεχνο του δρόμου στυλ


Ήρωας - Δεν Φοβήθηκα Ποτέ

Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κοίτα με
θέλω να δω την αλήθεια ενός παιδιού
Κράτα μαζί σου τις λέξεις και φύγαμε
κλείσε πίσω σου την πόρτα του φευγιού.
Λείπουν οι σκέψεις που σαν φύλλα γύρω μείνανε
λείπει και το σκούρο εκείνο του ουρανού.
Λείπω κι εγώ από τις λύπες που χαθήκανε
στο πέρασμα ενός ανέμου φθινοπωρινού.
Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κλείδωσε
μέσα στου χρόνου το συρτάρι τις πληγές.
Πέτα από πάνω σου ότι σε λύγισε
ας στο να ζητά ελπίδα στο χθες.
Μ' ένα τραγούδι παίρνω ότι σε πλήγωσε
ότι σου γέμισε το μέσα με ρωγμές
Χάνομαι, κολυμπώ σ' ότι χαρά σου έδωσε
δεν φοβήθηκα ποτέ γυμνές ακτές.

Ρεφρέν
Δεν Φοβήθηκα ποτέ να πω το φταίω
Δεν Φοβήθηκα να μην με δουν να κλαίω
Αν είσαι μαζί μου δύσκολα τα παρατάω
γιατί ότι αγαπάω δε με νοιάζει αν ειν' μοιραίο
Δεν Φοβήθηκα ποτέ να πω το φταίω
Δεν Φοβήθηκα να μην με δουν να κλαίω
Αν είσαι μαζί μου δύσκολα τα παρατάω
γιατί ότι αγαπάω δεν πα' να' ναι και μοιραίο...

Αναμνήσεις που έμειναν σαν ξεχασμένες αγγελίες
στην κολώνα, τ' άρωμα τους δίνει χρώμα
Τόσο όμορφο να βλέπεις το κενό μυαλό να τρέχει
σαν παιδί με χαμόγελο στον δρόμο τον στενό
Είναι υπέροχο που σαν τα μάτια ανοίγω το πρωί
βλέπω σ' εκείνο το ντουλάπι του καφέ ακόμα τ' όνειρο.
Και πίνω μονονοκόμματα ζωντάνια να μεθύσω
να μιλήσω και να ρίξω μαύρη πέτρα στο γιαλό
του πόνου.Να μείνω εδώ, να πάψω να καυχιέμαι
πως τ' αρνούμαι και πως θέλω να ξεφύγω από του κόσμου
την γραμμή.Πλέον έμαθα να μην σ' υποτιμάω
εαυτέ μου αφού εσύ στ' αλήθεια ήσουν εκεί.
Δεν φοβήθηκα ποτέ μου φίλε, δεν υπερβάλλω,
οι άνθρωποί μου είναι το βιος μου και ας ξέχασα να βγάλω
την σιωπή από το στόμα του όταν έπρεπε να πω.
Το λέω τώρα: <<Εσείς είστε εγώ...>>

Δεν Φοβήθηκα ποτέ, ποτέ δεν λύγισα, ποτέ
ότι αγάπησα δεν χτύπησα, ποτέ ποτέ.
Δεν Φοβήθηκα ποτέ, ποτέ δεν λύγισα, ποτέ
ότι αγάπησα δεν χτύπησα, άκου με...

Φόρα τα παιδικά σου μάτια και κοίτα με
φόρα τα παιδικά σου μάτια, λοιπόν, φύγαμε.
Φύγαμε, τελειώνω το τσιγάρο κι ανεβαίνω
ουρανέ, δεν βιάζομαι τώρα το πήρα απόφαση.
Κι αν είχαμε την πρόφαση του φόβου όλα τέλειωσαν
δεν φοβήθηκα ποτέ απλά κάποτε μ' έμαθαν
πως ότι αγαπώ μπορεί να με πονέσει, τελικά
όμως αυτοί που το 'λεγαν αυτοί με πλήγωσαν.
Μα τώρα τα πάντα ουρανέ μου τα ξεχνάω
κι εσύ αστέρι μου συνέχισε να δίνεις φως.
Όταν σ' υπνωτίσει η νύχτα εγώ θα σου μιλάω
Εγώ θα σου φωνάζω το ποιος είναι ο σκοπός.
Μια φιγούρα του παιδιού που κρύβω κρύβω μέσα αφήνω
και το κτήνος που φορτώσανε στην πλάτη μου το δίνω
σ' όσους σ' έβλεπαν αστέρι μου να λιώνεις και χορεύαν
το ότι δεν φοβήθηκα ποτέ, ποτέ τους δεν χωνεύαν.
Άκου με, μιλώ στην νύχτα κάθε μέρα
κάθε φόβος σου με δυο ματιές στον ήλιο κάνε πέρα
Κάνε αέρα την πνοή σου στον ασφυκτικό βωμό
δίνω οξυγόνο όπως μου δίνει η βέρα που 'χω στο λαιμό.

Ρεφρέν
Δεν Φοβήθηκα ποτέ να πω το φταίω
Δεν Φοβήθηκα να μην με δουν να κλαίω
Αν είσαι μαζί μου δύσκολα τα παρατάω
γιατί ότι αγαπάω δε με νοιάζει αν ειν' μοιραίο
Δεν Φοβήθηκα ποτέ να πω το φταίω
Δεν Φοβήθηκα να μην με δουν να κλαίω
Αν είσαι μαζί μου δύσκολα τα παρατάω
γιατί ότι αγαπάω δεν πα' να' ναι και μοιραίο..

Ήρωας - Breathless

η ελπίδα λέγαν κάποτε πεθαίνει τελευταία,
μα εγώ έχω καιρό που την έχω θάψει,
και γαμώτο ακόμα ζω μα όχι ωραία,
ακομα δίχως ούτε εμενα να έχω για παρέα.
(x3)

Κοίτα γνωρίζω πως μάλλον οποιος κάθεται μαζί μου υποφέρει,
και για αυτό φέρω ευθύνη,
όμως την κρατώ πάντα στη πλάτη μου να μείνει,
βάρος για να στέκομαι κάπως ακλόνητος μέσα στη δίνη,
κι αν ακόμα αποτυγχάνω το λάθος μου πληρώνω,
που αγαπάω ότι χάνω που ξεχνάω τι να δίνω,
παραπάνω κυοφορώ μικρόβιο που σ' όλη τι ζωή μου,
δε με αφήνει όσα στοχεύω να τα φτάνω,
να σου πω και την αλήθεια έχω βαρεθεί τα πάντα δίχως μέλλον,
μαθήματα σχολές χωρίς κανένα ενδιαφέρον,
μεροκάματο από τα 17 μου,
και η οικογένεια σαν σκόνη μες το διάβα τον ανέμων,
έρωτες και πάθη που από μόνος μου κλοτσάω,
που πέφτω κάθε μέρα που νομίζω πως πετάω,
τους φίλους μου άθελα μου σίγουρα απογοητεύω,
άλλος σήμερα κοιμάμαι και άλλος αύριο ξυπνάω,
δυσκολεύω μονάχος μου το κάθε τι απλό,
έχετε δίκιο μα έτσι με θυμάμαι από μικρό,
μάλλον λατρεύω τα αυτοκαταστροφικά μου αισθήματα,
πιο πολύ από τον ίδιο μου τον εαυτό,
μα να χαρείς ποτέ μου δεν έχω σταθεί απαθής,
και στα αρχίδια μου αν είμαι η δεν είμαι συμπαθής,
έχω γράψει όλα αυτά που μπορεί να μην πω ποτέ,
και αν αναρωτηθείς έχω κάθε στιγμή μου σε κουπλέ,
ίσος την κάνω κάποια μέρα όπως σκέφτομαι στ’ αλήθεια,
και από τώρα τα νέα μας μαθαίνεις απ’ τους γύρο,
μακάρι να 'ταν όλα παραμύθια και σαν ποιητής
να κάνω τα ζόρια μου σύννεφα και ήλιο,
από υπέρ-συναισθηματισμό σίγουρα πάσχω,
και έχω μήνες με όλο μου το είναι μου να χαμογελάσω,
τραβάω λοιπόν το δρόμο μου τον άβατο προς τ’ άγνωστο,
κι αν κάπου μέσα του χαθώ ίσος και να αράξω.

Δεν έχω αναπνοή,
μέσα στα στήθια μου παλμοί κείτονται τώρα πια νεκροί,
δεν έχω αναπνοή ναι δεν έχω αναπνοή,
την άφησα μέσα στο σώμα μου άθελα μου να χαθεί.
Δεν έχω αναπνοή,
μέσα στα στήθια μου παλμοί κείτονται τώρα πια νεκροί,
δεν έχω αναπνοή ναι δεν έχω αναπνοή,
την άφησα κι αυτή όπου θέλει να χαθεί.

Ξέρεις πως είναι από λάθη σου να χάνεις,
ότι έχει αγαπήσεις περισσότερο ενοχές,
και τύψεις αναπτύσσονται σου τρων τα σωθικά,
και μέχρι να το συνηθίσεις είναι ότι χειρότερο,
το πως περνάω θα το δεις μέσα στα μάτια μου,
ίσος το ακούσεις στα κομμάτια μου γι’ αυτό,
μη με ρωτάς κοίτα με και αμέσως θα αντιληφθείς,
πως είναι ότι πιο δύσκολο να φταις που πονάς,
μου περνάς ανάμεσα απ’ όσα θες να φιλάς,
απ’ όσα που μόλις φύγουν μακριά εκτιμάς,
"είμαι μόλυνση" ότι αγγίζει σβήνετε πεθαίνει,
μετά χάνετε γι' αυτό σε παρακαλώ μη μ' ακουμπάς,
όπως και να χει μαθαίνουμε από τα δικά μας λάθη,
μα αν είναι όντως έτσι έχω τα πάντα μάθει,
γαμώτο πόσο πιο εύκολο θα ήταν να ήμασταν,
απλά μικρά σημάδια μέσα στου σύμπαντος τον χάρτη,
μα είμαστε άνθρωποι νιώθουμε βιώνουμε γελάμε και πονάμε,
το τραβάμε μανιασμένα ως την άκρη,
πολλές φορές αξίζει κάτι τέτοιο ως το έπακρο,
μα κι άλλες ένα τέταρτο δεν πέφτει ούτε δάκρυ,
Στο σαν άνοιξη την καρδιά μου παρακάλεσα να συνεχίσει να χτυπάει,
μα και αυτή με έχει κούραση τώρα πια,
συγγνώμη προς όλους όσους έκανα να νιώσουν,
πως για μένα έχουν πέσει χαμηλά,
έχετε γεια του κόσμου ερωτευμένοι και χαρούμενοι,
εγώ θα προσπαθήσω να σας δω από μακριά,
δεν ξανα μπαίνω πουθενά εμπόδιο,
και αν το έχω κάνει κάποτε δεν το θελα μιλάω αληθινά,
ίσως αυτός ο ντοπρος μου λόγος είναι ότι έχω,
κι είναι ο μόνος λόγος που μέχρι σήμερα αντέχω,
ίσος τελικά να μη φοβάμαι το σκοτάδι,
μα εμένα στο σκοτάδι λοιπόν καλό σου βράδυ.

Ήρωας - Στάσου Δίπλα Μου

Στάσου διπλα μου
Εγώ και εσύ μαζί θα ζωγραφίσουμε
Εκείνο που αφήσαμε, όταν ήμασταν μικροί
Όπως τότε που χορεύαμε αγκαλιά μες την βροχή
Και αν δεν το κάναμε, αστο να μένει σαν ευχή
Εγώ και εσύ, παλιέ μου φιλε στο ίδιο τραπέζι
Ακόμα σε περιμένω να τα πούμε απ'τήν αρχή
Ότι ξεχάσαμε στο δρόμο να το ψάξουμε μαζί
και αν δεν το βρούμε απ'τό χώμα θα του δώσουμε μορφή
Πίσω απ'την οθόνη δεν σε βλέπω δεν μπορώ να ξέρω τι μπορεί να νιώσεις αν σου πω το σ'αγαπώ
Όσες ψηφιακές εικόνες και αν σου στείλω, σίγουρα δεν θα είναι ίδιο με το είσουνα εδώ
Και άν δεν ταιριάζω με του σήμερα τα πρότυπα, τουλάχιστον αξίζω να στα πω και από κοντά
Και άν δεν σου μοιάζω 20χρόνος ντυμένος με τα πρότυπα, τουλάχιστον αυτά που νιώθω είναι αληθινά

Ρεφρέν
Στάσου διπλα μου
Αγάπη μου , φιλε μου , άνθρωπε μου
Στάσου διπλα μου
κόσμε μου και εσύ ρε φωτεινέ μου
Στάσου διπλα μου
Αστέρι μου, της νύχτας ομορφιά
Εμείς μαζί να γίνουμε οι παλιά μας ζωγραφιά
(x2)

Όσο μονοι μένουμε τα ματια μας θολώνουν και τα πράγματα τριγύρω μας γίνονται πιο θαμπά
Γίνονται πιο αιχμηρά τα αγκάθια, σαν μαχαιρια κόβουνε
Οτι σπείραμε παρέα στα αγώνα μέρη του κόσμου
2 χερια μπορούν να ρίξουν τοίχους σαν και αυτούς που έχουν σηκώσει ανάμεσα μας με οθόνες και φλουρούς
Βλέπεις φιλε μου φοβήθηκαν τα συναισθήματα μας και τα βάφτισαν χωρίς να μας ρωτήσουν με αριθμούς
Κοίτα αγάπη μου,ναι κοίτα τους πως τρέμουν από τρόμο
Όταν με αγγίζεις και με βλέπουν να σε περνώ αγκαλιά
Να τους κοιτάμε μες τα ματια με χαμογελα στο δρόμο
Αφού ξέρουμε και οι 2 πως κάνουν πίσω στη φωτιά
Με την γροθιά να πολεμάμε χέρι χέρι οτιδήποτε φυτεύει σε σχολεια και παιδιά ναρκωτικά
Φιλε μου στάσου λίγο διπλα μου μαζί θα το περάσουμε και αν όχι σίγουρα θα το θυμόμαστε μετά

Ρεφρέν
Στάσου διπλα μου
Αγάπη μου , φιλε μου , άνθρωπε μου
Στάσου διπλα μου
κόσμε μου και εσύ ρε φωτεινέ μου
Στάσου διπλα μου
Αστέρι μου, της νύχτας ομορφιά
Εμείς μαζί να γίνουμε οι παλιά μας ζωγραφιά
(x2)

θέλω να μιλάς
θέλω να πολεμάς
θέλω εφόσον μάθεις πρώτα από όλα να αγαπάς
θέλω να με κοιτάς
θέλω να μ'αγαπάς
θέλω, ο κόσμος δεν θα αλλάξει με εσένα μα με εμάς
(x2)

Ρεφρέν
Στάσου διπλα μου
Αγάπη μου , φιλε μου , άνθρωπε μου
Στάσου διπλα μου
κόσμε μου και εσύ ρε φωτεινέ μου
Στάσου διπλα μου
Αστέρι μου, της νύχτας ομορφιά
Εμείς μαζί να γίνουμε οι παλιά μας ζωγραφιά
(x2)

Ήρωας ft. Ραψωδός Φιλόλογος - Κάνουμε Βήματα

Ήρωας
Πόσες φορές άραγε να σκότωσες ζωντανές στιγμές που άλλοτε ανάσταινες απ' αυτές
Πόσες φορές άραγε να ξέχασες χαρές που μάλλον θα σε ψάχνεις αύριο μέσα σ' αυτές
Πόσες φορές ευχήθηκες να είχες τρεις ζωές κι άλλες πόσες που πες πως αυτή που έχεις πια δεν θες
Πόσες φορές τον ύπνο σου ενοχλούσανε φωνές, φωνές που νοστάλγησες σε νύχτες σιωπηλές
Είναι δύσκολο να σκέφτεσαι τα πάντα και να νιώθεις
Είναι τόσο ψυχοφθόρο όσο το να σου δίνει κάποιος την αγάπη του με δόσεις
Μη παγώσεις στην όψη του κτήνους που άφοβα πουλά την ανθρωπιά του στις εκπτώσεις, δες
Σε μια τόση δα στιγμή μπορούν να όλα κινηθούν αντίθετα από το πως πήγαιναν εχθές
Να ξεκινούν να κινούν από 'κει που 'χες βάλει τέρμα
Κι αφού δεν μπορούν στο δέμα ν' αφήνουν στο νου πληγές
Είναι χάρισμα με μια αγκαλιά να δείχνεις τι αισθάνεσαι
Να δείχνεις πως για ότι αγαπάς πάντα θα μάχεσαι
Να δίνεις όλο σου τον εαυτό μ' ένα φιλί
Μπροστά σ' αυτά τίποτα δεν σημαίνει Ήρωας και ΡΦ
Όσο μιλάς τα βράδια στην καρδιά σου τόσο σ' ακούς κι εσύ
Τόσο σ' ακούν κι αυτοί που βρίσκονται κοντά σου
Οι μεγαλύτερες κουβέντες και τα πιο όμορφα λόγια δε λέγονται με λέξεις μα με μια ματιά σου

Ρεφρέν
Κάνουμε βήματα σαν γροθιά μαζί να μοιάζουμε με βράχια που δεν σπαν από τα κύματα
Κάνουμε βήματα μπροστά δυνατά με μουσική που στο χαρτί που βγάζουν χέρια μα καρδιά
(Χ2)

Ραψωδός Φιλόλογος
Μοιάζουμε άγνωστοι σε κύκλους με καρέκλες
Λέμε πως ενδιαφερόμαστε μα είμαστε ψεύτες, αποδέκτες
Πόσοι να υπάρχουν όταν κάτι, κάποιος στον αέρα πει
Έχω την μουσική μου και μου φτάνει για group therapy
Γι αυτό μην κάνεις τον κόπο να υποκριθείς ότι με άκουσες και νοιάστηκες για πάρτι μου
Εγώ είχα αφήσει τις σειρήνες να τραγουδούν εξ' αρχής και από μόνος είχα δεθεί στο κατάρτι μου
Υπό επήρεια εξημερώνω τα μεγαθήρια
Που μέσα μου υπάρχουν και φουσκώνουν σαν παλίρροια
Τον πόνο μου χαλιναγωγώ και τραγουδώ με άλλα μέτρα, μ' άλλα σταθμά και κριτήρια
Μπορώ να σ' αγαπήσω τόσο που να πεθάνω για σένα
Ή να το 'χω κάνει ήδη και να 'σαι νεκρή για μένα
Ποια πένα; Οι ρίμες δεν γράφονται στο χαρτί, μα στην ψυχή και κοστολογούνται με αίμα
Αηδιάζω, όταν συνειδητοποιώ ότι μπορώ να μοιάζω
Με όλα όσα βλέπω και τρομάζω
Δαμάζω όμως τα λάθη μου με υπομονή του εαυτού μου τον πήχη να ανεβάζω
Ώσπου να μην μπορεί ν' ανέβει ή να μην μπορώ εγώ
Σε κάποιο ρυθμό αργό να το κάνω δεν αργώ
Σαλπάρω με την Αργώ, Αργοναύτης
Ψάχνοντας το δέρας μου να βρω, θέλεις να 'ρθεις;

Ρεφρέν
Κάνουμε βήματα σαν γροθιά μαζί να μοιάζουμε με βράχια που δεν σπαν από τα κύματα
Κάνουμε βήματα μπροστά δυνατά με μουσική που στο χαρτί που βγάζουν χέρια μα καρδιά
(Χ6)

Θηφ - Χρήστης Ναρκωτικών

Τριάντα χρονών ξυπόλυτος τοξικομανής,απο τα είκοσί μου χρόνια ναρκωμανής
ξεκίνησα πίνοντας ένα τσιγάρο και κατέληξα της πρέζας νάμαι χρήστης στην τρικυμία νοητά να σαλπάρω
σε μια σκοτεινή γωνιά με ουσίες να με βρίσκεις,αρχικά δούλευα σε μια οικοδομή χτίστης φιλότιμο παιδί κι εύκολος της πίστης.
Να παρασύρομαι,να βρίσκομαι σε κακές παρέες κι ώς αποτέλεσμα μελλοντικά να φθύρομαι
στα σκαλοπάτια της κοινωνίας να διασύρομαι,κομμάτια όλα τα βράδια να γίνομαι
Λιώμα σα σκουπίδι παιρνούσα απαρατήρητος,μέσα στην βρώμα σκηνικό ασυγκίνητο
σε λαβύρινθο χαμένος είχε γίνει ρουτίνα,τα ναρκωτικά ήταν η μόνη μου βιτρίνα.
Σκισμένα ρούχα,παπούτσια τρύπια,τον ρατσισμό σα δηλητήριο τον καταϊπια
μπάτσοι νε με τρέχουνε σε τμήματα κι εγώ συνεχώς να ακολουθώ λάθος βήματα.
Δεν είχα χρήματα για να πάρω τη δόση γιαυτό με βρίσκω κάπου να ζητιανεύω
μάλλον τα όπλα μου είχα παραδώσει,έψαχνα μόνο να φτιαχτώ να ανέβω.

Ήθελα μια νύχτα να φύγω απο τον κόσμο,γιαυτό βρήκα ηρωίνη
έφυγα κι αναπαύτικα έν ειρήνη.
Απο τον ουρανό τώρα σας μιλώ,μα το πρόσωπό μου σε άλλα πρόσωπα το παρατηρώ..

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Τρι, 19 Απρ 11, 14:24

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ΓΙΩΤΑ-ΚΑΠΑ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Καταχθόνιος - Αλαντίν

hocus pocus
μετ'απο τοσα βασανα και κοπους
στροβιλος-φαινομενο ριμαζει τοπους
με 2 απλουστατους τροπους
για mc's πιλοτους
που πιλοταρουν lotus
καλο ή κακο τους
ανεκαθεν
γινομαι με ηεινεκεν
εκατερωθεν
ζ.ν μεν και δεν
την πεφτουμε σε μανεκεν
mc's mc's mc's mc's mc's
λαβετε θεσεις
παρτε χαμπαρι
προτου ο καταχθονιος σας τουμπαρει
ζει και κατοικει μες στο λυχναρι
ποιος θα τον παρει
τριψτον δυο φορες σου κανει χαρη
βγαινει με γροθια και δε φερμαρει
αρπα την
ξεφυτωσε μπροστα σου σαν τον αλλαντιν
ομως πιο κακος απο μουτζαχεντιν
καντε στην ακρη
τοποθετει τη ναρκη
mc's ψαχτε για parking
κρυφτειτε, καλυφθειτε απ'τα super mario fucking

Ρεφραίν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριν, το σωστο ριν, πριν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριν, το σωστο ριν
πριν πaρω πριμ

ειναι το catch φερ'ειπειν
μc στο'πα και πριν
ειμαι showmαn στο συν
μεχρι να πεις αμην
κανω το παν να σε βγαζω μπα-μπα
χειριστος εχθρος νηφαλιων
μμμμμ
παντα ζω μες στην νταγκλα
χαρμα κι αν πιεις με τον κατα
να παιρνει την φατσα του champion
χα!
παρ'ολα μάρεσεις
μικροφωνο μ'αρεσεις
ανεσεις
που θα ζηλευαν οι αλλοι mc's
ποι'ειν'αυτοι οι mc's που βγαινουν σαν ποιον
πουστρες πουστρες που βγαινουν καρμπον
απ'το ιδιο ματσο βγαινουν ολοι ολοιδιοι

Ρεφραίν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριν, το σωστο ριν, πριν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριn, το σωστο ριν, πριν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριν, το σωστο ριν, πριν
καμπανακι, ντιν-ντιν
αλλαντιν, μες στη drεαμ τεαμ
showmen στο συν
σαν τον χαρυ κλυν
φερ'ειπειν σαν τον μister bean
για να μπεις κι εσυ στην ομαδ'αυτην
γραψε ριν, το σωστο ριν
πριν πaρω πριμ

ειναι το τζινι
που τεινει
να σου κλεψει τη φημη
για γυναικες ειμαι ηδονη και οχι οδυνη

ειναι το τζινι
που τεινει
να σου κλεψει τη φημη
για γυναικες ειμαι ηδονη και οχι οδυνη

ειναι το τζινι
που τεινει
να σου κλεψει τη φημη
για γυναικες ειμαι ηδονη και οχι οδυνη

ειναι το τζινι
που τεινει
να σου κλεψει τη φημη
για γυναικες ειμαι ηδονη και οχι οδυνη

καμπανακι ντιν ντιν
καμπανακι ντιν
καμπανακι ντιν ντιν

ΚΝΝ - Έχουμε Αρρωστήσει

Intro
Λοιπόν περίμενε
Κάτσε εδώ διπλά μου
τώρα να σε μάθω εγώ δυο πράγματα ,
Εδώ για την μουσική που κάνουμε
εδώ κάτω και πως την βλέπουμε ,
Γιατί ξέρεις τι ;
Εμείς έχουμε αρρωστήσει και επειδή
έχουμε αρρωστήσει δίνουμε
Αρρωστημένο γαμημένο
καλαματιανό ρυθμό και ξέρεις γιατί ;
Θα σου πω αμέσως γιατί ... περίμενε ...
Γιατί για εμάς το ραπ δεν είναι απλά ένα είδος μουσικής
για εμάς το ραπ είναι μια γαμημένη επιστήμη ρε φιλέ
Είναι μια γαμημένη επιστήμη και ξέρεις τι ;
Εμείς νιώθουμε επιστήμονες εδώ κάτω ρε φιλέ
Γιατί κάθε μέρα φτιάχνουμε ύμνους ρε φιλέ
Για να κουνάς το κεφάλι σου και να τραγουδάς στον δρόμο
Λοιπόν κοιτά
και όταν παίζει καλαματιανή φάση και τέτοια
Αι γαμίσου

Masti
Περνώ στύλο και Μπάφο
και έτσι ρίμες πλάθω ,
Εύκολα πανεύκολα σαν σκέφτομαι και γράφω
Δεν έχω την ανάγκη να μου πεις "Μπράβο"
Έχεις κάτι να πεις ,
άντε χωστά Τσακαλάκο
Στην τελική για μένανε το κάνω μαγκάκο
Ποτέ δε το πουλώ κι'ας είναι γαμάτο
Τετράδια βουνό και εσύ είσαι από κάτω
με τα ραπ καυλώνεις και φασώνεις την μαλακό
Masti ότι και να γίνει θα είμαστε μαζί
Αγάπη παντοτινή σκυλιά ΚΝΝ
Λοιπόν άμα δε γουστάρεις πάρε Ντεπον
και άμα μας γουστάρεις βαλε τα μικρόφωνα στο ON
Αλα της να τη η Καλαμάτα με τα αλάνια της
Θετικά παΐδια για τους φίλους της άρνησης
Πάντα θα είμαι δω να κουνιέμαι για πάρτι της
Της ραπ μουσικής και να βγάζω τα καλοί της .

Ρεφραίν
Έχουμε αρρωστήσει , με τεκίλας χασίσι και Beats
Το ραπ μας είναι σε στύση , δε τελειώνει ποτέ και προσβάλει MC's
Μέσα σε ένα σφηνάκι , σε ένα σφηνάκι όλα τα Styles
Που θέλεις να το πιεις , αλλά δε παίζει να πας να γαμηθείς

Αναπάντεχος
ΚΝΝ ντουμάνι σκάμε πάλι
Με ρυθμό που σε εξιτάρει
και στίχο που σε σαλτάρει
Είμαστε διαφορετικοί παλικάρι
και αναφέρομαι σε κάθε πούστρα που μας σνομπάρει
Βλέπω χάλι ,
Η φάση μας κατάντησε να μοιάζει χαλί
και οι MC's μου θυμίζουν καρναβάλι
Καλαματιανό παρτάλι
Δίνει Κου Νου Νου ντουμάνι
και το χειρότερο αλάνι πέφτει πάλι
Θυμάσαι που στο έλεγα
τα ραπ μας ζόρικα,
Ποτέ εμπορικά και πανώ από όλα όχι φλώρικα
Καλαμάτα City και σπάμε όλα τα απόρρητα
Το δίνουμε από σπίτι και πάντα βγαίνει ζόρικα
Έχω το κόλλημα
με μουσική να μπλέκομαι και στίχους
Έχω αρρώστια
κι είναι για λίγους
Μόνιμα
θα μας ακούς να σου το δίνουμε
Αναπάντεχος Masti ρε πάμε να φύγουμε

Ρεφραίν
Έχουμε αρρωστήσει ,
Το ραπ μας ειναι σε στύση ,
Μέσα σε ενα σφηνάκι , σε ένα σφηνάκι όλα τα Styles
Που θέλεις να το πιεις , αλλά δε παίζει να πας να γαμηθείς
Έχουμε αρρωστήσει , με τεκίλας χασίσι και Beats
Το ραπ μας είναι σε στύση , δε τελειώνει ποτέ και προσβάλει MC's
Μέσα σε ένα σφηνάκι , σε ένα σφηνάκι όλα τα Styles
Που θέλεις να το πιεις , αλλά δε παίζει να πας να γαμηθείς

ΚΝΝ - Δεν Πατάω Φρένο

Ρεφραίν
Δεν πατάω φρένο πάω όπου θέλω
πάντα τρελαμένος μένω για να σας τρελαίνω
Σκάω πάντα με το crew με γκάζι πατημένο
Ντου κατά πάνω σας τι σου πα για το φρένο ;
(x2)

Ανάπαντεχος
Τρελαμένος εγώ
Τρελαμένος και εσύ .
Τρελαμένοι και οι ΚΝΝ
Απόψε μαζεμένοι όλοι εδώ μαζί
Κάνουμε κάτι που θα θελανε πολύ
Έχουμε Τελονιο
Έχουμε Masti
Όλοι εδώ σου λέω κι ας έχει και παιδί
Έχουμε τον Νιο
Έχουμε τον Rascal
Σκάω και εγώ και τα κάνουμε ~σσσς~
Πουτανα ρε ναι ρε μαλακά πουτανα
Δώσε μου το mic να του ξεσκίσω την μανά
Κόλπα σαν τον Zlatan
Για να χάνεις την μπάλα
Κάνε στην άκρη μωρή σου σκάω με καμία 200αρα

Ρεφραίν
Δεν πατάω φρένο πάω όπου θέλω
πάντα τρελαμένος μένω για να σας τρελαίνω
Σκάω πάντα με το crew με γκάζι πατημένο
Ντου κατά πάνω σας τι σου πα για το φρένο ;
(x2)

Masti
Είμαστε καλαματιανοί δεν έχουμε φρένα μαν
Έχουμε τρελά στα μικρόφωνα και κάνουμε το παν
Στ’ αυτιά σου οι ρίμες μας να χτυπάν
Και όλα τα τσογλάνια το κεφάλι να κουνάν
Και όταν παίζει Καλαμάτα φάση α γαμίσου
Πάρε το crew σου κουφάλα και ξεκουμπίσου
Από τα νότια θα σκάμε και είναι τιμή σου
Να μας ακους ρε αρχιδι αντε κουνησου
Άμα κουράζεσαι εύκολα άντε κοιμήσου
Θα είναι μεγάλη βράδια έχε το νου σου
Είναι Αναπάντεχος Masti τα ΚΝΝ σου
Δε σταματάμε να στο φτύνουμε , φτου σου

Ρεφραίν
Δεν πατάω φρένο πάω όπου θέλω
πάντα τρελαμένος μένω για να σας τρελαίνω
Σκάω πάντα με το crew με γκάζι πατημένο
Ντου κατά πάνω σας τι σου πα για το φρένο ;
(x3)

ΚΝΝ - Θέλεις Αλητεία

Masti
Σκάω και πάλι να γουστάρω
Στη διάθεση μου ρίμες σωρό για να ραπάρω
Το κεφάλι μου καίω να μην φρικάρω
Αφού όπου κοιτώ βλέπω βρωμά
Πιάνω mic και μιλάω
Κυνηγάω πάντα ότι με κάνει καλά
Και έχω μάθει να γαμώ ότι φιλέ με γαμά
Τα μυαλά μου δεν είναι και τόσο καλά
Και εδώ που τα λέμε κάνεις δεν είναι καλά
Άσε στην άκρη άγχος στρες και αφραγκία
Άσε την μουσική να κουνάει τα εγκεφαλικά σου αγγεία
Και άμα γουστάρεις κάνε λίγο φασαρία
Μετρά μαζί μου και εσύ ~ 1,2,3 ~
Πάντα μαζί μου θα σκάει και η αληταρία
Πάντα η φωνή μου θα ακούγετε από τα ηχεία
Πάντα θα με βλέπεις να χώνω με μανια
Και πάντα θα μοιράζω ντουμάνια , αλητεία

Αναπάντεχος
Θέλεις αλητεία ;
Φέρε αναπτήρα
Μισό λεπτό ~σσσσσσσσσσσσσσσσσσς~
Έτοιμος, Φέρε το μικρόφωνο
Έλα να ξεκαυλώσεις
Κι αν είσαι mc και εσύ ανέβα να τα χώσεις
Σου το δίνω τσάμπα
Και χωρίς εκπτώσεις
Μας το δίνεις λίγο λιγουλάκι και σε δόσεις ,
Θα σου δώσω το respect άμα με πωρώσεις
Σου δίχνω τι να πάρεις ,
Να το βαλσαμώσεις
Άντε κουνηθείτε
Είναι ρυθμός ΚΝΝ και εννοείτε
Carbon Θα μιμηθείτε αυτούς ,
Που ακούς και βγάζεις αφρούς
Κι άσε τους μαλακές στο σπίτι να βλέπουν κους-κους
Βγάζω γούστα τρελαίνομαι
Και εσύ μου βγαζεις νυστα
Ίσα ίσα που ακούγεσαι τρελέ αρτίστα
Αν είσαι κουρασμένος τότε καληνύχτα
Και άσε μας εδώ εμάς να χώνουμε όλη νύχτα

ΚΝΝ ft. Αδέσποτο - Έδω Πατάμε

Ρεφραίν
Το νου σου μάγκα
Εδώ τα σπάμε ,
Μπουνιές με ραπ
Έτσι μάθαμε να μιλάμε
Το νου σου μάγκα
Εδώ πατάμε
ΚΝΝ και είναι βαρύ ρε τα σπάμε
(x2)

Masti
Δεν έμαθα να σκύβω το κεφάλι στην πρώτη στραβή
Δε συνηθίζω να ακούω το κάθε μουνί
Συνήθως δε νοιώθω κάτι ,
Τώρα μεγάλωσα
Συνήθως γεμίζω χαρτί
Και πάντα μου άρεσα
Ίσως δεν ειμαι σωστός
Ναι το ξέρω
Ίσως πολύ να διαφέρω , από όλους σας
Ίσως να είμαι τόσο κάλος
Γι’αυτό να υποφέρω
Ίσως να είμαι τόσο χαζός πια
Και να μην ξέρω
Τελευταία τα έχω λίγο χαμένα
Μέσα στο ψέμα που ζω ψάχνω να βρω μονό εμένα
Ρε πούστη , πάλι το μυαλό μου πάει να σπάσει
Και πάλι ήρθε η ώρα που το στύλο μου μελάνι θα ξεράσει
Τα βγάζω στο ραπ , για να μην γαμήσω
Μην τρελαθώ σηκώσω πόδι ψηλά και σας πατήσω
Ρε κουφάλες , να μην γαμησω ρε κουφάλες

Ρεφραίν
Το νου σου μάγκα
Εδώ τα σπάμε ,
Μπουνιές με ραπ
Έτσι μάθαμε να μιλάμε
Το νου σου μάγκα
Εδώ πατάμε
ΚΝΝ και είναι βαρύ ρε τα σπάμε
(x2)

Αδέσποτο
Από την Καλαμάτα με αγάπη στην κωλαρά σου
Άραξε στα κυβικά σου και πιες το γάλα σου
Παίξε με την μπάλα σου
Τσαρικά σταματά τα σάπια και δες τα χαλιά σου
Μωρή κουφάλα , σου γράφω ραπ για να πάρεις μαθήματα ρυθμού
Κάνουμε από το μπαλκόνι σήματα καπνού
Με φου και φου και ΚΝΝ
Να γίνει απόψε του μουνιού
Και να ‘με πάλι κου-κου
Πληρώνομαι στο Ντουκου
Αδέσποτο και θελω να γραφω
Θέλω ένα Μπάφο
Θέλω σε τάφο μαλακές να ‘χω
Θέλω Θέλω να μάθω προτού την ξαναπάθω
Θελω Θελω να εχω το νου μου
Γιατί η φάση είναι βρωμά και γω βρωμιάρες δε θέλω
Και αν δεν με πιάνεις ακόμα να στο παίξω σε Τσέλο
Μοιάζεις σκηνή με μπουρδέλο και γω μπουρδέλο δε θέλω

ΚΝΝ - Το Ναρκωτικό Μας

Ρεφραίν
Το ναρκωτικό μας
Το μικρόφωνο μας
Μέσα στον αγώνα σκάει το ντουμάνι σαν μπόμπα
(x2)

Masti
Τελευταία κάτι μου βρωμάει
Κάτι δε κολλάει
Κόλλησα γι’αυτο να γράφω
Πίνω κρασί και μπάφο
Το μυαλό μου γυρνάει σε κάθε σκάρτο
Βλέπω παρατηρώ πιάνω στύλο και χαρτί ,
Και γράφω
Βγήκαν ψυχάκια μπροστά να κουμαντάρουν
Απληστία το μονό σταντέ που μου τσοντάρουν
Πάλι καλά που είναι και αυτοί να με φρικάρουν
Νικολάκη ακούς ρε συ , Με φρικάρουν

Αναπάντεχος
Εγώ την είδα όλη την ξεφτίλα όλη την σαπίλα
Για το πως θα πάει το ποίημα και ποιος είναι εξουσία
Εκείνα τα ανθρωπάκια ,Εκείνα τα μπατσάκια
Που ρίχνουν σε παιδάκια και κοιμούνται τα βράδια
Δεν είναι αυτοί ,Αυτοί είναι απλά πιονάκια
Όλη την μπάλα την παίζουν τα μεγάλα κεφάλια
Masti ~γι’αυτό ρε φιλέ ξέρεις τι πρέπει να γίνει ~
Γάμησε τους κρέμασε τους όλους στην ιδία κρεμάλα

Ρεφραίν
Το ναρκωτικό μας
Το μικρόφωνο μας
Μέσα στον αγώνα σκάει το ντουμάνι σαν μπόμπα
(x2)

Masti
Όλα κινούνται με το χρήμα κοιτά
Χωρίς να ξέρεις τον λόγο να ‘σαι στην τσίτα
Τρέχεις πάντα προσπαθείς να φεύγεις μα η φάση σκατά δεν παίζει
Και πάλι μένεις
Κάποιοι γαλανέ με εσένα και μην το παίρνεις στραβά
Η δόξα παίζει στην μέση και τα λεφτά πάντα
Όπου κοιτάξω βρώμια
Όπου κοιτάξω σκατα
Όπου κοιτάξω λεφτά λεφτά λεφτά

Αναπάντεχος
Όλοι είναι παράνομοι
Όλοι έχουνε καβάτζες
Όλοι είναι πελάτες στους αληταράδες
Είναι όλοι λάτρες του χρήματος με βίλες γαμάτες
Ενώ άλλοι κουβαλάμε το βάρος στις πλάτες
Θέλουνε ?? στους φαφλατάδες
Λαμόγια σαν ιός σε όλη την χωρά
Αντίδοτο εσυ με την δίκια σου φωνή
Αν το χρειαστείς θα σου δώσουμε

Ρεφραίν
Το ναρκωτικό μας
Το μικρόφωνο μας
Μέσα στον αγώνα σκάει το ντουμάνι σαν μπόμπα
(x2)

ΚΝΝ - Μην Το Παρακάνεις

Masti
Και τι να λέει που το κουπλέ μου καίει
Εγώ στο δίνω αληθινό εσύ πατά το play
Η γλωσσά μου ρόλοι λέει
Της γενιάς οι τελευταίοι
Και όπου σκάμε πανικός
Σκάμε ωραίοι
Νοιώθω την μουσική μέσα στο κεφάλι μου
Το Beat η μαστούρα και η ζάλη μου
Αφού το γράφω και το ζω μονό για πάρτι μου
Γράφω στα αρχίδια μου όσους μίλησαν για πάρτι μου
Κανονικά ρε κουφάλες χωμένες μέσα στο παιχνίδι
Η φάση είναι για λίγους και όχι για κάθε αρχίδι
Δεν είναι παιχνίδι δεν είναι για γέλια
Δεν είναι η μουσική που θα χορεύεις στα τραπέζια
ΚΛΜΤ , ψηλά τα χεριά
Αφού πάντα ρε έχουμε κέφια
Έτοιμοι για γλέντια στα δικά μας στέκια
Αράζουμε τα πίνουμε και γράφουμε αβέρτα
Ναι μην πεις κουβέντα
Έχω το ραπ κοτρόνα και συ το ραπ σερβιέτα
Οι φίλοι σου σε λένε μάγκα εε ???
Εγώ έχω το φουλ και συ έχεις την ???
Χάνεις πίσω μείνε δε με φτάνεις
Αυτά που λέω άγνωστα ρε , δε με πιάνεις
Ντάξει άρχισε να λες μα μην το παρακάνεις
Μα στίχο ΚΛΜΤ ΚΝΝ μη το παρακάνεις
Έχω την έμπνευση να γράφω κάθε μέρα κουπλέ
Έχω την όρεξη και λιώνω τα μικρόφωνα ρε
Δε σκάω ποτέ κυριλέ , πάντα τρελαίνομαι
Με το Beat να παίζει λυρικά παραφέρομαι
Δε ζήτησα ποτέ γκάφα από την φάση
Ότι κάνω το κάνω για μένα και είμαι εντάξει
Όποτε συνεχίζω να στο δίνω χωρίς παύση
Ναι Καλαμάτα χάσι

ΚΝΝ ft. Slogan - Έχε Το Νου Σου

Masti
Άντε ρε βλάκα
Άσε την πλακά
Κόψε την τσάκα δε θες να έχουμε αλλά
Εσύ μέσα στην κλάψα και ‘μείς μέσα στην αλάνα
Και θα έρθεις να με πεις εσύ φτωχό-ραππά πεινάλα
Γαμήσου εσύ και η αδερφή σου ξεκουμπίσου
Και οποίον κουβαλάς μαζί σου παράτονε μαζί σου
Φτού σου είσαι ο ρουφίανος του αδερφού σου
Την έχεις παίξει σε πόλους γι’αυτό έχε το νου σου.

Slogan
Πάντα με μπύρα σλόγκαν , πάντα με μπύρα
Ποτέ μου πακέτο πάντα όμως με αναπτήρα
Λεφτά δεν έχω το ATM πεινάει
Φαντάσου να είχα και καριόλα να μου τα ρουφάει
Αυτό για εσάς και τους ερωτευμένους
Για τους καληνυχτάκιδες και όλους τους τρελαμένους
Αυτό είναι καύλα έτσι να ξυπναει
Απόψε έχουμε ρέντα και το φύλο μας γυρνάει.

Ρεφραίν
Έχε το νου σου
Ακόμα δεν άφησες το νουνού σου
Fake αλητάκο στα χνάρια του αδελφού σου
Φτού σου για την επιλογή σου το ψευτιλήκι και η ντροπή
Να ναι όλη δικη σου.
Ναι είσαι αυτή που δε θέλουμε να φάμε
Είμαστε αυτοί που θα θέλατε να φανέ
Είσαι αυτή που δε θέλουμε να φάμε
Είμαστε αυτοί που θα θέλατε να φανέ .
(x2)

Masti
Εκπροσωπώ ΚΝΝ

Slogan
Εκπροσωπώ ΟΔΒ

Masti
Κι όλα αυτά γιατί ;
Για τον ακροατή
Πάντα μάχιμοι πάντα με τόνους χαρτί
Δίνουμε φωνή
Πάρτο μέσα βαθιά από το συνδικάτο
Από πίσω σου ξανά παλιοφλωράκο
Όλα τα λεφτά σε εμένα και στον Ronaldo
Άντε άσπρο πάτο για σένα που είσαι στον πάτο.

Slogan
Λοιπόν πιτσιρίκο ακούς το φιφιρίκο
Στο γκάνι το αλα μορτή
Καπίσι καπισίτο
Είμαι λεμονί στο βλίτο
Και απ' το πουλί μου ??
Στο μουνάκι που είναι αγνό παρθένο
Κάνω φικι-φικο
Τι με κοιτάς μαγκίκο
Χοντρουλή ποκο-πικο
Είμαι φωτιά στα άστρα
Και το Chili στα dorito
Το αλλάζω από το ιτο και παω στο αϊ
Με αυτό που εχω στο slip μου
Κι η μανά σου πονάει.

Ρεφραίν
Έχε το νου σου
Ακόμα δεν άφησες το νουνού σου
Fake αλητάκο στα χνάρια του αδελφού σου
Φτού σου για την επιλογή σου το ψευτιλήκι και η ντροπή
Να ναι όλη δικη σου.
Ναι είσαι αυτή που δε θέλουμε να φάμε
Είμαστε αυτοί που θα θέλατε να φανέ
Είσαι αυτή που δε θέλουμε να φάμε
Είμαστε αυτοί που θα θέλατε να φανέ .
(x2)

ΚΝΝ ft. Εισβολέας - Δεν Πέφτουμε

Ρεφραίν
Δε πέφτουμε ποτέ , κυλάμε σαν την ρόδα
Ποτέ μας κυριλέ , το έχουμε σαν κανόνα
Δε πέφτουμε ποτέ ,κυλάμε σαν την ρόδα
Κι αν πέσουμε ποτέ θα σκάσουμε σαν μπόμπα

Εισβολέας
Κοιτάζω να απολαμβάνω τις στιγμές
Αμέσως μόλις κάθονται καλές
Γιατί όλα είναι εξελίξεις από επιλογές
Τι κι αν ακολουθάμε δύσκολες διαδρομές
Λυγίζει μονό ότι είναι αδύναμο
Και πέφτει κάτω ως μονό μη περήφανο
Ρε μαν εμείς το ζούμε έξω από τον λήθαργο
Το νου κρατά και κάτω πάντα το ανίκανο
Αυτό που θέλουμε είναι μια Λούπα
Και σου μαγειρεύουμε ρίμες καυτές σαν σούπα
~Ουχα~
Δε σε κάνουνε ραππερ τα ρούχα
Λούγγρα πώς να στο εξηγήσω με ντουντούκα
Φαινόμενα με Funky Beats , peace
Στους επιρρεπείς ή στο όσο μπορείς επίσης
Είσαι μεσ’ τα ??? να φτιαχτείς όχι να σβήσεις
Τις αισθήσεις και να τα παρατήσεις
Έχω βλέψεις να ανεβάζω MC’s
Με ωραία ραπς και στίχους να λατρέψεις
Το να μην παιδέψεις
Όταν το χωνέψει
Διάθεση πάνω και ποτέ σου μην μπλέξεις .

Ρεφραίν
Δε πέφτουμε ποτέ , κυλάμε σαν την ρόδα
Ποτέ μας κυριλέ , το έχουμε σαν κανόνα
Δε πέφτουμε ποτέ ,κυλάμε σαν την ρόδα
Κι αν πέσουμε ποτέ θα σκάσουμε σαν μπόμπα

Αναπάντεχος
Πάντα κεφάτοι πάντα με ραπ μεσ’το κεφάλι
Το ακούει η μανούλα και σου κάνει αδελφάκι
Παραμένω Καλαμάτα και στο δίνω Funky
Εντάξει
Χωρίς να χρειαστεί να ρίξω σταχτή
Στα μάτια κανενός
Για σένα Αναπάντεχος
Για σένα αδελφέ είμαι ο Νικολιός
Κάτσε στο τραπέζι και πιες όσο εγώ
Μπορείς ;
Μπορώ να λες και θα είσαι πάντα δεκτός
Άντε γεια μας Λιακό , γεια μας ρε Masti
Ποτέ δεν είμαι κάπως ψυχολογία τρελή
Πάντα ανεβασμένος
Πάντα μια ζωή
Πάντα καβατζωμένοι και περνάμε χαρτί
Όσο κι αν προσπαθείς
Εμένα να με δεις πεσμένο
Δε θα σου κάνω χάρη να χαρείς
Με συγχωρείς δεν ήθελα να τσαντιστείς
Δεν έχεις τι να πεις ρε και αρχίζεις τα Diss
Μα δε με αγκίζουν
Όλο θα ψάχνουν κάτι να ψειρίζουν
Και από αυτί σε αυτί συνεχώς να ψιθυρίζουν
Είναι τα αλάνια αυτά που τον γάρο γυρίζουν
Και όλα τα καριόλια από μακριά μυρίζουν

Ρεφραίν
Δε πέφτουμε ποτέ , κυλάμε σαν την ρόδα
Ποτέ μας κυριλέ , το έχουμε σαν κανόνα
Δε πέφτουμε ποτέ ,κυλάμε σαν την ρόδα
Κι αν πέσουμε ποτέ θα σκάσουμε σαν μπόμπα

Masti
Γουστάρω να χώνω ραπς
Από την φάση από την φάση δε θέλω Cash
Και όπου παίζει mic αα
Εγώ κάνω το touch
Κάνω κουμάντο στις ρίμες
Για ‘μενα από κατω να χοροπηδάς
Είμαι γλεντζές περνάω καλά
Και ζω την στιγμή που λες
Βαρέθηκα την παρακμή
Καποιες φορες χανω την λογικη
Και εκει είναι που γεμίζω χαρτί
Έτσι την βρίσκω μωρή
Και όπου σκάμε
Είμαστε η ψυχή του πάρτι
Βαλτέ να πιω να αρχίσει να παίζει κομμάτι
Και άκου κάτι η μέρα μου αρχίζει το βραδύ
Και όταν ο ήλιος αρχίζει και βγαίνει την πέφτω κρεβάτι
Δαγκώνω
Στα αυτιά κάθε φλώρου τρυπώνω
Και αν είσαι αλάνι έχω τον τρόπο για να σε ξεσηκώνω
Δε θα σταματήσω ποτέ να στα χώνω
Έχω να πω πολλά γιατί μεγάλωσα στον δρόμο
~μμμ~
Και το δίνω για τον δρόμο
Με άκυρους λεμέδες ποτέ δε χάνω χρόνο
Περνάω καλά ~χαχα~
Και δε τελειώνω
Γιατί γουστάρω να ζω την στιγμή και μονό

Ρεφραίν
Δε πέφτουμε ποτέ , κυλάμε σαν την ρόδα
Ποτέ μας κυριλέ , το έχουμε σαν κανόνα
Δε πέφτουμε ποτέ ,κυλάμε σαν την ρόδα
Κι αν πέσουμε ποτέ θα σκάσουμε σαν μπόμπα
(x2)

ΚΝΝ - Ακούς

Intro
Και αμα δε μας πας σορρυ που θα σου το πω ρε φιλέ , αλλά
Επειδή δε θα σταματήσουμε ποτέ
Θα μας ακούς ρε φιλέ θα μας ακούς παντού
Δε πειράζει άμα ξινίζεις την μούρη σου
Θα μας ακούς παντού
Τώρα άμα μας πας , σε πάμε και εμείς ρε φιλέ
Σε πάμε και εμείς και θα είμαστε εδώ ρε φιλέ
Για ‘σένα για να ακους ρε φιλέ
Για να ακούς τους Καλαματιανούς ρε
Λοιπόν .

Αναπάντεχος
Τι μουσική μας όμηρο την έχουν πιάσει κάποιοι
Όνειρο το ‘χουνε κάποιοι άλλοι
Να γυρίσει πάλι στα σωστά τα χεριά
Και όχι σε μαλακισμέα με σταιλς κλεμμένα και κακοδουλεμένα
Δεν με προσβάλει ο ιός του R’n’b
Δώσε μου λίγο κρασί χω και ένα καλό beat
Χωρίς Diss πάντα με style
Πάντα θα με βλέπεις χωρίς καμία Bitch μαζί
Όσο χώνω ραπς θα βγάζεις το καπέλο
Δε φορά ρούχα φίρμες δε το παίζω μοντέλο
Ωστόσο αυτό που θέλω είναι αυτό που λέω
Να κλείσω τις πουτάνες αυτές σε ένα μπουρδέλο
Αμήν και ποτε
Πότε βγάλεις λόγο κόσμε
Ότι πασάρουν παίρνεις στην αλητεία σπρώξε
Αυτό είναι το ραπ ,πωρωθήτε και πωρώστε
Και άμα δε γουστάρεις εμάς αυτούς άντε πληρώστε.

Ρεφραίν
Ακούς η διάφορα μας με αυτούς που ακούς
Εντάξει το πληρώνεις μα γουστάρεις να το ακούς,
Ακούς τους καλαματιανούς που δίνουνε τα πάντα για ραπς
Το ακούς
(x2)

Masti
Και συντονίζομαι ,
Στο κεφάλι μου γυρνάν πολλά ,
δεν απελπίζομαι
Απάθεια βασικά
Αφού όλα μπουρδέλο γύρω
Και εγώ μπουρδέλο γίνομαι
Αφήνω τον στίχο έτσι εκτίθομαι
Είμαι από τα αλανια που τα ‘σπάν καλαματιανά
Αυτούς που δεν ζητήσανε πότε ποσοστά
Από αυτούς που έχουν αρρώστια
Να πιάνουν Mic’s να δίνουν ρέστα
Ωμά και σκέτα
ΚΛΜΤ εκπροσωπώ και κοιτά
Πως πάντα στα μικρόφωνα ρε βγάζουμε τσίτα
Είδα όλη την σαπίλα
Βρήκα την μουσική να επιβιώνω
Και να αφήνω την σφραγιδα μου
Κάνουμε στην μουσική
Βρίσκομαι σε έκσταση
Δυνάμωσε την ένταση
Να ακούσεις ρυθμούς
Καλαμάτα είναι αυτό που ακούς
Η διάφορα μας είναι αυτό που ακούς.

Ρεφραίν
Ακούς η διάφορα μας με αυτούς που ακούς
Εντάξει το πληρώνεις μα γουστάρεις να το ακούς,
Ακούς τους καλαματιανούς που δίνουνε τα πάντα για ραπς
Το ακούς
(x2)

Κύκνειο Άσμα ft. Άγνωστος Χειμώνας, Κακοτέχνης - Κοίτα Τον Ήλιο

Αγκάθι Αυτόνομο
Άσεμε μόνο μου να βρω το δρόμο μου
Μέσα στον κόσμο αναπνέουν ζωντανές μικρές στιγμές
Χαρούμενες κι απλές μοναδικές κι αλώβητες
Οι σκέψεις μου απρόσιτες
Μα είναι βράδυα που τις βάζω σε τάξη κι αυτές
Μ’ άλλα βράδυα χάνομαι στη μοναξιά της μοναξιάς
Μ’ ένα μολύβι γράφοντας ή μ’ ένα μικρόφωο κρατώντας
Παλεύοντας με τους καημούς από τα χείλη στεναγμούς
Δίνω φτερά στους λιγοστούς μα ανίκητους παλμούς
Σκίζοντας ουρανούς
Καθώς αισθάνομαι τα λάθη μου μαχαίρι
Που κώβει το σωστό στα δυο και πάλι με μπερδεύει
Μα φτάνει η στιγμή έρχεται ο καιρός
Τη βλέπω διαφορετικά κι ο κόσμος με μαγεύει
Κι έτσι αρχίζω απ’ την αρχή
Σώμα, ψυχή, σιωπή, κραυγή γίνονται ένα στο τραγούδι πάνω
Πάλι ψυθιρίζω αναλαμπές μεσάνυχτα κοιτώντας σε κατάματα
Ζωή πραγματικότητα τα μάτια σου αντικρίζω
Δε γυρίζω στα παλιά κοιτάω μπροστά κι ονειρεύομαι
Σιωπηλές αγάπες με ματιές, λέξεις πολλές σκυφτές
Φύγαν οι ενοχές κι οι τύψεις γίνανε πληγές πολλές
Σ’ αυτούς που τον καθρεύτη φοβούνται να κοιτάνε

Ρεφραίν
Κόιτα τον ήλιο κοίτα το πώς πετάει ψηλά
Απ’ το μπαλκόνι σου γυμνός και σήκω σου φωνάζει
Να ψάξεις και να βρεις αυτήν την ομορφιά
Ο κόσμος με τα λάθη του κατάφερε σκεπάζει
(x2)

Scrip-D
Η ομορφιά του κόσμου που όλο σκοτένεται, πληγώνεται
Στα τελάρα των εμπόρων της μηζέριας μας πεθαίνει κι ανασταίνεται
Χάνεται στα τοπία της γκριζούπολης
Μα η εικόνα μας απέχει
Αντέχει στο μαύρο φως μέσα έχει
Κι έτσι σημάδια αφήνει
Γλυκό το φως που δε σβήνει αυτού του ήλιου που μου φωτίζει το δρόμο
Κύκνειο άσμα στον πόνο έκανα εδώ και καιρό
Κι έτσι χρόνο το χρόνο από την τρέλα αυτού του κόσμου επιβιώνω
Και κοίτα κι εσύ να μη χαθείς στις παρεκκλίσεις των σειρήνων της εύκολης ζωής
Ο εαυτός σου θα σε σώσει
Κι εκεί να στηριχτείς, κι εκεί να στηριχτείς
Μη φοβηθείς, σαν παν τα πράγματα στραβά
Έχεις τόσα ψυχικά αποθέματα
Τόσα χιλιάδες βλέματα που σου λένε προχώρα και μη δώσεις τη χαρά
Σ’ όλους αυτούς που σε θέλουν τελειωμένο ξεγραμμένο απ’ τη ζωή
Ήρθε τώρα η στιγμή από τη ρίζα να κοπεί κάθε σου τάση για φυγή
Κοίτα τον ήλιο μια στιγμή που χαράζει την αυγή
Ο στεναγμός από τα χείλη σου να σβήσει να χαθεί

Ρεφραίν
Κόιτα τον ήλιο κοίτα το πώς πετάει ψηλά
Απ’ το μπαλκόνι σου γυμνός και σήκω σου φωνάζει
Να ψάξεις και να βρεις αυτήν την ομορφιά
Ο κόσμος με τα λάθη του κατάφερε σκεπάζει
(x2)

Αγκάθι Αυτόνομο
Να ‘μαστε πάλι
Φως μπήκε και πάλι στο δωμάτιο
Και χάραξε καθώς ο ήλιος άλλαξε
Σκέψη άραξε στη γαλήνη φεύγοντας απ’ το τέρμα
Πετάξαμε στον ουρανό αδιαφορώντας για ότι άλλους αφορά
Δεν κάνουμε τη διαφορά εκφραζόμαστε απλά
Με όσα πράγματα κρατάμε ακόμα αληθινά
Μέσα μας υπάρχει ομορφιά
Κοίτα τον ήλιο πως πετάει ψηλά
Απ’ το μπαλκόνι σου ξανά και σου χαμογελά

Άγνωστος Χειμώνας
Άνεμος φύσιξε και σάρωσε και σήκωσε κι ανύψωσε το είναι μου
Απ’ τον γκρεμό το γλίτωσε
Και πάλι πίσω να ‘μια πίσω να ‘μια σ’ ότι ρίζωσε
Στην καρδιά μου μέσα υπάρχει ακόμα ότι με πείσμωσε
Στο νου μου ψυθιρίζοθν ακόμα στ’ αυτιά μου κρυφά οι φωνές τ’ ουρανού
Γυρνάν στα μάτια μου μορφές νεκρών παντού
Γυρνάει παντού η ψυχή αυτού του ελεύθερου τρελού μικρού
Τα γέλια του πνίγουν φιγούρες
Και σβήνουν γκριμάτσες καθωσπρεπισμού που τη χαρά μωλύνουν
Πνίγουνε, βγήκαν στα συντρίμια απ’ τις βιτρίνες όσ’ αξίζουνε
Είδα στα γυαλιά τις φάτσες σας να καθρευτίζουνε
Ζούνε φοβισμένοι στους καθρεύτες που ακολουθούνε όλοι
Υπάρχουνε στους όρους που από παιδιά ακούνε
Πως πρέπει να γίνουν
Πως πρέπει ν’ ακούνε
Πως πρέπει να βλέπουν μέσα απ’ το ψέμα τους ότι δούνε
Κεραυνοί πριν βγούνε
Τη λύσσα μου ατόφια ηχογραφούνε
Ζούνε, πεθαίνουν, σ’ ακούνε, μ’ ακούνε
Απλά κοίταξε τον ήλιο κοίτα πως πετάει ψηλά
Πηγαίνω σε τόπους που θημίζουν μια παιδική μου ζωγραφιά
Πηγαίνω εκεί που μπορώ να φτάσω ένα βηήμα πιο κοντά
Μ΄ ανθρώπους που στο πρόσωπο μου συναντάνε τη χαρά
Απλά κοίταξε τον ήλιο κοίτα πως πετάει ψηλά
Πηγαίνω σε τόπους που θημίζουν μια παιδική μου ζωγραφιά
Πηγαίνω εκεί που μπορώ να φτάσω ένα βήμα πιο κοντά
Μ΄ ανθρώπους που στο πρόσωπο μου συναντάνε τη χαρά
Τη χαρά Κύκνειο Άσμα, Ψυχοδράμα07
Είμαστε εδώ ζωντανά και ξανά χτυπά
Είμαστε δω ζωντανοί ακόμα

Κακοτέχνης
Κοίτα τον ήλιο κι αν δεν τον βλέπεις μη φοβάσαι
Αύριο πάλι θα χαράξει αύριο πάλι χαραυγή θα είναι ‘κει
Δεν θα ξεχάσει
Να είσαι ‘κει να θυμηθείς
Να ‘σαι πιστός και γενναιόδωρος σε όσα σου ‘χει τάξει
Μη λυπάσαι
Όσο πονάς να πολεμάς, να μην ξεχνάς
Ότι χαθεί δεν θα χαθεί αν δεν τ’ αφήσεις γι’ αυτό
Δάκρυ’ άδικα μη χύσεις για όσα σ’ έχουν αφήσει
Η νοσταλγία διαφυγή δε δίνει, δίνει δε λύνει
Λοιπόν δεμένος μη μείνεις
Πέτα ψηλά και μακριά
Κοίτα τον ήλιο κι αν λύπει βρες κάτι άλλο για σένα
Βρες κάτι άλλο να δίνει
Έχει ο κόσμος ομορφιές, μαγευτικές διαδρομές που σε καλεί ν’ ανακαλύψεις
Να περπατάς χρόνο χαμένο μην αφήνεις να φεύγει
Μοναχός με συντροφιά τον εαυτό σου
Κολλητός σου και εχθρός σου
Αδερφός σου μα συνάμα ξένος, απομονωμένος
Κατά διαστύματα ο χρόνος σου κυλά αργά
Όσο γυρνάς, κοιτάς, χάνεσαι, παραπατάς
Με τα παλιά κολλάς δε ξεκολλάς
Αφήνεις πίσω μονοπάτια
Όμορφα μέρη προσπερνάς
Γι’ αυτό γυρνάς, κοιτάς μπροστά ξεχνάς, πετάς

Ρεφραίν
Κόιτα τον ήλιο κοίτα το πώς πετάει ψηλά
Απ’ το μπαλκόνι σου γυμνός και σήκω σου φωνάζει
Να ψάξεις και να βρεις αυτήν την ομορφιά
Ο κόσμος με τα λάθη του κατάφερε σκεπάζει
(x2)

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Πεμ, 21 Απρ 11, 22:37

(Κενο για για παν ενδεχομενο).

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Πεμ, 21 Απρ 11, 22:38

(Κενο για για παν ενδεχομενο).

Σπερνοντας πανικο και πονο

Benu – Παρ, 20 Μαϊ 11, 12:41

Μετα τις εξετασεις θα πιστευω θα συμπληρωθει.

Σπερνοντας πανικο και πονο


Σελίδα: 1